Hm, o jaki "ateizm" pytasz? Czy istnieje jakaś jedna oficjalna, skodyfikowana ideologia lub filozofia ateizmu? To często tylko negatywny pogląd niektórych ludzi co do istnienia bytów "nadprzyrodzonych".
Jeśli chodzi o "absolut", nie trafiła mi do przekonania żadna definicja z którą się zetknąłem, ani potrzeba czy sens jej poszukiwania.

A jednak istnieje: www.absolut.com/

>Hm, o jaki "ateizm" pytasz? Czy istnieje jakaś jedna oficjalna, skodyfikowana ideologia lub filozofia ateizmu? To często tylko negatywny pogląd niektórych ludzi co do istnienia bytów "nadprzyrodzonych".

...ale jakieś generalnie cechy ateizm posiada, więc - zakładam - jest to negacja wszelkich bytów osobowych niefizycznych. Właśnie z tą definicją ateizmu jest trochę tak, jak z definicją Boga, trudno doprecyzować cokolwiek. No bo, czy ateizm automatycznie np. neguje istnienie w ogóle rzeczywistości pozafizycznej, moim zdaniem - nie, jak choćby kwestia istnienia innych wszechświatów, przecież nie mających nic wspólnego (jeśli są) z "naszą" fizyką. Sądzę, że odnosi się ateizm tylko do kwestii osób "nadludzkich".
>Jeśli chodzi o "absolut", nie trafiła mi do przekonania żadna definicja z którą się zetknąłem, ani potrzeba czy sens jej poszukiwania.

Mnie też nie trafiła, potrzeba czy sens, hm - to już kwestia pasji filozoficznej, jak mniemam, trzeba naprawdę lubić te tematy, by to rozważać.

>...ale jakieś generalnie cechy ateizm posiada, więc - zakładam - jest to negacja wszelkich bytów osobowych niefizycznych.

No i sam sobie odpowiedziałeś. Te niefizyczne nieosobowe byty to też do ateistów nie pasują. Wyobrażasz sobie ateistę, który nie wierzy w Boga a w jednorożce?

>No bo, czy ateizm automatycznie np. neguje istnienie w ogóle rzeczywistości pozafizycznej, moim zdaniem - nie, jak choćby kwestia istnienia innych wszechświatów, przecież nie mających nic wspólnego (jeśli są) z "naszą" fizyką.

Kwestia istnienia innych wszechświatów to dla Ciebie rzeczywistość pozafizyczna?

>Sądzę, że odnosi się ateizm tylko do kwestii osób "nadludzkich".

Jednorożce i żółw, na skorupie którego spoczywa nasza planeta, też są mi obce.

>Kwestia istnienia innych wszechświatów to dla Ciebie rzeczywistość pozafizyczna?
Tak. Chyba, że masz jakieś pomysły na empiryczne wykazanie istnienia innych wszechświatów.
>>Sądzę, że odnosi się ateizm tylko do kwestii osób "nadludzkich".
>Jednorożce i żółw, na skorupie którego spoczywa nasza planeta, też są mi obce.
Tak, jak dla mnie kwestia istnienia krasnoludków. Jednak od krasnoludków nikt nie oczekuje polisy ubezpieczeniowej na życie wieczne, zaś jednorożce istnieją prawdopodobnie na mnogich planetach, zresztą kto wie, może krasnoludki również. Nie myl skal wielkości rozpatrywanych zagadnień.

Czy istnieje jakaś jedna oficjalna, skodyfikowana ideologia lub filozofia ateizmu? To często tylko negatywny pogląd niektórych ludzi co do istnienia bytów "nadprzyrodzonych".

Moim zdaniem, prawidłowa definicja brzmi tak:
Ateizm to dążenie do negowania istnienia Boga we własnej świadomości, oraz świadomości innych ludzi, najlepiej całej ludzkości.
Wynikiem tego dążenia jest bycie i życie bez Boga, czyli tak, jakby nie istniał.
Dążenie to przejawia się między innymi w poszukiwaniu dowodów na nieistnienie Boga, na negowaniu jego istnienia, na uważaniu się za lepszych i mądrzejszych od tych, którzy w istnienie Boga wierzą, na podważaniu oznak wskazujących że Bóg istnieje, na odrzuceniu teologii, jako dziedziny naukowej.

>Jeśli chodzi o "absolut", nie trafiła mi do przekonania żadna definicja z którą się zetknąłem, ani potrzeba czy sens jej poszukiwania.

Moja definicja Absolutu:
Absolut to jedna, maksymalna, bezwzględna, najpotężniejsza Jedność, która jest wszystkim i wszystko w sobie zawiera.
Z tej definicji wynika, że poza Absolutem jest tylko próżnia. Nie tylko Bóg, ale Wszechświat i nic należą do Absolutu, są w Absolucie, stanowią Absolut.
Może moja definicja wyda Ci się interesująca ? Zachęcam do odkrywania Absolutu i poszukiwania Jego sensu. To fascynująca podróż.

> Czy istnieje jakaś jedna oficjalna, skodyfikowana ideologia lub filozofia ateizmu?

Nie istnieje. Ateizm to cecha danej osoby. Niewiara w bogów nic nie mówi o osobowości danej osoby. Porozmawiasz z ludźmi tutaj, to zrozumiesz.

>Moim zdaniem, prawidłowa definicja brzmi tak:
>Ateizm to dążenie do negowania istnienia Boga we własnej świadomości, oraz świadomości innych ludzi, najlepiej całej ludzkości.

Dla mnie ateizm to: Nieposiadanie obrazu bogów w własnym umyśle, inni mnie nie interesują pod tym względem, gdyż to ich prywatna sprawa, istotą jest tylko to, co z tego wynika, jak nie krzywdzą innych, to ok. Ja jestem ateistą dla siebie, nie czuję potrzeby indoktrynacji, co najwyżej pokazuję własne zdanie na dany temat.

>Wynikiem tego dążenia jest bycie i życie bez Boga, czyli tak, jakby nie istniał.

Ateista żyje bez bogów, dla niego nie istnieją, to kwestia umysłowości, subiektywnego odbioru rzeczywistości.

>Dążenie to przejawia się między innymi w poszukiwaniu dowodów na nieistnienie Boga, na negowaniu jego istnienia, na uważaniu się za lepszych i mądrzejszych od tych, którzy w istnienie Boga wierzą, na podważaniu oznak wskazujących że Bóg istnieje, na odrzuceniu teologii, jako dziedziny naukowej.

Ja nie szukam dowodów na nieistnienie boga, obserwuję otocznie, zagłębiam się w wiedzę naukową i nie widzę, czuję w tym ani grama bogów. Mądrzejszy? Niekoniecznie. Jakiś tam na pewno. Nie dzielę ludzi na lepszych i gorszych, dla mnie ludzie są różni, posiadający różne cechy, zdolności. Nie mam z tym problemu i nie chcę, aby ktoś był taki jak ja, bo po co, aby mi lepiej było, nie sądzę, że będzie.

>Moja definicja Absolutu:
>Absolut to jedna, maksymalna, bezwzględna, najpotężniejsza Jedność, która jest wszystkim i wszystko w sobie zawiera.

Ja wolę różnorodność. Złożoność z elementów. Moja podstawa jest wręcz przeciwna.
A to nie kwestia ateizmu, tylko atomizmu.

>Z tej definicji wynika, że poza Absolutem jest tylko próżnia. Nie tylko Bóg, ale Wszechświat i nic należą do Absolutu, są w Absolucie, stanowią Absolut.
>Może moja definicja wyda Ci się interesująca ? Zachęcam do odkrywania Absolutu i poszukiwania Jego sensu. To fascynująca podróż.

To twoja definicja, jeśli ci pasuje, to ok.
W próżni istnieją oddziaływania kwantowe, a to już nie takie nic.
Wydaje mi się, że twoja definicja Absolutu zamyka drogę do poznawania, no ja bym w niej nie pływał.

Poza wątkiem: To są oczywiście moje słowa, poglądy, od innych forumowiczów pewnie uzyskasz inny odpowiedzi. Bo ilu ateistów, tyle ateizmów, a wypowiadają się tutaj nie tylko ateiści.

Pozdrawiam

>Ateizm to cecha danej osoby. Niewiara w bogów nic nie mówi o osobowości danej osoby.
Tą cechą ateisty jest dążenie do negowania istnienia Boga i życie tak, jakby nie istniał. Niewiara w bogów nic nie mówi o osobowości, lecz mówi o osobie, o człowieku: o jego wiedzy, mądrości i świadomości.

>Dla mnie ateizm to: Nieposiadanie obrazu bogów w własnym umyśle, inni mnie nie interesują pod tym względem, gdyż to ich prywatna sprawa, istotą jest tylko to, co z tego wynika, jak nie krzywdzą innych, to ok. Ja jestem ateistą dla siebie, nie czuję potrzeby indoktrynacji, co najwyżej pokazuję własne zdanie na dany temat.

Wynikiem dążenia do negowania istnienia bogów (dobrego i złego) jest "nieposiadanie obrazu bogów we własnym umyśle".
Cały problem nie w bogach, lecz w ich pojmowaniu i "obrazach". Te "obrazy" obrażają bogów i krzywdzą ludzi.Te "obrazy" tworzą ludzie, którzy o Bogu nie mają pojęcia, lub mają mgliste pojęcie. Oni tworzą "obrazy", aby mogli wykorzystać je we własnych interesach, aby mogli panować nad tymi, którzy żadnego pojęcia o bogach nie mają.Ci indoktrynują.
Ateiści nie chcą poddawać się indoktrynacji. To często ludzie, którzy nie chcą być wykorzystywani, nie chcą poddać się tym, którzy tworzą "obrazy" bogów na własny użytek. W tym celu, aby nie uchodzić za oportunistów, odwołują się do, jakże ciągle płytkiej w tym względzie, wiedzy. Choć wielu z nich poddaje się indoktrynacji ateistycznej. Jest ona tak samo niebezpieczna, jak i teistyczna.

>Ateista żyje bez bogów, dla niego nie istnieją, to kwestia umysłowości, subiektywnego odbioru rzeczywistości.

Jeśli jesteś ateistą, i twierdzisz, że nie posiadasz w swoim umyśle obrazu bogów, to znaczy, że posiadasz w swej świadomości, w swoich myślach bogów, choć nie umiesz, lub nie chcesz ich sobie wyobrażać. Gdybyś nie miał w swej świadomości bogów, słowa "Bóg, bogowie", byłyby dla ciebie zbitką niezrozumiałych, nieuporządkowanych liter, za którymi nie kryje się żadna treść. A tak przecież nie jest.
Znasz takie powiedzenie"wszystko co ludzkie, nie jest nam obce"? Myśli i świadomość są ludzkie. Bóg w myślach i świadomości jest ludzki.

>Ja nie szukam dowodów na nieistnienie boga, obserwuję otocznie, zagłębiam się w wiedzę naukową i nie widzę, czuję w tym ani grama bogów.

To, że nie widzisz, nie czujesz, nie rozumiesz i nie masz świadomości tego, co inni widzą, czują, wiedzą, czego posiadają świadomość, wcale nie świadczy o tym, że to oni są w błędzie. Może być wprost przeciwnie, choć nie musi.
Fakt, że na fali in doktrynerstwa trudno się w tym wszystkim połapać.

> Mądrzejszy? Niekoniecznie. Jakiś tam na pewno.

Czyli jaki?: Niekoniecznie mądrzejszy?, Jakiś tam?: Czy to znaczy, że głupszy i byle jaki, czy też: Mądrzejszy, jakoś tam, na pewno. Wal śmiało!

> Nie dzielę ludzi na lepszych i gorszych, dla mnie ludzie są różni, posiadający różne cechy, zdolności. Nie mam z tym problemu i nie chcę, aby ktoś był taki jak ja, bo po co, aby mi lepiej było, nie sądzę, że będzie.

Różni, czyli są lepsi i gorsi, bardziej, lub mniej przydatni, biedni i bogaci, świadomi i nieświadomi, itd. itp.. Ludzie względem ludzi, wśród ludzi dla ludzi nie są równi.
Równi są wyłącznie jako cząstki Absolutu, dla Absolutu, w Absolucie. Dlatego, że dla Absolutu, który jest bezwzględną jednością, każda jedność(którą jest każdy przedmiot i podmiot) ma bezwzględną, taką samą wartość.
Wszyscy dla Absolutu, są tacy jak ty, czy tego chcesz, czy nie. Dla człowieka, każdy człowiek jest inny, czy tego chce, czy nie.

>Ja wolę różnorodność. Złożoność z elementów. Moja podstawa jest wręcz przeciwna.
>A to nie kwestia ateizmu, tylko atomizmu.
Ależ, powtarzam to jeszcze raz: Absolut to całość, a Wszystko, które Go tworzy, to różnorodność,to elementy.
Jedno drugiego nie wyklucza: Absolut i Wszystko które się na niego składa, to jedno i to samo!
Wszystko, z którego stworzony jest Absolut, to także ateizm i atomizm. Jak Wszystko, to Wszystko.

>To twoja definicja, jeśli ci pasuje, to ok.

Wszystkie definicje są "czyjeś". Niektóre z nich stają się wszystkich ludzi, a niektóre stają się niczyje.
Po to przedkładam opinii publicznej "swoją definicję", aby się z nią zapoznała, ponieważ uważam ją za prawidłową. Z czasem, stanie się ona powszechną. Tylko, czy nadal będzie uważana za moją?

>W próżni istnieją oddziaływania kwantowe, a to już nie takie nic.

"Oddziaływania kwantowe w próżni" tak samo są absurdalne, jak czasoprzestrzeń. Chyba że mówisz o próżni technicznej, a nie potencjalnej.

>Wydaje mi się, że twoja definicja Absolutu zamyka drogę do poznawania, no ja bym w niej nie pływał.
Żadna prawidłowa definicja nie zamyka drogi do poznania, lecz ją wytycza i poszerza.

>Poza wątkiem: To są oczywiście moje słowa, poglądy, od innych forumowiczów pewnie uzyskasz inny odpowiedzi. Bo ilu ateistów, tyle ateizmów, a wypowiadają się tutaj nie tylko ateiści.
Wiem.
Pozdrawiam.

>Jeśli jesteś ateistą, i twierdzisz, że nie posiadasz w swoim umyśle obrazu bogów, to znaczy, że posiadasz w swej świadomości, w swoich myślach bogów, choć nie umiesz, lub nie chcesz ich sobie wyobrażać. Gdybyś nie miał w swej świadomości bogów, słowa "Bóg, bogowie", byłyby dla ciebie zbitką niezrozumiałych, nieuporządkowanych liter, za którymi nie kryje się żadna treść. A tak przecież nie jest.

Chyba się nie rozumiemy. Mam w umyśle obrazy wielu bogów i bogiń (w tym judeochrześcijańskiego "Boga", ale także Inanny, Sechmet, Apademaka, Nokomis, Baronga, Kali, Tammuza, Teutatesa, Tlaloca, Epony, Taranisa, Welesa, Paao, Morrigan, Aurory, Hebe, Arnaknagsak, Izydy, Odyna, Ix Chel, Aszery, Itzamny, Hery, Wulkana, Thora, Semary, Tiamat, Kupały, Sina, Dagona, Guanyin, Mazu, Amaterasu, Benzaiten, Anansiego, Baala, Huitzilopochtli, Saraswati, Eshu, Ateny, Luga etc), jak również smoków rozmaitych - w tym Smauga, Villentretenmertha, Chrusophylaxa, Fafnira, Nidhogga, Glaurunga, Ankalagona, Kalessina, Falkora, Norberta, Yevauda, Ourę, Haku, Lewarka. Mam ponadto w umyśle rozliczne obrazy magów, czarownic, elfów, krasnoludów, orków, gnomów, goblinów, aniołów, demonów, faunów, harpii, syren. Pozwolę sobie już nie wymieniać przykładów.

To po prostu kwestia znajomości tworów kulturowych/postaci literackich (w tym znaczeniu - jak sądzę - żaden ateista nie neguje istnienia bogów)- ich znajomość nie implikuje zaraz konieczności ciągłego, aktywnego dążenia do negowania tychże po to, by w nie nie wierzyć - czy charakterystyczne dla ciebie jest nieustanne dążenie do negowania wpływu Sechmet na twoje ewentualne problemy zdrowotne?

>To, że nie widzisz, nie czujesz, nie rozumiesz i nie masz świadomości tego, co inni widzą, czują, wiedzą, czego posiadają świadomość, wcale nie świadczy o tym, że to oni są w błędzie.

Ostatnio mnie takim bon motem jakiś homeopata raczył. Znakomita część ludzkiej wiedzy jest jednak sprawdzalna i weryfikowalna.

>Chyba się nie rozumiemy. Mam w umyśle obrazy wielu bogów i bogiń (w tym judeochrześcijańskiego "Boga", ale także Inanny, Sechmet, Apademaka, Nokomis, Baronga, Kali, Tammuza, Teutatesa, Tlaloca, Epony, Taranisa, Welesa, Paao, Morrigan, Aurory, Hebe, Arnaknagsak, Izydy, Odyna, Ix Chel, Aszery, Itzamny, Hery, Wulkana, Thora, Semary, Tiamat, Kupały, Sina, Dagona, Guanyin, Mazu, Amaterasu, Benzaiten, Anansiego, Baala, Huitzilopochtli, Saraswati, Eshu, Ateny, Luga etc), jak również smoków rozmaitych - w tym Smauga, Villentretenmertha, Chrusophylaxa, Fafnira, Nidhogga, Glaurunga, Ankalagona, Kalessina, Falkora, Norberta, Yevauda, Ourę, Haku, Lewarka. Mam ponadto w umyśle rozliczne obrazy magów, czarownic, elfów, krasnoludów, orków, gnomów, goblinów, aniołów, demonów, faunów, harpii, syren. Pozwolę sobie już nie wymieniać przykładów.

Mylisz bogów z bożkami

>To po prostu kwestia znajomości tworów kulturowych/postaci literackich (w tym znaczeniu - jak sądzę - żaden ateista nie neguje istnienia bogów)- ich znajomość nie implikuje zaraz konieczności ciągłego, aktywnego dążenia do negowania tychże po to, by w nie nie wierzyć - czy charakterystyczne dla ciebie jest nieustanne dążenie do negowania wpływu Sechmet na twoje ewentualne problemy zdrowotne?

Podam przykład z mrówką. Mrówka nie musi rozumieć człowieka, wystarczy że ma wiedzę o istnieniu czegoś wielkiego jak np. człowiek, który może ją pozbawić życia, lub jej życie uratować, który może wpłynąć na jej naród i jej tego narodu pozbawić bezkarnie. Człowiek, to dla mrówki, Bóg. Nie każda mrówka ma świadomość Boga - człowieka, bo nie każda się z nim zetknęła, a i przekaz jest wśród mrówek niewielki. Gdyby był odpowiedni, to mrówka mrówce by powiedziała, i one by jej uwierzyły. Wtedy te mrówki byłyby wierzące. Gdyby jeszcze doszły do wniosku, że warto lepiej budować mrowisko, i według jakich rytuałów, żeby Bóg - człowiek był zadowolony i nie krzywdził mrówek, mielibyśmy wiarę i religię mrówek w stosunku do Boga - człowieka. I nawet, jeśli mrówki naukowo, na swym poziomie stwierdzą i zadekretują, że Boga człowieka nie ma, to nie znaczy, że go nie ma.
Z tego wszystkiego wynika tylko, jedna pewna wiedza dla mrówek: Bóg człowiek jest, niezależnie od tego, czy one w niego wierzą, czy nie i czy przestrzegają zasad tej wiary, czy nie, i czy znają religię tej wierze towarzyszącą, czy nie, czy jego istnienie naukowo potwierdzą(na swym mrówczym poziomie), czy nie.
Bóg - człowiek i tak postąpi z każdą mrówką z osobna i z całym mrowiskiem, a także może zrobić z całą światową populacją mrówek, co zechce - wszak jest Bogiem.
Identycznie jest z ludźmi i ich Bogiem. On jest, i wiara w Niego jest jak najbardziej zbędna. Podobnie obojętne są mu prawdy wiary , jak i sama wiara, oraz religia z tą wiarą związana. To przerost formy nad treścią. Wystarczy wiedza o istnieniu Boga, oraz postępowanie z sensem, czyli na chwałę Boga. Do tego niezbędne jest sumienie i rozum, które posiada każdy człowiek i chęć postępowania w zgodzie z jego dodatnią wartością.
Jak można wywnioskować z tego przykładu, że mrówki które mają świadomość Boga - człowieka, będą szukać potwierdzenia tego faktu, mogą mieć przed nim strach(bojaźń bożą),lub oczekiwać jego ponownego przyjścia, a mrówki, które tej świadomości nie mają, będą się śmiać z tamtych i negować istnienie kogoś takiego. Być może posłużą się swoimi, mrówczymi dowodami naukowymi.
Człowiek już wie, że nad Bogiem jest jeszcze Absolut. To tak, jakby mrówki zorientowały się że nad człowiekiem jest jeszcze ludzkość w jedności.
Jak widzisz, to nie ma nic wspólnego z "tworami kulturowości"(cokolwiek to znaczy).

>Ostatnio mnie takim bon motem jakiś homeopata raczył. Znakomita część ludzkiej wiedzy jest jednak sprawdzalna i weryfikowalna.

Owszem, wiedza jest sprawdzalna i weryfikowalna, tylko mrówki muszą jeszcze trochę rozwinąć się na drodze ewolucji aby zrozumieć, kto to Bóg. Szczególnie muszą rozwinąć możliwości pojmowania przez swe mózgownice, czyli powiększyć świadomość.

>Mylisz bogów z bożkami

A podejmiesz się zdefiniowania różnicy? Jakiejś takiej w miarę obiektywnej, oczywiście

>Człowiek, to dla mrówki, Bóg. Nie każda mrówka ma świadomość Boga - człowieka, bo nie każda się z nim zetknęła, a i przekaz jest wśród mrówek niewielki. Gdyby był odpowiedni, to mrówka mrówce by powiedziała, i one by jej uwierzyły. Wtedy te mrówki byłyby wierzące. Gdyby jeszcze doszły do wniosku, że warto lepiej budować mrowisko, i według jakich rytuałów, żeby Bóg - człowiek był zadowolony i nie krzywdził mrówek, mielibyśmy wiarę i religię mrówek w stosunku do Boga - człowieka. I nawet, jeśli mrówki naukowo, na swym poziomie stwierdzą i zadekretują, że Boga człowieka nie ma, to nie znaczy, że go nie ma.

To miłe, że postanowiłeś się podzielić z forumowiczami mitologią, która ci w życiu przyświeca Zdaję sobie sprawę, że niektórzy odczuwają nieprzezwyciężalną potrzebę posiadania jakichś stojących nad sobą nadprzyrodzonych bytów. Podejrzewam, że przy odpowiednio silnej potrzebie tego typu jakakolwiek dyskusja nie ma większego sensu. Wszak nie udowodni się, że Wielki Różowy Wszystkowidzący Garnek, Którego Nieprzemijająca Obecność Czuwa Nad Światem nie istnieje.

>On jest, i wiara w Niego jest jak najbardziej zbędna.

Tak, kochanie. Masz rację, kochanie.

>Człowiek już wie, że nad Bogiem jest jeszcze Absolut.

Bądź łaskaw zachować nieco większą precyzję. Ty wiesz. A właściwie - tobie wydaje się, że wiesz.

>Jak widzisz, to nie ma nic wspólnego z "tworami kulturowości"(cokolwiek to znaczy).

Nie ja tu wprowadziłam słowo "kulturowość" (zważ - nie użyłam takiego pojęcia ani razu), więc daruj sobie wkładanie własnych fantazji w moje usta. I nie, nie widzę. Widzę, że znów ci się coś wydaje.

> Owszem, wiedza jest sprawdzalna i weryfikowalna, tylko mrówki muszą jeszcze trochę rozwinąć się na drodze ewolucji aby zrozumieć, kto to Bóg.

Skoro lubisz czuć się mrówką, będę ostatnią osobą, która by cię próbowała od tego odwieść. To nie moja specjalizacja.
Mamy tu na forum też jednego obywatela, który - na zmianę - twierdzi, że czuje się niemowlęciem lub przedszkolakiem

>>Człowiek już wie, że nad Bogiem jest jeszcze Absolut.
>Bądź łaskaw zachować nieco większą precyzję. Ty wiesz. A właściwie - tobie wydaje się, że wiesz.

No proszę, kolejny zwolennik Absolutu

www.racjonalista.pl/forum.php/s,356072#w356083

> www.racjonalista.pl/forum.php/s,356072#w356083

Ech, że też wtedy nie byłam aktywny ...

Inteligentny Projekt ... brrrr ...

Coś kuje w plecach mnie - nie do końca przemyślanego projektu.
Może to belzebub jaki?

Pozdrawiam

>Tak, kochanie. Masz rację, kochanie.

A plotki po wsi chodzą, że na Racjonaliście to tylko opluć, zdeptać i wyśmiać umieją. Miłość płynie strumieniami we wszystkich kierunkach.

>>Mylisz bogów z bożkami
>A podejmiesz się zdefiniowania różnicy? Jakiejś takiej w miarę obiektywnej, oczywiście

Oczywiście.
Definicja Boga:
Bóg, to geometryczny, matematyczny, fizyczny, filologiczny, teologiczny, względny(dobry i zły) stan jedności górujący nad Wszechświatem, kosmosem i ludzkością mieszczący się w stanie najwyższym, jedności maksymalnej, bezwzględnym wszystkim, którym jest Absolut.
Definicja bożka:
Kogo, lub co ludzie uważają za Boga, nie mieszczący się w powyższej definicji.

>>Człowiek, to dla mrówki, Bóg. Nie każda mrówka ma świadomość Boga - człowieka, bo nie każda się z nim zetknęła, a i przekaz jest wśród mrówek niewielki. Gdyby był odpowiedni, to mrówka mrówce by powiedziała, i one by jej uwierzyły. Wtedy te mrówki byłyby wierzące. Gdyby jeszcze doszły do wniosku, że warto lepiej budować mrowisko, i według jakich rytuałów, żeby Bóg - człowiek był zadowolony i nie krzywdził mrówek, mielibyśmy wiarę i religię mrówek w stosunku do Boga - człowieka. I nawet, jeśli mrówki naukowo, na swym poziomie stwierdzą i zadekretują, że Boga człowieka nie ma, to nie znaczy, że go nie ma.
>To miłe, że postanowiłeś się podzielić z forumowiczami mitologią, która ci w życiu przyświeca Zdaję sobie sprawę, że niektórzy odczuwają nieprzezwyciężalną potrzebę posiadania jakichś stojących nad sobą nadprzyrodzonych bytów. Podejrzewam, że przy odpowiednio silnej potrzebie tego typu jakakolwiek dyskusja nie ma większego sensu. Wszak nie udowodni się, że Wielki Różowy Wszystkowidzący Garnek, Którego Nieprzemijająca Obecność Czuwa Nad Światem nie istnieje.

W dialogu trudno operować samymi definicjami, szczególnie nowymi i to w tematach tak odległych, jak bogowie, czy Absolut. Nieraz trzeba odwołać się do przykładu.
Czynił to nagminnie Jezus w stosunku do swoich uczni i ludu.
Niestety, nikt, ani z apostołów, ani z ludu jego nauki do końca nie zrozumiał, mimo podawanych przykładów w formie przypowieści.
Zamiast próbować dojść do sedna jego wiedzy i świadomości, które głosił, przypisywano mu różne przypadłości, obśmiewano, i szemrano przeciw niemu, dokładnie tak, jak na tym forum, w tym temacie, postępuje się ze mną.
Gdyby dzisiaj pojawił się ponownie Jezus ze swoim odkryciem jednego Boga w trzech formach - postaciach, znowu zostałby skazany na śmierć.
Zauważ, że mitologia, składa się z mitu i "logii", czyli logiki. W logicznych mitach pełno jest bogów i przekonania (nie wiary, podkreślam to) o ich istnieniu. W mitach występują bogowie w różnych postaciach i formach. Mity, choć pochodzą z różnych stron świata i różnego okresu czasu mają wiele wspólnego jeśli idzie o wyobrażenie bogów( im późniejsze mity, tym bogowie bardziej zbliżeni postawą do wizerunku człowieka, w końcu stają się ludźmi).
Mają też wiele wspólnego bogowie ci z mitów, z Bogiem, którego istotę próbował wyjaśnić nam Jezus. Tą wspólnotą jest choćby postać Boga jako organizmu zbliżonego do organizmu ludzkiego(Bóg ojciec). Często jest to postać wielogłowa, np. trójgłowa, lub trójstronna, a często czterostronna. To jest analogia oczywista do odkrycia Jezusa: jednego Boga w trzech postaciach.
Niestety, o ile mi wiadomo, żaden naukowiec w tym teolog nie zajął się analizą tego co odkrył Jezus, w świetle mitologii. Wynika to także z doktrynerstwa zarówno teistów, jak i ateistów.
>>On jest, i wiara w Niego jest jak najbardziej zbędna.
>Tak, kochanie. Masz rację, kochanie.
Zapomniałem tylko dodać: z punktu widzenia bogów.

>>Człowiek już wie, że nad Bogiem jest jeszcze Absolut.
>Bądź łaskaw zachować nieco większą precyzję. Ty wiesz. A właściwie - tobie wydaje się, że wiesz.

Jestem człowiekiem. Skoro wiem, to, "człowiek już wie".

>>Jak widzisz, to nie ma nic wspólnego z "tworami kulturowości"(cokolwiek to znaczy).
>Nie ja tu wprowadziłam słowo "kulturowość" (zważ - nie użyłam takiego pojęcia ani razu), więc daruj sobie wkładanie własnych fantazji w moje usta. I nie, nie widzę. Widzę, że znów ci się coś wydaje.
Nic mi się nie wydaje. Być może błąd formalny. Muszę sprawdzić.

>> Owszem, wiedza jest sprawdzalna i weryfikowalna, tylko mrówki muszą jeszcze trochę rozwinąć się na drodze ewolucji aby zrozumieć, kto to Bóg.
>Skoro lubisz czuć się mrówką, będę ostatnią osobą, która by cię próbowała od tego odwieść. To nie moja specjalizacja.
Nie lubię "czuć się mrówką". To nie kwestia "lubienia". lecz próba uwypuklenia niejasnego w celu wyjaśnienia.

>Bóg, to geometryczny, matematyczny, fizyczny, filologiczny, teologiczny, względny(dobry i zły) stan jedności górujący nad Wszechświatem, kosmosem i ludzkością mieszczący się w stanie najwyższym, jedności maksymalnej, bezwzględnym wszystkim, którym jest Absolut.
>Definicja bożka:
>Kogo, lub co ludzie uważają za Boga, nie mieszczący się w powyższej definicji.

Miało być obiektywnie, a nie twoje "widzimisię" na ten temat. Aczkolwiek rozumiem - obiektywnie się nie da. Istnienie bóstw generalnie nie bardzo jest możliwe do udowodnienia, tym zaś bardziej spory o ich przymioty i o to, które spośród nich są bardziej boskie czy bardziej prawdziwe, bywają pocieszne.

> W dialogu trudno operować samymi definicjami, szczególnie nowymi i to w tematach tak odległych, jak bogowie, czy Absolut. Nieraz trzeba odwołać się do przykładu.

Twój przykład mnie nie przekonał.

>Czynił to nagminnie Jezus w stosunku do swoich uczni i ludu.

Przykłady tej konkretnej mitologicznej postaci również do mnie nie przemówiły.

>Zamiast próbować dojść do sedna jego wiedzy i świadomości, które głosił, przypisywano mu różne przypadłości, obśmiewano, i szemrano przeciw niemu, dokładnie tak, jak na tym forum, w tym temacie, postępuje się ze mną.

I tak jesteś w lepszej sytuacji. Nikt nie powie ci, że jesteś tylko postacią literacką

>Gdyby dzisiaj pojawił się ponownie Jezus ze swoim odkryciem jednego Boga w trzech formach - postaciach, znowu zostałby skazany na śmierć.

Na pociechę mogę ci obiecać, że nikt tu cię nie ukrzyżuje. Tylko nie łam regulaminu (ale za też nie krzyżujemy).

>Zauważ, że mitologia, składa się z mitu i "logii", czyli logiki.

Zaszalałeś z tą etymologią

>Mają też wiele wspólnego bogowie ci z mitów, z Bogiem, którego istotę próbował wyjaśnić nam Jezus. Tą wspólnotą jest choćby postać Boga jako organizmu zbliżonego do organizmu ludzkiego(Bóg ojciec). Często jest to postać wielogłowa, np. trójgłowa, lub trójstronna, a często czterostronna. To jest analogia oczywista do odkrycia Jezusa: jednego Boga w trzech postaciach.

Nie jesteś religioznawcą, prawda?

>Zapomniałem tylko dodać: z punktu widzenia bogów.

Powstała też opowieść o Śródziemiu pisana z punktu widzenia orków. Nihil novi... Każdą opowieść i każdy mit można przedstawić z punktu dowolnej spośród postaci.

>>>Człowiek już wie, że nad Bogiem jest jeszcze Absolut.
>>Bądź łaskaw zachować nieco większą precyzję. Ty wiesz. A właściwie - tobie wydaje się, że wiesz.
>Jestem człowiekiem. Skoro wiem, to, "człowiek już wie".

Ten jeden konkretny człowiek może wie. A w każdym razie - wydaje mu się, że wie. To naprawdę dość istotne rozróżnienie.

>>Widzę, że znów ci się coś wydaje.
>Nic mi się nie wydaje. Być może błąd formalny.

Wydaje ci się. Twierdzenie, że coś jest oczywiste, bo ty tak twierdzisz jest jednak zabawne. Próbuj dalej.

>Nie lubię "czuć się mrówką". To nie kwestia "lubienia". lecz próba uwypuklenia niejasnego w celu wyjaśnienia.

Topsze, topsze. Rzeczywiście - podobno religia nie jest kwestią wyboru li i jedynie, może więc dla ciebie nie jest to kwestia "lubienia". Cóż, skoro tobie z tym dobrze

Edit:
Dajmy temu spokój - ewidentnie funkcjonujemy w zupełnie różnych rzeczywistościach i większych szans na porozumienie w kwestii twojego bóstwa nie widzę. Mniejszych właściwie też

>Definicja Boga:
>Bóg, to geometryczny, matematyczny, fizyczny, filologiczny, teologiczny, względny(dobry i zły) stan jedności górujący nad Wszechświatem, kosmosem i ludzkością mieszczący się w stanie najwyższym, jedności maksymalnej, bezwzględnym wszystkim, którym jest Absolut.
Bóg, to geometryczny, matematyczny, fizyczny, filologiczny, teologiczny, względny(dobry i zły) stan jedności górujący nad Wszechświatem, kosmosem i ludzkością mieszczący się w stanie najwyższym, jedności maksymalnej, bezwzględnym wszystkim, którym jest BEŁKOT. Zupełnie bezsensowny nielogiczny bełkot.
Najgłupsza i nic nie znacząca próba zdefiniowania "Boga" jaką udało mi się przeczytać.
Panie Boże Ty to czytasz i nie grzmisz?

Gdyby nie moja wielka sympatia do Pani Meretseger oraz kotów napisałbym:
P....lenie kotka za pomocą młotka! Bądź Pan choć średnio poważnym.

>W dialogu trudno operować samymi definicjami, szczególnie nowymi i to w tematach tak odległych, jak bogowie, czy Absolut.
Proszę się nie przejmować i wyciągać stare, są równie bezsensowne jak nowe. Niedawno je na tym forum wyciągnąłem. Jak się Pan uprze zrobię to jeszcze raz.

>Nieraz trzeba odwołać się do przykładu. Czynił to nagminnie Jezus w stosunku do swoich uczni i ludu.
A Pan chodził razem z nim lub jest w posiadaniu tekstów bezwzględnie przez Niego sporządzonych?

>Niestety, nikt, ani z apostołów, ani z ludu jego nauki do końca nie zrozumiał, mimo podawanych przykładów w formie przypowieści.
No i na reszcie znalazł się rozumiejący, a konsultował Pan to zrozumienie ze specjalistami.

>Zauważ, że mitologia, składa się z mitu i "logii", czyli logiki.
A może to Pan łaskawie zauważy, że w słowniku "logii" nie łączą z logiką.
LOG-, LOGO- w złożeniach: słowo; myśl; mowa; rozprawa.
-LOGIA w złożeniach: wypowiedź w słowie a. na piśmie; doktryna, teoria, nauka; rozprawa, traktat.
-LOG w złożeniach: (prze)mowa, dyskusja; uczony, specjalista.

Etym. - gr. lógos 'mowa; słowo; wypowiedź; wiadomość; opowieść; księga; rachunek; myśl; opinia; dowód; wartość; stosunek' i logia 'zbiór; kolekta' od légein 'zbierać; liczyć; mówić'; por. np. ana-; anto-; antropo-; apo-; dialekt; eklektyzm; ekloga; ekologia; epilog; katalog; mitologia; monolog; morfologia; prolegomena; prolog; sylogizm; tetra-; trylogia.

>Mają też wiele wspólnego bogowie ci z mitów, z Bogiem, którego istotę próbował wyjaśnić nam Jezus. Tą wspólnotą jest choćby postać Boga jako organizmu zbliżonego do organizmu ludzkiego(Bóg ojciec). Często jest to postać wielogłowa, np. trójgłowa, lub trójstronna, a często czterostronna. To jest analogia oczywista do odkrycia Jezusa: jednego Boga w trzech postaciach.
Wiem, że tak jest, a nawet, że większość ludzi jest takich, ale naprawdę aż trudno uwierzyć, że współcześnie można mieć tyle mądrości w głowie.

>Niestety, o ile mi wiadomo, żaden naukowiec w tym teolog nie zajął się analizą tego co odkrył Jezus, w świetle mitologii.
Tak, odkrycia Jezusa są ważkie dla zrozumienia świata i uczeni winni wziąć się do roboty, a nie zajmować się bzdurami.

Panie Visławusie, czy Pan naprawdę musi, odczuwa Pan silny wewnętrzny nakaz ewangelizacji? Daj Pan ludziom możliwość wyboru i myśli i działań, to forum wolnej myśli, ale od dogmatów, a nie od rozumu.

Pozdrawiam.

@@@
.

>>Definicja Boga:
>>Bóg, to geometryczny, matematyczny, fizyczny, filologiczny, teologiczny, względny(dobry i zły) stan jedności górujący nad Wszechświatem, kosmosem i ludzkością mieszczący się w stanie najwyższym, jedności maksymalnej, bezwzględnym wszystkim, którym jest Absolut.
>Bóg, to geometryczny, matematyczny, fizyczny, filologiczny, teologiczny, względny(dobry i zły) stan jedności górujący nad Wszechświatem, kosmosem i ludzkością mieszczący się w stanie najwyższym, jedności maksymalnej, bezwzględnym wszystkim, którym jest BEŁKOT. Zupełnie bezsensowny nielogiczny bełkot.
>Najgłupsza i nic nie znacząca próba zdefiniowania "Boga" jaką udało mi się przeczytać.
>Panie Boże Ty to czytasz i nie grzmisz?Gdyby nie moja wielka sympatia do Pani Meretseger oraz kotów napisałbym:
>P....lenie kotka za pomocą młotka! Bądź Pan choć średnio poważnym.
Niepojmowalne wydaje się głupie: bacz, abyś w przyszłości nie okazał się durniem.
Przykro byłoby by spoglądać w lustro.

>>Nieraz trzeba odwołać się do przykładu. Czynił to nagminnie Jezus w stosunku do swoich uczni i ludu.
>A Pan chodził razem z nim lub jest w posiadaniu tekstów bezwzględnie przez Niego sporządzonych?
Zdaje się, że to Jego uczniowie zrobili za Niego.
Jest coś takiego, jak Ewangelie.
>>Niestety, nikt, ani z apostołów, ani z ludu jego nauki do końca nie zrozumiał, mimo podawanych przykładów w formie przypowieści.
>No i na reszcie znalazł się rozumiejący, a konsultował Pan to zrozumienie ze specjalistami.
Powołam się jeszcze raz na M. Kopernika: Czy On konsultował swoje odkrycie ze specjalistami? Odkrył i tyle. Specjaliści to zweryfikowali później.

>>Zauważ, że mitologia, składa się z mitu i "logii", czyli logiki.
>A może to Pan łaskawie zauważy, że w słowniku "logii" nie łączą z logiką.
> LOG-, LOGO- w złożeniach: słowo; myśl; mowa; rozprawa.
> -LOGIA w złożeniach: wypowiedź w słowie a. na piśmie; doktryna, teoria, nauka; rozprawa, traktat.
> -LOG w złożeniach: (prze)mowa, dyskusja; uczony, specjalista.
> Etym. - gr. lógos 'mowa; słowo; wypowiedź; wiadomość; opowieść; księga; rachunek; myśl; opinia; dowód; wartość; stosunek' i logia 'zbiór; kolekta' od légein 'zbierać; liczyć; mówić'; por. np. ana-; anto-; antropo-; apo-; dialekt; eklektyzm; ekloga; ekologia; epilog; katalog; mitologia; monolog; morfologia; prolegomena; prolog; sylogizm; tetra-; trylogia.

Już o tym pisałem wcześniej: nie każda etymologia, każdego słowa jest prawidłowa i nie dla wszystkich ludzi to samo słowo, to samo znaczy. To po pierwsze.
Po drugie, słowa które wymieniłeś np.myśl, mowa, rozprawa, opinia, dowód, wartość, stosunek, zbierać, liczyć, doktryna, teoria,słowo itd. nieodłącznie wiążą się z logiką.
Po trzecie, szczególnie z logiką łączą takie słowa jak:
epilog - logiczne zakończenie
katalog - logiczne ułożenie
prolog - logiczny początek
mitologia - logiczne mity(opowiadania)
monolog - indywidualna wypowiedź logiczna.
Oczywiście, gdyby taką etymologię wyłożył "słynny amerykański uczony", to zostałaby przyjęta jednogłośnie i bez szemrania, ponieważ ona nie jest wadliwa, lecz odmienna od obecnie obowiązującej. I to jest jej grzech pierworodny.

>>Mają też wiele wspólnego bogowie ci z mitów, z Bogiem, którego istotę próbował wyjaśnić nam Jezus. Tą wspólnotą jest choćby postać Boga jako organizmu zbliżonego do organizmu ludzkiego(Bóg ojciec). Często jest to postać wielogłowa, np. trójgłowa, lub trójstronna, a często czterostronna. To jest analogia oczywista do odkrycia Jezusa: jednego Boga w trzech postaciach.
>Wiem, że tak jest, a nawet, że większość ludzi jest takich, ale naprawdę aż trudno uwierzyć, że współcześnie można mieć tyle mądrości w głowie.

Nie wiesz. Gdybyś wiedział, to byś powiedział, że każdy człowiek jest w czterech postaciach, a nie w trzech. Te postaci, to:
- byt, czyli, zewnętrze
- natura, czyli wnętrze
- istota, czyli z czego się odradza
- postać, czyli to, co widoczne
Oczywiście że trudno uwierzyć, gdy się nie rozumie, lub nie ma przekonania.

>>Niestety, o ile mi wiadomo, żaden naukowiec w tym teolog nie zajął się analizą tego co odkrył Jezus, w świetle mitologii.
> Tak, odkrycia Jezusa są ważkie dla zrozumienia świata i uczeni winni wziąć się do roboty, a nie zajmować się bzdurami.Panie Visławusie, czy Pan naprawdę musi, odczuwa Pan silny wewnętrzny nakaz ewangelizacji? Daj Pan ludziom możliwość wyboru i myśli i działań, to forum wolnej myśli, ale od dogmatów, a nie od rozumu.

Oczywiście że są ważkie odkrycia Jezusa jako filozofa. Tej ważkości niestety nie zrozumieli Jego uczniowie.Owszem, powtarzali i spisali co usłyszeli, jednak bez zrozumienia. Brak zrozumienia spowodował dowolną interpretację i dorabianie ideologii. Dzisiaj nadal powtarza się opisy bez zrozumienia i ideologiczne dogmaty wiary. Myślę, że Jezus bardzo by się zdziwił, a może i wściekł na tę okoliczność.
Na pewno byłoby mu przykro, że mimo takiego wysiłku, jednak nikt Go nie zrozumiał.
Jezus jest największym filozofem jaki narodził się od ponad dwu tysięcy lat.
Żydzi do dziś nie wiedzą, że pozbyli się najwybitniejszego po Mojżeszu przedstawiciela swego narodu, czyli Proroka. Prorok, to filozof nad filozofami, który pojawia się w ludzkości, raz na kilka tysięcy lat.
Jego kapitalnym największym osiągnięciem jako filozofa było odkrycie jednej fizjonomii w trzech postaciach w odniesieniu do Boga. To odkrycie nazwane zostało trójcą świętą. To samo dotyczy także człowieka i każdego innego istnienia, czego Jezus już nie odkrył.
Jeśli Cię męczy, lub przeszkadza dyskusja w dziedzinie teologii i filozofii,to nie odpowiadaj na mój komentarz. Odpłacę tym samym. Rozmowa w dziedzinie teologii i filozofii, to nie "wewnętrzny nakaz ewangelizacji". Czy to raczej nie przeczulenie ateistyczne z Twojej strony?

>Już o tym pisałem wcześniej: nie każda etymologia, każdego słowa jest prawidłowa i nie >dla wszystkich ludzi to samo słowo, to samo znaczy. To po pierwsze.
>Po drugie, słowa które wymieniłeś np.myśl, mowa, rozprawa, opinia, dowód, wartość, >stosunek, zbierać, liczyć, doktryna, teoria,słowo itd. nieodłącznie wiążą się z logiką.
>Po trzecie, szczególnie z logiką łączą takie słowa jak:
>epilog - logiczne zakończenie
>katalog - logiczne ułożenie
>prolog - logiczny początek
>mitologia - logiczne mity(opowiadania)
>monolog - indywidualna wypowiedź logiczna.
>Oczywiście, gdyby taką etymologię wyłożył "słynny amerykański uczony", to zostałaby >przyjęta jednogłośnie i bez szemrania, ponieważ ona nie jest wadliwa, lecz odmienna od >obecnie obowiązującej. I to jest jej grzech pierworodny.

Popłakałam się ze śmiechu Toż to przebija pajacowanie rajcelema

>Po trzecie, szczególnie z logiką łączą takie słowa jak:
>epilog - logiczne zakończenie
>katalog - logiczne ułożenie
>prolog - logiczny początek
>mitologia - logiczne mity(opowiadania)
>monolog - indywidualna wypowiedź logiczna.

O wielki Logiku. Zapomniałeś jeszcze o tym:

Cytat:

>>>Definicja Boga:
>>>Bóg, to geometryczny, matematyczny, fizyczny, filologiczny, teologiczny, względny(dobry i zły) stan jedności górujący nad Wszechświatem, kosmosem i ludzkością mieszczący się w stanie najwyższym, jedności maksymalnej, bezwzględnym wszystkim, którym jest Absolut.
>Niepojmowalne wydaje się głupie: bacz, abyś w przyszłości nie okazał się durniem.
>Przykro byłoby by spoglądać w lustro.
No cóż, nie każdy może zaraz być geniuszem i patrzeć w lustro z upodobaniem.

>Jest coś takiego, jak Ewangelie.
O cholera, a co to takiego, To stamtąd Pan takiś mądryś?

>Powołam się jeszcze raz na M. Kopernika: Czy On konsultował swoje odkrycie ze specjalistami? Odkrył i tyle. Specjaliści to zweryfikowali później.
A ja jeszcze raz odwołam do niego samego. Niech Pan przeczyta jego dzieła, to zobaczy Pan ile u niego "konsultacji".

>Już o tym pisałem wcześniej: nie każda etymologia, każdego słowa jest prawidłowa i nie dla wszystkich ludzi to samo słowo, to samo znaczy. To po pierwsze.
Nie jestem językoznawcą i dlatego sięgam do najlepszych źródeł.

>Po drugie, słowa które wymieniłeś
I dlatego Szanowny Panie, nie wymieniałem żadnych słów. Skorzystałem ze słownika.

>>Wiem, że tak jest, a nawet, że większość ludzi jest takich, ale naprawdę aż trudno uwierzyć, że współcześnie można mieć tyle mądrości w głowie.
>Nie wiesz. Gdybyś wiedział, to byś powiedział, że każdy człowiek jest w czterech postaciach, a nie w trzech. Te postaci, to:
> - byt, czyli, zewnętrze
> - natura, czyli wnętrze
> - istota, czyli z czego się odradza
> - postać, czyli to, co widoczne
W wyniku lektury Pańskich postów zdecydowanie zmieniam zdanie. To co Pan nam tu głosi jest rzadkim przypadkiem mądrości.
Daję Panu oznaczenie - Q mądry.

>Oczywiście że są ważkie odkrycia Jezusa jako filozofa.
>Myślę, że Jezus bardzo by się zdziwił, a może i wściekł na tę okoliczność.
>Na pewno byłoby mu przykro, że mimo takiego wysiłku, jednak nikt Go nie zrozumiał.
>Jezus jest największym filozofem jaki narodził się od ponad dwu tysięcy lat.
>Żydzi do dziś nie wiedzą, że pozbyli się najwybitniejszego po Mojżeszu przedstawiciela swego narodu, czyli Proroka.
>Prorok, to filozof nad filozofami, który pojawia się w ludzkości, raz na kilka tysięcy lat.
>Jego kapitalnym największym osiągnięciem jako filozofa było odkrycie jednej fizjonomii w trzech postaciach w odniesieniu do Boga. To odkrycie nazwane zostało trójcą świętą.
>To samo dotyczy także człowieka i każdego innego istnienia, czego Jezus już nie odkrył.
------------------------
>Jeśli Cię męczy, lub przeszkadza dyskusja w dziedzinie teologii i filozofii,to nie odpowiadaj na mój komentarz. Odpłacę tym samym. Rozmowa w dziedzinie teologii i filozofii, to nie "wewnętrzny nakaz ewangelizacji". Czy to raczej nie przeczulenie ateistyczne z Twojej strony?
Na tym forum bardzo często dyskutujemy i o teologii i filozofii. Jestem tu już parę lat i najczęściej mam z tego satysfakcję. Tylko aby możliwa była dyskusja na jakikolwiek temat potrzebna jest o nim minimalna wiedza, a Pan nie przedstawia nam tu żadnej. Nazywając to co Pana trawi "wewnętrznym nakazem ewangelizacji", starałem się być bardzo grzecznym. Więcej już z Panem polemizował nie będę. Ja nie muszę i nie chcę.

Miłego dnia.

@@@
.

Podsumowując swój udział w tej dyskusji, muszę go uznać za trudny, choć pozytywny.

Trudny, ponieważ:

1.Trudno dyskutować z biskupami ateizmu o Absolucie, ponieważ ich świadomość tam nie dociera.
2. Trudno rozmawiać z biskupami ateizmu o Bogu ponieważ oni się Go boją i się przed nim zamykają.
3. Trudno rozmawiać z biskupami ateizmu racjonalnie, ponieważ oni wszędzie widzą teologicznych wrogów, obce religie, niebezpiecznych krzewicieli wiary, bojowników religijnych.

Co się udało zrobić:
1. Zasygnalizowałem w niej nastanie Nowej Rzeczywistości opartej na wiedzy w której jest miejsce i na Absolut i na Boga
2. Przedstawiłem definicję Absolutu i Boga
3. Przedstawiłem opisowo wstępny model geometryczny Absolutu z Wszechświatem, Bogiem i Ludzkością wewnątrz
4. Przedstawiłem niekonwencjonalne poglądy na temat oświaty jako spoiwa łączącego Wszystko: od Absolutu, poprzez Boga, Wszechświat , na Ludzkości kończąc
5. Zapoznałem się z odbiorem środowiska racjonalista, pl. na Nową Rzeczywistość która nadchodzi
6. Przyczyniłem się do podniesienia temperatury wątku

Wyciągnąłem następujące wnioski:
1.Środowisko z którym się tu zetknąłem jest mocno zhermetyzowane, zamknięte na wszelkie nowości.
2. Nastawione jest Ono raczej na krzewienie idei ateizmu niż na racjonalne, otwarte, nowe myślenie.

Doświadczenia jakie zdobyłem poprzez udział w tej dyskusji:
1. Przemyślenia dotyczące jedności Absolutu, Boga, Wszechświata i Ludzkości, warto opracować kompleksowo w postaci jednego utworu i poddać konsultacji
2. Forum dyskusyjne, to nie jest miejsce do głoszenia nowych poglądów, lecz do powtarzania już istniejących, tylko w innej formie.
3. Wejście między czarne wrony z białym krukiem grozi zadziobaniem.

W związku z tym nie wykluczam udziału w innych dyskusjach(ku uciesze gawiedzi), oraz odpowiedzi w tym wątku, o ile uznam którąś za rzeczową.

Dziękuję i pozdrawiam.

> biskupami ateizmu

*zaznaczając sobie na ekranie odpowiednie określenie dostaje dosyć długiego napadu histerycznego chichotu przechodzącego w dziki śmiech; następnie ucisza się ze względu na pukanie sąsiadów z góry*

>W związku z tym nie wykluczam udziału w innych dyskusjach(ku uciesze gawiedzi), oraz odpowiedzi w tym wątku, o ile uznam którąś za rzeczową.

Mimo iż nie poczuwam się do należenia do grupy "gawiedź" (ale dobrze wiedzieć, że czujesz wobec nas pogardę jako natrętnych gapiów, przynajmniej nie mamy już wątpliwości co do Twoich motywów tu pobytu) - pisz. Nie ważne o czym - z tego, co widać, często sam nie wiesz, ale uciecha może jakaś z tego będzie. Jak wiadomo, śmiech przedłuża życie - możesz to sobie w sumie zaliczyć jako pewną liczbę dobrych uczynków

---

Atheism is a non-prophet organization.
George Carlin

Cytat:
Hmm. Z pewnością nazwałbym np. Christophera Hitchensa "biskupem" ateizmu ale nie widzę podstaw aby nazywać go ograniczonym. (Jego świadomość "tam" nie dociera, jak to powiedziałeś)
Cytat:
Nie sądzę. Gdyby się bali, nie byliby ateistami. Odrzucają Go - owszem; boją się? Nie zgadzam się.

Cytat:
A to w większości przypadków prawda.

Cytat:
   Rzeczywistość jest taka, jaka jest, więc albo jest "stara", czyli zarówno Adam,Ewa jak i Ty/ja mamy z nią do czynienia albo wprowadzasz jakieś nowe prawa, które nie obowiązywały wcześniej. Jeśli tak, to kto Ci dał plenipotencje? Zasygnalizowałeś więc, że masz jakiś pomysł.

Cytat:
   Nie wiadomo tylko, czy tak zdefiniowany absolut/Bóg, rzeczywiście istnieje. Ja na przykład widzę problem:
Cytat:
   Jedność maksymalna? Jak można być w jedności z Bogiem, nie będąc doskonałym tak jak Bóg? Ja na przykład nie jestem doskonały jak Bóg. Ergo - Twoja definicja jest sprzeczna ("mieszczący się w stanie najwyższym, jedności maksymalnej" ; jak rozumiem, jedności ze wszystkim, w tym ze mną?) Ponieważ brak mi Boskiej doskonałości, NIE MOGĘ być jednością z Bogiem... Mogę mieć najwyżej ASPIRACJE do bycia z Nim jednością...

Cytat:
J.W. Nie przedstawiłeś, dlaczego sądzisz, że to prawda.

Cytat:
   To fakt, aczkolwiek; "niekonwencjonalny" nie znaczy prawdziwy.

Cytat:
   Czasem tak, czasem nie. "Środowisko", to jednostki.

Cytat:
   Statystycznie - tak.

Cytat:
Atakuj!

Cytat:
   Co Ty gadasz

Cytat:
   Możliwe. Jakoś niespecjalne czuję ten "syndrom zadziobania". Jestem chrześcijaninem, czego nigdy nie ukrywałem, pisuję tu od paru lat i chociaż prawie z nikim się nie zgadzam jakoś mnie tu tolerują. Może i Ciebie będą tolerować?

   Coś mnie jednak niepokoi w Twoich wypowiedziach.
-"Jedność z wszechświatem"?
Nasza "jedność z absolutem",
"Uczniowie Jezusa Go nie rozumieli", (Jak oni Go nie rozumieli, to kto ma Go niby rozumieć?)
"Nowa rzeczywistość".

   Czyżbyś był kolejnym "prorokiem" New Age?

Pozdrawiam

---

>Zauważ, że mitologia, składa się z mitu i "logii", czyli logiki.

Przynajmniej połowa forum właśnie kładzie się na podłodze i zaczyna turlać ze śmiechu. Zdajesz sobie z tego sprawę? Ja wiem, że wierzący mają tendencję do "wszystkowiedzenia", ale może nie przeginajmy. Wujek Gugiel i Ciotka Wikipedia kochają wszystkich ludzi. Naprawdę. Nie musisz się zdawać na, li i jedynie, forum Racjonalisty.

---

Atheism is a non-prophet organization.
George Carlin

>>Sechmet,
>Mylisz bogów z bożkami
Na Twoim miejscu byłabym ostrożniejsza i nie nazywała jej "bożkiem"

---

Nie wiadomo, dlaczego wszyscy mówią do kotów "ty", choć jako żywo żaden kot nigdy z nikim nie pił bruderszaftu.

> Podam przykład z mrówką. Mrówka nie musi rozumieć człowieka, wystarczy że ma wiedzę o istnieniu czegoś wielkiego jak np. człowiek, który może ją pozbawić życia, lub jej życie uratować, który może wpłynąć na jej naród i jej tego narodu pozbawić bezkarnie. Człowiek, to dla mrówki, Bóg. Nie każda mrówka ma świadomość Boga - człowieka, bo nie każda się z nim zetknęła, a i przekaz jest wśród mrówek niewielki. Gdyby był odpowiedni, to mrówka mrówce by powiedziała, i one by jej uwierzyły. Wtedy te mrówki byłyby wierzące. Gdyby jeszcze doszły do wniosku, że warto lepiej budować mrowisko, i według jakich rytuałów, żeby Bóg - człowiek był zadowolony i nie krzywdził mrówek, mielibyśmy wiarę i religię mrówek w stosunku do Boga - człowieka. I nawet, jeśli mrówki naukowo, na swym poziomie stwierdzą i zadekretują, że Boga człowieka nie ma, to nie znaczy, że go nie ma.

Szczerze? HA, HA, HA! Uśmiałem się do łez! Analogia iście katolicka. Ogarnij się, dokształć z biologii i wróć silniejszy. Pisz z sensem. Samym pisaniem o rozumnych mrówkach wywołujesz u mnie śmiech. Wiem, że zapewne według Ciebie wszystko 'myśli', bo Ktoś MUSIAŁ sprawić, że mrówka wybiera akurat ten liść, akurat tę ścieżkę. A już kompletnie rozłożyłeś mnie tym:

"mrówka mrówce by powiedziała, i one by jej uwierzyły."

>> Podam przykład z mrówką. Mrówka nie musi rozumieć człowieka, wystarczy że ma wiedzę o istnieniu czegoś wielkiego jak np. człowiek, który może ją pozbawić życia, lub jej życie uratować, który może wpłynąć na jej naród i jej tego narodu pozbawić bezkarnie. Człowiek, to dla mrówki, Bóg. Nie każda mrówka ma świadomość Boga - człowieka, bo nie każda się z nim zetknęła, a i przekaz jest wśród mrówek niewielki. Gdyby był odpowiedni, to mrówka mrówce by powiedziała, i one by jej uwierzyły. Wtedy te mrówki byłyby wierzące. Gdyby jeszcze doszły do wniosku, że warto lepiej budować mrowisko, i według jakich rytuałów, żeby Bóg - człowiek był zadowolony i nie krzywdził mrówek, mielibyśmy wiarę i religię mrówek w stosunku do Boga - człowieka. I nawet, jeśli mrówki naukowo, na swym poziomie stwierdzą i zadekretują, że Boga człowieka nie ma, to nie znaczy, że go nie ma.
>Szczerze? HA, HA, HA! Uśmiałem się do łez! Analogia iście katolicka. Ogarnij się, dokształć z biologii i wróć silniejszy. Pisz z sensem. Samym pisaniem o rozumnych mrówkach wywołujesz u mnie śmiech. Wiem, że zapewne według Ciebie wszystko 'myśli', bo Ktoś MUSIAŁ sprawić, że mrówka wybiera akurat ten liść, akurat tę ścieżkę. A już kompletnie rozłożyłeś mnie tym:
>"mrówka mrówce by powiedziała, i one by jej uwierzyły."

Wiesz co to analogia, lub porównanie?
Nie wszystko, co teistyczne jest złe, podobnie, jak nie wszystko, co ateistyczne jest złe. Jedno i drugie jet teologiczne(dotyczy istnienia i nieistnienia bogów).

>Wiesz co to analogia, lub porównanie?

To pytanie mógłbyś zadać sobie... W Twojej historyjce mrówka jest analogiczna do człowieka, a człowiek z kolei do Boga. Ta druga analogia może być jeszcze w jakimś stopniu zrozumiała, gdyż człowiek posiada rozum i w jego działaniach można dostrzec celowość. Ale mrówka analogią człowieka?! Żeby coś było do czegoś analogiczne to musi być 'podobne', posiadać określone cechy, ale w innej skali, innym natężeniu (nie wiem jak Ci to prościej wytłumaczyć). Mówiąc "prosty jak drut" masz na myśli prosty drut, a nie powyginany, gdyż w domyśle cechą druta jest jego "prostość". Ty nadałeś cechy mrówce, których ona w ogóle nie ma. Gdybyś napisał "jestem jak mrówka w skali wszechświata" to miałoby sens, bo cechą mrówki jest jej niewielki rozmiar, ale czy widziałeś rozmawiającą mrówkę, która myśli?

>>Wiesz co to analogia, lub porównanie?
>To pytanie mógłbyś zadać sobie... W Twojej historyjce mrówka jest analogiczna do człowieka, a człowiek z kolei do Boga. Ta druga analogia może być jeszcze w jakimś stopniu zrozumiała, gdyż człowiek posiada rozum i w jego działaniach można dostrzec celowość. Ale mrówka analogią człowieka?! Żeby coś było do czegoś analogiczne to musi być 'podobne', posiadać określone cechy, ale w innej skali, innym natężeniu (nie wiem jak Ci to prościej wytłumaczyć). Mówiąc "prosty jak drut" masz na myśli prosty drut, a nie powyginany, gdyż w domyśle cechą druta jest jego "prostość". Ty nadałeś cechy mrówce, których ona w ogóle nie ma. Gdybyś napisał "jestem jak mrówka w skali wszechświata" to miałoby sens, bo cechą mrówki jest jej niewielki rozmiar, ale czy widziałeś rozmawiającą mrówkę, która myśli?

Wspólne cechy mrówki i człowieka to:
Geometryczność: jeden i drugi byt można przedstawić w postaci figury geometrycznej.
Matematyczność: oba byty są policzalne - mrówka to jeden byt i człowiek to jeden byt.
Fizyczność: mrówka i człowiek to cząstki fizycznego wszechświata - mieszkańcy Ziemi.
Biologiczność: mrówka i człowiek, to cząstki biologii.
Filologiczność:człowieka i mrówkę można opisać słowami
Teologiczność: człowiek i mrówka to istoty boże
Filozoficzność:
1. sumienność: ludzie i mrówki są stworzeniami sumiennymi: potrafią rozróżnić, co dla nich dobre, a co złe
2. pracowitość: pracują w celu trwania ich indywidualnego i zbiorowego istnienia
3. rozumność: zwierzęta i ludzie mają swój rozum.
4. celowość: mrówki i ludzie realizują swoje cele.
5. jedność: mrówka to jedność i człowiek to jedność.
Absolutność: człowiek i mrówka należą do Absolutu
W zasadzie na tym kończy się, nawet nie analogia, a wręcz podobieństwo mrówki i człowieka które przychodzą mi tak, ad hoc, na myśl.
Jeśli już trzymasz się dosłowności, bez polotu wyobraźni, to powiedz mi, czy widziałeś jak człowiek myśli; czyli, czy widziałeś, dosłownie, myśl?
W związku z tym, nie nazywaj mego porównania, analogii, "historyjką".Proszę.

>W zasadzie na tym kończy się, nawet nie analogia, a wręcz podobieństwo mrówki i człowieka które przychodzą mi tak, ad hoc, na myśl.

Skoroś taki do mrówki podobny to wystartuj w podnoszeniu ciężarów. Będziemy mieć międzynarodowego czempiona.

>Mylisz bogów z bożkami

No. Jak mówi Mere, ja bym z Sekhmet nie zadzierała. Ona sprowadza choroby - wywali Ci z jakiejś zarazy egipskiej i co zrobisz? Do Egiptu, na poszukiwania odpowiedniej świątyni i ołtarza, nie mówiąc o kapłance, tak łatwo się ostatnio nie da dostać. A niech się jej boski małżonek, Ptah, dowie - dopiero będzie masakra! Człowieku, to z pragnienia jego serca powstał świat, a do stworzenia go wystarczyło, żeby tylko otworzył usta!

A jakie ona ma rodzeństwo! Jedna siostra panuje m.in. nad najzjadliwszymi skorpionami na planecie, a na drugą mówią "Pani Płomienia". Ja bym na Twoim miejscu z taką rodzinką nie zadzierała...

---

Atheism is a non-prophet organization.
George Carlin

> Tą cechą ateisty jest dążenie do negowania istnienia Boga i życie tak, jakby nie istniał. Niewiara w bogów nic nie mówi o osobowości, lecz mówi o osobie, o człowieku: o jego wiedzy, mądrości i świadomości.

Ale on nie istnieje. Może być tylko wyobrażeniem umysłowym.

> Wynikiem dążenia do negowania istnienia bogów (dobrego i złego) jest "nieposiadanie obrazu bogów we własnym umyśle".

Raczej tak.

>Cały problem nie w bogach, lecz w ich pojmowaniu i "obrazach". Te "obrazy" obrażają bogów i krzywdzą ludzi.Te "obrazy" tworzą ludzie, którzy o Bogu nie mają pojęcia, lub mają mgliste pojęcie. Oni tworzą "obrazy", aby mogli wykorzystać je we własnych interesach, aby mogli panować nad tymi, którzy żadnego pojęcia o bogach nie mają.Ci indoktrynują.

A czy wyobrażenie umysłowe odczuwa ból? Nie. Czy boli różowego kota, którego sobie wyobraziłem, to, że ktoś powiedział "Różowy kocie jesteś głupi"? Ja tu nie widzę żadnej teorii spiskowej, tylko rozmowy na argumenty, mocne są, to wytrzymują, słabe odpadają. Jakoś nigdy nie potrafiłem indoktrynować, nikomu nie mówiłem jak ma myśleć.

>Ateiści nie chcą poddawać się indoktrynacji.

A po co im to?

> To często ludzie, którzy nie chcą być wykorzystywani, nie chcą poddać się tym, którzy tworzą "obrazy" bogów na własny użytek.

Ja po prostu nie czuję się poddanym, jestem wolnym człowiekiem, no w miarę wolnym.

> W tym celu, aby nie uchodzić za oportunistów, odwołują się do, jakże ciągle płytkiej w tym względzie, wiedzy. Choć wielu z nich poddaje się indoktrynacji ateistycznej. Jest ona tak samo niebezpieczna, jak i teistyczna.

Ale teraz już komuny nie ma. Mnie do ateizmu nikt nie namawiał.

>Jeśli jesteś ateistą, i twierdzisz, że nie posiadasz w swoim umyśle obrazu bogów, to znaczy, że posiadasz w swej świadomości, w swoich myślach bogów, choć nie umiesz, lub nie chcesz ich sobie wyobrażać. Gdybyś nie miał w swej świadomości bogów, słowa "Bóg, bogowie", byłyby dla ciebie zbitką niezrozumiałych, nieuporządkowanych liter, za którymi nie kryje się żadna treść. A tak przecież nie jest.

Niektórzy do teraz jeszcze mówią o płaskiej ziemi. Jestem zanurzony w kulturze, która o bogach non stop gada, więc jakże mi od tego uciec? Nie jestem wolny od informacji docierających z otoczenia. Trzeba także użerać się z homeopatią, czy taką fenomenalną astrologią.

>Znasz takie powiedzenie"wszystko co ludzkie, nie jest nam obce"? Myśli i świadomość są ludzkie. Bóg w myślach i świadomości jest ludzki.

I co z tego? Każdy człowiek, to nie klon z klonu idealnej bryły. Najpierw jest umysł, potem bogowie. Ciągle powstają nowe dziwaczne religie, taki folklor, cóż zrobić. Niesamowite są kulty cargo, albo kosmicznych bogów wczepiających urządzenia pod skórę.

> To, że nie widzisz, nie czujesz, nie rozumiesz i nie masz świadomości tego, co inni widzą, czują, wiedzą, czego posiadają świadomość, wcale nie świadczy o tym, że to oni są w błędzie. Może być wprost przeciwnie, choć nie musi.

Dowody ... tylko i aż tyle.
A czy Zeus istnieje? W odniesieniu historycznym do: "To, że nie widzisz, nie czujesz, nie rozumiesz i nie masz świadomości tego, co inni widzą, czują, wiedzą, czego posiadają świadomość, wcale nie świadczy o tym, że to oni są w błędzie. Może być wprost przeciwnie, choć nie musi."

>Czyli jaki?: Niekoniecznie mądrzejszy?, Jakiś tam?: Czy to znaczy, że głupszy i byle jaki, czy też: Mądrzejszy, jakoś tam, na pewno. Wal śmiało!

Będący sobą, zgodny z sobą. Prawda sama się obroni.

>Różni, czyli są lepsi i gorsi, bardziej, lub mniej przydatni, biedni i bogaci, świadomi i nieświadomi, itd. itp.. Ludzie względem ludzi, wśród ludzi dla ludzi nie są równi.

Może lepiej by brzmiało różnorodni. Loteria bywa niesprawiedliwa. Na pewne rzeczy ma się wpływ, ale tylko na pewne, np. światopogląd.

>Równi są wyłącznie jako cząstki Absolutu, dla Absolutu, w Absolucie. Dlatego, że dla Absolutu, który jest bezwzględną jednością, każda jedność(którą jest każdy przedmiot i podmiot) ma bezwzględną, taką samą wartość.

Równi to są, ale po śmierci, jako cząstki rozrzucone po przestrzeni. Wszechświatowi to absolutnie zwisa.

> Ależ, powtarzam to jeszcze raz: Absolut to całość, a Wszystko, które Go tworzy, to różnorodność,to elementy.
>Jedno drugiego nie wyklucza: Absolut i Wszystko które się na niego składa, to jedno i to samo!

Mi wystarczy zbiór elementów ...

>Wszystko, z którego stworzony jest Absolut, to także ateizm i atomizm. Jak Wszystko, to Wszystko.

To Absolut jest stworzony, czy może istnieje?
Jeśli stworzony, to coś jest ponad ...

> Wszystkie definicje są "czyjeś". Niektóre z nich stają się wszystkich ludzi, a niektóre stają się niczyje.

Prawda. Niepowielana informacja, to martwa informacja.

>Po to przedkładam opinii publicznej "swoją definicję", aby się z nią zapoznała, ponieważ uważam ją za prawidłową. Z czasem, stanie się ona powszechną. Tylko, czy nadal będzie uważana za moją?

Ja nie. Niekoniecznie się taką stanie, musi być podatny grunt. Musisz mieć zdolności bycia guru, tak jak np. Sathya Sai Baba.

>Żadna prawidłowa definicja nie zamyka drogi do poznania, lecz ją wytycza i poszerza.

Wydaje mi się, że ta zamyka. Udowodnij, że tak nie jest. Dowód stoi po stronie osoby wygłaszającej daną hipotezę.

Pozdrawiam

>> Tą cechą ateisty jest dążenie do negowania istnienia Boga i życie tak, jakby nie istniał. Niewiara w bogów nic nie mówi o osobowości, lecz mówi o osobie, o człowieku: o jego wiedzy, mądrości i świadomości.

>Ale on nie istnieje. Może być tylko wyobrażeniem umysłowym.

"wyobrażenie umysłowe" to obraz w myślach?
To wszystko, co istnieje w "wyobrażeniu umysłowym", czyli w myślach, należy do Wszystkiego. Skoro należy do Wszystkiego, jest częścią Absolutu.
Skoro jest częścią Absolutu, to, niewątpliwie istnieje.
Myślimy, tylko o tym, wyobrażamy sobie w myślach tylko to, co istnieje, i tylko to, o czym wiemy, że istnieje, nawet jeśli to są mary nocne.
Jest tak dlatego,że nasz umysł nie sięga ponad to, dokąd sięga. Czyli, nie można myśleć, marzyć o czymś, co nie istnieje, nie można mieć świadomości, wyobraźni pojęcia czegoś, co nie istnieje.
Skoro myślimy, mówimy, wyobrażamy sobie coś, o czymś, o kimś, to on na pewno istnieje w Absolucie(niekoniecznie tu, w naszym Układzie Słonecznym)
Dążę do tego, aby stwierdzić, że to, co istnieje w Absolucie, niekoniecznie musi istnieć we Wszechświecie i w naszym Świecie, a to co istnieje w naszym Świecie i Wszechświecie, na pewno istnieje w Absolucie.

>> Wynikiem dążenia do negowania istnienia bogów (dobrego i złego) jest "nieposiadanie obrazu bogów we własnym umyśle".
>Raczej tak.
To jednak nie świadczy o tym, że bogowie nie istnieją.

>>Cały problem nie w bogach, lecz w ich pojmowaniu i "obrazach". Te "obrazy" obrażają bogów i krzywdzą ludzi. Te "obrazy" tworzą ludzie, którzy o Bogu nie mają pojęcia, lub mają mgliste pojęcie. Oni tworzą "obrazy", aby mogli wykorzystać je we własnych interesach, aby mogli panować nad tymi, którzy żadnego pojęcia o bogach nie mają.Ci indoktrynują.
>A czy wyobrażenie umysłowe odczuwa ból? Nie. Czy boli różowego kota, którego sobie wyobraziłem, to, że ktoś powiedział "Różowy kocie jesteś głupi"? Ja tu nie widzę żadnej teorii spiskowej, tylko rozmowy na argumenty, mocne są, to wytrzymują, słabe odpadają.

"Wyobrażenie umysłowe" nie odczuwa bólu.
Tyle tylko, że ani Absolut, ani bogowie nie są "wyobrażeniem umysłowym", lecz są dla ludzi dostępne, zrozumiałe, widoczne, możliwe do wyjaśnienia poprzez "wyobrażenie umysłowe". To zasadnicza różnica.

> Jakoś nigdy nie potrafiłem indoktrynować, nikomu nie mówiłem jak ma myśleć.

Indoktrynacja nie jest mówieniem, "jak ktoś ma myśleć".
To są inne relacje. Indoktrynacja, to świadome naprowadzanie na swój, fałszywy światopogląd w warunkach wolności w swoim interesie.
"Mówienie, jak kto ma myśleć", to relacje między ważniejszym i mniej ważnym, wolnym a poddanym, silniejszym, a słabszym.
Tak, że doprawdy, nie wiem, o co ci chodzi.
Tu jesteśmy względnie równi(przynajmniej teoretycznie), głosimy swoje poglądy, przedstawiamy swoje przemyślenia, poddajemy pod osąd opinii publicznej. Interesu na tym, lewego, zrobić nie można. Jeśli przemyślenia będą uznane, to interes jest obopólny. Jeśli nie, zostaną zweryfikowane i odrzucone, też z korzyścią dla wielu stron.

>>Ateiści nie chcą poddawać się indoktrynacji.
>A po co im to?

Ale to nie znaczy, że mają odrzucać wszystko i wszystko, co związane z bogami potępiać "w czambuł". Nie wolno wylewać dziecka z kąpielą, bo można spotkać się z potępieniem lub ośmieszeniem.

>> To często ludzie, którzy nie chcą być wykorzystywani, nie chcą poddać się tym, którzy tworzą "obrazy" bogów na własny użytek.
>Ja po prostu nie czuję się poddanym, jestem wolnym człowiekiem, no w miarę wolnym.
Czyli wolnym w granicy tolerancji.
>> W tym celu, aby nie uchodzić za oportunistów, odwołują się do, jakże ciągle płytkiej w tym względzie, wiedzy. Choć wielu z nich poddaje się indoktrynacji ateistycznej. Jest ona tak samo niebezpieczna, jak i teistyczna.
>Ale teraz już komuny nie ma. Mnie do ateizmu nikt nie namawiał.

Do tego nie musi być komuna, ani namawianie. Wystarczy sączyć przekonania "między wierszami". I to się dzieje nagminnie i w określonym celu.
Bywa, że w celu osłabienia świadomości patriotycznej narodu, w celu osiągnięcia celu globalnego przez globalistów, w celu zwalczania jakiejś nielubianej religii itp. itd.

>>Jeśli jesteś ateistą, i twierdzisz, że nie posiadasz w swoim umyśle obrazu bogów, to znaczy, że posiadasz w swej świadomości, w swoich myślach bogów, choć nie umiesz, lub nie chcesz ich sobie wyobrażać. Gdybyś nie miał w swej świadomości bogów, słowa "Bóg, bogowie", byłyby dla ciebie zbitką niezrozumiałych, nieuporządkowanych liter, za którymi nie kryje się żadna treść. A tak przecież nie jest.
>Niektórzy do teraz jeszcze mówią o płaskiej ziemi. Jestem zanurzony w kulturze, która o bogach non stop gada, więc jakże mi od tego uciec? Nie jestem wolny od informacji docierających z otoczenia. Trzeba także użerać się z homeopatią, czy taką fenomenalną astrologią.

Mówią, ponieważ mają Absolut i bogów "zakodowanych w genach i umysłach". Dlatego też trudno od nich "uciec" i przestać o nich mówić. Tym bardziej, że jako ludzie i ludzkość do nich zmierzamy: Chcemy być jak bogowie, chcemy być jak Absolut: potężni, wielcy, idealni.

> Każdy człowiek, to nie klon z klonu idealnej bryły. Najpierw jest umysł, potem bogowie. Ciągle powstają nowe dziwaczne religie, taki folklor, cóż zrobić. Niesamowite są kulty cargo, albo kosmicznych bogów wczepiających urządzenia pod skórę.
No, z tym twierdzeniem, że najpierw był umysł potem Bogowie, bym mocno polemizował: Dobro i zło było prędzej niż ludzkość. Zatem najpierw był Absolut, a wraz z nim bogowie. Potem wszechświat i kosmos, a w końcu świat ludzkości, a w nim my, ludzie i to bez wielkiego umysłu w swych początkach.
Religie, które powstały i które powstają niekoniecznie wiele wspólnego mają z bogami, w sensie wiedzy o nich. Raczej jest to kult, który ma swoje uzasadnienie w et-nice, tradycji, kulturze, emocjach, intuicji.
Taki jest poziom rozwoju cywilizacyjnego ludzkości i trudno się na niego gniewać.

>> To, że nie widzisz, nie czujesz, nie roz

> "wyobrażenie umysłowe" to obraz w myślach?
>To wszystko, co istnieje w "wyobrażeniu umysłowym", czyli w myślach, należy do Wszystkiego. Skoro należy do Wszystkiego, jest częścią Absolutu.
>Skoro jest częścią Absolutu, to, niewątpliwie istnieje.
>Myślimy, tylko o tym, wyobrażamy sobie w myślach tylko to, co istnieje, i tylko to, o czym wiemy, że istnieje, nawet jeśli to są mary nocne.
>Jest tak dlatego,że nasz umysł nie sięga ponad to, dokąd sięga. Czyli, nie można myśleć, marzyć o czymś, co nie istnieje, nie można mieć świadomości, wyobraźni pojęcia czegoś, co nie istnieje.
>Skoro myślimy, mówimy, wyobrażamy sobie coś, o czymś, o kimś, to on na pewno istnieje w Absolucie(niekoniecznie tu, w naszym Układzie Słonecznym)
>Dążę do tego, aby stwierdzić, że to, co istnieje w Absolucie, niekoniecznie musi istnieć we Wszechświecie i w naszym Świecie, a to co istnieje w naszym Świecie i Wszechświecie, na pewno istnieje w Absolucie.

Czyli cała nauka o umyśle jest o kant potłuc ... Wczujmy się w ideę, pójdźmy za nią, pozwólmy się ponieść ... Trzymać w dłoniach flet ... przyłożyć do ust ... a szczury za tym pójdą ... dziwne ... Dalej nie pojmuję tej całej nadprodukcji ... i raczej nie pojmę ...

>To jednak nie świadczy o tym, że bogowie nie istnieją.

A że ktoś mówi o bogach też nie świadczy o ich istnieniu.

> "Wyobrażenie umysłowe" nie odczuwa bólu.
>Tyle tylko, że ani Absolut, ani bogowie nie są "wyobrażeniem umysłowym", lecz są dla ludzi dostępne, zrozumiałe, widoczne, możliwe do wyjaśnienia poprzez "wyobrażenie umysłowe". To zasadnicza różnica.

Cóż można powiedzieć w tej materii myślowej o schizofrenii? Tworzy się w umyśle obraz osoby z którą rozmawiam jak z autentycznym człowiekiem. Są na to pigułki. Czy schizofrenikom należy także nie odbierać kontaktu z Absolutem?

> Indoktrynacja nie jest mówieniem, "jak ktoś ma myśleć".
>To są inne relacje. Indoktrynacja, to świadome naprowadzanie na swój, fałszywy światopogląd w warunkach wolności w swoim interesie.
>"Mówienie, jak kto ma myśleć", to relacje między ważniejszym i mniej ważnym, wolnym a poddanym, silniejszym, a słabszym.
>Tak, że doprawdy, nie wiem, o co ci chodzi.
>Tu jesteśmy względnie równi(przynajmniej teoretycznie), głosimy swoje poglądy, przedstawiamy swoje przemyślenia, poddajemy pod osąd opinii publicznej. Interesu na tym, lewego, zrobić nie można. Jeśli przemyślenia będą uznane, to interes jest obopólny. Jeśli nie, zostaną zweryfikowane i odrzucone, też z korzyścią dla wielu stron.

Zwykła rywalizacja memów. Fałszywy, prawdziwy światopogląd ... Jest jedna prawda najprawdziwsza ... Prawda którą tylko wybrani posiadają. Na guru religijne się nadajesz, jesteś mocno przekonany o swojej prawdzie, a to pierwszy krok. Teraz tylko na podatny tłum natrafić ...

> Ale to nie znaczy, że mają odrzucać wszystko i wszystko, co związane z bogami potępiać "w czambuł". Nie wolno wylewać dziecka z kąpielą, bo można spotkać się z potępieniem lub ośmieszeniem.

Ale po co wchodzić na emocje? Dowody, do obrony twierdzeń są dowody.

>Czyli wolnym w granicy tolerancji.

Wolnym w granicy biologii, otoczenia, zestawu memów.

> Do tego nie musi być komuna, ani namawianie. Wystarczy sączyć przekonania "między wierszami". I to się dzieje nagminnie i w określonym celu.
>Bywa, że w celu osłabienia świadomości patriotycznej narodu, w celu osiągnięcia celu globalnego przez globalistów, w celu zwalczania jakiejś nielubianej religii itp. itd.

To tylko rywalizacja memów, wygrywa lepsze, wytrzymalsze, odporniejsze, dobrze zakotwiczone.

> Mówią, ponieważ mają Absolut i bogów "zakodowanych w genach i umysłach". Dlatego też trudno od nich "uciec" i przestać o nich mówić. Tym bardziej, że jako ludzie i ludzkość do nich zmierzamy: Chcemy być jak bogowie, chcemy być jak Absolut: potężni, wielcy, idealni.

Ja jednak chciałbym ciszy o bogach. Dobrze mieć marzenia.

> No, z tym twierdzeniem, że najpierw był umysł potem Bogowie, bym mocno polemizował: Dobro i zło było prędzej niż ludzkość. Zatem najpierw był Absolut, a wraz z nim bogowie. Potem wszechświat i kosmos, a w końcu świat ludzkości, a w nim my, ludzie i to bez wielkiego umysłu w swych początkach.

Toż to kolejna specyficzna mitologia, podobna do tych, jakie były ze trzy tysiące lat temu. Mircea Eliade o tym sporo pisał.

>Religie, które powstały i które powstają niekoniecznie wiele wspólnego mają z bogami, w sensie wiedzy o nich. Raczej jest to kult, który ma swoje uzasadnienie w et-nice, tradycji, kulturze, emocjach, intuicji.

Moja religia jest prawdziwa, a wszystkie inne są błędne. Przepraszam, nie religia, a "Prawda". Może i będzie jaki nowy kult: Absolutyzm ...

>Taki jest poziom rozwoju cywilizacyjnego ludzkości i trudno się na niego gniewać.

No cóż, ludzkość to ślepa i ignorancka zgraja biedactw.

Pozdrawiam

>Czyli cała nauka o umyśle jest o kant potłuc ... Wczujmy się w ideę, pójdźmy za nią, pozwólmy się ponieść ... Trzymać w dłoniach flet ... przyłożyć do ust ... a szczury za tym pójdą ... dziwne ... Dalej nie pojmuję tej całej nadprodukcji ... i raczej nie pojmę ...
Wiele "nauk", za które dzisiaj nie jeden ateista dałby sobie hm.. ogolić, okażą się absurdalnymi. Nauka tak samo błądzi, jak ludzie. Wielu ludzi, nawet całe narody trafiają w "ślepe uliczki". Jedni z nich wracają, inni giną bezpowrotnie, inni trafiają na szerokie arterie i mkną do przodu, po czym mogą zwalniać i przyspieszać.
Takie jest życie, w tym naukowe.
Wolisz idee? Nie mam nic przeciw temu. Z ideami jest podobnie jak z ludźmi i nauką.
Osobiście jestem za oświatą.

>A że ktoś mówi o bogach też nie świadczy o ich istnieniu.

Jeśli mówi z sensem i logicznie, podaje definicje, to znaczy, że istnieją.
Na razie, brak jest merytorycznej dyskusji na temat Absolutu, konkretnej polemiki.
Raczej insynuacje i próba zaszufladkowania mojej osoby a to jako nieuka, licealistę, początkującego kleryka, schizofrenika, itp.
Czynią to ateiści, którzy chlubią się "naukowym", "racjonalnym" podejściem do otaczającej nas rzeczywistości.
Tymczasem, rzeczywistość ateistów zwących się racjonalistami, jest ograniczona wyłącznie do rzeczywistości fizycznej. Nie uwzględniają oni zupełnie rzeczywistości wyższych niż fizyczna, czyli filologicznej, teologicznej i filozoficznej. Ich wrogiem nr. jeden, nawet nie jest wiara jako taka, lecz chrześcijaństwo. Mało kiedy zwalczają inne religie, ponieważ ich nie znają, lub nie rozumieją, lub też poddani są indoktrynacji światopoglądowej przeciwników chrześcijaństwa(mówię o ateistach cywilizacji tzw. zachodniej).

>Cóż można powiedzieć w tej materii myślowej o schizofrenii? Tworzy się w umyśle obraz osoby z którą rozmawiam jak z autentycznym człowiekiem. Są na to pigułki. Czy schizofrenikom należy także nie odbierać kontaktu z Absolutem?

Patrz powyżej. Jeśli się czegoś nie rozumie, nie jest w stanie zrozumieć, to trudno sobie wyobrazić, że ktoś inny robi to z łatwością? Zaraz musi być schizofrenikiem?
Nie jestem nim. Bądź pewny(a)

>> Indoktrynacja nie jest mówieniem, "jak ktoś ma myśleć".
>>To są inne relacje. Indoktrynacja, to świadome naprowadzanie na swój, fałszywy
światopogląd w warunkach wolności w swoim interesie.
>>"Mówienie, jak kto ma myśleć", to relacje między ważniejszym i mniej ważnym, wolnym a poddanym, silniejszym, a słabszym.
>>Tak, że doprawdy, nie wiem, o co ci chodzi.
>>Tu jesteśmy względnie równi(przynajmniej teoretycznie), głosimy swoje poglądy, przedstawiamy swoje przemyślenia, poddajemy pod osąd opinii publicznej. Interesu na tym, lewego, zrobić nie można. Jeśli przemyślenia będą uznane, to interes jest obopólny. Jeśli nie, zostaną zweryfikowane i odrzucone, też z korzyścią dla wielu stron.
>Zwykła rywalizacja memów. Fałszywy, prawdziwy światopogląd ... Jest jedna prawda najprawdziwsza ... Prawda którą tylko wybrani posiadają. Na guru religijne się nadajesz, jesteś mocno przekonany o swojej prawdzie, a to pierwszy krok. Teraz tylko na podatny tłum natrafić ...

Znowu brak argumentów? Znowu mówimy o mnie? Przecież tematem jest Absolut.
To jest mój świata ogląd, a nie światopogląd.
Nie głoszę tego świata oglądu jako bezdyskusyjnego, lecz po to poddaję go pod dyskusję, aby go zweryfikować, jeśli jest fałszywy.
Nie atakuj mojej osoby, tylko mój świata ogląd. Będę ci wdzięczny, jeśli powiesz coś w temacie: Absolut, a nie "rozkładał na czynniki pierwsze", moją osobę.

>Ale po co wchodzić na emocje? Dowody, do obrony twierdzeń są dowody.

Świata ogląd, to nie emocje, choć muszę przyznać, że poznanie nowego budzi emocje.
Żeby przedstawiać dowody trzeba trafić na partnera, który coś "kuma", a przynajmniej wykazuje gotowość do dyskusji merytorycznej.
Jak wiemy, przekonany(ateista) i wierzący( teista) to nie są osoby otwarte na argumenty, dyskusje, na nowe.
I jedni i drudzy węszą agentów z przeciwnych obozów i atakują, a następnie wycinają bezpardonowo, każdego, kto nie jest tych samych przekonań, lub tej samej wiary.
I jedni i drudzy "wylewają dzieci z kąpielą".

>>Czyli wolnym w granicy tolerancji.
>Wolnym w granicy biologii, otoczenia, zestawu memów.

Tolerancja i wolność, to są zagadnienia z najwyższej półki oświaty: natura wyższa niż biologia. O niej, o wyższej naturze, do której zalicza się Absolut i Bóg, oraz Ludzkość próbuję tu rozmawiać.

>> Do tego nie musi być komuna, ani namawianie. Wystarczy sączyć przekonania "między wierszami". I to się dzieje nagminnie i w określonym celu.
>>Bywa, że w celu osłabienia świadomości patriotycznej narodu, w celu osiągnięcia celu globalnego przez globalistów, w celu zwalczania jakiejś nielubianej religii itp. itd.

>To tylko rywalizacja memów, wygrywa lepsze, wytrzymalsze, odporniejsze, dobrze zakotwiczone.

Wszystko mem? Wszechświat, Ludzkość, Bóg i Absolut?

>> Mówią, ponieważ mają Absolut i bogów "zakodowanych w genach i umysłach". Dlatego też trudno od nich "uciec" i przestać o nich mówić. Tym bardziej, że jako ludzie i ludzkość do nich zmierzamy: Chcemy być jak bogowie, chcemy być jak Absolut: potężni, wielcy, idealni.
>Ja jednak chciałbym ciszy o bogach. Dobrze mieć marzenia.

Żyjesz w jedności - Absolut. Żyjesz w jedności - Bóg. Żyjesz w jedności- Wszechświat.
Żyjesz w jedności - Ludzkość. Przed ludzkością uciekniesz w śmierć.
Przed Wszechświatem w kosmos. Przed Bogiem w piekło, lub niebo. Przed Absolutem, w absurd.
Dopiero poza absurdem osiągniesz ciszę o bogach. Poza absurdem jest już tylko próżnia.

>Wiele "nauk", za które dzisiaj nie jeden ateista dałby sobie hm.. ogolić, okażą się absurdalnymi. Nauka tak samo błądzi, jak ludzie.
Dałbym nawet to i owo sobie obciąć, że fideiści w swej masie nie rozumieją nawet tak prościusieńkich tekstów jak poniższy:
NAUKA to wiedza gromadzona przez pokolenia, wiedza o rzeczywistości, poddana ustalonym wymaganiom treściowym i metodologicznym, spełniająca warunki prawdziwości. Tym samym terminem określa się też zbiór metod poznawczych i umiejętności praktycznych, którymi posługują się badacze przy zdobywaniu rzetelnej wiedzy, a także jej przekazywaniu.
Nauką nazywa się też działalność wyspecjalizowanych pracowników organizacji naukowych, dysponujących wciąż ulepszanymi narzędziami, instrumentami, podejmujących przedsięwzięcia badawcze, które powiększając zasoby wiedzy i umiejętności przyczyniają się do dalszego rozwoju nauki.

Uczeni przez wieki wypracowali stale doskonalące się metody eliminacji wiadomości fałszywych i teorii fantastycznych. Nauka dociera do prawdy obiektywnej. Już z założenia dokonuje się przez kompetentne gremia zespołowej kontroli nie tylko eksperymentów, lecz także poprawności metodologicznej i prawdopodobieństwa wyników wszelkich badań empirycznych, a w naukach abstrakcyjnych - akceptowalności systemów dedukcyjnych. W nauce krytyka wpisana jest już w sam proces rodzenia się wiedzy i nie istnieje żadna krytyka naukowa dokonywana poza nauką. Bardzo utrudnione są dzisiaj oszustwa naukowe, praca naukowa bez odpowiednich kwalifikacji, plagiaty, ale z drugiej strony następuje wzrost ilościowy i wpływy na opinię publiczną różnych paranauk i pseudonauk, czy - występujących pod trudną do zrozumienia maską - nauk alternatywnych. Dla mnie alternatywą dla nauki jest tylko nieuctwo, ale zapewne się mylę.
Powtarzam go już wielokrotnie.

>>A że ktoś mówi o bogach też nie świadczy o ich istnieniu.
>Jeśli mówi z sensem i logicznie, podaje definicje, to znaczy, że istnieją.
A to ciekawe? Poproszę o źródła, ba o jedno małe źródełko.

>Tymczasem, rzeczywistość ateistów zwących się racjonalistami, jest ograniczona wyłącznie do rzeczywistości fizycznej.
Racjonaliści w ramach nauk przyrodniczych zajmują się tylko rzeczywistością. Badania wydumanych i wyspekulowanych nierzeczywistości pozostawiają naukom społecznym.

>Ich wrogiem nr. jeden, nawet nie jest wiara jako taka, lecz chrześcijaństwo.
Ich wrogiem nr. jeden, jest głupota i nie jest ich winą, że lubi ona z religijnością proporcjonalnie się łączyć, a odwrotnie proporcjonalnie ze stopniem odrzucenia wszelkich wierzeń.

@@@
.

>[color=blue]NAUKA to wiedza gromadzona przez pokolenia, wiedza o rzeczywistości, poddana ustalonym wymaganiom treściowym i metodologicznym, spełniająca warunki prawdziwości. Tym samym terminem określa się też zbiór metod poznawczych i umiejętności praktycznych, którymi posługują się badacze przy zdobywaniu rzetelnej wiedzy, a także jej przekazywaniu.
>Nauką nazywa się też działalność wyspecjalizowanych pracowników organizacji naukowych, dysponujących wciąż ulepszanymi narzędziami, instrumentami, podejmujących przedsięwzięcia badawcze, które powiększając zasoby wiedzy i umiejętności przyczyniają się do dalszego rozwoju nauki.

Dzisiaj w radiu usłyszałem audycję na temat geniuszy. Pan doktor, gość programu(nie uchwyciłem godności) przypomniał wypowiedź Einsteina(cytuję z pamięci):
"Są rzeczy o których wszyscy wiedzą, że są niemożliwe do wykonania(dodam od siebie, nieistniejące, np. Bóg, Absolut). Po czym przychodzi ktoś i to wykonuje (odkrywa).
Takiego kogoś, pan doktor nazwał geniuszem".
Powiem od siebie, że dzięki takim ludziom następuje postęp nie tylko naukowy, ale każdy jeden.
Ale, geniusz działa także w drugą stronę: Potrafi dostrzec absurd tam, gdzie wszyscy widzą absolutną prawdę, niepodważalną naukę, uznaną definicję, pewny światopogląd.
I w jednym przypadku, i w drugim przypadku geniusz musi walczyć z bezwzględnością zastałej utwierdzonej, bezwładnej, także ludzkiej materii.
Ta materia będzie twierdzić, że jest stała, jednorodna, znana, uznana, nienaruszalna i niepodważalna. Tak jest, ponieważ ona wie, zna, rozumie i posiada odpowiednie źródła pochodzące z tej materii. Nikt jej nie będzie mówił, nawet geniusz, że jest inaczej. A jeśli nawet próbuje mówić, to tym gorzej dla geniusza.
Jednak, cała ta zastana, zatwardziała masa, to jedność. Geniusz, to też jedność.
Jak wiesz z matematyki, jedność równa jest jedności.
Dlatego, gdy dochodzi do starcia geniusza z masą, geniusz wcale nie stoi na pozycji przegranej.
Takim geniuszem był Jezus z Nazaretu. Mimo, że bezwładna, otępiała, głupia masa go zamordowała, to go jednak nie zniszczyła. Wynikiem jego geniuszu jest trwające do dzisiaj chrześcijaństwo, które wywarło niesamowite piętno na ludzkości. Dobre, czy złe, i dlaczego, to już inna historia.
Oczywiście nie podważam wagi nauki jako wielkiego, poznawczego i rozwojowego czynnika wpływającego na rozwój Ludzkości, tym samym wszechświata, Boga i Absolutu.
Dzięki także nauce, te stany się zwiększają, umacniają, potęgują.
Jednak, nauka, to nie jedyny czynnik wpływający na rozwój.
Nauka jest tylko częścią wiedzy. Oprócz nauki liczy się cała wiedza, talent, geniusz i szczęście.
Bezgraniczna, wręcz bezwzględna wiara w naukę i jej osiągnięcia, w jej nieomylność oraz procedury sprawdzające, w jej jedyność jako czynnika postępu jest tak samo nierozsądna i bałwochwalcza, jak i inne wiary.
Generalnie, wiedza i wiara, to dwa przeciwstawne byty, dwa antagonizmy.
Naturą wiedzy jest nauka, a naturą wiary jest religia.
Te dwie natury, podobnie jak ich byty, są względem siebie nastawione przeciwnie.
Wiedza i nauka mają tę przewagę nad Wiarą i religią, że Wiedza i nauka dążą do poznania i zrozumienia nowej rzeczywistości, natomiast Wiara i religia do usankcjonowania i podtrzymywania za wszelką cenę rzeczywistości uznawanej.
Jednak, jeszcze raz to podkreślę, Wiedza i nauka są nieskończone i w swym postępie ku nieskończoności bywają omylne.
Można uznać to co mówię za głoszenie religii, wmawianie światopoglądu, skłanianie do sposobu myślenia, indoktrynację, nawracanie, anty naukę, wszystko jedno: nie będzie to zgodne z oczywistością.
Osobiście odkrywam nową rzeczywistość, dlatego uznawanie mnie za wyznawcę wiary i krzewiciela religii, z jakim się tu, na tym forum spotykam, jest dla mnie krzywdzące.

>>>A że ktoś mówi o bogach też nie świadczy o ich istnieniu.
>>Jeśli mówi z sensem i logicznie, podaje definicje, to znaczy, że istnieją.
>A to ciekawe? Poproszę o źródła, ba o jedno małe źródełko.
Jak Mikołaj Kopernik odkrył swe dzieło, to na jakie źródełko miał się powołać? Wziąć glejt od Jezuitów?
>>Tymczasem, rzeczywistość ateistów zwących się racjonalistami, jest ograniczona wyłącznie do rzeczywistości fizycznej.
>Racjonaliści w ramach nauk przyrodniczych zajmują się tylko rzeczywistością. Badania wydumanych i wyspekulowanych nierzeczywistości pozostawiają naukom społecznym.
Fakt.Tylko rzeczywistością. Nie tylko fizyczną, ale też przyrodniczą, mikrobiologiczną, biologiczną i zoologiczną rzeczywistością zajmują się ateiści - racjonaliści.
Natomiast oczywistością wyższą, czyli filologiczną, teologiczną i filozoficzną to już nie. Czyżby oczywistość przerastała?
Zamykanie się na rzeczywistości i niedostrzeganie oczywistości, to samoograniczenie adekwatne do samookaleczenia. To kardynalny błąd. Jest on wynikiem wyparcia oczywistości ze świadomości. Oczywistości, która istnieje na pewno.
>>Ich wrogiem nr. jeden, nawet nie jest wiara jako taka, lecz chrześcijaństwo.
>Ich wrogiem nr. jeden, jest głupota i nie jest ich winą, że lubi ona z religijnością proporcjonalnie się łączyć, a odwrotnie proporcjonalnie ze stopniem odrzucenia wszelkich wierzeń.
Nie ma większej głupoty ponad tą, której wydaje się, że jest mądra.
Przecież, całą naukę, poza tą jej częścią którą możesz doświadczyć lub sprawdzić osobiście, przyjmujesz na wiarę.
Przecież równań Einsteina uzasadniających jego teorie nie rozumie nawet wielu fizyków. One są w większości przyjęte na wiarę, jako wierzenia. Tyle że to inna dziedzina wiary niż teologia.

> Dzisiaj w radiu usłyszałem audycję na temat geniuszy. Pan doktor, gość programu(nie uchwyciłem godności) przypomniał wypowiedź Einsteina(cytuję z pamięci):
>"Są rzeczy o których wszyscy wiedzą, że są niemożliwe do wykonania(dodam od siebie, nieistniejące, np. Bóg, Absolut). Po czym przychodzi ktoś i to wykonuje (odkrywa).
>Takiego kogoś, pan doktor nazwał geniuszem".
Co tam nazwisko - nie ważne, ważne, że doktor. Nie ważnym też jest co Einstein dokładnie i w jakim kontekście powiedział, ważne, że pan doktor nazwał go geniuszem
Już tu napisałem, że Einsteinem, jak k.rwą to każdy głupek potrafi.
Tak, Einstein był geniuszem i wyrywanie mu, przez przeróżnych głupków, pojedynczych wyrwanych z kontekstu zdań tego nie zmieni.

>I w jednym przypadku, i w drugim przypadku geniusz musi walczyć z bezwzględnością zastałej utwierdzonej, bezwładnej, także ludzkiej materii.
>Ta materia będzie twierdzić, że jest stała, jednorodna, znana, uznana, nienaruszalna i niepodważalna. Tak jest, ponieważ ona wie, zna, rozumie i posiada odpowiednie źródła pochodzące z tej materii. Nikt jej nie będzie mówił, nawet geniusz, że jest inaczej. A jeśli nawet próbuje mówić, to tym gorzej dla geniusza.
>Jednak, cała ta zastana, zatwardziała masa, to jedność. Geniusz, to też jedność.
>Jak wiesz z matematyki, jedność równa jest jedności.
>Dlatego, gdy dochodzi do starcia geniusza z masą, geniusz wcale nie stoi na pozycji przegranej.
Znakomicie opisał to prawie półtora wieku temu Lombroso w "Geniuszu i obłąkaniu".

>Oczywiście nie podważam wagi nauki jako wielkiego, poznawczego i rozwojowego czynnika wpływającego na rozwój Ludzkości, tym samym wszechświata, Boga i Absolutu.
>Dzięki także nauce, te stany się zwiększają, umacniają, potęgują.
>Bezgraniczna, wręcz bezwzględna wiara w naukę i jej osiągnięcia, w jej nieomylność oraz procedury sprawdzające, w jej jedyność jako czynnika postępu jest tak samo nierozsądna i bałwochwalcza, jak i inne wiary.
A na pewno rozumie Pan, o co w tym wszystkim biega?

>Generalnie, wiedza i wiara, to dwa przeciwstawne byty, dwa antagonizmy.
No widzi Pan mamy całkowitą zgodność.

>Osobiście odkrywam nową rzeczywistość, dlatego uznawanie mnie za wyznawcę wiary i krzewiciela religii, z jakim się tu, na tym forum spotykam, jest dla mnie krzywdzące.
To już takie krzywdzące forum. Pilnie czytają, zastanawiają nad tekstem, a później bez sentymentów krytycznie się do niego odnoszą. Jak się autor podkłada, to nawet na kpiny sobie pozwalają. Pan może i jest ateistą, natomiast Pańskie teksty tutaj są jednoznacznie fideistyczne i dążące do narzucenia innym swoich poglądów.

>>>>A że ktoś mówi o bogach też nie świadczy o ich istnieniu.
>>>Jeśli mówi z sensem i logicznie, podaje definicje, to znaczy, że istnieją.
>>A to ciekawe? Poproszę o źródła, ba o jedno małe źródełko.
>Jak Mikołaj Kopernik odkrył swe dzieło, to na jakie źródełko miał się powołać?
Proponuję przeczytać "De revolutionibus orbium coelestium", pl.wikipedia.org i zobaczy Pan na jakie dowody powołał się Kopernik.

>Natomiast oczywistością wyższą, czyli filologiczną, teologiczną i filozoficzną to już nie. Czyżby oczywistość przerastała?
Nauka zajmuje się tylko tym co istnieje, czyli całą rzeczywistością, jeżeli istnieje cokolwiek więcej, od tego czym się zajmuje, to proszę o przedstawienie na to dowodów.

>Oczywistości, która istnieje na pewno.
Tak jak krasnale i trolle (chyba przesadziłem, gdyż trolle naprawdę istnieją - przynajmniej w Internecie). W nauce wszystkie zapewnienia mamy w głębokim poważaniu. Dowody proszę!

>Nie ma większej głupoty ponad tą, której wydaje się, że jest mądra.
Tak, się bronią zadufani głupcy. Najczęściej religijni.

>Przecież, całą naukę, poza tą jej częścią którą możesz doświadczyć lub sprawdzić osobiście, przyjmujesz na wiarę.
Niech Wielce Szanowny Pan, przeczyta co tu napisałem o nauce oraz to co na tym forum pisałem o wierze, a tak w ogóle to niech Pan trochę poczyta. Może zrozumie Pan choć to, że racjonalistów nawracać nie warto.

>Przecież równań Einsteina uzasadniających jego teorie nie rozumie nawet wielu fizyków.
A czy Pan próbował? Ja np. we wczesnej młodości przeczytałem "Teorię względności dla laika" Jamesa A. Colemana, a później jeszcze parę innych książek.
______________________________

Światopogląd Einsteina:
Przez całe życie odrzucał koncepcję istnienia osobowego Boga i jego poglądy były przez większą część życia zbliżone do panteizmu w duchu Spinozy, to znaczy wierzył w rodzaj ogólnego duchowego porządku świata, który wyraża się m.in. w zdolności ludzi do dostrzegania tego porządku i formułowania go w postaci praw nauki.
Analizę jego poglądów religijnych i filozoficznych utrudnia fakt, że często w reakcji na próby zaszufladkowania jego dość złożonych opinii na ten temat posługiwał się żartobliwymi wypowiedziami paradoksalnymi, które, wyrwane z kontekstu były często używane aby dowieść, że był osobą głęboko wierzącą lub rzekomym ateistą.

Poniżej kilka cytatów dotyczących poglądów religijnych.

Koncepcja osobowego Boga jest mi zupełnie obca i uważam ją wręcz za naiwną.

Doszedłem - będąc dzieckiem całkowicie niereligijnych (żydowskich) rodziców - do głębokiej religijności, która jednak miała swój nagły koniec w wieku lat dwunastu.

Jestem głęboko wierzącym ateistą. [...] Jest to poniekąd zupełnie nowy rodzaj religii.

Do jednej z wielbicielek napisał:

To oczywiście kłamstwo, co czytałaś o mojej religijności; kłamstwo które jest raz po raz powtarzane. Nie wierzę w osobowego Boga i zawsze otwarcie się do tego przyznawałem. Gdybym jednak musiał znaleźć w sobie coś, co miałoby aspekt religijny, to byłaby to bezgraniczna fascynacja strukturą świata, jaką ukazuje nam nauka.

Tak, Einstein był fizykiem, a nie teologiem.

@@@
.

>Takim geniuszem był Jezus z Nazaretu.

A niby skąd to wiesz?

To się wie, bo się wie i już.

Pozdrawiam

>cechą ateisty jest dążenie do negowania istnienia Boga...

Mam wrażenie, że przede wszystkim bóg zajęty jest negowaniem siebie.

---

Okres ważności moich postów kończy się z chwilą ich opublikowania.

A to chytrusek z niego ...
Bóg autonegacjonista ...

Pozdrawiam

(Ludzie)
> Równi są wyłącznie jako cząstki Absolutu, dla Absolutu, w Absolucie. Dlatego, że dla Absolutu, który jest bezwzględną jednością, każda jedność(którą jest każdy przedmiot i podmiot) ma bezwzględną, taką samą wartość.

Klaszcząc z zachwytu stwierdzam, że rozwiązałam problem: Absolut to po prostu Prawa Człowieka.

Beatyfikujmy Eleonorę Roosevelt. Natychmiast.

---

Atheism is a non-prophet organization.
George Carlin

>Wynikiem tego dążenia jest bycie i życie bez Boga, czyli tak, jakby nie istniał.
Piękne jest to "jakby". Życie pozaumysłowe w pełnej krasie. Skorzystam z szablonu:
Wynikiem tego dążenia jest bycie i życie bez ogrów, czyli tak, jakby nie istniały. A przecież każdy chyba widział Shreka i osła. Z istnienia osłów wynika istnienie ogrów. Powiem więcej: gdyby nie osły, już dawno zapomnielibyśmy o ograch.

---

Są bakterie, które zabija się światłem (Boy)

>>Wynikiem tego dążenia jest bycie i życie bez Boga, czyli tak, jakby nie istniał.
>Piękne jest to "jakby". Życie pozaumysłowe w pełnej krasie. Skorzystam z szablonu:
> Wynikiem tego dążenia jest bycie i życie bez ogrów, czyli tak, jakby nie istniały. A przecież każdy chyba widział Shreka i osła. Z istnienia osłów wynika istnienie ogrów. Powiem więcej: gdyby nie osły, już dawno zapomnielibyśmy o ograch.
>

---

Są bakterie, które zabija się światłem (Boy)

I jest jakby ciemnota, którą się oświeca

>I jest jakby ciemnota, którą się oświeca
Święte słowa. Nauką.

---

Są bakterie, które zabija się światłem (Boy)

>>I jest jakby ciemnota, którą się oświeca
>Święte słowa. Nauką.
O Absolucie

>>>I jest jakby ciemnota, którą się oświeca
>>Święte słowa. Nauką.
>O Absolucie

Jak to dobrze, że nie jest teraz miesiąc Sierpień, toż to abstynencję trzeba by było prowadzić. A reklama taka, to byłby grzech śmiertelny.

Pozdrawiam

.
>I jest jakby ciemnota, którą się oświeca
Najlepiej stosami lub paleniem książek.

W wolnej Polsce nie ma już ciemnoty.
Religii naucza się już we wszystkich szkołach, najczęściej w środku pomiędzy fizyką a chemią, tak aby uczniowie ze strachu przed bredzeniem katechety nie uciekli.

@@@
.

>Ateizm to dążenie do negowania istnienia Boga we własnej świadomości, oraz świadomości innych ludzi, najlepiej całej ludzkości.
>Wynikiem tego dążenia jest bycie i życie bez Boga, czyli tak, jakby nie istniał.
>Dążenie to przejawia się między innymi w poszukiwaniu dowodów na nieistnienie Boga, na negowaniu jego istnienia, na uważaniu się za lepszych i mądrzejszych od tych, którzy w istnienie Boga wierzą, na podważaniu oznak wskazujących że Bóg istnieje, na odrzuceniu teologii, jako dziedziny naukowej.

Sądzę, że opisałeś tu pewną postać "pychy samowystarczalnego rozumu", która niewątpliwie dotyka niektórych ludzi wykształconych, którym wydaje się, że ich wiedza daje wgląd we wszystkie tajemnice Wszechbytu. Nie interesuje mnie "psychologiczna strona" relacji ateiści-wierzący, moje zainteresowania koncentrują się wyłącznie wokół rozważań czysto filozoficznych. Zatem, odrzucam w dyskusji i swoich poszukiwaniach wszystkich tych, którzy ze złej woli posługują się tym czy innym światopoglądem (również religijnym) w tym celu, aby wykazać, że strona przeciwna reprezentuje sobą moralne dno i jest śmieciem, którego Ziemia nie powinna nosić. Demokryt, niewątpliwie ateista, z pewnością miłował prawdę i mnie właśnie umiłowanie prawdy zachęca do prowadzenia dyskusji racjonalnej i nie zamglonej założeniami, które niszczą trzeźwość osądu.

>Moja definicja Absolutu:
>Absolut to jedna, maksymalna, bezwzględna, najpotężniejsza Jedność, która jest wszystkim i wszystko w sobie zawiera.

To moja definicja Absolutu !!!

>Zachęcam do odkrywania Absolutu i poszukiwania Jego sensu. To fascynująca podróż.

Zaiste, ale podróż niebezpieczna, z której można nie powrócić; więc pozostanę jednak na starej, kochanej Ziemi, jak długo można po niej chodzić
Pozdrawiam