Rozważania nad wolną wolą.

Moje rozważania chciałbym rozpocząc poprzez ustanowienie pewnego dogmatu.
Otóż nawiążę tu do poglądu Sartre.

"Świadomość nigdy nie może stać się bytem, a jednocześnie pozostać świadomością. Te dwa rodzaje istnienia są odrębne."
"Wolność też jest nicością, a doświadczamy jej gdy stajemy się świadomi czym nie jesteśmy"

Jest to pewien dogmatyzm, na którym oprę rozumowanie. Bardzo przepraszam jeśli kogoś uraża stanowienie takiego konstruktu, jednak chcę wskazać na pewien sposób myślenia.

Załóżmy, że świadomość "znajduje" się w zamkniętych obwodach komórek nerwowych, lub innym podobnym konstrukcie.
Na zadane pytanie impuls nie trafia na rozwiązanie tylko krąży np. "bezustannie w tych rejonach" do wygaśnięcia (przekierowania na inną myśl), po czym taki impuls znowu może trafić w to miejsce, jeśli znów mamy akt samoświadomości.

I nie muszę tu nawiązywać do żadnej teologii.
Ale niestety wyjaśnię jak ja rozumiem pojęcie świadomości. Nawiązując w pewnym stopniu do Sartre, uważam, że
świadomośc jest niebytem, jest specyficznym czymś co nie ma żadnych właściwości, jest błędem, jest czymś co nie istnieje i wypełnia informację. Wiem, że zabawne jest rozmawianie o czymś, czego nie ma.

Są w moim umyśle dwa spójne konstrukty. Po pierwsze zakładam, że informacja krążyć może w zamkniętych obwodach (nie mówię o neuronach) i początek jest końcem przez co nie można wskazać miejsca w strukturze.
W drugim przypadku struktura ma początek i koniec i w obu przypadkach jest niebytem.

To jest trochę jak z rozumowaniem, co było wcześniej, gdy nie było czasu. Po prostu nic nie było.
Jest to zabawa słowna w sprzeczności, których mój umysł nie ogarnia, choć próbuje.

Nie jestem niestety fizykiem, może mój umysł poznałby inny punkt widzenia na np. zjawisko czasu.

Założyłem dogmatycznie, że istnieje coś takiego jak świadomość. Musiałbym teraz założyć u jakich organizmów ona występuje. Zakładając, że świadomość jest charakterystyczna dla organizmów posiadających układ nerwowy, możemy wskazać pewną grupę zwierząt.

Pytanie, czy inne pierwotniejsze organizmy posiadają wolną wolę?
Najprostszy układ nerwowy występuje u najprostszych jamochłonów, takich jak stułbia.
Żeby zaistniała świadomość swojej egzystencji, musi być teoretycznie pewien rodzaj komórek nerwowych i jednostka powinna odbierać swoją obecność w środowisku, posiadać poczucie bycia "całością".
Zastanawiam się, czy potrzebne jest postrzeganie a) świata zewnętrznego b) innych żywych organizmów
c) świadomość śmierci na przykładzie innych organizmów.

Założyłem istnienie świadomości. Pamięć i procesy poznawcze, pewne właściwości charakterystyczne dla człowieka są nadrzędne i towarzyszy im świadomość. Tak zakładam. Teraz mamy do czynienia z oglądaniem filmu.
Myśli decydują o tym jaką decyzję podejmujemy. Mamy poczucie bycia, jednak myśli nie są elementem świadomości.

Jakie są tego konsekwencje? Moim zdaniem, to jakimi jesteśmy ludźmi jest znamionem naszych procesów poznawczych i pamięci. A niebyt po prostu patrzy na to jacy jesteśmy.

Teologia jaką można stworzyć na tych założeniach jest bardzo groźna. Po pierwsze można założyć istnienie niebytu który
1=n. Wszyscy jesteśmy takimi samymi "obserwatorami", nie ma różnicy między 2oma świadomościami.

Czy nie budzi to u państwa takiego uczucia, że jak stoicie przed drugą istotą żywą, nie dostrzegacie tego podobieństwa, że w tym jednym jesteście podobni, tacy sami, nieokreśleni, będący, zdający, widzący. Czy nie można o to zbudować założeń "dobra"?

Wiem, że temat o wolnej woli jest trudny. Wiem, że brak mi konkretnej wiedzy i większość to moje przemyślenia tylko.
Pragnę dodać, że jestem ciekawy jednej rzeczy. Pierwsze wspomnienie jakie mam i pamiętam (pytanie czy moja pamięć jedynie go nie zaklasyfikowała jako istotne i uznała za pierwsze) to, że zdałem sobie sprawę, że żyję, tata podawał mi orzecha włoskiego.