Julian Ursyn Niemcewicz? Kim On właściwie nie był? Historyk, dramaturg, poeta, krytyk literacki, powieściopisarz, działacz społeczny, polityczny, członek Komsisji Edukacji Narodowej, mason - zastępca wielkiego mówcy Wielkiej Loży Narodowej Wielkiego Wschodu Polskiego, słowem luminiarz kultury o renesansowych wręcz zdolnościach i zainteresowaniach - jeden z kilku najwybitnieszych przedsatwicieli polskiego Oświecenia. O tym, że na jego "Śpiewach Historycznych " wychowało się kilka pokoleń Polaków, wiedzą cokolwiek interesujący się historią. O tym, iż jest ona autorem pierwszego polskiego utworu klasyfikowanego jako "science - fiction", wie już bardzo niewielu. W tym roku mija równa 200 - tna rocznica jego napisania. W związku z czym nadarza się wyborna okazja jego przypomnienia. Recz zatytułowana jest "Rok 3333 czyli sen niesłychany" i traktuje o Warszawie w tymże właśnie roku, opanowanej i władanej przez....Żydów, którzy nazwę miasta zmienili na Moszkopolis.

Podsyłam link do tekstu utworu i zachęcam do jego wnikliwego przestudiowania - zamieszczając dla zaostrzenia apetytu passus jak poniżej. Dzieło Niemcewicza znane jest głównie ze swojego fantastyczno - naukowego waloru - ale to przecież także przednia satyra, porównywalna do "Monachomachii" - pióra innego wielkiego reprezentanta polskiego Oświecenia - księcia biskupa Krasickiego, tyle że pisana prozą. Prognozy Niemcewicza w przypadku Polski nie ziściły się, bo z jej krajobrazu społeczno - politycznego Żydzi zniknęli. Jednakże rzecz się ma - o dziwo - trochę inaczej w przypadku USA ( żydowski zięć Trumpa - Kushner i jego żona Iwanka, która przeszła na judaizm - fanatastycznie wpisują się w formułę przyjętą przez Niemcewicza) czy też Palestyny - degradowanej ekonomicznie przez Izrael - o czym stanowi, między innymi ostatni raport UNCTAD (www.racjonalista.pl/forum.php/s,749966)


"Lubo postać całej Warszawy, ulice jej nawet odmieniły się,rozeznałem jednak, że dorożka zajechała na dziedziniec, gdzie niegdyś stał pałac Krasińskich, a dziś stała ogromna karczma.„Gdzież mię to wieziesz?" zapytałem. „Na sądy", odpowiedział woźnica. I tu na wnijściu, mimo okazanego biletu były trudno­ści, lecz za daniem dwóch talarów zniknęły. A nadto tłum żydków z faktorskiem prawie narzucaniem się obstąpił mię, ofiarując się być przewodnikiem i tłomaczem moim. Wybrałem najpocze-
śniejszego i dobrzem trafił, był to bowiem jeden z sławnych mecenasów żydowskich.Weszliśmy po schodach pełnych śmieci i brudu do obszernego przysionka, napełnionego tłumem żydowstwa. Sędziowie byli na ustępie. Usiedliśmy w kącie na ławie, co dało mi czas rozmawiać z uczonym mecenasem moim, i wiele światła zasięgnąć
od niego. „Panie, rzekłem mu, dla czegóż tak niemiłosiernie zburzyliście gmachy miasta tego i na miejscu wielu niegdyś, jak słyszałem wspaniałych, tak nikczemne postawili?" „Uczyniliśmy to, odpowiedział mecenas, na mocy zakonu Mojżesza:
„Zburzycie do szczętu, mówi Mojżesz (Deutoronom. Rozdział XII, w. 2) wszystkie miejsca, na których mieszkali narodowie, a które wy posiadacie i porozwalacie ołtarze ich i połamiecie słupy ich, spalicie bogi ich, i wygładzicie imię ich z miejsca onego". Przyznasz waść, mówił mecenas, „że prawo to jest dosyć wyraźne.Jeśli wam nie dosyć na niem, przytoczę więcej". Tenże Mojżesz tak mówi dalej: „Wytracisz naród, który Pan Bóg twój poda tobie, nie sfolguje mu oko twoje, bo pośle Pan Bóg twój na naród ten szerszenie i zetrze je starciem wielkiem, aż będą wyniszczeni,
a poda krocie ich w ręce twoje i wygubisz ich pod niebem, nie ostoi się żaden przed tobą, aż ich wytracisz (Deutoronom.Rozdz. VII i XV). W ziemi, którą Pan Bóg twój dawatobie w dziedzictwo, byś ją posiadał, wygładzisz pamiątkę Amalekową pod niebem. Ani się nie zlitujesz nad niemi, ani się spowinowacisz z niemi, albowiem Pan wybrał ciebie, abyś był osobnym ludem. Nie zapominajże tego". „Mógłbym, mówił dalej mecenas, tysiąc podobnych praw, podobnych zakazów cytować. Wszędzie Mojżesz nakazuje nam nienawiść przeciw ludom innej wiary jak nasza, zaleca zerwanie wszelkiego przymierza,wszelkiej uczciwości z niemi, nadto brzydzić się niemi każe, tak, że obcować, jeść z niemi, dotykać się nawet naczynia ich, jest u nas obmierzłym występkiem". „Jakże, zawołałem, toście wytę­ pili całe plemię dawnych Polaków Chrześcian?" „Talmudziści nasi, odpowiedział mecenas, którzy więcej jeszcze mają rozumu niż Mojżesz, tak słowa Patryarchy tego wytłomaczyli: Wygładzicie wszystkich właścicieli ziemskich i miejskich, zabierzecie dobra ich, lecz możecie zachować wieśniaków ubogich i wyrobników, aby pracowali dla was. Sam nawet Mojżesz przydał: „I wyniszczy Pan Bóg twój naród ów przed tobą polekku i potrosze. Nie będziesz ich mógł razem wygładzić, by się snać nie namno­ żyło przeciw tobie bestji polnych“ (Deuteronom VIII). „Jakimże sposobem, zawołałem, mogliście tak waleczny naród częścią wytępić, częścią obrócić w niewolę?" „Jak nam przykazał Mojżesz,
po lekku i potrochu; przekupstwem, podejściem i wytrwałością."

rcin.org.p(*)_51043_F-22-313_Rok-3333-o.pdf