Rok 2012
Jak co ranka obudziły mnie dzwony bijące we wszystkich 4 kościołach
znajdujących się w pobliżu mojego domu. W ramach porannej gimnastyki
zrobiłem stały zestaw ćwiczeń wzmacniających ciało i duszę. Po 50
klęknięć na lewą i prawą nogę, 100 klęknięć na oba kolana, 20 dziękczynnych skłonów w pas i 10 padnięć z 5 sekundowym leżeniem krzyżem.
Po zmówieniu obowiązkowej porannej modlitwy, umyłem się i zjadłem
codzienne postne śniadanie, dziękując Bogu, że po opłacie tacowego mam jeszcze za co jeść.
Następnie zrobiłem krótki rachunek sumienia, nawiązując do dzisiejszego
rozkładu zajęć. Jak to dobrze, że ksiądz dobrodziej tak dba o mnie bym
się nie nudził. Dzięki niemu już wcześniej wiem co mam robić w wolnych
chwilach, ku Chwale Najwyższego.
Ubrałem się w ostatni wzór mundurku zatwierdzonego przez panującą nam
Eminencję, notabene bardzo wygodnego, w którym równie swobodnie można chodzić do pracy w upalne dni, jak i klęczeć w chłodnym Kościółku i pobiegłem na przystanek. Po drodze wymieniałem ze znajomymi radosne
Szczęść Boże.
Wsiadłem do katolickiego tramwaju, bilety droższe ale za miesięczny mam
rozgrzeszenie. Wykupując na wszystkie linie mogę dodatkowo w piątek jeść
mięso.
W pracy byłem jeszcze na kilka minut przed wspólną modlitwą i
odśpiewaniem Hymnu Dziękczynnego dla naszego pracodawcy, firmy z państwa Watykan noszącej nazwę nomen omen Watykan i Sp. tzn. spółka
z moim księdzem dobrodziejem.
Och, jak ten nasz dobrodziej dba o mnie, chyba sobie w przerwie zapłaczę
z wdzięczności i zmówię zdrowaśkę.
Nasza firma zajmuje się planami przebiegu autostrad w Polskiej
Rzeczypospolitej Katolickiej. Właśnie realizujemy projekt połączenia
autostradami wszystkich plebanii, aby nasi księża nie musieli stać w
korkach jak zwykłe pospólstwo.
Najświętsza Maryja Panna Zawsze Dziewica Od Autostrad radośnie przywitała mnie z obrazu wiszącego na głównym miejscu w mojej pracowni. Zaś z wiszącym nad drzwiami wejściowymi Jezusem Chrystusem Mówiącym, wchodząc wymieniłem słowa powitania - Bądź Pozdrowion Jezu. Na co on mi odpowiedział - Bądź Pozdrowion Pracowniku.
Pod koniec pracy złożyłem zrobione dziś projekty do akceptacji przez
naszego zakładowego Księdza Kapelana. Jeżeli nie będzie miał zastrzeżeń (oby) to później zostaną przekazane do Ojca Dyrektora by uzyskać ostateczną akceptację.
Pełen radości i ufności w Boga ruszyłem na przystanek tramwajowy
by zdążyć na najbliższą Mszę Św. dla Ukończywszych Dzień Pracy. Uff,
na szczęście zdążyłem. Całą drogę się modliłem wraz ze innymi podróżującymi, aby tramwaj trzymał się szyn i rozkładu. Bogu niech będą dzięki, nie wykoleił się!
Oto siła modlitwy!
W kościele stanąłem na płytce z moim numerem, wylosowanym na mszo-macie stojącym przy wejściu do Świątyni.. Przez dwie godziny słuchaliśmy
naszego kochanego księdza - pasterza. Na przemian modliliśmy się i słuchaliśmy jego porad jak należy pracować, by więcej zrobić ku chwale Najwyższego. Nasz dobrodziej na wszystkim się zna! I na poczynaniu dzieci, ich wychowywaniu w cnocie i szacunku dla księży, i na pracy.
Jaki to kochany i bardzo wykształcony ksiądz. My ze swą wiedzą nawet do kolan mu nie dorastamy.
Po dwóch godzinach mszy poszedłem do katolickiego sklepu - patrzę stoi wino KANA - złapałem pięć ostatnich butelek. Mam już 50. Za 66 butelek
dostanę odpust zupełny - ale muszę zachować kwit kasowy do okazania na spowiedzi.
Odebrałem dziecko z katolickiej szkoły. Ma zadaną pracę domową o
znajdowaniu dzieci w kapuście. W poprzedniej klasie uczyli o bocianach, ale w tym roku ministerstwo dostało inne wytyczne. Jeszcze tylko postna kolacja i telewizja - dziś występuje moja ulubiona zakonnica.
Robi strip-tease czytając wiadomości - ale ten program jest płatny.
No i na koniec do łóżka.
Szklanka zimnej wody w ramach antykoncepcji i spać.
Do jutra panowie i panie.
Nagle usłyszałem jakiś głos. Obudziłem się zlany zimnym potem.
Nade mną stał mój szef i darł się, że tu nie sypialnia i trzeba pracować. Dzięki Bogu - pomyślałem - to był tylko sen. Jestem w III RP i jeszcze mamy szansę by odwrócić ten obłędny, chocholi bieg wypadków, nieuchronnie prowadzący nas do tej koszmarnej rzeczywistości z mojego snu.
Amen.
Z netu