Trafiłam ostatnio na archiwalny już wątek "Dramat Alicji Tysiąc nie ma końca" www.racjonalista.pl/forum.php/s,90158.

Pomijam całą dyskusję (która potoczyła sie przewidywalnie, czyli po równi pochyłej) ale cała sprawa Alicji Tysiąc obrazuje jakie dramaty powoduje w naszym kochanym kraju jeden malutki przepis kodeksu karnego:

Art. 156. § 1. Kto powoduje ciężki uszczerbek na zdrowiu w postaci:
1) pozbawienia człowieka wzroku, słuchu, mowy, zdolności płodzenia , [...]
[...]podlega karze pozbawienia wolności od roku do lat 10.

W skrócie - w Polsce sterylizacja jest w praktyce niemożliwa.
Nawet kobieta która nie powinna mieć więcej dzieci, czy to ze względów zdrowotnych czy to ze względu na duże prawdopodobieństwo przekazania wady genetycznej (nie mówiąc już o osobie która po prostu uważa że dzieci ma tyle i chciała i wystarczy) nie może poddać sie sterylizacji.
Tzn przeprasza - może. Za kilka tysięcy zł bez problemu przeprowadzi zabieg w Szwecji czy w Niemczech (żeby wymienić tylko kraje za miedzą, bo sterylizacja jest dostępna w większości krajów Europejskich).
Co oznacza że sterylizacja jest dla polskich kobiet dostępna tak jak aborcja: masz pieniądze - nie masz kłopotu.
Mężczyzna który nie chce mieć (więcej) dzieci i chce wziąć na siebie odpowiedzialność za antykoncepcję, chociażby w tak prozaicznym przypadku gdy kobieta nie może stosować antykoncepcji hormonalnej, a nie ufa wystarczająco innym metodom, w cywilizowanym świecie ma taką możliwość.
W kraju podporządkowanym jedynie słusznej religii już nie.

Jedynym argumentem za utrzymaniem istniejącego stanu prawnego jest doktryna katolicka stawiająca sterylizację w jednym rzędzie z aborcją (sic!).
Nie ma żadnego racjonalnego pozareligijnego argumentu za tym, żeby dorosła, sprawna umysłowo osoba nie mogła trwale zrezygnować z własnej płodności. Zabieg sterylizacji, jak każda ingerencja chirurgiczna, niesie za sobą ryzyko powikłań, większe u kobiet, mniejsze u mężczyzn, ale dorosły człowiek powinien móc zadecydować czy chce podjąć to ryzyku skoro może podjąc identyczną decyzję z czystej próżności, np. wszczepić sobie implanty piersi.
Często ryzyko byłoby nieporównywalnie mniejsze niż zagrożenia związane z niechciana ciążą.

Głosy za legalizacją sterylizacji jako metody trwałej antykoncepcji, w szczególności działania Federacji na rzecz Kobiet i Planowania Rodziny, nie znajdują odzewu. Listy otwarte do Ministra Zdrowia i Ministra Sprawiedliwości pozostały bez odpowiedzi.
Konferencja prasowa na ten temat przeszła bez echa, w prasie jakieś małe wzmianki, TV zignorowała sprawę zupełnie.

Przepis KK w obecnym brzmieniu jest bardzo stary, niemniej jeszcze parę lat temu można było się "dogadać" z chirurgiem żeby w razie porodu przez cesarskie cięcie przy okazji dokonał sterylizacji.
Dało się to zrobić szczególnie gdy były jakieś medyczne przeciwwskazania do kolejnej ciąży.
Wprawdzie ta furtka nie był dla mężczyzn i wymagała ciąży oraz wskazań do cesarki, ale zawsze to coś.
Ale to było zanim Papież Polak sprawą się zainteresował i ogłosił całemu światu co kościół katolicki o tym myśli.
A można usłyszeć że sterylizacja to zbrodnia na ludzkości, spisek bogatych (np. żeby wytrzebić narody Trzeciego Świata), okaleczenie, czynienie człowieka niepełnym itp itd do wyboru.
Przy takim nastawieniu "przewodniej siły narodu" zmiana prawa w obecnym pralamencie wydaje się niemożliwa.

Absurdalności sytuacji dodaje fakt, że prawo dopuszcza aborcję w niektórych przypadkach (jak jest z realizacją prawa to temat na inna bajkę). Niestety, mieliśmy już przykład jak mozna ten absurd prawny wyeliminować - lecząc dżumę cholerą.

Zmiana jednego przepisu, zniesienie karalności sterylizacji dokonywanej na życzenie pacjenta, po gruntownym poinformowaniu go o konsekwencjach zabiegu, mogłaby zapobiec wielu dramatom i uczynić życie łatwiejszym a seks wolnym od strachu dla wielu par.

Chociaż tego ostatniego argumentu może lepiej nie podnosić? Wszak seks bez prokreacji nie okupiony strachem to coś, czego kościół katolicki bardzo nie lubi. I może tu leży pies pogrzebany?