Od 11 września 2001 r. ( zamach na World Trade Center w NY) poityczne kursy USA i Niemiec coraz bardziej się rozchodzą. Niemcy w 2003 r. odmówiły wsparcia USA i GB w forsowaniu na forum Rady Bezpieczeństwa decyzji o dokonaniu interwencji w Iraku, miały bardzo krytyczny stosunek do podjętej operacji zbrojnej i oceniły ją jako kompletne fiasko. Niemcy nie uczestniczyły w operacji obalania Kadafiego w 2011 r. oraz nie wspierały ( i nie wspierają) wysiłków USA, GB i Francji zmierzających do obalenia rządów Assada w Syrii. Nigdy też nie traktowały Iranu w kategoriach największego zła w regionie Bliskiego Wschodu i gotowe były z nim zawierać rozsądne kompromisy. Czas pokazał, że niemiecka krytyka bliskowschodniej polityki USA i ich sojuszników - była jak najbardziej trafna, a Niemcy - o ironio - w największym stopniu odczuły skutki tej katastrofalnej polityki - w postaci 1.5 milionowej fali uchodźców, która do nich napłynęła, i którzy - o dziwo - zostali prze znich przyjęci.
Jednakże z nadejściem prezydentury Trumpa - który jak się okazuje - bliskowschodnią politykykę USA chce uczynić jeszcze bardziej agresywną i niebezpieczną z punktu widzenia interesów Europy - cierpliwość Niemiec zdaje się trochę wyczerpywać.
Kilka dni temu niemiecki szef MSZ Sigmar Gabriel, komentując - między innymi - zbrojeniowy deal między USA a Arabią Saudyjską - oskarżył USA o prowadzenie "polityki krótkowzrocznej", sprzecznej z interesami UE, po czym dodał: " każdy kto przyśpiesza zmiany klimatu poprzez osłabianie ochrony środowiska, kto sprzedaje więcej broni w strefach konfliktu i kto nie pragnie rozwiązywać religijnych konfliktow drogą polityczną - stwarza ryzyko dla pokoju w Europie".
Tłumacząc z dyplomatycznego na nasze - Niecy oskarżają USA o politykę generującą terroryzm w Europie i fale uchodźców.

Zainteresowanych detalami problemu jak wyżej - oraz możliwymi scenariuszami rozwoju sytuacji politycznej w Europie w kontekście rozchodzenia się dróg Niemiec i USA - odsyłam do podlinkowanego tekstu:


"Since 9/11, Middle East problems have more often divided Germany and the United States than brought them together.Germany declined to support the US and UK bid for UN Security Council approval to invade Iraq in 2003 and viewed the invasion as a blunder. Under Chancellor Merkel, Germany did not participate in military operations in Libya in 2011 and has not shared US, UK, and French ambitions for regime change in Syria. Within Europe, Germany has borne the brunt of the humanitarian consequences of those ambitions."
Furthermore, Germany does not regard Iran as the malign source of all instability in the Middle East or as the leading sponsor of Islamic terror. In 2005, Germany would gladly have concluded with Iran a nuclear agreement as good if not better than the agreement finally concluded in 2015, had the George W. Bush administration not anathematised the deal. Germany policy now builds on the 2015 deal as it aims to integrate Iran into the global community and increase the cost to Iran of any future violation of its nuclear non-proliferation commitments. Germany doesn’t believe in shaking a clenched fist at Iran and issuing hollow threats to isolate her."

"But that may not be the whole story. Also on May 29, German Foreign Minister Sigmar Gabriel hinted at another major frustration: the Middle East policy that was on display during President Trump‘s visit to Saudi Arabia. According to a BBC report, the minister accused the US of “short-sighted policies” that were against EU interests, and said: “Anyone who accelerates climate change by weakening environmental protection, who sells more weapons in conflict zones and who does not want to resolve religious conflicts politically is putting peace in Europe at risk.”

lobelog.co(*)ed-states-diverging-destinies/