>A lewa noga pasuje do prawej, czy lewej ręki?

To zupełnie jak w piosence nie Pink Floydów, zależy ile ma kciuków:
" Odgryzam rywalce
Serdeczne dwa palce
U obu nóg

Zostanie Ci jeno
Cholerna hijeno
Serdeczny kciuk! "

>A może ludzie, którzy zadają takie pytania nie pasują do społeczeństwa...?

Mnie w to nie mieszaj - jeszcze PIT-u nie złożyłem

>" Odgryzam rywalce
>Serdeczne dwa palce
>U obu nóg
>Zostanie Ci jeno
>Cholerna hijeno
>Serdeczny kciuk! "
>Mnie w to nie mieszaj - jeszcze PIT-u nie złożyłem

Całe szczęście pitami się nie przejmuję i w beztrosce na swój NIP (Naiwne I Proste...) oczekuję. Cieszę się, że "otwarłeś dziób" i poruszyłeś motyw nazewnictwa palców u stóp. Które to kciuki, a które serdeczne?-to dywagacje pokoleń odwieczne! Podejrzewam, że znając odpowiedź na to pytanie masz o sobie nie niskie mniemanie:P
Pozdrawiam

>Które to kciuki, a które serdeczne?

Serdeczne są te ulubione, a kciuki to te ze wskazaniem na ich mniejsze ulubienie - czyli tzw. kciuki wskazujące mniej.

>Podejrzewam, że znając odpowiedź na to pytanie masz o sobie nie niskie mniemanie:P

Owszem, moja samoocena się bilansuje - nie uważam się za głupiego, choć nie przesadzam w autouwielbieniu, które tę równowagę mogłyby zakłócić.

Wracając zaś do kontrastów...
Podejrzliwość nazywamy tutaj niewiarą... niektórzy posuwają się nawet dalej w swym nieufnym sceptycyzmie - mówią o braku wiary w niewiarę.

>Serdeczne są te ulubione, a kciuki to te ze wskazaniem na ich mniejsze ulubienie - czyli tzw. kciuki wskazujące mniej.

Pamiętaj, że mowa tutaj o palcach u stóp-sprawa jest znacznie NIŻSZEJ rangi, z ODGÓRNIE narzuconym punktem widzenia.
Pokaż mi lepiej palcem swojej prawej dłoni, który to wskazujący w Twojej ręce-tylko dla utrudnienia wykluczamy lewą.

Owszem, moja samoocena się bilansuje - nie uważam się za głupiego, choć nie przesadzam w autouwielbieniu, które tę równowagę mogłyby zakłócić.

Mam nadzieję, że po ćwiczeniu wskazywania, które zaproponowałam, w Twój dziennik samo-bez-krytyk nie wdarła się wątpliwość wagi ocen?? Średnia arytmetyczna mogłaby okazać się niepraktyczna, ważona zbyt nieproporcjonalna... szum, trzask, amplituda fali, REGULARNE ZAKŁÓCENIE;]

Wracając zaś do kontrastów...
Podejrzliwość nazywamy tutaj niewiarą... niektórzy posuwają się nawet dalej w swym nieufnym sceptycyzmie - mówią o braku wiary w niewiarę.

Myślę, że skoro ONI o Niej mówią to JA mam podstawy, aby doszukiwać się pewnej logiki w Twym spojrzeniu na powyższe zagadnienia. Pozwól,że spróbuję przedstawić w prosty sposób moje rozumienie wyrażonej przez Ciebie myśli- "Wracając (...)", wzorując się na działaniu 1+2=3 oraz wzorze logicznym (-)+(-)=(+), przy czym skomentuję powszechność wyłożonych w niej standardów o wątpliwości

podejrzliwość+niewiara=ignorancja, czyli 3-dostatecznie mój drogi rozmówco. Wynik 'sceptycyzm' nie zmieniłby stopnia na mojej lekcji racjonalizmu. Podejrzliwość to raczej oznaka próby określenia swojej wiary, opisania jej, co mogłoby później stanowić fundament argumentacji ( o Tym może innym razem). Przedstawię tylko swój koncept (równie konserwatywny). Zamiast słowa 'podejrzliwość', wstawiam wątpliwość. Dodaję 'niewiara' i sumuję w wyniku czego otrzymuję również ignorancję, ale wymuszoną niewiedzą. Podejrzliwość prowokuje wielorakość stanowisk tez i teorii, wątpliwość zaś konsekwentnie obala koncepcję istnienia przedmiotu wiary.

Tutaj pojawia się drugie zestawienie pojęć:
brak wiary + niewiara = 3+nieufny sceptycyzm -odpowiadasz.
Początkowo chciałam zignorować ten nonsens. Tak się składa,że nie do końca wierzę, że mogę w poddaną mej ufności istotę, bądź przedmiot nie wierzyć. Przykład nie istnienia niewiary:
*35-letnia, ŚWIADOMA osoba,która 20 lat temu straciła wzrok, znajdując się dziś w centrum handlowym nie stara się udowodnić, że znajduje się w próżni, gdyż inne zmysły pobudzają jej wyobraźnię obrazową. Być może jej pasaż jest zupełnie inny od tego 'powszechnie-pozornie?' widzianego biologicznym narządem wzroku. Kwestia wiary, nieprawdaż?
Moją ulubioną rolą w dyskusjach o istnieniu bogów, zarówno w mono jak i politeizmie zawsze było wcinanie się w zdanie: 'Nie wierzę w Boga'=> mówiąc o nim, masz go na myśli, czyli wytwarza go również Twoja wyobraźnia, nadając mu cechy rozpoznawcze. Nadal uważasz, że nie istnieje?? NIE WIERZĘ, ŻE TERAZ NADAL NIE WIERZYSZ, CZYLI UWIERZYŁEŚ, dlatego:
brak wiary + niewiara = wiara
pozdrawiam;]

>Mam nadzieję, że po ćwiczeniu wskazywania, które zaproponowałam, w Twój dziennik samo-bez-krytyk nie wdarła się wątpliwość wagi ocen??
   Zupełnie nie.

>brak wiary + niewiara = 3+nieufny sceptycyzm -odpowiadasz.
   Wcale tak nie odpowiadam.

>*35-letnia, ŚWIADOMA osoba,która 20 lat temu straciła wzrok, znajdując się dziś w centrum handlowym nie stara się udowodnić, że znajduje się w próżni, gdyż inne zmysły pobudzają jej wyobraźnię obrazową. Być może jej pasaż jest zupełnie inny od tego 'powszechnie-pozornie?' widzianego biologicznym narządem wzroku. Kwestia wiary, nieprawdaż?
   Do pełnej odpowiedzi brakuje mi współrzędnych centrum handlowego dziś.

>Moją ulubioną rolą w dyskusjach o istnieniu bogów, zarówno w mono jak i politeizmie zawsze było wcinanie się w zdanie: 'Nie wierzę w Boga'=> mówiąc o nim, masz go na myśli, czyli wytwarza go również Twoja wyobraźnia, nadając mu cechy rozpoznawcze. Nadal uważasz, że nie istnieje?? NIE WIERZĘ, ŻE TERAZ NADAL NIE WIERZYSZ, CZYLI UWIERZYŁEŚ, dlatego:
>brak wiary + niewiara = wiara
   Zupełnie nie.

>pozdrawiam;]
   Pozdrawiam.

P.S. O czym to rozmawialiśmy?

O uporządkowanych kontrastach, które wprowadzają chaos drogi rozmówco.

>O uporządkowanych kontrastach, które wprowadzają chaos drogi rozmówco.

   Zacząłem zastanawiać się nad odpowiedzią, alem w porę dostrzegł, że to dopiero 5 czerwca.

>   Zacząłem zastanawiać się nad odpowiedzią, alem w porę dostrzegł, że to dopiero 5 czerwca.

Nie sztuką jest zostawiać wszystkiego na ostatni moment! Powinieneś wiedzieć... Konsekwencją takiego niedbalstwa będzie metamorfoza Twojej "głowy" w "STAJNIĘ AUGIASZA" w przeddzień... W ogóle to straszna ze mnie egoistka. Ciągle tylko o tym bałaganie. Idę posprzątać klatkę schodową. Grunt to pozory!-Masz świętą racje! Do środka i tak nikogo nie wpuszczę, więc naczynia mogą poczekać;] haha

>>   Zacząłem zastanawiać się nad odpowiedzią, alem w porę dostrzegł, że to dopiero 5 czerwca.
>Nie sztuką jest zostawiać wszystkiego na ostatni moment!
   A z jakiego to sztuk kanonu?

>Powinieneś wiedzieć...
   Ale nie muszę?

>Konsekwencją takiego niedbalstwa będzie metamorfoza Twojej "głowy" w "STAJNIĘ AUGIASZA" w przeddzień...
   Wg. enigmatycznego kanonu jw czy Twojej imaginacji?

>W ogóle to straszna ze mnie egoistka. Ciągle tylko o tym bałaganie. Idę posprzątać klatkę schodową. Grunt to pozory!-Masz świętą racje! Do środka i tak nikogo nie wpuszczę, więc naczynia mogą poczekać;] haha
   Pewnie wiesz co piszesz.

>Całe szczęście pitami się nie przejmuję...
Ja też nie. PITami tym bardziej.

>>Całe szczęście pitami się nie przejmuję...
>Ja też nie. PITami tym bardziej.
Może stąd to sceptyczne podejście do ICH ambiwalentnych poglądów.

Nie chcę być kĄtrowersyjna, ale jedyną praktyczną informacją, jaką wyniosłam po przeczytaniu całego tego wątku, jest ta, że 7 marca tego roku, o 8:57, Juruś nie miał jeszcze złożonego PIT-u

>Nie chcę być kĄtrowersyjna, ale jedyną praktyczną informacją, jaką wyniosłam po przeczytaniu całego tego wątku, jest ta, że 7 marca tego roku, o 8:57, Juruś nie miał jeszcze złożonego PIT-u

   Gdybyś skeczykiem chciała to potraktować, to uprzejmie donoszę, że było to tuż przed Dniem Kobiet i prawie o 9:00 rano, kiedy uczciwi ludzie pracują na PITów zawartość.

>Nie chcę być kĄtrowersyjna, ale jedyną praktyczną informacją, jaką wyniosłam po przeczytaniu całego tego wątku, jest ta, że 7 marca tego roku, o 8:57, Juruś nie miał jeszcze złożonego PIT-u

A ja, że dzzz Anna często się kąpie, dba o higienę osobistą, ale w głowie okrutny bajzel.
>