>Wiersz 10:25 Księgi Rodzaju to jeden z najbardziej interesujących fragmentów tej księgi. Wspomina on człowieka o imieniu Peleg i mówi, że " za dni jego rozdzieliła się ziemia" (Biblia Wujka).
creationism.org.pl/artykuly/JDMorris8/

Na powyższy artykuł natknąłem się podczas polemiki z kreacjonistą Młodej Ziemi. Chciałbym zwrócić uwagę na kilka interesujących fragmentów:
>Inna interpretacja mówi o możliwości oddzielenia kontynentów. Geologowie zebrali mnóstwo danych empirycznych mówiących, że kontynenty dawniej były połączone.
Dobry początek, uśpienie czujności czytelnika pozorami naukowości.
>Ale chociaż oddzielenie kontynentów ma dobre poparcie empiryczne, nadal nie jest udowodnione i jest bardzo nieprawdopodobne.
Zaczyna się. Ma poparcie dowodami, ale nie jest udowodnione. To, że obserwujemy przesuwanie się kontynentów nie znaczy, że się przesuwają...
>W literaturze geologicznej zaproponowano wiele rywalizujących koncepcji,
Skąd my to znamy? No tak, nie tylko geolodzy, ale i ewolucjoniści kłócą się o szczegóły, a kreacjoniści wiedzą wszystko od początku do końca. Sugerowanie konfliktu w nauce ma sugerować, że poprawna jest odpowiedź nienaukowa?
>ale pozostają nadal poważne trudności, z których najpoważniejszą jest brak mechanizmu zdolnego do poruszenia kontynentów.
No proszę! Brak mechanizmu! Kontynenty się poruszają, ale mechanizmu brak! Cud?
>Faktycznie najbardziej wiarygodne koncepcje pochodzą od kreacjonistów młodej Ziemi,
Zgadza się, cud. A myśleliście, że co? Konwekcja, tarcie, grawitacja? Nic z tych rzeczy! Jest przecież koncepcja bardziej WIARYGODNA:
>którzy używają scenariusza ogólnego Potopu jako tłumaczenia mechanizmu oddzielenia i czasu, w którym miało ono miejsce!
Brawo! Odnalazł się nasz nieistniejący mechanizm. I co więcej, możemy określić, kiedy wędrówka kontynentów się zaczęła! Chcecie wiedzieć, kiedy? 3006 rok przed naszą erą. Imponujące, prawda? Nauka, która zaokrągla do milionów lat, nawet nie może się równać z precyzją prawdy objawionej. Że co? Że kontynenty nie zdążyłyby się oddalić od siebie na taką odległość w ciągu 5 tysięcy lat? Bzdura! Z pomocą przychodzi nam dr John Baumgardner, wybitny w skali światowej naukowiec, który raz nawet napisał artykuł do czasopisma Nature . Otóż razu pewnego
>na dużej konferencji geofizycznej przedstawił on referat, z którego wynikało, że płyty geologiczne pokrywające Ziemię mogły kiedyś poruszać się tysiące razy szybciej, niż obecnie.
Interesujące, prawda? Duża konferencja, to robi wrażenie. Czy ta hipoteza wynika z obserwacji? Bynajmniej! Oto motywacja:
>Jeśli się chce utrzymać biblijną skalę czasu i pogląd, że dryf kontynentów zachodził podczas i wskutek potopu Noego, to kontynenty musiały się poruszać szybciej, niż się to powszechnie przyjmuje.
To się nazywa prawdziwie naukowa metodologia badań! Jeżeli chce się utrzymać biblijny pogląd, to trzeba do niego dopasować fakty. Przecież nie odwrotnie! To byłoby bluźnierstwo.
>Zdaniem Baumgardnera dzisiejsze tempo dryfu kontynentów jest tylko marną pozostałością pierwotnego tempa, które stopniowo zostało wyhamowane. Według niego pierwotnie kontynenty oddalały się od siebie z prędkością nie przekraczającą prędkości samochodu w ruchu miejskim.
Czy waszym zdaniem warto się zastanawiać nad prawdziwością tej hipotezy? Według mnie można, ale tylko i wyłącznie w oderwaniu od postulatów kreacji i z zachowaniem właściwego związku między faktami a poglądami. W przeciwnym razie popełnilibyśmy błąd fałszywego założenia. Mamy mnóstwo dowodów na to, że Ziemia jest starsza niż 10 tysięcy lat, więc nawet gdyby (jakimś cudem) teoria Baumgardnera okazała się prawdziwa, nie byłby to żaden dowód na prawdziwość opowieści biblijnych.
Zdarza się czasem jednak, że ludzie dokonują ciekawych odkryć pomimo religijnych poglądów, jak w przypadku Isaaca Newtona, który pisał: "Żadna inna nauka nie jest tak potwierdzona, jak nauka Biblii" oraz "Grawitacja wyjaśnia ruch planet, ale nie jest wstanie wyjaśnić kto umieścił planety w ruchu. Bóg rządzi wszystkimi rzeczami i wie wszystko o tym co może być zrobione".
Czy branie pod uwagę hipotezy Baumgardnera jest naukowym podejściem, nakazującym zbadać wszystkie możliwe rozwiązania, czy też raczej jest to przesadna grzeczność wobec irracjonalnych teorii i sugerowanie, że są one warte naukowego dyskursu?