W prologu Racjonalisty (www.racjonalista.pl/kk.php/s,1), autorstwa Mariusza Agnosiewicza, czytamy:

"Jak pisał Kazimierz Ajdukiewicz: 'Głos racjonalisty jest zdrowym odruchem społecznym, jest aktem samoobrony społeczeństwa przed niebezpieczeństwem opanowania go przez niekontrolowane czynniki' ".

Taka szczerość (wręcz niemal bezczelność) zaskoczyła mnie. Oczywistym jest, że większość uszczęśliwicieli ludzkości uważa, że jej pełne uszczęśliwienie będzie możliwe dopiero po poddaniu społeczeństwa pełnej kontroli. Nic zatem dziwnego, że "niekontrolowanych czynników" boją się jak diabeł święconej wody. Oczywiście czynników nie kontrolowanych przez siebie... Jednakowoż owi uszczęśliwiciele dotychczas nigdy tego tak jawnie nie głosili. Niektórzy nawet wręcz przeciwnie, deklarowali umiłowanie pluralizmu światopoglądowego i wolnej myśli.

Pan Agnosiewicz zdaje się nie zauważać sprzeczności w jaką popadł. W pierwszym zdaniu bowiem werbalnie deklaruje, że Racjonalista jest interaktywnym medium, którego nadrzędnymi wartościami są idee wolnej myśli, a trochę dalej odżegnuje się od "niekontrolowanych czynników". Albo więc jest "za a nawet przeciw", albo wolna myśl to (wg niego) myśl opanowana przez kontrolowane czynniki. Bo Wolność właśnie tkwi w przymusie i z entuzjazmem poddaj mu się (Janusz Szpotański).

Z wypowiedzi p. Ajdukiewicza (z którą solidaryzuje się p. Agnosiewicz) wynika, że opanowanie społeczeństwa przez czynniki kontrolowane jest dla Racjonalisty dopuszczalne. Chciałbym się jednak dowiedzieć, co to są za czynniki. No i przez kogo są one kontrolowane.