>Od 29 09 nie dostaję powiadomień o odpowiedziach na posty i o punktach.
>Dlaczego?

   Bo ich nie dostajesz?

>    Bo ich nie dostajesz?

Punkty i odpowiedzi dostaję.

Nie dostaję powiadomień o tym.

>>    Bo ich nie dostajesz?
>Punkty i odpowiedzi dostaję.
>Nie dostaję powiadomień o tym.
Swego czasu webmaster tłumaczył mi, że aczkolwiek powiadomienia są wysyłane automatycznie, to jednak np. "powiadomienia o punktach są mało ważne".

Tak więc aczkolwiek "nic nie jest 'ręcznie' robione, automatycznie", to "automat" wykazuje najwyraźniej jakieś preferencje.

---

Gdyby wybory coś naprawdę mogły zmienić już dawno by ich zakazano. (K. Livingstone)

(...)
>Tak więc aczkolwiek "nic nie jest 'ręcznie' robione, automatycznie", to "automat" wykazuje najwyraźniej jakieś preferencje.[/color]
A co ? Moze nie moze ? Automaty tez maja swoje prawa.
Cytat na popracie tezy:
"Konstruktor Trurl zbudował raz ośmiopiętrowa maszynę. rozumną, którą, kiedy skończył najważniejszą pracę, pociągnął najpierw białym lakierem; potem narożniki pomalował liliowo, przypatrzył się z daleka i dorobił jeszcze mały deseń na froncie, a tam, gdzie można sobie było wyobrazić jej czoło, położył lekki pomarańczowy rzucik i, bardzo zadowolony z siebie, pogwizdując od niechcenia, niejako z czczego obowiązku rzucił sakramentalne pytanie: ile jest dwa razy dwa?
Maszyna ruszyła. Najpierw zapaliły się jej lampy, zajaśniały obwody, zahuczały prądy jak wodospady, zagrały sprzężenia, potem rozżarzyły się cewki, zawirowało w niej, rozłomotało się, zadudniło i tak szedł na całą równinę hałas, aż Trurl pomyślał, że trzeba będzie sporządzić jej specjalny tłumik myślowy. Tymczasem maszyna wciąż pracowała, jakby przychodziło jej rozstrzygać najtrudniejszy problem w całym Kosmosie; ziemia dygotała, piasek usuwał się spod stóp od wibracji, bezpieczniki strzelały jak korki z flaszek, a przekaźniki aż nadrywały się z wysiłku. Nareszcie, kiedy Trurla porządnie już zniesmaczył taki rwetes, maszyna zahamowała gwałtownie i rzekła gromowym głosem: SIEDEM!
- No no, moja droga! - rzekł od niechcenia Trurl. - Nic podobnego, jest cztery, bądź tak dobra, popraw się! Ile jest dwa a dwa?
- SIEDEM! - odparła maszyna niezwłocznie.
Chcąc nie chcąc, Trurl - westchnąwszy - nałożył roboczy fartuch, który był już zdjął, zakasał wysoko rękawy, otworzył spodnią klapę i wlazł do środka. Nie wychodził z niej długo, słychać było, jak wali młotem, jak odkręca coś, spawa, lutuje, jak wbiega, dudniąc po blaszanych stopniach, raz na szóste piętro, raz na ósme, i zaraz w te pędy gna na dół. Puścił prąd, aż zaskwierczało w środku i fioletowe wąsy wyrosły iskiernikom. Mozolił się tak dwie godziny, aż wyszedł na świeże powietrze zakopcony, lecz zadowolony, złożył wszystkie narzędzia, rzucił fartuch na ziemię, wytarł twarz i ręce, i już na odchodnym, ot, tak, dla świętego spokoju, spytał:
- Ileż to jest: dwa a dwa?
- SIEDEM! - odparła maszyna.
Trurl zaklął okropnie, ale nie było rady - znów jął w niej dłubać, poprawiał, łączył, rozlutowywał, przestawiał, a kiedy po raz trzeci dowiedział się, że dwa a dwa jest siedem, usiadł zrozpaczony na najniższym stopniu maszyny i siedział tak, aż nadszedł na to Klapaucjusz. Spytał Trurla, co mu się stało, że wygląda, jakby właśnie wrócił z pogrzebu, a ten wyjawił mu swój kłopot. Klapaucjusz sam parę razy wchodził do wnętrza maszyny, próbował poprawić to i owo, pytał ją też, ile jest dwa a jeden, odparła, że sześć; jeden a jeden wynosiło według niej zero. Klapaucjusz podrapał się w głowę, odchrząknął i rzekł:

cd:
- Przyjacielu, nie ma co, trzeba spojrzeć prawdzie w oczy. Sporządziłeś inną maszynę, niż chciałeś. Wszelako każde zjawisko ujemne ma też swoje strony dodatnie, ta maszyna na przykład też.
- Ciekawym, jakie - odparł Trurl i kopnął fundament, na którym siedział.
- Przestań - powiedziała maszyna.
- Ot, widzisz, jest wrażliwa. Więc... co chciałem powiedzieć? Jest to, nie ulega wątpliwości, maszyna głupia, i to nie taką sobie zwykłą, przeciętną głupotą, bynajmniej! Jest to, o ile się orientuję, a jestem, jak wiesz, znakomitym specjalistą, jest to najgłupsza maszyna rozumna na całym świecie, a to już nie byle co! Zbudować ją umyślnie nie byłoby łatwe, wprost przeciwnie, sądzę, że to by się nikomu nie udało. Nie tylko głupia jest bowiem, ale i uparta jak kloc, czyli ma charakter, zresztą właściwy idiotom, bo oni zwykle są szalenie uparci.
- Po diabla mi taka maszyna?! - rzekł Trurl i kopnął ją drugi raz.
- Ostrzegam cię poważnie, przestań! - rzekła maszyna.
- Proszę, już masz poważne ostrzeżenie - skomentował oschle Klapaucjusz. - Widzisz, jest nie tylko wrażliwa i tępa, i uparta, ale także obraźliwa, a z taką ilością cech można już dopiąć niejednego, ho ho, ja ci to mówię!
No dobrze, ale co właściwie mam z nią począć? - spytał Trurl.
- Ba, w tej chwili trudno mi odpowiedzieć. Mógłbyś na przykład zrobić wystawę, ze wstępem, z biletami, aby każdy, kto zechce, mógł obejrzeć najgłupszą maszynę rozumną na świecie; ile ona ma - osiem pięter?
ależ tak wielkiego idioty nikt dotąd nie widział. Ta wystawa zwróci ci nie tylko poniesione koszty, ale...
- Daj mi spokój, nie będę robił żadnej wystawy! - odparł Trurl, wstał i że nie mógł się powstrzymać, kopnął maszynę jeszcze raz.
- Udzielam ci trzeciego poważnego ostrzeżenia - rzekła maszyna.
- Bo co?! - krzyknął rozjuszony jej maje statycznością Trurl. - Jesteś... jesteś... - tu nie znalazł słów, więc kopnął ją kilka razy, wrzeszcząc:
- Nadajesz się tylko do kopania, wiesz?!
- Obraziłeś mnie po raz czwarty, piąty, szósty i ósmy - rzekła maszyna - dlatego więcej nie będę liczyła. Odmawiam odpowiedzi na dalsze pytania dotyczące zadań z zakresu matematyki."
Koniec cytatu.
Przy okazji: Tischner mial swieta racje, gdy twierdzil ze zdolnosc do glupoty jest wyznacznikiem wykroczenia poza instykty ( programy prymitywne, ale za to niezawodne) i wejscia na droge rozumu (program z gruntu omnipotencjany, ale za to wyjatkowo zawodny).
Czasem ma sie ostro pod gorke...

>Przy okazji: Tischner mial swieta racje, gdy twierdzil ze zdolnosc do glupoty jest wyznacznikiem wykroczenia poza instykty ( programy prymitywne, ale za to niezawodne) i wejscia na droge rozumu (program z gruntu omnipotencjany, ale za to wyjatkowo zawodny).
>Czasem ma sie ostro pod gorke...

   Czy ja już mówiłam, że Cię kocham? Ech..... Wariatko Ty Moja...

>    Czy ja już mówiłam, że Cię kocham? Ech..... Wariatko Ty Moja...

W sercu Twym, Kowalska, jest mieszkań wiele... .

>W sercu Twym, Kowalska, jest mieszkań wiele... .

   No chyba nie jesteś zazdrosny o Spray?

>    No chyba nie jesteś zazdrosny o Spray?

Ależ wprost przeciwnie!

>>    No chyba nie jesteś zazdrosny o Spray?
>Ależ wprost przeciwnie!

   No, już ja wiem co Ci po głowie chodzi. Ale to wątek o sprawach portalu, a te pomysły na upublicznienie nie nadają się absolutnie

>    No, już ja wiem co Ci po głowie chodzi. Ale to wątek o sprawach portalu, a te pomysły na upublicznienie nie nadają się absolutnie

Faceci są nieskomplikowani. To jeden z powodów, dla których tak trudno w kreacjonizm uwierzyć.

Przecież to Lem Bajki Robotów. Kurczę czytałem to chyba w liceum, muszę skoczyć do biblioteki..

Pozdrawiam, adrian

>>Od 29 09 nie dostaję powiadomień o odpowiedziach na posty i o punktach.
>>Dlaczego?
>    Bo ich nie dostajesz?
>
Może twoje posty nie są tego warte?

>Może twoje posty nie są tego warte?

Nie mi oceniać własne posty.Ale odpowiedzi na nie są przecież geniealne, a powiadomień o nich też nie dostaję.