Cytat:

   Nic się nie stanie, bo w momencie w którym wypowiada to zdanie nie wiadomo jeszcze, czy kłamie. Nos urośnie mu czas Plancka od upłynięcia okresu "zaraz" .
"Zaraz" jest dość nieprecyzyjne, więc będzie to trwało w zależności od definicji.
Jeśli powiedziałby : "Mój nos urośnie o 18:00" to urósłby o 18:00 + Czas Plancka, bo wtedy okazałoby się, że kłamał

Pozdrawiam.

---

Zgadza się. Nos nie urośnie przez czas trwania zaraz (np. 10sek.), ponieważ zdanie będzie nieokreślone/niedookreślone w kategorii prawdy/fałszu, a urośnie natychmiast po nim jako wynik wypowiedzenia nieprawdy Plus.

>Zgadza się. Nos nie urośnie przez czas trwania zaraz (np. 10sek.), ponieważ zdanie będzie nieokreślone/niedookreślone w kategorii prawdy/fałszu, a urośnie natychmiast po nim jako wynik wypowiedzenia nieprawdy Plus.

Ojej no jedna uwaga byłaby taka, że nie potrzebujecie tu żadnego "nieokreślenia" - po prostu zdanie Pinokia należy uznać za fałszywe (a nie nieokreślone), bo urośnięcie nosa nie nastąpiło "zaraz", wbrew temu, co zdanie głosi.
Druga uwaga zaś taka, że przy takim rozwiązaniu wszystko zasadza się na figlach ze słowem "zaraz" i jego interpretacją. Większa zagwozdka byłaby z wypowiedzią "Mój nos urośnie w wyniku wypowiedzenia tego zdania", gdzie zwrot "tego zdania" odnosi się do tejże wypowiedzi Pinokia. No ale wtedy zrobiłby się z tego klasyczny paradoks kłamcy, więc nie byłoby tak zabawnie

---

But little they cared for the Native Press
The worn white soldiers in Khaki dress

"Mój nos urośnie w wyniku wypowiedzenia tego zdania"

Te analogie dlatego są trochę zabawą w stosunku do ścisłych matematycznych zdań logicznych, że dzięki elementowi semantycznemu można się nimi bawić np.:

Pinokio nie wiedział czy jego nos urośnie, zatem kłamał mówiąc "mój nos urośnie...", a więc urośnie

A przy innej def. prawdy: Nie urośnie, bo wtedy wypowiedziane zdanie nie byłoby fałszem.

Prawda obiektywna (absolutna) vs prawda subiektywna.
Odpowiedź zależy od dodefiniowania założeń

>"Zaraz" jest dość nieprecyzyjne, więc będzie to trwało w zależności od definicji.
>Jeśli powiedziałby : "Mój nos urośnie o 18:00" to urósłby o 18:00 + Czas Plancka, bo wtedy okazałoby się, że kłamał
A ja widzę to inaczej.
Gdyby Pinokio powiedział, że "na planecie X są tacy sami ludzie jak my", to co by się stało? Teoretycznie nos Pinokia musiałby czekać aż do wyjaśnienia czy tam faktycznie są ludzie. Ale tylko teoretycznie. Pinokio mówiąc to nie wiedział, czy tam są, czy nie ma ludzi, więc kłamał twierdząc, że są. Nos urośnie.
Analogicznie Pinokio, jak sam napisałeś " w momencie w którym wypowiada to zdanie nie wiadomo jeszcze, czy kłamie", czy mówi prawdę. Zatem kłamał mówiąc, że wie co się za chwilę stanie. Nos urośnie

---

miłe rzeczy należy mówić ludziom za życia, a nie w mowach pogrzebowych

> Kłamał mówiąc, że wie co się za chwilę stanie. Nos urośnie.
Też się zgadza

Okazuje się, że doprecyzowanie pojęć 'zaraz' i 'prawda' jest tu kluczem do rozwiązania ;p

>> Kłamał mówiąc, że wie co się za chwilę stanie. Nos urośnie.
>Też się zgadza
>Okazuje się, że doprecyzowanie pojęć 'zaraz' i 'prawda' jest tu kluczem do rozwiązania ;p
I tak, i nie.
Jeżeli nie wiem, co jest za rogiem budynku, (może być czerwony samochód, albo nie) i powiem, że wiem, iż go niema. I nie będzie - to kłamię, czy nie? Zgaduję. Ale stwierdzając, że nie ma, jednocześnie wypowiadam, że mam taką wiedzę, a to nieprawda czyli kłamię.
Ot taka łamanka mózgowa.

---

miłe rzeczy należy mówić ludziom za życia, a nie w mowach pogrzebowych

>A ja widzę to inaczej.
>Gdyby Pinokio powiedział, że "na planecie X są tacy sami ludzie jak my", to co by się stało? Teoretycznie nos Pinokia musiałby czekać aż do wyjaśnienia czy tam faktycznie są ludzie. Ale tylko teoretycznie.[/cytat]
   Widzę w tym jeden problem.
Ze zdania: "na planecie X są tacy sami ludzie jak my" nie wynika wcale, że wypowiadający je nie posiada wiedzy o tej planecie.
   W przypadku Pinokia, mógł na przykład założyć albo nawet wiedzieć (umówił się z kolegą), że w trakcie trwania "zaraz" ktoś zapyta go o intymny szczegół z życia i drewniany chłopiec skłamie w odpowiedzi, więc urośnie mu nos. Okazałoby się, wtedy, że wcale nie kłamie mówiąc: "zaraz urośnie mi nos".

Cytat:
   Jak wspomniałem, według mnie to nadinterpretacja. Nawet gdyby Pinokio "prawie ciągle kłamał" to nie możemy przecież "na zapas" oskarżać go o to i w rzeczonym przypadku. Ponieważ zdanie "zaraz urośnie mi nos" nic nie mówi o intencjach, należy je rozpatrywać w kategorii prawda-fałsz a nie prawda-kłamstwo, bo nie możemy z niego wywnioskować, czy wypowiadający je kłamie.

Cytat:
   Tak, ale dopiero w momencie, kiedy minie "zaraz". Przed upływem tego czasu to Kot Schrödingera w wersji a'la Pinokio

Pozdrawiam

---

> Ze zdania: "na planecie X są tacy sami ludzie jak my" nie wynika wcale, że wypowiadający je nie posiada wiedzy o tej planecie.
Przeczytaj mój następny post.
A co do reszty - pełna zgoda. Pinokiu urośnie nos, ale po "zaraz". Tym magicznym momencie, którym wszystkie lenie wykręcają się od wyniesienia śmieci i sprzątnięcia brudnych gaci z fotela

---

miłe rzeczy należy mówić ludziom za życia, a nie w mowach pogrzebowych

Co było pierwsze : jajko czy kura?
odpowiedź spamowa: jajko!/kura!
odpowiedź intuicyjna: jajko - no bo musi być kura....a kura o kurczę!
no to może kura?
odpowiedź rozumna: postawione pytanie na które nie można dać jednoznacznej odpowiedzi ( ekstra zadanie dla binarnie myślących komputerów ).
A nos? Uff. Za trudne dla mnie
PS. Ale zagadnienie ciekawe.

>Co było pierwsze : jajko czy kura?

Saszka Kurow był pierwszy,znalazł jajko, wylęgło się ptaszysko, a od jego nazwiska ptak wziął nazwę.

>Co było pierwsze : jajko czy kura?

Pytanie nieprecyzyjne. Zawiera w sobie dwie wersje różnych pytań.
1. czym była kura najpierw, jajkiem czy kurą?
2. co było najpierw, rodzic (kura) czy dziecko (jajko)?

Odpowiedź na oba pytania jest prosta. Trudno za to zgadnąć co ma na myśli zadający pytanie.

>Co było pierwsze : jajko czy kura?
Oczywiście, że jajko, ale nie kurze.

>Co było pierwsze : jajko czy kura?

- Pinokio! Wytrzyj kurze!
- Wytrę, ale gdzie ta kura?

>Co było pierwsze : jajko czy kura

Nie było wcześniej ani jajko ani kura. Wyewoluowały dokładnie równocześnie.
-

>Nie było wcześniej ani jajko ani kura. Wyewoluowały dokładnie równocześnie.
Zwierzęta składające jaja pojawiły się zanim pojawiły się ptaki, w tym kury.

---

Politycy, to ludzie, którzy widząc światełko na końcu tunelu dokupują więcej tunelu. (John Quinton)

Sęk w tym, że nos Pinokia nie rósł, tylko się wydłużał...

Nie istniała możliwość, żeby ten jego nos urósł, więc rzecz była oczywistym kłamstwem (o czym skubany, drewniany ludzik wiedzieć musiał). Nos więc by mu się wydłużył po powiedzeniu tego.

kłamstwem (o czym skubany, drewniany ludzik wiedzieć musiał)

Paradoksy paradoksami. Dla mnie paradoksem jest, że żadna z dotychczas pytanych przeze mnie osób nie odpowiedziała mi skąd nazwa PINOKIO. Drewniany ludek. To wiedzą. Ale z jakiego drewna? To wie już mało kto. Nooo...niech będzie - powiem. Nooo... z sosnowego. Jasne A sosna to pinia. Syrop sosnowy, syrop PINI.

Za Wikipedią: Kłamstwo - wypowiedź zawierająca informacje niezgodne z przekonaniem o stanie faktycznym. Kłamca przekazuje informacje niezgodne z jego przekonaniem o rzeczywistości z intencją, by zostały one wzięte za prawdziwe. Kłamstwem mogą być także wypowiedzi zgodne z rzeczywistym stanem rzeczy, o ile autor przekazu nie ma świadomości tego faktu.

Więc jeśli przyjmiemy, że Pinokio był przekonany o tym, że jego nos urośnie to nie skłamał z czego wynika, iż jego nos nie urośnie. Jeżeli natomiast sądził, że jego nos urośnie to skłamał, czyli nos rzeczywiście urośnie. Ergo:nos zareaguje odwrotnie do przekonania Pinokia.

---

I believe there is something out there watching over us - unfortunatelly it's the government (Woody Allen)

>Pinokio to chłopiec któremu zawsze rośnie nos kiedy kłamie, a nigdy nie rośnie kiedy mówi prawdę.
>Co się stanie kiedy Pinokio powie:
>"Mój nos zaraz urośnie" ?
>Jest to zabawna wersja znanej antynomii teoriomnogościowej.
>Zastanówcie się dobrze zanim odpiszecie aby nie spamować bez przemyślenia - kto zaproponujcie
>poprawną i możliwie zwięzłą odpowiedź, ma plusa

dużo zależy od definicji słowa kłamstwo.
Zakładając, że kłamstwo jest celowym wprowadzeniem w błąd to wszystko zależy od tego czy Pinokio chciał skłamać czy powiedzieć prawdę.

>Jest to zabawna wersja znanej antynomii teoriomnogościowej.

W kwestii formalnej: jako że odwołujemy się do terminologii semantycznej (prawda), czy nie chodzi przypadkiem o antynomię semantyczną?

---

Okres ważności moich postów kończy się z chwilą ich opublikowania.

>Pinokio to chłopiec któremu zawsze rośnie nos kiedy kłamie, a nigdy nie rośnie kiedy mówi prawdę.
>Co się stanie kiedy Pinokio powie:
>"Mój nos zaraz urośnie" ?

Wydaje mi się, że do tego zdania nie można przypisać atrybutu prawdziwości, gdyż nie jest zdaniem w znaczeniu logiki: orzeka o swojej własnej prawdziwości, zatem należy do metajęzyka względem języka, w którym to zdanie jest sformułowane. Zaś żaden zbiór nie może być swoim własnym właściwym podzbiorem.

---

Nie Bóg, lecz Człowiek potrzebuje obrony.

Skąd Pinokio wie, kiedy kłamie? Skąd jego nos dostaje impuls, by rosnąć?

Pozdrawiam

---

Egoizm jest rodzajem algorytmu.

>Skąd Pinokio wie, kiedy kłamie? Skąd jego nos dostaje impuls, by rosnąć?
>Pozdrawiam

Pinokio nie wie kiedy kłamie, on ma po prostu do tego nosa.

>Pinokio to chłopiec któremu zawsze rośnie nos kiedy kłamie,
> a nigdy nie rośnie kiedy mówi prawdę.
> Co się stanie kiedy Pinokio powie:
> "Mój nos zaraz urośnie" ?
Nic się nie stanie.
Zdanie dotyczy przyszłości i nie podlega ocenie w terminach prawda/fałsz. Czy "zaraz", czy "jutro" niewiele zmienia. Wbrew pozorom nie jest to zdanie twierdzące.

Gorzej będzie, gdy Pinokio powie: "Mój nos teraz rośnie"!
Jeśli kłamie, to jego nos powinien rosnąć, czyli mówi prawdę. Lecz jeśli mówi prawdę, to jego nos rośnie, co wskazuje, iż kłamie.
Jego nos wpada zatem w niebezpieczną dla zdrowia oscylację między rośnięciem, lub nie, co doprowadza do ciężkiego kataru i potężnego ataku kichania.

Może z niego wybrnąć dopiero gdy wykrztusi z siebie: "mój nos nadal rośnie", gdyż wówczas jeśli powiedział prawdę, to nos przestaje rosnąć, jeśli zaś skłamał, to nos przestał rosnąć.

Ja bym na jego miejscu nie ryzykował. Nos, w końcu, to bardzo delikatna część ciała.

To zależy, jakiej udzielił odpowiedzi na pytanie o to, czy wziął łapówkę za kontrakt z Chińczykami. Jeżeli wziął, a powiedział, że nie wziął - to mu urośnie; a jeśli nie wziął, a powiedział, że wziął, to też mu urośnie. Na tym polega cud gospodarczy.

---

Transluminacja czaszki często daje wyniki fałszywie ujemne.

Jeszcze raz ja. Zadanie nie ma poprawnej odpowiedzi. W tym sensie, że co by się nie stało z nosem Pinokia będzie to podstawą do wskazania, że "zachował się on nielogicznie".
Przypomina to ideą tzw. zugzwang ( pl.wikipedia.org/wiki/Zugzwang ), sytuację, gdy jesteśmy zmuszeni do wykonania posunięcia/ruchu/działania, a jakie by ono nie było, spowoduje naszą "przegraną".
Inną ideą, która mi się nasunęła, jest idea mniejszego zła - mamy wybór tylko złych opcji. A ktoś pyta, która jest dobra - żadna, może być mniej lub bardziej zła, ale dobrej nie uświadczymy.

Istotną sprawą może być, jak Pinokio znalazł się w sytuacji bez sensownego/logicznie dobrego wyjścia. Wygłosił deklarację bez pokrycia, której nie może (? - patrz następne zdanie) spełnić.
Oczywiście dopowiedzenie przez niego w trakcie trwania "zaraz" dowolnego kłamstwa wyrwało by go z pętli logicznego paradoksu, ale zakładam, że tego nie rozpatrujemy.
Wracając do pętli, pozostaje spytać, skąd się biorą deklaracje bez pokrycia - z głupoty albo wyrachowania ( sytuacja znana z gier pl.wikipedia.org/wiki/Ko_(go) ).

Pozdrawiam

---

Egoizm jest rodzajem algorytmu.

>Zastanówcie się dobrze zanim odpiszecie aby nie spamować bez przemyślenia - kto zaproponujcie poprawną i możliwie zwięzłą odpowiedź, ma plusa

   Bardzo ciekawy wątek. Dodam tylko, iż Pinokio jest postacią autentyczną. Żył w latach 1865-1899 w małej wiosce na południu Austrii Wschodniej. Był uczestnikiem wojny. Ożenił się w 1963 z Mariettą von Shlaumbag. Mieli sześcioro dzieci. Pierworodny syn przybrał nazwisko Matejko i namalował Kaplicę Sykstyńską, co spowodowało wzrost podatku użytkowego na rzeczy użytkowe. Druga córka wyszła za mąż za drugiego męża córki babci siostry Anastazji ze strony ojca. Był wielki skandal, ale Pinokio przetrwał. Może nie był ze stali, ale jednak drewno do czegoś zobowiązuje. Żona Pinokia po jego śmierci, która, co zrozumiałe nigdy nie nastąpiła, wyszła ponownie za mąż za kupca Pawła Kowala. Urodziła mu ośmioro dzieci, z czego tylko dwoje było jej. Za zasługi na rzecz dziećnictwa otrzymała z rąk Cezarego Grabarczyka medal Odrodzenia Polski na odcinku trasy A2.
   W 2008 Pinokio został zlustrowany. Jego teczka była pełna notatek. Według służb donosił matce nie tylko zakupy, ale także wiadomości.

   Pinokio był bardzo barwną postacią. Znane są jego występy bez szelek w Jastarni. Śpiewy nad jeziorem, czy inne przedsięwzięcia.

Cześć Jego Pamięci!

---

"Lunch i obiad można zamieniać nawzajem, jeśli to będzie miało miejsce tego samego dnia".