>Chrześcijanin agnostyczny.
>Co to znaczy?

To znaczy, że jest agnostykiem z przechyleniem na chrześcijaństwo, ewentualnie - jest kulturowym chrześcijaninem ale agnostykiem

---

Racjonaliści śmieją się w Sejmie
Nie klękamy przed bakterią

Wikipedia tłumaczy to najprościej: agnostyzm - "pogląd, według którego obecnie niemożliwe jest całkowite poznanie rzeczywistości."

> Chrześcijanin agnostyczny. Co to znaczy?

Zgaduję, że chodzi do kościoła, ale wątpi czy to ma sens.

>> Chrześcijanin agnostyczny. Co to znaczy?
>Zgaduję, że chodzi do kościoła, ale wątpi czy to ma sens.
>
Picie i czytanie forum może skutkować utopieniem ze śmiechu.

>>>>Chrześcijanin agnostyczny. Co to znaczy?
>Zgaduję, że chodzi do kościoła, ale wątpi czy to ma sens.
I w związku z tym chodzi co drugą niedzielę.
@@@
.

>Co to znaczy?
Że ni pies ni wydra.

>>>>Co to znaczy?
>Że ni pies ni wydra.
Coś na kształt świdra.
@@@
.

>Chrześcijanin agnostyczny.
>Co to znaczy?

Znaczy to tyle ,że ktoś poddaje wątpliwości istnienie boga ale z możliwości istnienia i nieistnienia wybiera jego istnienie. Czyli w sumie według mnie taki leń. Nie chce mu się rozważać tej sytuacji i po po prostu wybiera istnienie by mieć święty spokój.

> Chrześcijanin agnostyczny.
> Co to znaczy? >

To może ja zaproponuję internetowy dowcip?

Mały chłopczyk wraz z tatusiem znaleźli w lesie małego jeżyka. Leżał pod kępką trawy i drżał z zimna. Chłopczykowi zrobiło się żal jeżyka i poprosił tatusia, żeby zabrali jeżyka do domu. Tata się zgodził, i tak jeżyk zamieszkal u nich. Chłopczyk bardzo dbał o jezyka, poił go mleczkiem i dawał mu najlepsze owoce. Jeżyk zajadał ze smakiem i nieraz - ku zdziwieniu chłopca - pomrukiwał z zadowoleniem. Na zimę jeżyk - jak przystało na wszystkie porządne jeżyki - zapadł w zimowy sen. A na wiosnę jeżykowi urosły skrzydła, na czole wyrósł róg i odleciał przez niedomknięte okno. Wtedy stało się jasne, że chłopczyk z tatusiem nie przynieśli z lasu jeżyka, tylko jakieś ch.j wie co.

>> Chrześcijanin agnostyczny.
>> Co to znaczy? >To może ja zaproponuję internetowy dowcip?
> A na wiosnę jeżykowi urosły skrzydła, na czole wyrósł róg i odleciał przez niedomknięte okno. Wtedy stało się jasne, że chłopczyk z tatusiem nie przynieśli z lasu jeżyka, tylko jakieś ch.j wie co.
To był jerzyk!!!

> Mały chłopczyk wraz z tatusiem znaleźli w lesie małego jeżyka. Leżał pod kępką trawy i drżał z zimna. Chłopczykowi zrobiło się żal jeżyka i poprosił tatusia, żeby zabrali jeżyka do domu. Tata się zgodził, i tak jeżyk zamieszkal u nich. Chłopczyk bardzo dbał o jezyka, poił go mleczkiem i dawał mu najlepsze owoce. Jeżyk zajadał ze smakiem i nieraz - ku zdziwieniu chłopca - pomrukiwał z zadowoleniem. Na zimę jeżyk - jak przystało na wszystkie porządne jeżyki - zapadł w zimowy sen. A na wiosnę jeżykowi urosły skrzydła, na czole wyrósł róg i odleciał przez niedomknięte okno. Wtedy stało się jasne, że chłopczyk z tatusiem nie przynieśli z lasu jeżyka, tylko jakieś ch.j wie co.

E, to było jasne już wtedy, gdy jeżyk mruczał na owocowej diecie

>Chrześcijanin agnostyczny.
>Co to znaczy?

Wierzy, ale nie wie, w co.

---

Okres ważności moich postów kończy się z chwilą ich opublikowania.

>Co to znaczy?

Pewnie że i papież, i prezerwatywy są spoko.

---

"Mądrość jest dobrem, aczkolwiek jest pożądana nie sama dla siebie, ale z uwagi na konsekwencje"

>>Co to znaczy?
>Pewnie że i papież, i prezerwatywy są spoko.>

---

Świetne

Myślę, że chyba większość Polaków, powiedzmy nawet, że inteligentów, tak ma. Myślą: oczywiście, że Kościół i jego nakazy/zakazy to przeżytek i absurd, kult bozi to żenada, a prawica i Rydzyk to wstyd dla kraju. Ale Bóg raczej istnieje (tak już przywykli myśleć), a chrześcijaństwo to przecież w gruncie rzeczy dobra rzecz, daje nam kodeks moralny i sporo świąt.
Znam kilka naprawdę inteligentnych osób, które są w takim stanie (mentalnym, by dowodzić (!), że religia w szkole jest pożyteczna;
no, bo jak inaczej przekazać dzieciom wartości moralne i etyczne? I jakież inne wartości można by im przekazać? Wszakże korzenie dekalogu sięgają judaizmu, a więc są bardzo stare - co jakoby miałoby je uwiarygadniać...
A gdy wykazać, że to, co wartościowe w wartościach dekalogu zostało powiedziane/napisane wcześniej, lub co najmniej w tym samym czasie albo niewiele później i bez metafizyki (oryginalność jest chyba ważna, bo zwykle długo jej bronią), to potem zwykle front ulega zmianie i nadchodzi konstatacja: no, dobra, to w takim razie, co za różnica, jaką etykietkę do tych wartości dokleimy? Równie dobrze może być "wartości chrześcijańskie", bo mamy długą tradycję chrześcijańską, która jest nam bliska i niemal tak naturalna dla polskich umysłów, jak schabowy dla żołądków...

Naprawdę ciężko obalić "wygodnickie" schematy myślowe. I to u ludzi, dla których rzeczowa dyskusja i uznanie czyjejś racji na ogół nie stanowi problemu. Co to dopiero ze "zwykłym" człowiekiem, zwykłym katolikiem-agnostykiem, dla którego "JPII był bohaterem, który obalił komunizm, ale prezerwatywy to przecież nie grzech"? Dla niego kwestionowanie zastanego porządku, to zwykle atak na jego jestestwo. A wtedy dyskusja jest krótka.

>Chrześcijanin agnostyczny.
>Co to znaczy?
Że pali, ale się nie zaciąga.

Chrześcijanin agnostyczny to taki, co nie wie czy jest bóg, czy go nie ma, ale jeśli by miał być, to myśli że chrześcijański.

---

Jest na świecie wiele cudownych rzeczy, ale cudów nie ma.

Znaczy, że podziwia papieża Polaka, ale nie smakują mu kremówki.

>Na Facebooku jest profil Waldemara Kuczyńskiego.
>A tam w części informacyjnej, w dziele Filozofia / Poglądy religijne, taka autoprezentacja:
>Chrześcijanin agnostyczny.
>Co to znaczy?

Ja to rozumiem tak:
Pan Kuczyński uważa, że nie ma możliwości dowiedzenia istnienia boga chrześcijańskiego. Jednocześnie może być muzułmańskim ateistą (zdecydowanie nie wierzy w Allaha), hinduistycznym fanatykiem religijnym (zabije cię, jeśli poddasz w wątpliwość istnienie takiego czegoś ze słoniową trąbą) lub buddyjskim wierzącym-niepraktykującym (wierzy w reinkarnację, ale nie ma w planach wcielać się po śmierci w nikogo innego).

>Chrześcijanin agnostyczny.
>Co to znaczy?

Dla mnie jest to określenie pozbawione sensu, w najlepszym razie mocno nieścisłe. Coś w rodzaju "wódka bezalkoholowa".
Oczywiście, można prowadzić niekończącą się dyskusję pt. Co ten Pan miał na myśli, gdy to pisał?

Gdyby użył określenia "agnostyk chrześcijański", domyślałbym się, że jest agnostykiem wyrosłym w środowisku chrześcijańskim. Natomiast termin "chrześcijanin" zakłada wiarę.

>Chrześcijanin agnostyczny.
>Co to znaczy?

Znam osoby, które nazwałbym trochę inaczej, czyli agnostyk sympatyzujący z chrześcijaństwem, głównie jego moralnymi pomysłami. Może to to, bo inaczej, to bez sensu. Nie można być chrześcijaninem i poddawać w wątpliwość istnienia Boga, choć można udawać, jak z połowa rodzimych kapłanów, albo być de facto agnostykiem czy ateistą, jak cała masa naszych letnich katolików, z czego nawet sobie sprawy nie zdają. Chrześcijanin agnostyczny to rzeczywiście, ni pies, ni wydra.

Podobnie jak większość odpowiadających w Twoim wątku, nie mam zielonego pojęcia, o co chodziło panu Kuczyńskiemu.
Zamiast zamieszczania kolejnego domysłu postanowiłem zapytać go, co sam rozumie pod tym osobliwym sformułowaniem.
Jeśli odpowie i pozwoli opublikować odpowiedź - niezwłocznie ją zamieszczę.

Pozdrawiam

>Chrześcijanin agnostyczny.
>Co to znaczy?
Nie da się tak. Nie można jednocześnie uznawać i nie uznawać Biblii.

>Nie da się tak.
Da, pod rodzimym niebem się da.
Pasuje jak ulał do pomroczności jasnej i przeliczania narkotyków na alkohol.

>Na Facebooku jest profil Waldemara Kuczyńskiego.
>A tam w części informacyjnej, w dziele Filozofia / Poglądy religijne, taka autoprezentacja:
>Chrześcijanin agnostyczny.
>Co to znaczy?

Odpowiedź pana Waldemara Kuczyńskiego, przesłana do mnie 31 stycznia:
Szanowny Panie,
jestem chrzczony, wychowany w chrześcijaństwie i przywiązany do niego, lecz nie mam łaski wiary, ale nie jestem też ateistą. Mam wrażenie, że określenie, którego użyłem najbliżej definiuje mój stosunek do religii.
Tyle
Pozdrawiam
Waldemar Kuczyński.

>jestem chrzczony, wychowany w chrześcijaństwie i przywiązany do niego, lecz nie mam łaski wiary, ale nie jestem też ateistą.

Hmm, albo się wierzy w bogów albo nie. Dla mnie te wszystkie zastępcze określenia służą tylko do ukrycia swojej niepewności bądź lenistwa (typ: wierzący niepraktykujący). Osoby takie olewają całe życie religię, jej rytuały i nakazy, licząc na to, że gdyby się okazało, że jednak dziadek z brodą istnieje, to załapią się na ostatni prom do raju, żałosne trochę.
Bez łaski.

>Hmm, albo się wierzy w bogów albo nie.
Rozumiem Twój pogląd i nawet go podzielam. Ale nie wszystkim wystarcza ta prosta dychotomia. Stąd różne agnostycyzmy, ignostycyzmy, deizmy itd.

>Dla mnie te wszystkie zastępcze określenia służą tylko do ukrycia swojej niepewności bądź lenistwa (typ: wierzący niepraktykujący).
Ale dlaczego do ukrycia niepewności. Agnostycy nie ukrywają swojej niepewności. Jest ona wręcz konstytutywna dla światopoglądu. Mają ją wyhaftowaną na sztandarach.

>Osoby takie olewają całe życie religię, jej rytuały i nakazy, licząc na to, że gdyby się okazało, że jednak dziadek z brodą istnieje, to załapią się na ostatni prom do raju, żałosne trochę.
Z pewnością są i tacy. Ale nie wrzucajmy wszystkich do jednego worka. Niektórzy uznają po prostu religijne rytuały za śmieszne. Nie tyle męczące, co pozbawione sensu. A jednocześnie mają umysł zatruty jakąś religią. Jeśli czytam zaś o szacunku dla tradycji chrześcijańskiej to raczej nie widzę w tym olewania rytuałów i symboliki (to dla odmiany jacyś niewierzący praktykujący )

>Z pewnością są i tacy. Ale nie wrzucajmy wszystkich do jednego worka. Niektórzy uznają po prostu religijne rytuały za śmieszne. Nie tyle męczące, co pozbawione sensu. A jednocześnie mają umysł zatruty jakąś religią.

No muszę przyznać Ci rację, ale zazwyczaj reaguję kąśliwie na różnego rodzaju asekuracje, zwłaszcza religijne, i raczej uznaję "...tych, co mają TAK za TAK - NIE za NIE - Bez światło-cienia...".

Ale - myślałam raczej, że agnostycy są pewni, że nie można w żaden sposób udowodnić czy wykazać istnienia boga, a nie że są niepewni, czy istnieje. Czy to dwie różne rzeczy, czy sobie nadinterpretowałam?

>Ale - myślałam raczej, że agnostycy są pewni, że nie można w żaden sposób udowodnić czy wykazać istnienia boga, a nie że są niepewni, czy istnieje. Czy to dwie różne rzeczy, czy sobie nadinterpretowałam?
Chyba przekombinowałaś
Pewność niedowodliwości pociąga za sobą niepewność założenia. To właściwie ten sam problem oglądany z innej strony. Co, jak się okazuje, wcale nie musi być pozbawione znaczenia. Te drobne niuanse interpretacyjne doprowadziły do wykształcenia w obrębie agnostycyzmu takich subtelnych jego odmian jak ignostycyzm czy ateizm semiotyczny.

> jestem chrzczony, wychowany w chrześcijaństwie i przywiązany do niego, lecz nie mam łaski wiary, ale nie jestem też ateistą. Mam wrażenie, że określenie, którego użyłem najbliżej definiuje mój stosunek do religii.

No to już wiemy, że mu się wrażenia pomyliły: agnostyk chrześcijański.

---

Każdy ma prawo do własnego zdania, ale nie do własnych faktów.

>> jestem chrzczony, wychowany w chrześcijaństwie i przywiązany do niego, lecz nie mam łaski wiary, ale nie jestem też ateistą. Mam wrażenie, że określenie, którego użyłem najbliżej definiuje mój stosunek do religii.
>No to już wiemy, że mu się wrażenia pomyliły: agnostyk chrześcijański.

wrażenia, czy wyrażenia?

---

Gdy zatrzymujesz uwagę swą na czymś powodujesz utratę wszystkiego

>wrażenia, czy wyrażenia?
No, w sumie tak lub siak....

---

Każdy ma prawo do własnego zdania, ale nie do własnych faktów.

Wróciłem po jakimś czasie do tego wątku...
i widzę wyjaśnienie pana K.:

>... lecz nie mam łaski wiary, (...)

hmm, to moje "ulubione" określenie, gdy go czytam, to jak dawniej mówiono "ziemniaki gniją mi w piwnicy".
Pan K. pisze, de facto, że jest niewierzący, ale jednocześnie z jego wypowiedzi wynika że wierzy w istnienie jakiejś "łaski wiary", która chyba wymaga z kolei wiary w zsyłającego ją Boga? To wg mnie w dalszym ciągu nie ma sensu? Może trzeba powiedzieć sobie: Trudno to w końcu polityk.

>Chrześcijanin agnostyczny.
>Co to znaczy?
Znaczy to, że jest agnostykiem, więc sądzi, że nie można stwierdzić czy bóg istnieje czy nie, ale jest na tyle nastraszony przez kościół (piekło itp.), że woli chodzić do kościoła i wykonywać inne śmieszne rytuały chrześcijańskie.

>>Chrześcijanin agnostyczny.

>Znaczy to, że jest agnostykiem, więc sądzi, że nie można stwierdzić czy bóg istnieje czy nie, ale jest na tyle nastraszony przez kościół (piekło itp.), że woli chodzić do kościoła i wykonywać inne śmieszne rytuały chrześcijańskie.
>

A mi sie wydaje (nie wiem w slownikach nie sprawdzalam) ze to taki, co w Boga wierzy, ale nie na wzor KK. Tzn. ze Ktos tam jest, ale nikt, nic nie wie i z tego powodu nie moze o nim nic powiedziec, uczyc o nim, ani brac haraczy.