> O. John jest Kapłanem katolickim, a Ty webmasterem. czy ja podważam to, że jesteś moderatorem?
>Czy zdajesz sobie sprawę ile Wskrzeszeń Zmarłych dokonano w historii Kościoła?

Szanowna Franiu, bądż tak dobrą i wyjaśnij mi jedną z moich wątpliwości religijnych:

Pan Bóg jest miłościwy i sprawiedliwy, więc chyba nie karze dwa razy za to samo przewinienie,

Śmierć jest karą za..., chyba wiesz za co,

Gdzie w tej chwili żyje Łazarz, ten pierwszy ze Wskrzeszonych???

Pozdrawiam,
dziadek Jacek
*******
Goje wszystkich krajów, łączmy się!

>Kwestionujesz proces, w którym uczestniczyło 10 sędziów, ponadto przy wszystkich przesłuchaniach było 24 świadków, wyselekcjonowanych spośród mieszkańców Saragossy, Calandy i okolicznych wiosek, asystował sam arcybiskup Pedro Apaolaza Ramirez, oraz dziesięciu teologów i prawników.
>A Ty to wszystko kwestyionujesz, nie kwestionując zarazem historii Miesza I.
>Wybacz chłopcze piaskownica jest nie jedna w Twojej okolicy.

Po pierwsze- dla Ciebie nie jestem "chłopcem".
Po drugie- więcej szacunku i kultury- chamstwa nie zwykłem tolerować.
Gdybym chciał odzywać się z Twojego poziomu intelektualnego, to musiałbym się położyć na ziemi. Rozmawiasz z człowiekiem równym Tobie a nie z jakimś dupkiem, do jasnej...!

Co do samej wypowiedzi: tak, kwestionuję.
Ale idąc Twym tokiem myślenia, należałoby uznać rację sądów Husajna i innych zbrodniarzy- bo przecież też zasiadało tam mnóstwo sędziów i było pełno świadków...

Jak mu ta noga została przywrócona? Odrastała powoli czy pojawiła się nagle?

---

"Fakty to mają do siebie, że racja jest zawsze po ich stronie." Wuch.

>Bezimienny Prof. Caramazza, jeżeli ktoś taki w ogóle istniał , był wtedy dr i nie jakimś słynnym.

Michale! Trochę (odrobinkę) logiki! Błagam!
Skoro: "był wtedy", to zapewne istniał choć nie jako prof. Bo skąd inaczej dowiedziałbyś się, że był jedynie dr. i to nie słynnym?

>Tak właśnie powstają legendy [...].

Tak właśnie powstają forumowe brednie. Wybacz, że na Ciebie trafiło.

---

fides ex necessitate esse non debet

Chodziło mi o to, że źródła podają sprzeczne informacje. Twoja ocena jest trochę na siłę.

>Twoja ocena jest trochę na siłę.

Być może... Jednak język polski jest tak bogaty w środki wyrazu, że pozwala swobodnie unikać podobnych wieloznaczności.

Pozdrawiam.

---

fides ex necessitate esse non debet

>
>Nie rozśmieszaj mnie - nie uwierzyłbyś zapewniam Cię - nie próbujesz nawet zmierzyć się z diagnozą. Jeżeli chcesz możemy rozpatrywać cuda , które zdarzyły się w USA. Jest ich tam ogrom. Stany to bardzo religijny naród.

Nie rozśmieszaj mnie, Franiu, wszystkie cuda wychodzą temu narodowi bokiem - ze wzgledu na ich religijność...
No, chyba że nie myślisz o ostatnich cudach finansowych!~

dziadek Jacek
*******
Goje wszystkich krajów, łączmy się!

> Czyżbyś nie ufał prawu? >
> Sprawa była na tyle głośna, że młodzieniec był na audiencji z tym u króla. >
Ufam prawu. Spróbuję zaufać nawet świadkom. Ale opowiem Ci historyjkę, mając na uwadze ten charakterystyczny klimat średniowiecznej Hiszpanii.

Wyobraźmy sobie, że dawno, dawno temu w jakiejś katedrze pojawia się codziennie beznoga mękoła i godzinami klepie pacierze, wyjąc i wyjękując prośby o coś, co miał kiedyś. Czyli o swoją nogę.
Sytuacja staje się nie do zniesienia. Trudno go tak energicznie wyrzucić, bo się przewróci a i słuchać tego nie sposób.
W końcu ktoś przypomina sobie, że na odległej plebanii widział księżego parobka niezwykle podobnego, tylko z dwiema nogami. Nie ma tu żadnych cudów. Sobowtóry trafiają się zawsze i wszędzie.
Sprowadza się więc chłopaka, powiedzmy półtora roku wcześniej i zamyka w inkwizycyjnych kazamatach. Unieruchamia się mu nogę. Krępuje i ściska. Po odpowiednio długim czasie noga jest wiotka, cienka, przykurczona. Miejscami opuchnięta.
Inkwizytorzy w tej materii byli prawdziwymi profesjonalistami mając możliwość nieskrępowanego przyglądania się skrępowanym kończynom.

Przez cały ten czas uczy się go: jak się nazywa, kto jest jego tatą, kto mamą. Nawet można nową rodzinę zaprezentować mu skrycie. Np. z chóru podczas nabożeństwa.
Później - na kilka dni przed Wielkim Występem - dla uzyskania wspaniałego, efektownego fioletu - wkłada się chłopakowi między zęby drewienko (to po to, żeby z beznogiego nie zrobić niemowy bez języka) i postukuje nóżkę jakimś tłuczkiem.
Funkcjonariusze inkwizycji byli niezwykle zdeterminowani, jeśli chodzi o umacnianie wiary. Wierzę więc, że nie ma rzeczy, na którą by się nie ważyli.
Wyobraź sobie. Zatroskani ciągle zbyt słabym poziomem wiary - siedzą sobie przed ołtarzem i myślą jak to zmienić - a tu taka okazja sama pcha im się w łapy!
Porażający efekt triumfu Najświętszej Panienki - murowany!
p.s.
Teraz dopiero spostrzegłem, że w moim scenariuszu tajemnicą pozostaje - jaka rola przypadła prawdziwemu chłopakowi bez nogi. Nie wiem, ale tajemnice często zabiera się do grobu.

>Teraz dopiero spostrzegłem, że w moim scenariuszu tajemnicą pozostaje - jaka rola przypadła prawdziwemu chłopakowi bez nogi. Nie wiem, ale tajemnice często zabiera się do grobu.

A jednak masz dylemat.
Jak wytłumaczysz zachowanie tego profesora?

adonai.pl/cuda/?id=39

> Jak wytłumaczysz zachowanie tego profesora? >
>adonai.pl/cuda/?id=39

Ma mniejszą wyobraźnię niż ja (mam).
Szkoda, że tak dał się nabrać. Lekarz i do tego chirurg.
Moje zdanie nie jest ważne. Myślę, że większy kłopot ma rektor uczelni, na której ten profesor pracuje.
Reimplantacja nogi, która leżała 2 lata na cmentarzu!
Ale wstyd.

>Młodzieniec stracił nogę
>Po 29 miesiącach noga pojawiła się.

   Niewątpliwie ten przypadek mają na uwadze medycy z zusowskich komisji lekarskich, którzy ludziom z amputowanymi kończynami przyznają rentę na rok, dwa, a nie na stałe.
   

>Jak wytłumaczyć fakt cudu. Czy jest na to jakiekolwiek racjonalne wytłumaczenie?
Właśnie: czemu normalka, że Bóg stwarza świat, a cud, jak stwarza nogę?
.

już kiedyś komentowałam ten cud,

Najwiekszym cudem w tym wypadku jest to, że ten koleś w ogóle przeżył tę amputacje. Aseptyka stosowana jest dopiero od 1880 roku, a on miał operacje w 1640...
Wcześniej nie odkażano narzędzi chirurgicznych, nie oczyszczano skóry i tkanek w obrębie której przeprowadzano zabiegi, o pomieszczeniach już nie wspominając.

A tu jeszcze mu noga odrosła ! ... sama !

Aż dziw, że nie ma opisów jak to aniołowie przylecieli po niego i zabrali do nieba.

>nie odkażano narzędzi chirurgicznych, nie oczyszczano skóry i tkanek...
Bez aseptyki tak wszelkie życie w ranie kwitło... Aż noga odrosła.
.

Uzdrowienie z nieuleczalnego inwalidztwa
Giuseppe Canaponi w czasie jazdy motocyklem zderzył się z ciężarówką. Stan jego był krytyczny, lekarze nie dawali mu żadnych szans na przeżycie. Przez długi okres czasu pozostawał na skraju życia i śmierci. Powrót do zdrowia trwał bardzo długo. Wszystko zakończyłoby się szczęśliwie, gdyby nie fatalnie połamana noga. Przez półtora roku przebywał w klinice ortopedycznej w Sienie, później przeniesiono go do szpitala w Rizzoli w Bolonii. Wszystkie zabiegi nie przynosiły żadnego rezultatu. Noga pozostawała zupełnie sztywna z powodu włóknistego zesztywnienia lewego stanu kolanowego. Po wielu latach leczenia lekarze uznali, że Giuseppe jest nieuleczalnie chory i pozostanie kaleką do końca życia. Wiadomość ta przyczyniła się do wielkiego załamania, rozgoryczenia i złości, którą Canaponi wyładowywał na własnej żonie. Poruszał się przy pomocy kul, ale zesztywniałą i pokrytą ranami nogę udawało mu się wlec przez kilka metrów. Kiedy upadał na ziemię, z wściekłości bluźnił przeciwko Bogu i ludziom. Był ateistą i nie wierzył w możliwość cudu. Często kpił i wykrzykiwał obelgi i przekleństwa pod adresem O. Pio.
W miarę upływu czasu sytuacją z nogą zaczęła się pogarszać. Giuseppe był bliski rozpaczy. Po kilku miesiącach wielkich cierpień zdecydował się pojechać razem z żoną i synem Augusto do San Giowanni Rotondo. Po przyjeździe na miejsce z wielkim trudem dotarł do kościoła ojców Kapucynów. Giuseppe postanowił pójść do spowiedzi do O. Pio. Kiedy znalazł się przy klatkach konfesjonału, O. Pio spojrzał na niego tak przenikliwym wzrokiem, że cały zaczął drżeć, jakby był pod działaniem silnego elektrycznego napięcia. O. Pio zaczął mówić pierwszy, przedstawiając mu całą historię jego życia, jakby znał go od lat. Mówił łagodnie, ale jasno dawał do zrozumienia, jak bezsensowne było jego zachowanie i stosunek do Boga. Giuseppe był tak zaskoczony i oszołomiony tym, co usłyszał od O. Pio, że zupełnie zapomniał o swojej nodze. Kiedy otrzymywał rozgrzeszenie, znowu odczuł wstrząs na całym ciele. Ukląkł, przeżegnał się, nie zwracając uwagi na nogę, później wstał, wziął kule i odszedł równym krokiem. Tak był przejęty odbytą spowiedzią, że zupełnie nie zdał sobie sprawy z tego, że normalnie chodzi. Dopiero żona uświadomiła mu, że został cudownie uzdrowiony. Krzyknęła z radością " Giuseppe ty chodzisz!". Ze zdziwieniem spojrzał na kule, które trzymał w rękach, z niedowierzaniem zaczął zginać nogę, skakać, biegać, chodzić. Noga się całkowicie zagoiła. W końcu z radością zaczął płakać i krzyczeć " Jestem zupełnie zdrowy!". Kiedy następnego dnia poszedł dziękować O. Pio, święty zakonnik odpowiedział z uśmiechem: " Ja tylko modliłem się za ciebie. Uleczył Cię Bóg".
Lekarze z kliniki w Sienie byli zaszokowani, kiedy dokładnie zbadali Giuseppe. Zdjęcia rentgenowskie wykazały, że włókniste zesztywnienie stawu kolanowego w ogóle nie wystąpiło. W świetle nauki nie było w ogóle możliwe, aby mógł zginać nogę i normalnie chodzić. Tymczasem Giuseppe Canaponi miał pełną sprawność ruchową i doskonale chodził. Był to tak niesamowity przypadek, że prof. Giuntini przedstawił go na kongresie naukowym w Rzymie. Prof. Giuntini z Uniwersytetu Sienieńskiego, który był równocześnie dyrektorem kliniki ortopedycznej, tak zakończył opis tego nadzwyczajnego uzdrowienia: " Nagle i całkowite odzyskanie zdolności ruchowych stawu jest w przypadku Canaponiego faktem wyjątkowym, który nie znajduje logicznego wytłumaczenia w świetle nauki"...

   Kolejne wklejki tego typu będą kasowane.

   Pozdrawiam

---

Niech strój słów podkreśla urodę myśli

>   Kolejne wklejki tego typu będą kasowane.

Nieeeee!!! Pozwól mu/jej napisać co stało się z ciężarówką. Bardzo mnie to frapuje.

>   Pozdrawiam

Ja również.

---

fides ex necessitate esse non debet

>   Kolejne wklejki tego typu będą kasowane.
Ale dlaczego, przecież to opowieść o cudownym uzdrowieniu zaciekłego ateisty: Cytat: Może wierzący zaczną udawać ateizm, żeby od Boga wyłudzić jakieś uzdrowienie.
.

>   Kolejne wklejki tego typu będą kasowane

Szanowny Placowniku, właśnie przegryzłem się przez połowę wątków w Dziale "Kościół i Antyklerykalizm", widzę, jak wielka zmiana, na korzyść!, dokonała się dzięki św.Marka i placownika wysiłkom, tylko 4 lata i tak widzialny postęp!
Ale czy to nie odbija się na Twoim zdrowiu psychicznym? Czy nie gorzkniejesz za bardzo? Take it easy!
Szczerze mówiąc, to jestem pełen uznania, i nawet odszczekuję swoją niechęć do spełniania wymogów Moderatorów odnosnie znaków diakrytycznych - ach, jak ja na tym Forum wyszlachetniałem...

dziadek Jacek
*******
Potomek Noego i ewunii

>Czy nie gorzkniejesz za bardzo?

   To widać? Niedobrze!

>Take it easy!

   Będę to sobie powtarzał jeszcze częściej, niż to robiłem dotychczas.

   Pozdrawiam

---

Niech strój słów podkreśla urodę myśli

>"Stan jego był krytyczny (..) Po wielu latach leczenia (..) został cudownie uzdrowiony"
Pomijajac wszystko inne, gdyby nie lekarze, on by już nie żył. Jakoś te wasze cuda są tym mniej niezwykłe, im więcej o nich wiadomo. A na przyszłość, zamiast przepisywać takie historyjki, poszukaj faktów.
Cudem to by było, gdyby zniknęła z Ziemi np. gruźlica lub malaria, a wyzdrowienie, którego lekarze nie rozumieją, to tylko wyzdrowienie.

>Lekarze z kliniki w Sienie byli zaszokowani, kiedy dokładnie zbadali Giuseppe. Zdjęcia rentgenowskie wykazały, że włókniste zesztywnienie stawu kolanowego w ogóle nie wystąpiło.

Dziękuję Ci, Franiu, za uświadomienie mi jak dużo tracę, będąc niewierzącym.
Gdyby nie mój upór, to mógłbym sobie wymodlić włókniste zesztywnienie...

Pozdrawiam,
dziadek Jacek
*******
Potomek Noego i ewunii

>
>Młodzieniec stracił nogę na wskutek gangreny. Po amputacji był żebrakiem. Zachowało się na ten
>temat ogrom faktów. Po 29 miesiącach noga pojawiła się. Jest to cud uznany przez Kościół Katolicki.

Franiu, po przejściu na emeryturę stałem się żebrakiem. Przez 9 lat byłem 5 razy w Polsce. Czy ten cud może być uznany przez australijski Urząd Podatkowy?

Pozdrawiam,
dziadek Jacek
*******
Potomek Noego i ewunii

A dwa lata później w 1642r zmarł w dożywotnim więzieniu Galileusz.
Ku radości papieża który uznał odrośnięcie nogi ale tego,
że Ziemia jest okrągła i się kręci już nie był w stanie.

---

Wszyscy chcą żyć po śmierci, a nikt nie chce żyć przed poczęciem