Dotyczy tekstu: Stawonogi i kręgowce. Dwa różne przepisy na sukces.

Witam. Na wstępie zaznaczam, że poniższym tekstem nie zamierzam inicjować żadnej dyskusji, burzy mózgów, chcę jeno skomentować to i owo.
Zawsze pilnie śledzę komentarze, staram się uwzględniać każdą sensowną uwagę, sugestię.
Gdy piszę te słowa pod artykułem widnieje pięć komentarzy. Trzy pierwsze, nie ukrywam, połechtały mą próżność, dwa kolejne eksponują jedno zdanie. I tu muszę coś dodać.

Po pierwsze tekst tego typu, w zamierzeniu przekrojowy i mający popularyzować wiedzę, ze względu na samą obfitość wątków doskonale nadaje się do drążenia. I dobrze.
Wpierw wspomniany fragment: Ryby są też nie tylko jedynymi kręgowcami, ale i jedynymi zwierzętami, które weszły w symbiozę z organizmami prokariotycznymi.

Stale zgłębiamy funkcjonujące w naturze interakcje. Wiem, że powszechnie znane są takie pojęcia jak symbioza, pasożytnictwo, drapieżnictwo. Trochę mniej osób słyszało o antybiozie (a zażywamy antybiotyki…, neutralizmie, czy helotyzmie. Bardzo rzadko mamy do czynienia z relacjami oczywistymi, również w tym temacie wiele jest niejasności. Często trudno zaklasyfikować związki między danymi organizmami, szczególnie trudne jest to w przypadku niektórych form symbiozy, a komensalizmem i protokooperacją (odsyłam do książek). Z cytowanego zdania wynika, że u ryb do czynienia mamy właśnie z układem jednoznacznym, obejmującym jedynie dwie strony: ryba – organizmy bezjądrzaste. W przypadkach tzw. mikroflory jelitowej, wbrew pozorom, nie jest to tak jednoznaczne. Partnerami w symbiozie mogą być: rośliny i grzyby (np. mikoryza), rośliny i bakterie (bakterioryza), zwierzęta i grzyby (ambrozja), wreszcie zwierzęta, bakterie i pierwotniaki (przeżuwacze).

Liczba bakterii żyjących w organizmie zdrowego człowieka jest tysiące razy większa niż liczba komórek jego ciała. Na stałe „zamieszkuje” ludzkie ciało ponad 600 gatunków bakterii; połowa nie została jeszcze przebadana przez naukowców. Można nas więc traktować jako biotop dla mikrobów…W organizmie człowieka, prócz mikrosymbiontów przywartych do nabłonka jelita, istnieje flora planktonowa (drobnoustroje namnażające się w świetle jelita i przemieszczające się wraz z pokarmem); ma ona ogromne znaczenie w pośredniczeniu w procesach trawiennych, pobudzaniu perystaltyki i dostarczaniu substancji odżywczych, takich jak niektóre witaminy czy kwas masłowy, niezbędny do prawidłowego funkcjonowania nabłonka jelita grubego. O większości tych istot wciąż nie mamy bladego pojęcia! W samym jelicie grubym egzystują gronkowce, ziarenkowce i pałeczki jelitowe, pałeczki Bacteroides, pałeczki kwasu mlekowego, laseczki Clostridium, krętki – łącznie 100 bilionów „lokatorów”. W jelitach stwierdzono łącznie obecność ponad 400 gatunków bakterii, przebadany został co trzeci. Ilu z nich to symbionty?
Przez długi czas ludzki żołądek uważany był za miejsce niegościnne, gdyż w jego wnętrzu kipiał kwas solny. Wprawdzie Helicobacter pylori, słynna bakteria powodująca wrzody żołądka, miałaby szanse przeżycia, ale ten obszar uznano za zamknięty dla innych. Błąd! Kiedy naukowcy przy użyciu nowoczesnych sond poddali testom żołądki 23 zdrowych osób, wyłonił się przed nimi zupełnie nowy obraz – 128 różnych szczepów bakterii wprost kłębiło się na ściankach żołądka (2004 r.). Dziesięć procent z nich było zupełnie nieznanych. W jelicie też dokonano ciekawych odkryć: ze wszystkich wykrytych bakterii nieznane naukowcom było aż 62 procent. Badacze zastanawiają się teraz, jaki wpływ mogą one mieć na zdrowie człowieka. Mimo, że od dziesięcioleci ingerujemy w wewnętrzny świat mikrobów – głównie poprzez antybiotyki – tak naprawdę dopiero zaczynami poznawać prawdziwe związki między mikroorganizmami (głównie bakteriami, acz nie tylko…, a komórkami naszego ciała. Gdyby wszystko było takie jasne wyrostek robaczkowy nie byłby strukturą tak kontrowersyjną i zagadkową.
A u ryb wszystko gra.

Pozdrawiam - autor