Chodzę sobie od kilku dni na Dolnośląski Festiwal Nauki, w jego ramach jest tak część teologiczna. Osobiście uważam to za grube nieporozumienie, religioznawstwo jest nauką, ale teologia... porażka. Ale do rzeczy.

Moja niereligijność wynika z oceny absurdów biblijnych, niewiarygodności tej książki i w następnej kolejności nieprzystawania "prawd" tam opisanych do rzeczywistości. Kiedy próbowałem odnieść (zadawałem pytania po wykładzie)to co mówili do zapisów biblijnych, to ich odpowiedzią było (dużo było w tym czuć pychy), że źle rozumiem, że Biblii nie można brać dosłownie, że to symbole. Dziś w ogóle był hit. Po wykładzie Boska opatrzność czy przypadek, wobec wykładanych argumentów, np. o tym, ile zła jest na świecie, spytałem czy to nie dowód na to, że Kościół źle definiuje boga, bo przecież mówi, że jest wszechmocny, sprawiedliwy, miłosierny itd. W odpowiedzi usłyszałem, że on nigdy nie definiował boga i w ogóle nikt nie śmie tego robić. Szczęka mi opadła natychmiast. Ale taka odpowiedź nie była pierwszą jaką usłyszałem w ciągu właśnie tych ostatnich dni. To kolejny przypadek gdy księża podważają Biblie i mówią o niej tak jak zapisałem w tytule. To optymistyczne, bo widać chociaż część z nich nie idzie w zaparte, że źródło objawienia w jakie wierzą, a przynajmniej wmawiają swoim współwyznawcom w szkole i na mszach, ma jakiekolwiek znaczenie. To jak dla mnie ucieczka do przodu, na zasadzie socjalizm tak, wypaczenia nie. Bóg o jakim mówią staje się jeszcze odleglejszy, wręcz filozoficzny. Wejście na Olimp spowodowało upadek bogów greckich, czytanie Biblii powoduje wymyślenie nawet przez kler nowego boga.

pozdrawiam
jarek