Na początek chciałbym przywitać się z wszystkimi szanownymi użytkownikami forum, gdyż będzie to mój pierwszy post.
A teraz przechodzimy do sedna. Nurtuje mnie, jako filozofa z wykształcenia, problem obecności takiej tematyki w szkole. Oczywiście nie chodzi o nauczanie wszystkich dzieci historii filozofii, choć to w szkołach średnich pewnie by się przydało, ale o coś znacznie szerszego. Obecnie funkcjonująca szkoła naucza m. in. przedmiotów przyrodniczych- co jest słuszne, gdyż jest potrzeba ogólnej wiedzy na tematy przyrodniczo-naukowe w dzisiejszym świecie; matematyki- gdyż przydaje się to w życiu, codziennie musimy dokonywać jakichś obliczeń; języka polskiego- gdyż jesteśmy Polakami i powinniśmy dbać o kulturę językową; języków obcych- powinniśmy umieć komunikować się z innymi narodami. Jednym słowem staram się pokazać, że szkoła powszechna, w odróżnieniu od edukacji czysto akademickiej ma na celu wnosić w życie dzieci pewne umiejętności i wiedzę "która ci się przyda". Zostawiam na boku zagadnienie, że posiadanie jakiejkolwiek wiedzy, jest cenne dla człowieka w celu swoistego samorozwoju intelektualnego. Jeśli jednak wychodzimy z założenia, że we wszystkich dziedzinach jest jakiś zasób, "pakiet" wiedzy niezbędnej dla młodego człowieka w dobrym funkcjonowaniu przez resztę życia, to słuszne jest dajmy na to nauczanie języka polskiego, choć nie wszyscy zostaną polonistami czy nauczanie fizyki, choć nie wszyscy zostaną fizykami. Ale szkoła powszechna przegapia pewną, dla mnie z racji wykształcenia najważniejszą, sferę ludzkiego życia, jaką jest myślenie, posiadanie własnych poglądów, krytycyzm, czy jakkolwiek to nazwać. Ktoś mógłby powiedzieć: skoro człowiek jest istotą myślącą to jakżeby go tu uczyć myślenia. Ależ owszem, myślenia nie tylko można uczyć, ale też należy to robić. Ilu wykształconych przez naszą szkołę dzieciaków zastanawia się nad problemami fundamentalnymi? Jak szkoła powinna ich do tego skłaniać? Bo że powinna, to nie ulega dla mnie wątpliwościom. Zamiast tego w szkole sferę wolnego myślenia, kształtowania swoich przekonań i światopoglądów zagospodarowuje nieszczęsna katecheza. Pokazywanie jednej wizji świata i przedstawianie jej jako jedynej nie wpływa dobrze na wypracowywanie w dziecku postaw krytycznego myślenia. Zdecydowanie lepiej wypadłoby nauczanie o różnych, czy to filozoficznych, czy to religijnych wizjach świata. Przewiduję, że odsłonięcie przed dzieckiem szerokiego spectrum punktów widzenia skłoni go do własnych poszukiwań, a nie tylko do odtwarzania zasłyszanego punktu widzenia jako swojego. Podstawową sprawą na chwilę obecną w celu uzdrowienia szkolnej edukacji jest wyprowadzenie przedmiotu religia na salki katechetyczne. Jeśli znajdą się rodzice na tyle gorliwi w wierze, by wychowywać swoje dziecko w duchu religijnym, to niech sobie posyłają pociechy na salki, ich sprawa. Jednakże uważam, że proste usunięcie katechezy to tylko pierwszy krok. Niewystarczające jest też wprowadzenie jako przedmiotu obowiązkowego etyki. Dlaczego z wolnego dorobku myśli dziecko ma poznawać tylko myśl etyczną? Poza obowiązkową etyką godnym uwagi byłoby wprowadzenie przedmiotu o nazwie "edukacja światopoglądowa", który swoje treści czerpałby z religioznawstwa i historii filozofii. Postuluję też zamienienie obecnego przedmiotu o nazwie WOS w "edukację obywatelską" i oparcie tego przedmiotu o socjologię, filozofię społeczno-polityczną, prawo i politologię. Ktoś mógłby powiedzieć: "po co dokładać tyle nauki dzieciom, przecież one i tak mają za dużo przedmiotów w szkole". Prosty przepis- zlikwidujmy katechezę, której jest już 3 godziny w tygodniu i wprowadźmy na to miejsce po godzinie etyki, edukacji światopoglądowej i edukacji obywatelskiej. Oczywiście taka reforma szkoły wymagałaby wiele wysiłku od nauczycieli. Ale to też nie problem- przecież słyszymy o zwalnianiu nauczycieli ze szkół z uwagi na małą liczbę godzin; niech nauczyciele, którym brakuje do etatu poduczą się na jakichś studiach podyplomowych wyżej wymienionych dziedzin i nauczają tych nowych przedmiotów. Powszechnie wiadomo, że takie studia jak filozofia, socjologia czy politologia produkują absolwentów-bezrobotnych - no więc dajmy szansę tym ludziom przejść do sektora edukacji, niech to będzie inwestycja w przyszłość naszych dzieci. Zachęcam Wszystkich piszących do dyskusji o stanie szkolnego nauczania pod wyżej zarysowanym kątem.