Ulfilas,biskup (zm.381),wynalazł alfabet gocki,a św.Cyryl (zm.(869) alfabet starosłowiański.

Gwido z Arezzo,benedyktyn,wynalazł w XI wieku widełki głosowe,skalę tonową,system linii i kluczów muzycznych oraz zasady harmonii.

Spina Aleksander,dominikanin,w XIII wieku wynalazł okulary.

Regiomontanus,biskup,uczył na sto lat przed Kopernikiem,że słońce stoi,a ziemia obraca sie wokół niego.Zbudował także wiele instrumentów i rozwinął nauke algebry i trygonometrii

Mikołaj Kopernik,kanonik frauenburski,w roku 1543 dedykuje papieżowi Pawłowi III-mu księgę De revolutionibus orbium coelestium,o ruchu ziemi a nieruchomości słońca,którą dokonał zupełnego przewrotu w astronomii,wprowadzając nowy system budowy wszechświata.

A gdzieś wyczytał iż kościół wówczas potępiał nauki Kopernika ?

List jaki Kopernik skierował do papieża jak i listy hierarchów kościelnych do Kopernika wskazują jednoznacznie iż kościół, nastawiony pozytywnie do badacza, wręcz zachęcał Kopernika do jak najrychleszej publikacji swoich odkryć.

Co wobec tego oznaczało stwierdzenie: "reszta kościoła potępiała takie nauczania" ? Gdzie ta reszta - chodziło Ci o kucharke ze stołówki, grabarza na cmentarzu, mnicha, chórzystę czy może jeszcze kogoś innego ?

Bo najwyraźniej lewacy mają taką tendencję, że jednym razem utożsamiają kościół z papieżem lub biskupem, a innym razem z "resztą kościoła". To zapewne w zależności od umiejscowienia faktów na skali ideologicznej oceny rzeczywistości.

Prawda dla lewaków jest zazwyczaj na tyle szokująca iż zaklinają jej obecność. Niemniej jednak polecam Lunatyków Arthura Koestlera. Myślenie nie boli.

Skoro nie był to papież i biskupi wobec tego logika nakazuje wykluczyć również grabarza, chórzystę, mnicha i kucharkę bowiem nie byli oni ponad władzę możnych Watykanu.

W przeciwnym razie oznaczałoby to iż kościół jednak wszechwładny nie był skoro woli jego sprzeciwić się mógł i czynem przypieczętować grabarz z pobliskiego cmentarza przy poparciu "reszty owieczek".

No to jak to z tym wszechwładnym kościołem w końcu było - stanowisko kościoła przedstawia papież czy grabarz ?

Wobec tego ja ponownie spytam o konkretne zobrazowanie "reszty" kościoła odpowiedzialnej za "grillowanie" G.B. i potępianie Kopernika. Fakty udokumentowane na kartach historii mi wystarczą.

ps.aha byłbym zapomniał. Co w takim razie z tą "resztą" w XXI wieku, która nie ma nic przeciwko Kopernikowi; oni są spadkobiercami ciemnogrodu tej "reszty" z grilla od G.B. czy tej "reszty" od papieży i biskupów ? No trzeba jakieś priorytety ustalić i przedewszystkim konkretnie się wysłowić.

"Sanctissimus rozporządził, że rzeczony Galileo ma być przesłuchany co do jego intencji, nawet z groźbą tortur, a jeśli ją podtrzyma, ma wyprzeć się podejrzewanej u niego herezji na plenarnym zgromadzeniu Kongregacji Urzędu Świętego, potem ma być skazany na uwięzienie według upodobania Świętej Kongregacji i należy mu rozkazać, aby nie rozprawiał nadal, w jakikolwiek sposób, ani w słowach ani w piśmie, o ruchomości Ziemi i stabilności Słońca, w przeciwnym wypadku narazi się na kary za recydywę. Książka zatytułowana Dialogo di Galileo Galilei Linceo ma być zakazana."

Wikipedijni znawcy nie zdają sobie sprawy, że to była epoka ludzi, która pozostawiając dawne obyczaje wykształciła rozum nieproporcjonalnie większy w stosunku do cech charakteru jakie wciąż tkwiły w zacofanym społeczeństwie tamtego okresu. Intelektualni giganci wciąż byli zaledwie moralnymi karłami. I to się tyczyło zarówno pospólstwa, kościoła, świeckich uczonych jak i Galileusza oraz Kartezjusza.

To w Twoim odbiorze terminy lewak i liberał odnoszą się do "quasi-polityki". Ja tych terminów używam nawiązując do wielowiekowej tradycji patrzenia na istotę ludzką.

Lewak to w prostej linii ten od Platona, Campanelli, Marksa, Wellsa, Lenina i Stalina z całym spektrum umiarkowania i ekstremy.

Liberał to ten od Tocquevilla, Smitha, Hayeka, Franco i Pinocheta.

Kościoła, szczególnie tam gdzie nie ma faktów historycznych usprawiedliwiających niechęć (Kopernik nie był prześladowany przez kościół, a wręcz wspierany; Galileusz nie był męczennikiem nauki i nie był torturowany przez inkwyzycję), dzisiaj nienawidzą socjaliści.

Historia powstania.
1) W 1514 rozpoczęło się spisywania Księgi I De revolutionibus orbium coelestium.
2) W 1533 roku poglądy Mikołaja Kopernika wyłożone w rękopisie jego dzieła De Revolutionibus zreferowano papieżowi Klemensowi VII.
3) Teolog norymberski, Andrzej Osiander, namówił Mikołaja Kopernika, aby w przedmowie do swego dzieła przedstawił je jako hipotezę, łagodząc w ten sposób zbyt śmiałą jego wymowę.
4) W roku 1542 pierwsze dwa arkusze De revolutionibus wyszły spod prasy drukarskiej. Mikołaj Kopernik wysłał do Norymbergi napisaną przez siebie przedmowę dedykowaną papieżowi Pawłowi III. Rozdziały 13 i 14 Księgi I ukazały się drukiem w Wittenberdze pod postacią osobnej książki De lateribus et angulis triangulorum... (O bokach i kątach trójkątów), z przedmową Retyka, który od roku 1541 był w posiadaniu rękopisu dzieła De revolutionibus orbium coelestium (O obrotach sfer niebieskich). Dzieło to następnie zaginęło aby odnaleźć się w Pradze Czeskiej po prawie 200 latach. [...]

De Revolutionibus... a Indeks ksiąg zakazanych.
5) 1543 - wydanie drukiem De revolutionibus orbium coelestium, Libri VI. Brak oficjalnego stanowiska Kościoła katolickiego, zainteresowanie wyższych dostojników treścią, którą w przedmowie, napisanej przez wydawcę, przedstawiono jako hipotezę ułatwiającą obliczenia.
6) 1559 - wprowadzenie w Kościele katolickim Indeksu ksiąg zakazanych.
7) 1566 - drugie wydanie De Revolutionibus..., Bazylea.
8) 1616 - pierwsza sprawa Galileusza. Eksperci Kościoła tezę o tym, iż "Słońce stanowi centrum świata i jest całkowicie nieruchome pod względem ruchów lokalnych", uznają za "bezsensowną i absurdalną z punktu widzenia filozoficznego" oraz "formalnie heretycką". Tezę, iż "Ziemia nie stanowi centrum świata, ani nie jest nieruchoma, lecz obraca się zarówno wokół samej siebie, jak i ruchem dobowym", uznają za podobnie absurdalną oraz "co najmniej błąd w wierze". Ogłoszenie przez Kongregację Kardynalską Inkwizycji, że Galileusz poddaje się wyrokowi. Równocześnie, dekretem z 5 marca, Kongregacja zakazuje De revolutionibus..., wpisując na Indeks "do czasu wprowadzenia poprawek".
9) 1617 - trzecie wydanie De Revolutionibus..., pod tytułem Astronomia instaurata, Amsterdam.
10) 1618-1621 - publikacja Epitome Astronomiae Copernicanae Keplera; umieszczone na Indeksie.
11) 1620 - wskazanie przez Kongregację poprawek, jakie należy nanieść w De Revolutionibus....
12) 1632 - publikacja głównego dzieła Galileusza: Dialogu o dwu wielkich systemach świata: ptolemeuszowym i kopernikowym, Florencja. Konfiskata i zakaz rozprowadzania.
13) 1633 - proces Galileusza; powtórzenie potępienia heliocentryzmu z 1616, umieszczenie Dialogu na Indeksie.
14) 1644 - bulla Aleksandra VII Speculatores domus Israel jako wstęp do wydanego przez niego Indeksu (Index librorum prohibitorum Alexandri VII Pontificis Maximi jussu editus) - potępienie wszelkich dzieł utrzymujących, że Ziemia się porusza.
15) 1751 - wobec powszechnej akceptacji w środowisku naukowym heliocentrycznego obrazu naszego systemu planetarnego, objaśnianego mechaniką Newtona, papież-erudyta Benedykt XIV udziela imprimatur na druk Dzieł Zebranych Galileusza.
16) 1757 - w wydaniu Indeksu przejrzanym przez Benedykta XIV z tekstu dekretów znika zapis zakazujący dzieł traktujących o heliocentryzmie, na samej liście pozostają jednak książki wpisane na tej podstawie.
17) 1819 - ostatnie wydanie Indeksu zawierające De Revolutionibus... oraz inne dzieła heliocentryczne.
18) 1820 - Canon Settele usiłując opublikować w Rzymie podręcznik astronomii jednoznacznie uznający heliocentryzm za prawdziwy, spotyka się z odmową Mistrza Świętego Pałacu Apostolskiego. Po odwołaniu się do papieża (który przekazuje sprawę Kongregacji) otrzymuje zezwolenie na druk.
19) 1822 - 11 września Kongregacja Kardynalska Inkwizycji stwierdza, że "druk i publikacja prac traktujących o ruchu Ziemi i nieruchomości Słońca, zgodnie z powszechną opinią współczesnych astronomów, są w Rzymie dozwolone". 25 września papież Pius VII zatwierdza dekret.
20) 1828 - dzieło Mikołaja Kopernika zostało zwolnione z Indeksu.
21) 1835 - kolejne wydanie Indeksu. Pius VII usuwa zeń De Revolutionibus... oraz pozostałe książki uznane wcześniej za heretyckie z powodu heliocentryzmu.
22) 1854 - ukazanie się pierwszego polskiego przekładu dokonanego przez Jana Baranowskiego.

Żaden chyba z wielkich myślicieli odrodzenia nie wymierzył tak silnego ciosu w dotychczasowe skostniałe pojęcie o świecie, jak to uczynił Kopernik. Przeciw jego genialnemu odkryciu wystąpiły też zarówno kontrreformacja, jak i reformacja, obie widzące w teorii Kopernika niebezpieczeństwo dla religii i Kościoła. W 1616 r. na mocy dekretu papieskiego dzieło polskiego astronoma zostało potępione i umieszczone wśród ksiąg zakazanych i dopiero w pierwszej połowie XIX w. skreślono je z Index librorum prohibitorum.

Poświęcił się [Giordano Bruno] początkowo karierze duchownej, lecz oskarżony rychło o herezję i ekskomunikowany (1576) zrzucił suknie zakonne i wyemigrował z Włoch do Genewy. Tu popadł wkrótce w konflikt z obowiązującą doktryną Kalwina i został aresztowany. Zwolniony z więzienia w następnych latach przebywał we Francji, [...] W 1592 r. zaproszono go do Wenecji, a gdy przybył tam został aresztowany i wydany w ręce inkwizycji.
Początkowo Bruno postawiony przed jej sądem załamał się, uznał swe poglądy za herezję i prosił o laskę. Osadzony mimo to w więzieniu, po siedmiu latach stanął ponownie przed sądem inkwizycyjnym w Rzymie i wtedy potwierdził wszystkie swe poglądy. Zginął na stosie 17 lutego 1600 r. w Rzymie.

Stosunek do teorii kopernikowskiej, jak również racjonalistyczne poglądy naraziły go [Galileo Galilei] na to, iż już w 1607 r. został oskarżony o herezje, a zarzut ponowiono po ukazaniu się jego głównego dzieła Dialogo sopra i due massimi sistemi del mondo Tolemaico e Copernicano, 1632 (Dialog o dwu najważniejszych układach świata Ptolemeuszowym i Kopernikańskim, 1962). Wielki uczony i filozof nie okazał się tak nieugięty jak Bruno, upokorzył się i wyrzekł, przynajmniej pozornie, swych poglądów.

W ogóle w krajach protestanckich konflikt między nauką a wiarą był słabszy niż w świecie katolickim. Władze katolickie zajmowały jednak pozycje obronne, a zwłaszcza na stanowisku Watykanu ciążyła stara tradycja potępień rzucanych na naukę Kopernika czy Galileusza. Dopiero w 1757 r., a więc w dobie, gdy newtonizm opanował już zwycięsko Europę, Benedykt XIV zdecydował, aby nie domagać się nieprzestrzegania dekretów potępiających teorię Kopernika.

Galileusza nie torturowano. Dwukrotnie tylko mu zagrożono. Jego wyobraźnia dokonała reszty. Celem procesu [w 1633 r. przed trybunałem świętej inkwizycji] było właśnie pokazanie ludziom obdarzonym wyobraźnią, że nie są wolni od uczucia prymitywnego, zwierzęcego strachu. Galileusz gotów był już jednak odwołać.

"Ja, Galileo Galilei, syn zmarłego Vincenzo Galilei, Florentyńczyk, lat siedemdziesiąt, postawiony osobiście w stan oskarżenia przed trybunałem, klęcząc przed wami, dostojni i świątobliwi kardynałowie, inkwizytorzy powszechni przeciwko wszelkiej heretyckiej deprawacji w całej wspólnocie chrześcijańskiej, mając przed własnymi oczyma i dotykając własnymi rękoma Pismo Święte, przysięgam, że zawsze wierzyłem, obecnie wierzę i z Boską pomocą wierzyć będę we wszystko, co utrzymuje, głosi i czego naucza Święty Katolicki i Apostolski Kościół Rzymski. Tymczasem wszakże - po tym, kiedy to Święte Oficjum nałożyło na mnie prawny nakaz, bym bez reszty porzucił fałszywy pogląd, zgodnie z którym Słońce jest środkiem świata i jest nieruchome, a Ziemia nie jest środkiem i się obraca, i zakazało mi utrzymywać, bronić lub nauczać w jakikolwiek bądź sposób, w mowie bądź na piśmie, rzeczonej doktryny, oraz po tym, kiedy stwierdzone mi zostało, że rzeczona doktryna sprzeczna jest z Pismem Świętym - napisałem i wydrukowałem książkę, w której omawiam tę już potępioną doktrynę., przytaczam wielce przekonywające argumenty na jej rzecz, nie przedstawiając żadnego rozstrzygnięcia. I z tej właśnie racji to Święte Oficjum uznało mnie za wielce podejrzanego o herezję, to znaczy o to, że utrzymywałem i wierzyłem, że Słońce jest środkiem świata i jest nieruchome, a Ziemia nie jest środkiem i się obraca.
Toteż pragnąc wymazać z myśli waszych Eminencji oraz wszystkich wiernych chrześcijan to mocne podejrzenie, zasadnie przeciwko mnie skierowane, ze szczerego serca i z nieugiętą wiarą odrzekam się, potępiam i wyklinam wzmiankowane wyżej błędy i herezje, a także i wszelkie inne, jakiekolwiek by były, o ile przeciwne są rzeczonemu Świętemu Kościołowi. I przysięgam nigdy w przyszłości nie mówić czy twierdzić, w mowie lub na piśmie, niczego, co mogłoby dać rację podobnym podejrzeniom przeciwko mnie skierowanym. A jeśli poznam jakiegokolwiek heretyka lub osobę o herezje podejrzaną, powiadomię o niej to Święte Oficjum, bądź Inkwizytora czy Ordynariusza miejsca, w którym bym przebywał. Dalej, przysięgam i obiecuję spełniać i przestrzegać w całości wszystkie pokuty, jakie Święte Oficjum nałożyło lub nałoży na mnie. W przypadku zaś gdybym złamał - czego Bóg nie dopuści - jakiegokolwiek z tych przyrzeczeń, zaprzeczeń i przysiąg, poddam się sam wszystkim karom przewidzianym i narzucanym na takich odstępców przez święte kanony oraz inne konstytucje, tak powszechne, jak szczegółowe. Tak mi dopomóż Bóg i to Pismo Święte, które trzymam w ręku.
Ja, rzeczony Galileo Galilei, wyrzekłem się, przysiągłem i obiecałem, zobowiązując się jak wyżej. A dla poświadczenia prawdy powyższego, podpisałem własnoręcznie niniejszy dokument mego wyrzeczenia się i powtórzyłem je słowo po słowie tu w Rzymie, w klasztorze Minerva, dwudziestego drugiego dnia czerwca roku 1633.
Ja, Galileusz, wyrzekłem się jak wyżej i podpisałem własnoręcznie."

Na resztę życia osadzono Galileusza w jego willi w Arcetri, niedaleko Florencji, trzymając pod ścisłym aresztem domowym. Papież był nieugięty. [...]
Galileusz postanowił uczynić jedno: ukończyć książkę [...] O dwóch nowych naukach [...] Skończył ją w 1636 roku, to znaczy trzy lata po procesie. Był wówczas 72-letnim starcem. Książki nie mógł oczywiście opublikować [...]
Konsekwencją tego procesu i uwięzienia było całkowite zahamowanie tradycji naukowej w basenie śródziemnomorskim. Odtąd rewolucja naukowa wywędrowała do północnej Europy. Galileusz wciąż uwięziony, zmarł w swym domu w 1642 roku.

Kościół oficjalnie nie zajmuje się nauką,ma ciekawsze rzeczy na głowie.

Kościół oficjalnie nie zajmuje się nauką,ma ciekawsze rzeczy na głowie.

No, ostatnio całkiem nieoficjalnie potępia klonowanie i GMO.

To jest pogląd na naukę,nie prowadzenie badań.

Zdecydowałem się już w pierwszym cytacie.Czyżbym póżniej zaprzeczył?
Jeśli nie wiesz czym sie różni zajmowanie się nauką(badania naukowe)a poglądem na naukę to dalszy dialog nie ma sensu.

To ma się nijak do tego,co chciałem wykazać.

Pisać sobie mogli,ja napisałem o czymś innym.

Chodzi o to,że w przytoczonych faktach Kościół te jednostki wspomagał,i mieli na te osiągnięcia szansę tylko dzięki wykształceniu i swobodzie jakie Kościół im zapewniał.

>W tej rozpisce zabrakło(ciekawe dlaczego? ) jeszcze dwóch duchownych:
> Giordano Bruno dominikanina, filozofa i astronoma - spalonego na stosie za herezje(130) w tym zapewne heliocentryzm.
> Galileo Galilei który został torturami zmuszony do stwierdzenia, ze Kopernik się mylił(najogólniej mówiąc).
Pominąłem świadomie.Kościół nie zabraniał im pracy naukowej.