Auguste Rodin pasował go na dziedzica swojej artystycznej spuścizny, a Jerzy Stempowski obwołał "drugim Fidiaszem". Iwan Mestrović - bo o nim mowa - byl niewątpliwie najwybitniejszym rzeźbiarzem jaki spłodziła Europa Środkowo - Wschodnia oraz....... Słowiańszczyzna. O Mestroviciu - Chorwacie z urodzenia - znaleźć można sporo w sieci, więc nie ma sensu tutaj przytaczać Jego biogramu. Warto tylko może nadmienić, iż był orędownikiem ideii jugosłowianskiej ( Ustasze z tego powodu uwięzili go na moment), przywiązanym do religii katolickiej, wielkim admiratorem kultury śródziemnomorskiej. Był nie tylko genialnym rzeźbiarzem - ale także uzdolnionym architektem, twórcą grobu nieznanego żołnierza w Belgradzie ( wzgórze Awala), mauzoleum Niegosza na Lovcenie, czy też pomnikowego założenia Grzegorza z Ninu - w pałacu Dioklecjana w Splicie. Ten ostatni monument z pałacu usunęli Włosi podczas II wojny - uważając ( poniekąd słusznie) , iż pomnik Grzegorza z Ninu akcentuje propagandowo obecność pierwiastka słowiańskiego na wybrzeżu M. Adriatyckiego.
W Międzynarodowym Centrum Kultury w Krakowie zorganizowano wystawę poświeconą życiu i twórczości Mestrovicia - która daje wyśmienitą okazję zaznajomenia się z dorobkiem wybitnego artysty. Polecając wszystkim obejrzenie owej wystawy - skoncentruję swą uwagę na wybranym wątku. Otóż wśród zaprezentowanych prac Mestrovica znajduje się rzeźba zatytułowana "Hiob". Stałem przy niej kilkanaście minut zahipnotyzowany całkowicie tym co widzę. Nie spotkałem dotąd dzieła, które tak weredycznie i dosadnie oddawałoby stan cierpienia i bólu. Efekt jak wyżej Mestrović osiąga - w moim mniemaniu - zabiegiem sui generis zezwierzęceniem postaci ludzkiej. Hiob, bowiem, który wyszedł spod jego dłuta - skatowany cierpieniem aplikowanym Mu przez boga - ma w swojej postaci, pozie, grymasie twarzy, pewien pierwiastek zwierzęcy - upodabniający go w jakimś stopniu do szympansa czy innego przedstawiciela rodzju naczelnych. Równocześnie Hiob znoszący ze stoicką pokorą niewysłowiowe katusze przeistacza się ze zwykłego człowieka w sui generis herosa, następuje jego swoista deifikacja oraz....odwrócenie o 180 stopniu jego relacji z bogiem: Hiob staje się bytem boskiem, bóg zaś - kapryśny, okrutny i małostkowy w swym dozowaniu cierpienia - staje się zadziwiająco...ludzki.

commons.wi(*)n_Ivan_Mestrovic,_in_Split.JPG