Jednak wiem kiedy będzie następna emisja: sobota, 10 września, godzina 22.00 na Discovery Channel.

Rzadko zbliżam się do telewizora i nawet nie wiedziałam, że taki film będzie wyświetlany. Ale skoro dzięki Tobie znam już datę powtórki, to sobie zapiszę i obejrzę na pewno.

---

Nie wiadomo, dlaczego wszyscy mówią do kotów "ty", choć jako żywo żaden kot nigdy z nikim nie pił bruderszaftu.

Też się cieszę, że wreszcie Discovery się obudziło. Moje dzieci w szkole, chcąc mnie przekonać do wiary, podpierały się autorytetem tego programu
Sobota? Może uda mi się obejrzeć.
>

Film świetny. Niestety, ku mojemu żalowi, mogłam obejrzeć tylko początek, ok. 20 min.
Byłby rzeczywiście doskonały do szkoły i to z wielu względów, nie tylko naukowych.
Wszystko, co jest genialne cechuje prostota.

>Ktoś jeszcze oglądał?>
W ubiegłym tygodniu chyba.
Patrząc na Howkinga zamkniętego w tak bardzo nieruchomym ciele, zawsze mam wrażenie, że w nim samym mieszka wszechświat. Taki umysł!

> W takiej formie to powinna być obowiązkowa pozycja w każdym liceum.
Przy której powinien być obecny ksiądz katecheta, z którym następnie powinna odbyć się dyskusja.

---

Tak więc trwają wiara, nadzieja, miłość, z nich największa jest miłość.

>> W takiej formie to powinna być obowiązkowa pozycja w każdym liceum.
>Przy której powinien być obecny ksiądz katecheta, z którym następnie powinna odbyć się dyskusja.

Co do nauczania - pełna zgoda. Natomiast dyskusja z katechetą to raczej utopia. Ksiądz katecheta to aparatczyk odpowiedzialny za indoktrynację, a nie partner do dyskusji. Zwłaszcza, że często przekazują swoje racje językiem na poziomie przedszkolnym, typu: brodaty dziadek w chmurach, młodzieńcy z łabędzimi skrzydłami czy ziejacy siarką, czarny, rogaty diabeł.

>(lektorem jest Piotr Fronczewski - chyba)
-Dobry głos, ale dziwne że on to czyta. Kiedyś bardzo nieprzychylnie wypowiedział się o Dawkinsie i jego "Bogu Urojonym"...na jakimś pogrzebie, kogoś znanego. (może ktoś pamięta)

---

"Smutne to czasy gdy łatwiej rozbić atom niż pokonać przesąd" - Albert Einstein

>>(lektorem jest Piotr Fronczewski - chyba)
>-Dobry głos, ale dziwne że on to czyta. Kiedyś bardzo nieprzychylnie wypowiedział się o Dawkinsie i jego "Bogu Urojonym"...na jakimś pogrzebie, kogoś znanego. (może ktoś pamięta)

Pekunia non olet?

>>>(lektorem jest Piotr Fronczewski - chyba)
>>-Dobry głos, ale dziwne że on to czyta. Kiedyś bardzo nieprzychylnie wypowiedział się o Dawkinsie i jego "Bogu Urojonym"...na jakimś pogrzebie, kogoś znanego. (może ktoś pamięta)
> Pekunia non olet?

-Facet po prostu panicznie utwierdzał się w wierze. Sam sobie rozwiewał wątpliwości, które jednak ma i boi się ich.

---

"Smutne to czasy gdy łatwiej rozbić atom niż pokonać przesąd" - Albert Einstein

>Facet po prostu panicznie utwierdzał się w wierze. Sam sobie rozwiewał wątpliwości, które jednak ma i boi się ich.
Współczesny wyuzdany katolicyzm już akceptuje neodarwinizm. Najwyższym stopniem wtajemniczenia będzie pogodzenie wiary katolickiej z nieistnieniem Boga.

Monoteizm politeistyczny przeszedł gładko. A to co piszesz nie jest niemożliwe, bowiem chrześcijanie chcą głównie żyć po śmierci. Jezus to dodatek uzasadniający.

To chciejstwo jest tak silne, że skutecznie uodparnia na racjonalną argumentację. I tutaj zagadka dla psychologów. Bo przecież wszyscy chcemy żyć po śmierci, a nie wszyscy dostrajamy do tego swój światopogląd. Sam bym chętnie skosztował życia pozagrobowego ... oczywiście nie wiecznego i nie u boku Pana (co za nuda) ...

Powinno też (logicznie biorąc) istnieć zjawisko wyparcia wiary w zaświatyzm u osób panicznie obawiających się piekła. Ta przerażająca perspektywa wydaje się być gorsza od śmiertelności. Jednak nie spotkałem się z taką postawą.

Ja też się nie spotkałem z taką postawą. Wydaje mi się, że zdarza się tylko sporadycznie w kręgach protestanckich. Katolicy tak nie mają. Myślę, iż osoby wierzące bardzo łatwo dodają do błędnych przekonań paradygmat własnej dobroci. Skoro umieją wbrew wszystkiemu uznawać za pewnik klechdy sprzed 1800 lat, to "bycie zawsze z grubsza dobrym" to małe piwo. Zresztą piekłem służą zawsze współwyznawcy. Polecam operę Brittena "Peter Grimes". Mówi w sumie o tym w spokojny, aluzyjny sposób.

>Ja też się nie spotkałem z taką postawą.

A kogoś to dziwi?
Przecież "mnie to nie spotka".
Skoro palą papierosy WIEDZĄC jakie są tego konsekwencje.
Skoro biorą narkotyki WIEDZĄC jak to się zwykle kończy.
Skoro idą do ubikacji z chłopakiem WIEDZĄC skąd się biorą dzieci, albo choroby weneryczne w lepszej wersji, w gorszej AIDS.
Skoro ogólnie robią różne rzeczy znając ich konsekwencje tu i teraz, to czy ktokolwiek będzie się przejmował wizją jakiegoś tam wyimaginowanego piekła? Przecież mnie to tym bardziej nie spotka. A pomarzyć o niebie zawsze można, podobnie jak dzieciak marzy o karierze gwiazdy filmowej.

To chyba trafna diagnoza.
Niewykluczone, że w naszym kraju dochodzi do tego również przekonanie, że nas Polaków na pewno żadna krzywda w zaświatach nie spotka. W razie czego papież-Polak nam to załatwi.

Z tym niebem to nie jest odległe marzenie, ale raczej główny element wiary. Pamiętam, jak w szkole mówiłem, że jestem ateistą, typowa odpowiedź brzmiała "to co z tobą będzie po śmierci?", albo "nie boisz się umrzeć na zawsze?", a nie "jak to, nie kochasz Jezusa?". Polecam własne badania. Tak więc moim zdaniem odległe jest wszystko wokół eskapizmu, obietnicy zmarwychwstania, czyli cała teologia, sens i spójność Biblii - to wszystko są odległe i mało potrzebne rzeczy. Ale życie po śmierci jest podstawą u większości chrześcijan. Bez tego nie byłoby chrześcijaństwa, z tym nawet osoby, które zerwały z tą religią nie są od niej w pełni wolne i mają też niekiedy nawroty.

>Z tym niebem to nie jest odległe marzenie, ale raczej główny element wiary. Pamiętam, jak w szkole mówiłem, że jestem ateistą, typowa odpowiedź brzmiała "to co z tobą będzie po śmierci?", albo "nie boisz się umrzeć na zawsze?", a nie "jak to, nie kochasz Jezusa?". Polecam własne badania. Tak więc moim zdaniem odległe jest wszystko wokół eskapizmu, obietnicy zmarwychwstania, czyli cała teologia, sens i spójność Biblii - to wszystko są odległe i mało potrzebne rzeczy. Ale życie po śmierci jest podstawą u większości chrześcijan. Bez tego nie byłoby chrześcijaństwa, z tym nawet osoby, które zerwały z tą religią nie są od niej w pełni wolne i mają też niekiedy nawroty.
Tu masz zapewne rację. Lęk przed nieistnieniem jest bardzo silny. Ale redukowany jest "połówkowo", czyli nie ruszamy sprawy piekła, a łudzimy się niebem.
Dochodzi to utrata bliskich. Mój bliski przeżył niedawno śmierć bardzo młodej przyjaciółki (smaczku dodaje fakt, że wszyscy poruszani w tej kwestii są / byli niewierzącymi, nawet zmarła, chociaż wiedziała o swoim stanie i zagrożeniu życia) i stwierdził, że chyba wierzącym jest łatwiej się uporać. Czy ja wiem... to chyba coś jak klepanie się po ramieniu, ale nic więcej. Czyli powtarzamy sobie "ona nie przestała istnieć, siedzi gdzieś i śmieje się do mnie", ale czy czujemy się przez to lepiej? Czasem bywa wręcz przeciwnie...

Life is brutal. Nie jest sprawiedliwe, często jest zwyczajnie wredne... Mrzonki nie zmienią niczego, chociaż wiele osób bardzo chce w to wierzyć.

Problem w tym, że nasz umysł jest bardzo podatny na automanipulację. Można wmówić sobie, iż zaświaty na pewno istnieją. I że czekają tam na nas bliscy. Aby wmówienie działało dobrze, należy później unikać książek o ludzkim mózgu. Natomiast byciu wmówionym pomagają istniejące religie bazujące na zaświatach. I tu znów należy unikać zjawisk takich jak Dawkins, albo od razu ustawiać się na "nie" (to też możliwe w wypadku mózgu). Po prostu razem z wierzącymi należy udawać, iż istnieją w rzeczywistości tylko te elementy, które nie przeczą wierze, bo przecież chcemy spotkać po śmierci mamę, no i sami nie chcemy zniknąć raz i na zawsze.

Jedyną obroną przed takim opium jest etyka związana z przywiązaniem do prawdy (fideizm wyklucza etykę u osób inteligentnych), oraz zakochanie się w pięknie natury, przy uznaniu jej prawdziwej postaci, zarówno "wspaniale dobroczynnej" (tylko dla tego jesteśmy), jak i "okrutnej" (każdy umrze raz na zawsze, nie ma na to rady, zaś o długości życia decyduje wiele przypadkowych zdarzeń).

Mózg ma rozbudowane systemy automatycznego unikania, o czym pisze ciekawie Dennett. Działają one podświadomie, a dobra automanipulacja polega na wdrukowaniu pewnych elementów do podświadomości. Jeśli to się uda, unikanie wyników badań o mózgu i Dawkinsa będzie się odbywać automatycznie. Po pierwsze będziemy czuli silną emocjonalną niechęć na sam widok dobrych opracowań o mózgu i na sam widok Dawkinsa. Po drugie, nawet czytając te opracowania, jak i słuchając Dawkinsa, będziemy starali się podświadomie szukać dziur w całym, a jak się nie będzie to nam udawało, to albo wmówimy sobie te dziury, albo nic nie zrozumiemy. Fideizm jest największym totalitaryzmem. Stalin, Hitler, Torquemada mogą być uruchomieni w każdym prywatnym świecie jażni. Tylko dzięki odrzucaniu "niewłaściwych informacji" są możliwe w XXI wieku osoby wierzące o w miarę solidnym ogólnym wykształceniu.

>Nie jest sprawiedliwe, często jest zwyczajnie wredne

Wręcz przeciwnie, jest wręcz absolutnie sprawiedliwe. W końcu każdy umiera? To tak jak by nikogo nigdy nie było.

Platon:

---

Jest nie do pomyślenia, by miłość naszego życia miała być czymś lekkim, czymś bez wagi.

>>Nie jest sprawiedliwe, często jest zwyczajnie wredne
>Wręcz przeciwnie, jest wręcz absolutnie sprawiedliwe. W końcu każdy umiera? To tak jak by nikogo nigdy nie było.
Fakt 100% pewności śmierci jest akurat najbardziej sprawiedliwy, ja akurat o całej reszcie

>Czy ja wiem... to chyba coś jak klepanie się po ramieniu, ale nic więcej. Czyli powtarzamy sobie "ona nie przestała istnieć, siedzi gdzieś i śmieje się do mnie", ale czy czujemy się przez to lepiej? Czasem bywa wręcz przeciwnie...

Gdy zmarła moja prababcia (94 lata), z którą byłem bardzo związany, to przez pierwsze 5 minut miałem typowy odruch płaczu i wspominania. Jednak szybko zdałem sobie sprawę, że ona nie umarła całkowicie, bo przecież przekazała swoje geny, które po części tworzą mnie. Nic mnie bardziej na duchu nie podniosło, niż myśl, że na zawsze będzie ze mną. Myślę, że to nawet lepsze od nawiedzania mnie w snach!

Nie tylko geny. Również jej myśli, obecność. Wywieramy wpływ na innych i ten wpływ trwa dłużej niż my sami. We mnie jest obecny wpływ moich bliskich, ja wywieram wpływ na innych. Ten wpływ "intelektu" i emocji uważam za ważniejszy, niż geny, tak samo jak za prawdziwego rodzica uważam tego, co wychowuje, a nie tego co "zrobił"
Tak dodaję, bo ogólnie to czuję to samo.

>-Dobry głos, ale dziwne że on to czyta. Kiedyś bardzo nieprzychylnie wypowiedział się o Dawkinsie i jego "Bogu Urojonym"...na jakimś pogrzebie, kogoś znanego. (może ktoś pamięta)
www.youtube.com/watch?v=9X5vSmlcpYQ
Chyba o to chodzi.

>www.youtube.com/watch?v=9X5vSmlcpYQ
>Chyba o to chodzi.

Ech, czy znacie jakiegoś polskiego aktora - ateistę? Jakiś rok temu we wjeździe do mojej posesji zakopał się samochodem Zbigniew Zamachowski. Dziwne to było, że otwierając drzwi usłyszałem "Shreka". Pytam się co on tutaj robi, a on na to: "niezbadane są wyroki boskie". No tak, a to mu Bóg psikusa zrobił!

>>-Dobry głos, ale dziwne że on to czyta. Kiedyś bardzo nieprzychylnie wypowiedział się o Dawkinsie i jego "Bogu Urojonym"...na jakimś pogrzebie, kogoś znanego. (może ktoś pamięta)
>www.youtube.com/watch?v=9X5vSmlcpYQ
>Chyba o to chodzi.
No, nawet nie wspomniał imienia Pana Naszego Dawkinsa.
Ale przypominał mi trochę posłankę Sobecką, tylko że Ona modliła się z mównicy sejmowej!

---

Tak więc trwają wiara, nadzieja, miłość, z nich największa jest miłość.

>>-Dobry głos, ale dziwne że on to czyta. Kiedyś bardzo nieprzychylnie wypowiedział się o Dawkinsie i jego "Bogu Urojonym"...na jakimś pogrzebie, kogoś znanego. (może ktoś pamięta)
>www.youtube.com/watch?v=9X5vSmlcpYQ
>Chyba o to chodzi.
-Tak jest! Dzięki za przypomnienie.

---

"Smutne to czasy gdy łatwiej rozbić atom niż pokonać przesąd" - Albert Einstein

No i to jest, kurka, jedyna sytuacja, kiedy zdarza mi się żałować nieposiadania telewizora. Może będzie dostępny online? Albo na jakimś wydawnictwie dvd?

---

Atheism is a non-prophet organization.
George Carlin

>No i to jest, kurka, jedyna sytuacja, kiedy zdarza mi się żałować nieposiadania telewizora.

A dyć nie ma powodu do żalu.

>A dyć nie ma powodu do żalu.

Och, na to właśnie liczyłam. Właściwie, to na to, że ktoś to umieści w sieci, a tu proszę - na srebrnej tacy. Dzięki Ci, dobra kobieto ;*

---

Atheism is a non-prophet organization.
George Carlin

>Och, na to właśnie liczyłam. Właściwie, to na to, że ktoś to umieści w sieci, a tu proszę - na srebrnej tacy. Dzięki Ci, dobra kobieto ;*

Ależ proszę Ciebię bardzo, uprzejmię służę by tak rzec zawodowo-rodzinnie ( mariaż służby zdrowia ze służbą wojskową).

I nawet w wersji PL jest.

---

"Świadomość jest jak wiatr, o którym można powiedzieć, iż wieje, ale nie ma sensu pytać, gdzie jest wiatr, kiedy nie wieje" S. Lem

>Witam!
>Właśnie jestem na świeżo po obejrzeniu "Ciekawości" z Hawkingiem w roli głównej. Jest to pierwszy
>film, który powstał po wydaniu książki "The Grand Design", w którym Hawking tłumaczy, że do
>stworzenia wszechświata nie trzeba odwoływać się do istnienia jakiegokolwiek stwórcy. Program został
>wyemitowany o 22.00 na Discovery Channel. Muszę przyznać, że prostota z jaką Hawking tłumaczy
>(lektorem jest Piotr Fronczewski - chyba) wszystkie zagadnienia związane z powstaniem wszechświata
>jest imponująca. Bardzo spodobała mi się także oprawa graficzna i wszystkie animacje. Świetny,
>świetny program! W takiej formie to powinna być obowiązkowa pozycja w każdym liceum. Niestety, to
>tylko moje marzenia... Nie znam dat następnych emisji tego filmu, ale mam nadzieję, że to nie był
>jednorazowy seans. Pojawia się tam także odpowiedź na pytanie: kim jest dzisiaj Hawking? Astrofizyk
>nie pozostawia żadnych wątpliwości co do swoich poglądów na istnienie boga - deklaruje swój ateizm.

Hawking buduje swój model samoistnego wszechświata na bazie znanych mu praw matematyki i fizyki, logiki. Nie zadaje sobie natomiast trudu zapytać, czym są te prawa i skąd się wzięły. A są one uprzednie w stosunku do wszechświata - w sensie logicznym, nie czasowym.
>Ktoś jeszcze oglądał?
>

>>Witam!
>>Właśnie jestem na świeżo po obejrzeniu "Ciekawości" z Hawkingiem w roli głównej. Jest to pierwszy
>>film, który powstał po wydaniu książki "The Grand Design", w którym Hawking tłumaczy, że do
>>stworzenia wszechświata nie trzeba odwoływać się do istnienia jakiegokolwiek stwórcy. Program został
>>wyemitowany o 22.00 na Discovery Channel. Muszę przyznać, że prostota z jaką Hawking tłumaczy
>>(lektorem jest Piotr Fronczewski - chyba) wszystkie zagadnienia związane z powstaniem wszechświata
>>jest imponująca. Bardzo spodobała mi się także oprawa graficzna i wszystkie animacje. Świetny,
>>świetny program! W takiej formie to powinna być obowiązkowa pozycja w każdym liceum. Niestety, to
>>tylko moje marzenia... Nie znam dat następnych emisji tego filmu, ale mam nadzieję, że to nie był
>>jednorazowy seans. Pojawia się tam także odpowiedź na pytanie: kim jest dzisiaj Hawking? Astrofizyk
>>nie pozostawia żadnych wątpliwości co do swoich poglądów na istnienie boga - deklaruje swój ateizm.
>Hawking buduje swój model samoistnego wszechświata na bazie znanych mu praw matematyki i fizyki, logiki. Nie zadaje sobie natomiast trudu zapytać, czym są te prawa i skąd się wzięły. A są one uprzednie w stosunku do wszechświata - w sensie logicznym, nie czasowym.
>>Ktoś jeszcze oglądał?
>>
>
Hawking o wszechświecie mówił jako naukowiec np. jak powstały galaktyki, czy istnieje galaktyka zbudowana z antymaterii. Są to pytania stawiane przez fizyków, astronomów. Taki temat podejmuje ten film. Natomiast analiza poszczególnych koncepcji naukowych (czym są prawa i skąd się wzięły) to odrębna dziedzina różna od tego czym zajmuje się naukowiec.

Kasuj, proszę, niepotrzebne fragmenty wypowiedzi poprzednika. Dzięki temu post zyska na przejrzystości.

---

Nie wiadomo, dlaczego wszyscy mówią do kotów "ty", choć jako żywo żaden kot nigdy z nikim nie pił bruderszaftu.

Chyba coś wiesz o tym, skąd się biorą prawa fizyki. Hawking (i ja też) zdaje się tego nie wiedzieć. Proszę, podziel się swoją wiedzą. Bo mnie wydawało się, może mylnie, że prawa fizyki dotyczą materii i są z nią związane. Przykładowo, dopóki nie było dwu ciał, nie było przyciągania pomiędzy nimi, tak więc prawo grawitacji w jakimś sensie nie istniało.
PS. Wycinanie cytatów zbędnych polega na skasowaniu zbędnego tekstu, dla naszego wspólnego dobra. Przed tym, co uważasz za cytat wart pozostawienia, postaw na początku linii znak "większy niż", czyli "ostry nawias zamykający".

---

Są bakterie, które zabija się światłem (Boy)

>Chyba coś wiesz o tym, skąd się biorą prawa fizyki. Hawking (i ja też) zdaje się tego nie wiedzieć. Proszę, podziel się swoją wiedzą. Bo mnie wydawało się, może mylnie, że prawa fizyki dotyczą materii i są z nią związane. Przykładowo, dopóki nie było dwu ciał, nie było przyciągania pomiędzy nimi, tak więc prawo grawitacji w jakimś sensie nie istniało.

Nie powinno żądać się definicji, których z natury rzeczy podać nie można. W filmie "Rejs" debatowano jaką metodą wybrać kierownika wycieczki min. przez podniesienie ręki, wybór kuli odpowiedniego koloru itd. W końcu jeden z debatujących zapytał a jaką metodą wybrać metodę. Podobnie nie należy żądać odpowiedzi skąd się bierze np. grawitacja, pole magnetyczne bo są to pewne metody teoretyczne poza przestrzenią i czasem.

> Podobnie nie należy żądać odpowiedzi skąd się bierze np. grawitacja, pole magnetyczne bo są to pewne metody teoretyczne poza przestrzenią i czasem.

Sugerujesz, że naukowcy, którzy zajmują się poszukiwaniem bozonu Higgsa powinni zabrać swoje zabawki i iść do domu?

>>Przykładowo, dopóki nie było dwu ciał, nie było przyciągania pomiędzy nimi, tak więc prawo grawitacji w jakimś sensie nie istniało.

Prawo może i nie istniało (nie miał kto go formułować), ale istniały mechanizmy, które to prawo opisuje. Mogły być pewne problemy w obserwacji tych mechanizmów

>>>Przykładowo, dopóki nie było dwu ciał, nie było przyciągania pomiędzy nimi, tak więc prawo grawitacji w jakimś sensie nie istniało.
>Prawo może i nie istniało (nie miał kto go formułować), ale istniały mechanizmy, które to prawo opisuje. Mogły być pewne problemy w obserwacji tych mechanizmów

Mechanizmy też nie istniałyby bez co najmniej dwu ciał - nie ma chyba "mechanizmów" jednoelementowych..

Za PWN:

mechanizm
1. «zespół współpracujących ze sobą części maszyny lub przyrządu, wykonujących jakąś pracę»
2. «sposób, w jaki coś powstaje, przebiega lub działa»

Plus za dowcip.

W antyku przekonywano, że kamień opada na ziemię, bo jego właściwością jest kategoria miejsca. W nowożytności zapanowało przekonanie iż to grawitacja jest powodem przyciągania dwóch ciał. Obecnie mówi się, że to krzywe geodezyjne są powodem już nie tyle przyciągania ale opadania ciała ku innemu ciału.Prawa fizyki mówią coś o świecie w ramach danej teorii (o tym mówi Stephen Hawking)

> Hawking buduje swój model samoistnego wszechświata na bazie znanych mu praw matematyki i fizyki, logiki. Nie zadaje sobie natomiast trudu zapytać, czym są te prawa i skąd się wzięły.

Bo Hawkinga nie interesują pytania, na które odpowiedzi znamy.

>> Hawking buduje swój model samoistnego wszechświata na bazie znanych mu praw matematyki i fizyki, logiki. Nie zadaje sobie natomiast trudu zapytać, czym są te prawa i skąd się wzięły.
>Bo Hawkinga nie interesują pytania, na które odpowiedzi znamy.

Czyli przyznajesz, że na pytanie o istnienie Boga odpowiedzi nie znamy?

>

A możesz podać jakiś mądry przykład z tej książki bo jakoś wątpię, że będę miał okazję ją mieć w ręce, a jestem bardzo ciekawy.

---

Jest nie do pomyślenia, by miłość naszego życia miała być czymś lekkim, czymś bez wagi.

> Czyli przyznajesz, że na pytanie o istnienie Boga odpowiedzi nie znamy?

Raczej znamy - ale przede wszystkim jest to pytanie mało istotne.

> A możesz podać jakiś mądry przykład z tej książki bo jakoś wątpię, że będę miał okazję ją mieć w ręce, a jestem bardzo ciekawy.

Służę uprzejmie. Weźmy na przykład takie prawo zachowania energii. Wynika ono z symetrii przesunięcia w czasie, co oznacza, że takie same zjawiska przebiegają tak samo w różnym czasie. Na przykład to, że woda wrze w 100 stopniach Celsjusza dzisiaj, jutro, wczoraj, jak i 100 lat temu. Podobnie prawo zachowania pędu jest konsekwencją symetrii przesunięcia w przestrzeni, itd. W ogólności, prawa fizyki wynikają z podstawowych symetrii Wszechświata. Można to udowodnić teoretycznie: pl.wikipedia.org/wiki/Twierdzenie_Noether .

>Służę uprzejmie.

Serdecznie dziękuję

>Weźmy na przykład takie prawo zachowania energii. Wynika ono z symetrii przesunięcia w czasie, co oznacza, że takie same zjawiska przebiegają tak samo w różnym czasie. Na przykład to, że woda wrze w 100 stopniach Celsjusza dzisiaj, jutro, wczoraj, jak i 100 lat temu. Podobnie prawo zachowania pędu jest konsekwencją symetrii przesunięcia w przestrzeni, itd. W ogólności, prawa fizyki wynikają z podstawowych symetrii Wszechświata. Można to udowodnić teoretycznie: pl.wikipedia.org/wiki/Twierdzenie_Noether .
>
Ok. Ale to nic nie wyjaśnia, bo skąd pochodzi prawo symetrii? I uprzedzając: skąd pochodzi prawo z którego pochodzi prawo symetrii? Innymi słowy:
Kołakowski:

Mam jeszcze inne pytania ale klawiatura mi nie działa i muszę pisać z ekranowej. Napiszę jak naprawię.

---

Jest nie do pomyślenia, by miłość naszego życia miała być czymś lekkim, czymś bez wagi.

> Ok. Ale to nic nie wyjaśnia, bo skąd pochodzi prawo symetrii?

Myślę, że wyjaśnia, bo nie ma czegoś takiego jak "prawo symetrii", symetria po prostu jest. I nie ma sensu pytać dlaczego ona jest, bo symetria jest prostszym stanem rzeczy niż jej brak. Brak symetrii, a nie jej obecność wymaga wyjaśnień. pl.wikiped(*)aniczne_złamanie_symetrii

>> Ok. Ale to nic nie wyjaśnia, bo skąd pochodzi prawo symetrii?
>Myślę, że wyjaśnia, bo nie ma czegoś takiego jak "prawo symetrii", symetria po prostu jest. I nie ma sensu pytać dlaczego ona jest, bo symetria jest prostszym stanem rzeczy niż jej brak.

Według mnie to, że coś jest prostsze nie wynika od razu, że jest. Prostsze by było jak by świata nie było. Ale świat nic sobie z tego nie robi i jest. Prostota nie ma nic do rzeczy.

Swoją drogą to, że coś jest można powiedzieć o wszystkim co jest. I skoro tu piszesz taką odpowiedź to i przy pytaniu o to skąd się wzięły prawa matematyki, fizyki i logiki można było napisać taką samą. Nie neguje to jednak bezpodstawności pytania o głębszą przyczynę bycia. Pewnie coś jest tym ostatnim wielorybem, ale skąd mamy wiedzieć co nim jest?

Inna sprawa: skoro poruszyłem myśl Parmenidesa to powinienem też zadać to samo pytanie które go dręczyło jak i wielu innych po nim. Mianowicie o problem niezmienności wśród zmienności. Ale to chyba temat na książkę(Może innym razem coś o tym skrobnę.

I tak: dlaczego suma kątów w trójkącie wynosi 180 a nie np. 360? Liczba tu jest tylko pewną idealizacją. Tak na prawdę rozchodzi się o stosunek, względność która jest przedstawiana za pomocą liczby (Można by pewnie przedstawić trójkąt który ma sumę kątów równą 360 ale zmienia się tu tylko idealizacja sedno (względność) pozostanie nie zmieniona. Zresztą cała matematyka to idealizacja. I tak w pytaniu chodzi o ten stosunek. Dlaczego ten stosunek jest jaki jest? Czy mógł by być inny w innym świecie(zakładam tu istnienie wieloświatu)? A jeżeli by mógł to czy jest jakaś przyczyna która to powoduje? Jeżeli chodzi o wieloświat w stylu w którym jeden świat wyłania się z drugiego to chyba nie można powiedzieć, że prawa matematyki przy takim wyłanianiu mogły by się zmienić (ale nie wiem)więc te światy były by w gruncie rzeczy podobne, a taki wieloświat jest nam nie potrzebny bo potrzebny jest taki który wyjaśnił by nieprawdopodobieństwo ludzkiego istnienia które wynika z niewiarygodnie "dopasowanej" rzeczywistości(przypominam, że przyjmuję iż to świat fizyczny "wyłania się" z matematycznego, a nie odwrotnie)

I na koniec czym jest platonizm. Dla mnie powiedzieć, że jakieś matematyczne stwierdzenie jest bytem w sensie Platona, oznacza tyle samo co po­wiedzieć, że jest obiektywnie prawdziwe.
Wiem, że nie jesteś platonikiem a ja tu właśnie taki pogląd wygłaszam, stąd pewnie nie zgodzisz się o zasadność pytań. Swoją drogą jak (nie na drodze sceptycyzmu) można sobie wyobrażać,że np. 2+2=4 nie jest prawdą?

---

Jest nie do pomyślenia, by miłość naszego życia miała być czymś lekkim, czymś bez wagi.

>Wiem, że nie jesteś platonikiem a ja tu właśnie taki pogląd wygłaszam, stąd pewnie nie zgodzisz się o zasadność pytań. Swoją drogą jak (nie na drodze sceptycyzmu) można sobie wyobrażać,że np. 2+2=4 nie jest prawdą?

Wyobrażać można sobie wiele, nawet, że 2+2=512. Że symetria bierze się z tańca jakiejś wszechświatowo wielkiej istoty. Albo, że zasady matematyki i fizyki zapisał Audytor. Wolność jest, można sobie wyobrażać. Ja, na ten przykład, lubię sobie wyobrażać, że jestem nieprzyzwoicie bogata i zakochał się we mnie na zabój Salman Khan. Jak jest faktycznie, to inna sprawa. I tak w sumie można podsumować całościowy problem z ciężkim teistycznym filozofowaniem i religią w ogóle

---

Atheism is a non-prophet organization.
George Carlin

>>Wiem, że nie jesteś platonikiem a ja tu właśnie taki pogląd wygłaszam, stąd pewnie nie zgodzisz się o zasadność pytań. Swoją drogą jak (nie na drodze sceptycyzmu) można sobie wyobrażać,że np. 2+2=4 nie jest prawdą?
>Wyobrażać można sobie wiele, nawet, że 2+2=512. Że symetria bierze się z tańca jakiejś wszechświatowo wielkiej istoty. Albo, że zasady matematyki i fizyki zapisał Audytor. Wolność jest, można sobie wyobrażać.

Masz rację. Chodzi mi o "sensownym" zaprzeczeniu prawdziwości przykładu(A uściślając o zaprzeczeniu w naszym świecie). Pisałem o tym, że żeby wyjaśnić "dopasowanie" rzeczywistości potrzebujemy innych światów z inną matematyką.

I jeszcze coś dodam, mianowicie całe moje myślenie potrzebuje nie tylko platonizmu ale i pitagoreizmu.

---

Jest nie do pomyślenia, by miłość naszego życia miała być czymś lekkim, czymś bez wagi.

A widziałaś Ready? To jeden z jego nowszych filmów, świetna komedia sensacyjna. Widziałem ją jeszcze w Indiach.