Świat przepełniony jest szlachetnością.
Człowiek słusznie ma już za sobą nie tylko czasy, w których król Francji nic zdrożnego nie widział w przeciąganiu kota nad ogniskiem – dla zabawy.
Obecnie człowiek ze łzą w oku pochyla się w ogóle nad zwierzyną, która cierpi, albo ma umrzeć.
Na ten przykład, człowiek kocha psy i koty. Człowiek daje im do jedzenia zawartość saszetek, których zawartość to nie żołędzie czy orzechy…
W Internecie co rusz widzę akcje organizowane przez ludzi - obrońców koni. Tę i ową szkapę ratuje się za spore pieniądze przez rzeźnickim nożem i zapewnia emeryturę o jakiej krowa marzyć nie może.
Bo człowiek kocha konia. Nic to, że gryzie i kopie i właściwie – można by go jeść- po odrąbaniu niestrawnych kopyt i ogona.
Ale on taki fajny. Na widok pana robi: iiiii chiiiii.
W odróżnieniu od krowy, która nie gryzie, z grzbietu nie zrzuca, nie kopie, niejednemu niemowlakowi, którego matka straciła mleko – uratowała życie. Krowa robi mniej chwytające za serce: muuuuuu…
Dlatego więc, nic nie pomogą jej piękne wielkie oczy. Gdy wymię jej wyschnie – stanie się befsztykiem.
Ta wybiórczość wzbudzających litość gatunków jest – w miarę postępującego rozwoju człowieka - stopniowo rozszerzana.

Ostatnio sumienie ruszyło ludzi jeśli chodzi o ryby:
www.sfora.(*)Nie-powinienes-ich-jesc-g38218


Pod żadnym pozorem nie wolno kupować: tuńczyka, węgorza, karmazyna, soli, halibuta i łososia, by w ten sposób uczynić ich odławianie bezprzedmiotowym.
Nie zalecane jest także kupowanie: mintaja, sandacza, siei i śledzia – z tego samego powodu.
Bo wyginą.
Gdyby cała ludzkość zastosowała się do powyższego apelu – wyginęłyby: flądry, makrele, leszcze i bóg wie, co jeszcze. Bo rzuciłyby się na nie miliardy ludzi – i zeżarły je w niepohamowanym apetycie spowodowanym etycznym nakazem nie spożywania tuńczyka, karmazyna……. siei i śledzia.

Australijski królik z nieco większą kumatością, z pewnością rozejrzałby się dookoła i widząc „zjechaną” do samej gleby trawę – ogłosiłby współplemieńcom: nie jedzmy tyle rodzimej australijskiej endemicznej trawy, bo wyginie.
Lepiej zajmijmy się przywleczonym afrykańskim chwastem „a. curvula”.
Ale czy królikowi przyszłaby do głowy myśl: na boga, przestańmy pieprzyć się jak króliki, bo trawa wyginie, a z nią my i pchły nasze?