Wątek: XI Zjazd Krajowy TKŚ

UCHWAŁA
XI Zjazdu Krajowego Towarzystwa Kultury Świeckiej im. Tadeusza Kotarbińskiego

Zebraliśmy się na XI Zjeździe Krajowym naszego Towarzystwa w szczególnych okolicznościach: w czasie wciąż niewygasłej pamięci o tragicznej katastrofie smoleńskiej i w tygodniu dzielącym nas od wyborów prezydenta Rzeczypospolitej Polskiej. Wobec dramatu pod Smoleńskiem, w obliczu śmierci tak wielu naszych wybitnych rodaków chylimy czoło nad ich grobami, a zarazem wyrażamy przekonanie, że lekcje tej katastrofy wpłyną zasadniczo na klimat polityczny i moralny w naszym kraju, w którym walkę i głębokie podziały zastąpi szczera wola porozumienia w sprawach najważniejszych dla społeczeństwa i państwa. Ufamy, że wybór nowego prezydenta RP, czemu poświęcamy oddzielny dokument zjazdu, stanie się doniosłym czynnikiem tego oczekiwanego zwrotu w polskim życiu.

I

Zjazd z uznaniem i satysfakcją przyjmuje sprawozdanie ustępującej Rady Krajowej za okres kadencji 2006-2010. Stwierdza, że w okresie tym istotnie wzrosła rola i pozycja Towarzystwa w życiu intelektualnym i społecznym kraju, że wiele podjętych inicjatyw programowych dobrze służyło postępującym przemianom cywilizacyjno-kulturowym oraz przeobrażeniom społecznej świadomości. Zjazd wyraża podziękowanie ustępującej Radzie Krajowej, jej Prezydium, zespołowi redakcji "Res Humana" oraz wszystkim działaczom, członkom i sympatykom naszego ruchu za ten budzący szacunek trud.

II

Zjazd wyraża przekonanie, że nasze naczelne cele i główne zadania, sformułowane w przyjętych wcześniej dokumentach programowych, w których idee humanizmu, racjonalizmu, świeckości i tolerancji określały nieprzerwanie horyzont naszego działania, zdały pomyślnie egzamin i że najważniejszym zadaniem Towarzystwa w nadchodzącej kadencji jest konkretyzacja tych idei w jego praktycznej działalności. Biorąc za punkt wyjścia to przekonanie cztery zadania określające płaszczyzny naszej aktywności uznajemy za najważniejsze w nowej kadencji.

PO PIERWSZE. Udział w tych wszystkich inicjatywach społecznych i obywatelskich, które służą obronie i rozwojowi praw człowieka: prawa do wyboru swych przekonań, w tym przekonań światopoglądowych, do życia w warunkach wolności i sprawiedliwości, klimacie zaufania i szacunku dla ludzkiej godności, w warunkach, które usuwają wszelkie przejawy dyskryminacji i wykluczenia, a które pod postacią dzielenia Polaków na lepszych i gorszych, prawych i nieprawych, tych, którym mniej wolno, a innym wolno więcej zatruwają nasze życie zbiorowe wnosząc w nie ducha nieufności i strachu, wrogości i nienawiści. W ostatnim czasie praktyki te przybrały groźne rozmiary, wobec których nie możemy milczeć, więcej - musimy wraz z wszystkimi siłami demokratycznymi praktykom tym powiedzieć zdecydowane - nie!

PO DRUGIE. Udział w obronie naszego państwa jako demokratycznego państwa prawa, państwa, które skutecznie powstrzyma narastające nierówności społeczne i państwa, które przestrzega konstytucyjnej zasady neutralności światopoglądowej wykluczającej wszelkie przejawy uległości wobec Kościoła i jego różnych instytucji a zarazem otwarte na dialog i aktywne współdziałanie z Kościołem w rozwiązywaniu spraw ważnych dla społeczeństwa i państwa, choćby spraw zakresu bioetyki. Nie będziemy milczeć, kiedy zasady te będą naruszane i nie uchylimy się od krytyki tych praktyk, bo prawo do krytyki nie może być przywilejem jednych a milczeniem drugich.

PO TRZECIE. Chcemy, aby w nadchodzącej kadencji dokonał się wyraźny postęp w upowszechnieniu nauczania etyki jako przedmiotu równoprawnego z innymi przedmiotami nauczanymi w systemie szkolnym Tak jak religia, tak etyka powinna stać się przedmiotem obowiązującym co najmniej uczniów wszystkich polskich liceów. Czujemy się powołani do tego, aby w ten sposób wypełniać przesłanie patrona naszego ruchu - Tadeusza Kotarbińskiego, upowszechniać jego ideały etyki niezależnej i spolegliwego opiekuństwa. Uważamy za celowe zainteresowanie tą kwestią środowisk polskiej lewicy, zwłaszcza Klub Lewicy w polskim parlamencie.

PO CZWARTE. Obchodzona trzy lata temu setna rocznica powstania zorganizowanego ruchu świeckiego na ziemiach polskich uświadamia nam wyraziście potrzebę dalszego upowszechniania naszego dziedzictwa w życiu publicznym, krzewienia humanistycznych wartości tego dziedzictwa i wspaniałych postaci, trwale zapisanych na kartach dziejów polskiej nauki i kultury.

III

Głębokie przemiany w sferze komunikacji społecznej, będące następstwem rewolucji informatycznej, są także dla naszego ruchu wielkim wyzwaniem. Odchodzi w przeszłość wiele dotychczasowych metod działania czy nawet przekonanie o kryterium liczebności ruchu jako warunku naszego znaczenia czy siły. Zastępują je obecnie nowe formy aktywności odpowiadające czasom współczesnym. W związku z tym, Zjazd uznaje za wskazane i konieczne:

PO PIERWSZE. Podjęcie nowych inicjatyw w sferze działalności wydawniczej, m.in. poprzez rozważenie możliwości przekształcenia dwumiesięcznika "RES HUMANA" w miesięcznik, rozwój Biblioteki tego czasopisma i innych wydawnictw, zwłaszcza adresowanych do szerszego odbiorcy, w tym młodzieży.

PO DRUGIE. Wspieranie cennych inicjatyw naszego ruchu w Katowicach i Łodzi prowadzących witryny naszego Towarzystwa w Internecie oraz podjęcie współpracy z innymi, bliskimi nam uczestnikami komunikacji internetowej.

PO TRZECIE. Sformułowanie konkretnych propozycji programowych do mediów publicznych i komercyjnych, które odzwierciedlać będą bliskie nam treści i które zdolne będą przyjąć je do stosownej realizacji. W tym celu konieczne jest powołanie na szczeblu Rady Krajowej zespołu osób, które podejmą tę ważną i odpowiedzialną pracę.

PO CZWARTE. Zainicjować działania na rzecz odnowienia współpracy wszystkich zainteresowanych świeckich stowarzyszeń i ruchów świeckich oraz umacniać istniejące już więzi z tymi, które programowo są nam bliskie. W szczególności cenimy wysoko współpracę z Fundacjami im. K. Kelles-Krauza i im. Róży Luksemburg oraz z Ekumeniczną Fundacją TOLERANCJA oraz Polskim Stowarzyszeniem Racjonalistów, i współpracę tę pragniemy umacniać i rozwijać.

PO PIĄTE. Ruch nasz był od samego początku i pozostaje bliskim sojusznikiem politycznych sił polskiej lewicy. Chcemy nadal podtrzymywać i rozwijać różne formy więzi naszego ruchu z Sojuszem Lewicy Demokratycznej, z Polską Partią Socjalistyczną czy z Unią Pracy oraz wpływać na konsolidację polskiej lewicy w głębokim przekonaniu, że ideały i wartości naszego ruchu są jej niemniej bliskie.

* * *

XI Zjazd Krajowy wyraża przekonanie, że nasz dotychczasowy dorobek i nasze dziedzictwo będą w nadchodzących latach trwałym i wciąż żywo obecnym składnikiem polskiej myśli humanistycznej, społecznej i polskiej kultury. Z ufnością pomnażajmy ten dorobek, idźmy dalej tą drogą.

Warszawa, 12 czerwca 2010 roku