Powstał nowy format spotkań i dyskusji o przyszłości Unii Europejskiej: V4 + BeNeLux. Odbyło się pierwsze, ale nie ostatnie spotkanie w takim formacie. Jeśli idzie o wspólnotę poglądów, to format taki może dziwić, ponieważ Beneluks nie podziela wielu ważnych dla Europy Środkowej poglądów. Czynnikiem zbliżającym jest jednak układ sił. Wraz bowiem z wyjściem z UE Wielkiej Brytanii, ważnej gospodarczo dla Beneluxu, jeśli wyłoni się duopol, Benelux będzie odgrywał w nim rolę kwiatka u niemiecko-francuskiego kożucha. Współpraca z V4 jest więc pewnego rodzaju koniecznością dla Beneluxu.


Tymczasem wraz ze wzrostem pozycji geopolitycznej Europy Środkowej, GW i natemat po raz n-ty ogłaszają "kolejny cios w wizję Trójmorza". Ów cios polega na tym, że jakiś czeski dyplomata, który nie miał nawet odwagi, by na łamach GW wystąpić jawnie, skrytykował anonimowo ideę Trójmorza i powiedział, że Praga nie dołączy się do koalicji przeciwko Niemcom i Francji.

W istocie nie jest to żaden cios w Trójmorze, w ramach którego Czechy mogą i zapewne będą współpracować, ale dla którego to projektu w żadnej jego opcji nie są niezbędne. W ramach projektów dywersyfikacji energetycznej Europy Środkowej przez Czechy nie przebiega żadna istotna infrastruktura. Natomiast w ramach projektu Nord Stream Czechy są dużo ważniejsze, bo są de facto bramą Gazpromu do Europy Środkowej (od strony Niemiec). Więc ewentualny dystans Czech wobec projektu Trójmorza jest całkiem zrozumiały, ale dla samej idei niezbyt istotny.

Tym niemniej Grupa Wyszehradzka pozostaje dla Czech atrakcyjną formułą. Wiele się pisze o braku spójnej wizji V4 wobec współpracy z USA, Niemcami czy Rosją tyle że te "niespójności" mogą się okazać siłą Grupy jako swoistego łącznika geopolitycznego coraz bardziej wielobiegunowego świata. Każdy z członków ma tutaj inną rolę do odegrania w ramach Europy Środkowej:
- Polska ukierunkowana jest na USA oraz łączy Europę Środkową ze Wschodnią.
- Słowacja a zwłaszcza Czechy ukierunkowane są na Niemcy oraz łączą Europę Środkową z Zachodnią.
- Węgry ukierunkowane są na Rosję oraz łączą Europę Środkową z Południową.
Pojedynczo takie podejście gwarantuje peryferyjność, dopiero razem tworzy się prawdziwe Centrum Europy.