>>Czy w obliczu PEWNOŚCI stałbyś się kimś innym?
>Pascal zmienił swoje życie tylko pod wpływem zakładu, czyli w gruncie rzeczy - rachunku prawdopodobieństwa.
>Zakładał, że pobyt w raju wynagrodzi mu wszelkie wyrzeczenia ziemskie, nawet jeżeli prawdopodobieństwo raju jest bardzo niskie.

hej,
Zakład Pascala uważam za niemoralny !
To rachunek korzyści i strat bez uwzględnienia kwestii etycznych !
Zakład ten polega ( według mnie ) na hedonistycznym , egocentrycznym racjonalizmie ... co jest DLA MNIE bardziej korzystne !
Od tego pytania świadoma swego osobowego istnienia istota uciec nie może !
Ale owa istota może sobie stawiać pytanie ... jaką cenę jest w stanie zapłacić za swoją satysfakcje !!!
makuś

>Użyteczność ( U) określmy jako stosunek poniesionych kosztów ( K) do oczekiwanych zysków ( Z).
> U=Z:KKoszty ( K) są wielkością stałą i obejmują życie zgodne z przykazaniami Pisma Św. i Kościoła.
>Zyski ( Z) powinniśmy jakoś uzależnić od prawdopodobieństwa ich zaistnienia ( P) - które dąży do zera (nie jesteśmy pewni raju, mamy duże wątpliwości), wówczas:
> U= (Z - dąży do nieskończoności x P - dąży do zera):K Jak widzimy, wystarczy, że P przyjmie w rachunku wartość dodatnią różną od 0, a wówczas U (użyteczność życia pobożnego w perspektywie wiecznej nagrody) dąży do nieskończoności.

Moim zdaniem ten model matematyczny jest niepoprawny. Co bowiem oznacza "Z i P dążą do (czegoś tam)"? Aby można było tak powiedzieć, wartości Z i P musiały by być zmiennymi zależnymi od jakiegoś parametru (dyskretnego n dążącego do nieskończoności, lub ciągłego x dążącego do jakiegoś punktu) a tu nie ma takiego parametru. Poza tym, nie jest prawdą, że jeśli Z(n) -> inf a P(n) -> 0 (np. przy n -> inf) oraz P(n) jest ostro większe od zera to Z(n) * P(n) -> inf. To jest typowy przykład nieoznaczoności, tzn. wartość granicy w takim przypadku zależy od konkretnej postaci Z(n) i P(n). Porównajmy:

Z(n) = n (lim n -> inf, Z(n) = inf)
P(n) = 1/n^2 (lim n -> inf, P(n) = 0)
lim n -> inf, Z(n) * P(n) = lim n -> inf, 1 / n = 0

oraz na odwrót:

P(n) = n (lim n -> inf, Z(n) = inf)
Z(n) = 1/n^2 (lim n -> inf, P(n) = 0)
lim n -> inf, Z(n) * P(n) = lim n -> inf, n = inf

>Moim zdaniem ten model matematyczny jest niepoprawny.

Byłbyś tak dobry i przedstawił w takim razie zakład Pascala w poprawnej postaci matematycznej?
Ja tylko próbowałem przełożyć zakład Pascala, taki jaki jest zawarty w jego Myślach, na jakąś tam postać matematyczną. Nie jestem jednak matematykiem i zrobiłem to chałupniczo, tak jak to czułem.
Uważam jednak, że moje "równanie" oddaje jakąś tam rzeczywistość psychologiczną, bliską sposobowi myślenia Pascala.
A to, że Z i P są w gruncie rzeczy wielkimi niewiadomymi - to już nie moja wina. Dla Pascala był to mniejszy problem.
Prosiłbym również o mniej hermetyczny przekaz - czyli o przedstawienie wniosków językiem zrozumiałym nie tylko dla wtajemniczonych.

---

BENE DOCET QUI BENE DISTINGUIT

Na początku należało by wymienić wszystkie możliwe hipotezy dotyczące "rzeczywistości po śmierci", np.:

1. Bóg chrześcijański to ten prawdziwy
2. Allach to prawdziwy bóg
3. Zeus to prawdziwy bóg
...
(n - 1). Prawdziwy bóg to Wielki Racjonalny Umysł, który da wieczne szczęście tylko tym, którzy żyli kierując się rozumem i nie praktykowali żadnej religii (nieważne czy żyli moralnie czy nie) a wszystkich innych skazuje na wieczne męki.
n. Nic tam nie ma.

Następnie, musiałbyś oszacować prawdopodobieństwa P1, P2, ..., P(n-1), Pn każdej z tych hipotez, oraz koszt K1, K2, ..., K(n-1), Kn związany z życiem (doczesnym) według zasad każdej z tych "religii". Koszty K1, ..., K(n-2) są większe od zera. Koszty K(n - 1) oraz K(n) są zerowe (niczego nie praktykujesz).

Nie możesz używać "nieskończonej użyteczności", bo wzory stracą sens, więc przyjmij, że użyteczność uzyskiwana przy "trafieniu" UT jest skończona ale dowolnie duża (tzn. znacznie przekracza wszelkie możliwe koszty w życiu doczesnym). Załóżmy ponadto, że "użyteczność wiecznego potępienia" to -UT (a zatem przekracza wszelkie doczesne korzyści). Całkowitą użyteczność jaką uzyskasz żyjąc według zasad poszczególnych religii możesz wtedy wyliczyć ze wzorów:

U1 = UT * P1 - UT (P2 + P3 + ... + P(n-1)) + 0 * Pn - K1
...
U(n-1) = UT * P(n-1) - UT (P1 + P2 + ... + P(n-2)) + 0 * Pn - K(n-1)
Un = 0 * Pn -UT (P1 + P2 + .... P(n-1)) + 0 * Pn - Kn

Zakładając, że każdy ze scenariuszy jest równie prawdopodobny, mamy:

Uj = UT * 1/n - UT * (n - 2) / n - Kj, dla j = 1, ..., n-2
U(n-1) = UT * 1/n - UT * (n - 2) / n
Un = -UT * (n - 1) / n

Czyli największą użyteczność uzyskujemy wierząc w Wielki Racjonalny Umysł, nie praktykując żadnej religii i postępując racjonalnie. A tak naprawdę, to Un = U(n-1) bo Wielki Racjonalny Umysł nie wnika w to, czy żyłeś racjonalnie wierząc w niego czy nie wierząc w nic więc ateiści też dostąpią jego łaski .

Bardzo pięknie, a ważniejsze, że elegancko.
O wielki Ramo, o Wisznu, o Nieskończony, Twórco wszelkiej nauki! Kimże jest proch u podnóżka Twego tronu, by się zajmować liczbami?! Ale taki już los człowieka, że musi w życiu często udawać, że rozumie to, czego nie rozumie i uczyć się tego, czego nie będzie i tak w stanie się nauczyć. A więc zaczynam.
Muszę przyznać, że nie mam się czego czepić, z czego wnioskuję, żeś światły umysł i kto wie, czy sam Wisznu nie wysłał Cię by oświecić ciemne ścieżki mego umysłu (które i tak zapewne pozostaną ciemne).
Jednakże nie zgadzam się w jednej kwestii: Czy praktykując racjonalizm rzeczywiście nic nie praktykujemy i nie ponosimy kosztów?
Sądzę, że warto by rozpatrzeć sytuację, w której racjonalizm (oczywiście tylko i wyłącznie wisznuicki) wymaga jednak o wiele więcej wyrzeczeń i wysiłku niż praktykowanie jakiejkolwiek innej religii (poza hinduizmem). W końcu racjonalistów czasami palili na stosie, zamykali w więzieniach i w ogóle uprzykrzali im życie (tak między nami: czasami im się po prostu należało!) itp.

Chodzi więc konkretnie o ten ustęp Twych rozważań:
>Koszty K(n - 1) oraz K(n) są zerowe (niczego nie praktykujesz).

Czy mógłbyś rozwinąć swój dowód dla takiej sytuacji? Jestem bardzo ciekaw, a umysł mam za bardzo ograniczony, by to samemu zrobić, nawet z pomocą Wisznu.

---

BENE DOCET QUI BENE DISTINGUIT

>Czy mógłbyś rozwinąć swój dowód dla takiej sytuacji? Jestem bardzo ciekaw, a umysł mam za bardzo ograniczony, by to samemu zrobić, nawet z pomocą Wisznu.

A, no to wtedy wychodzi, że różnica pomiędzy religiami sprowadza się do poniesionych kosztów, czyli "opłaca się" wyznawać to co w danej epoce wyznawać jest najłatwiej  Czyżby "najbardziej słuszną" "religią" był Konformizm? 

O Ty, którego sztuka różni się od świętych pism, dwojaki w swej naturze, posiadający formę jak i bez formy; dwojaki również w mądrości: egzoterycznej, ezoterycznej, ostateczny w kresie ich obu; najmniejszy z najmniejszych i największy z największych, wszechwiedzący i przenikający duchu sztuk i mowy: niedostrzegalny, nieopisany, niepojęty, czysty, nieskończony i wieczny, bez imienia; który słyszysz bez uszu, który widzisz bez oczu, który poruszasz się bez stóp, który chwytasz bez dłoni, który znasz wszystko i sztukę nieznaną przez nikogo; wspólny ośrodku wszystkich rzeczy, w którym wszystko istnieje! Jak ogień, który choć jeden, przemienia się na wiele sposobów, tak i Ty, o Władco, którego sztuka rządzi wszystkimi zjawiskami. Twa sztuka włada odwiecznym stanem zrodzonym przez mądrość i oko wiedzy. Nie ma nic oprócz Ciebie, Władco. Nieskażona strachem, gniewem, pożądaniem, zmęczeniem czy niechęcią, sztuka Twa zarówno indywidualna jak i powszechna, niezależna i bez początku. Niepodległy konieczności, przyjmujesz formy ani bez żadnej przyczyny, ani z jakiejś przyczyny. Chwała Tobie, przenikającemu cały wszechświat, o tysiącu formach, tysiącu ramionach, wielu obliczach, wielu stopach, którego sztuką natura, rozum, świadomość, a nawet ich duchowe źródło! Patrzaj na ziemię i okaż swą przychylność. Patrzaj na nas wszystkich, bogów gotowych spełnić Twą wolę. Rozkaż tylko - my czekamy. Wisznu!

Dzięki Ci Panie za to, że stworzyłeś matematykę, by umacniać nas w wierze!

Pozdrowienia z prośbą o błogosławieństwo Wisznu we wszystkich Jego awatarach dla anty_k'a. Bo zaprawdę rozjaśnił mroki mego umysłu.

---

BENE DOCET QUI BENE DISTINGUIT

>>Czy mógłbyś rozwinąć swój dowód dla takiej sytuacji? Jestem bardzo ciekaw, a umysł mam za bardzo ograniczony, by to samemu zrobić, nawet z pomocą Wisznu.
>A, no to wtedy wychodzi, że różnica pomiędzy religiami sprowadza się do poniesionych kosztów, czyli "opłaca się" wyznawać to co w danej epoce wyznawać jest najłatwiej  Czyżby "najbardziej słuszną" "religią" był Konformizm? 

W końcu do tego doszedłeś. Kapłani i władcy wszystkich epok wiedzieli to doskonale. Ech, racjonaliści, racjonaliści (raczej idealiści, pożal się Boże...).

Cytat:

Kiedy taki eksperyment miał by sens dla stwórcy ? Zakładając ze stwórca jest wszechwiedzący jego właściwości obliczeniowe, logiczne są tak wielkie że jest w stanie zasymulować przebieg przyczynowo skutkowy w badanym świecie w swojej świadomości, jaki jest wówczas sens eksperymentowania znając przebieg doświadczenia ? Nasuwa się zasada w której obserwator ma wpływ na przebieg doświadczenia, więc stwórca chcąc nie chcąc ingeruje w swój twór, aby przewidzieć dokładny przebieg doświadczenia stwórca musiał by poznać swoją całą istotę by przyjąć poprawki ze względu na swoją ingerencje, wydaje mi się to nie możliwe by twór mógł pojąć całkowicie sam siebie w 100% zgodności. Choć mieli byśmy tutaj iście boską ingerencje. Obserwowali byśmy tutaj zaburzenia, chyba że ingerencja dotyczyła by równo całego tworu, oddziałując na każdy element z tą samą siłą. To jak pomnożyć całe wyrażenie w działaniu matematycznym.

, jaki jest wówczas sens eksperymentowania znając przebieg doświadczenia ?

hej,
No właśnie ... jaki ?
To może oznaczać właściwie tylko tyle , że eksperyment już dawno się zakończył - tylko my o tym jeszcze nie wiemy ...
A owa konstatacja prowadzi bezpośrednio do wniosku , że już podjęliśmy decyzje o których jeszcze nie wiemy , że będziemy je podejmować !
Takie myślenie przypomina mi jednostkę chorobową ...
pozdrawiam
makuś

>hej,
>Albo istnieje bóg a wtedy życie człowieka jest sensowne i wartościowe .
>Albo boga nie ma a wtedy życie człowieka jest bezsensowne i bezwartościowe .

A skąd taka pewność słuszności powyższych założeń? Kwestia wiary? A może jest odwrotnie?

Postawienie sprawy w sposób tak skrajny, jak zrobił to makuś może powodować u niektórych osób subtelny stan transowy.
Na czym on polega? Ten, kto stawia tezę upraszcza wizję rzeczywistości w ramach własnego systemu pojęć, który narzuca w ten sposób współrozmówcom. Współrozmówcy czują się niejako zobowiązani do wyboru jednej z alternatyw, nie zdając sobie sprawy, że są wciągani do obcego sobie świata pojęć.
Oczywiście możliwa jest trzecia droga - taka którą m.in. ty proponujesz - wymagająca dystansu, metaświadomości.

---

BENE DOCET QUI BENE DISTINGUIT

>Oczywiście możliwa jest trzecia droga - taka którą m.in. ty proponujesz - wymagająca dystansu, metaświadomości.

hej,
Jak wygląda trzecia droga ?
makuś

>Jak wygląda trzecia droga ?
>makuś

Wygląda tak, że w większości ludzkich spraw nie ma żadnego "albo-albo" a stawianie problemów w postaci alternatywy jest złudzeniem, oszustwem lub pomyłką.

Nie stawać się tym albo-albo, nie zlewać się z nim, nie utożsamiać, pozostać w przytomnej wolności umysłu - oto trzecia droga.

---

BENE DOCET QUI BENE DISTINGUIT

>>Jak wygląda trzecia droga ?
>>makuś
>Wygląda tak, że w większości ludzkich spraw nie ma żadnego "albo-albo" a stawianie problemów w postaci alternatywy jest złudzeniem, oszustwem lub pomyłką.
>
>Nie stawać się tym albo-albo, nie zlewać się z nim, nie utożsamiać, pozostać w przytomnej wolności umysłu - oto trzecia droga.

Chętnie bym, jak to zawsze czyniłem, przyznał Ci racie. Tym razem jednak nie mogę. Jeżeli dwa skrajne sądy połączymy linią prostą to otrzymamy odcinek. Jak to z odcinkiem bywa, zawsze składa się z nieskończonej liczby punktów. Każdy może ustawić się w takim punkcie, w którym mu wygodnie. Może się laminaranie przesuwać może przeskakiwać. Wolna wola. Poglądy, czasem ulegają zmianom. Dróg jest wiele.

Pozdrawiam, jak zwykle.

. Dróg jest wiele.

hej,
A więc jednak ... zakładamy , że nie istnieje totalny determinizm w żadnej postaci ?
Jednak dróg jest wiele ?
makuś

>Chętnie bym, jak to zawsze czyniłem, przyznał Ci racie. Tym razem jednak nie mogę. Jeżeli dwa skrajne sądy połączymy linią prostą to otrzymamy odcinek. Jak to z odcinkiem bywa, zawsze składa się z nieskończonej liczby punktów. Każdy może ustawić się w takim punkcie, w którym mu wygodnie. Może się laminaranie przesuwać może przeskakiwać. Wolna wola. Poglądy, czasem ulegają zmianom. Dróg jest wiele.
>Pozdrawiam, jak zwykle.

Nie każde zagadnienie da się sprowadzić do alternatywy, i nie każde zagadnienie da się sprowadzić do jedno - albo wieloaspektowej dymensjonalności.
Uważam, że problem postawiony w wątku jest problemem pozornym, jego postawienie w postaci alternatywy jest nadużyciem, a przytoczone w nim pojęcia są zbyt wieloznaczne (bóg, sens).
Twoja metafora "odcinka" jest na pewno ciekawą metaforą, działa na wyobraźnię zdawałoby się jasną analogią, ale po przyjrzeniu się jej dochodzę do wniosku, że to są tylko słowa, przynajmniej dla mnie.

Pozdr.

---

BENE DOCET QUI BENE DISTINGUIT

>Nie każde zagadnienie da się sprowadzić do alternatywy, i nie każde zagadnienie da się sprowadzić do jedno - albo wieloaspektowej dymensjonalności.
>Uważam, że problem postawiony w wątku jest problemem pozornym, jego postawienie w postaci alternatywy jest nadużyciem, a przytoczone w nim pojęcia są zbyt wieloznaczne ( bóg, sens).
>Twoja metafora "odcinka" jest na pewno ciekawą metaforą, działa na wyobraźnię zdawałoby się jasną analogią, ale po przyjrzeniu się jej dochodzę do wniosku, że to są tylko słowa, przynajmniej dla mnie.

Już biegnę z odpowiedzią.
Wiedziałem, że to co powiem, będzie dla Ciebie zbyt wielkim uogólnieniem, ale ja wole w sprawach o nieokreślonych warunkach początkowych, uogólnieniem się posłużyć. Pozwoliłam sobie w Twojej wypowiedzi podkreślić te słowa, które nie zostały zdefiniowane. Tak wiec, udzieliłeś wyjaśnienia sam sobie. Polecam Ci tę metafore, bo sprawdza sie we wszystkich dyskusjach na temat co jet biel, a co czerń. Przecież wiesz, ze w rzeczywistości byty obdarzone absolutem, nie występują, nie mamy do takich dostępu. Znamy tylko odcienie szarości
W rozmowach gdzie występują słowa, sens życia, jego cel, byt immanentny, każdy może im nadać dowolne znaczenie.

Pozdrawiam.

.
>Uważam, że problem postawiony w wątku jest problemem pozornym, jego postawienie w postaci alternatywy jest nadużyciem, a przytoczone w nim pojęcia są zbyt wieloznaczne (bóg, sens).

hej,
Jaką metodę proponujesz ?
W jaki sposób chcesz rozmawiać o wieloznacznych pojęciach ?
Według mnie podstawą jest ustalenie warunków brzegowych , to bądą jednocześnie nasze założenia .
Przyjmijmy na początek założenia czego nasze założenia mają dotyczyć !
pozdrawiam
makuś

>>Jak wygląda trzecia droga ?
>>makuś
>Wygląda tak, że w większości ludzkich spraw nie ma żadnego "albo-albo" a stawianie problemów w postaci alternatywy jest złudzeniem, oszustwem lub pomyłką.
>
>Nie stawać się tym albo-albo, nie zlewać się z nim, nie utożsamiać, pozostać w przytomnej wolności umysłu - oto trzecia droga.
>

hej,
A więc moja krytyka bezalternatywności jest czymś w rodzaju trzeciej drogi ...
makuś

>A więc moja krytyka bezalternatywności jest czymś w rodzaju trzeciej drogi ...
>makuś

Nie jest, ale może być.
Nie wpadajmy w nadmierne uogólnianie.

---

BENE DOCET QUI BENE DISTINGUIT

>>A więc moja krytyka bezalternatywności jest czymś w rodzaju trzeciej drogi ...
>>makuś
>Nie jest, ale może być.
>Nie wpadajmy w nadmierne uogólnianie.

hej,
A jakie warunki musiałaby spełnić aby być , bez nadmiernych uogólnień ?
pozdrawiam
makuś

>A jakie warunki musiałaby spełnić aby być , bez nadmiernych uogólnień ?
>pozdrawiam
>makuś

Najlepiej gdyby twoja krytyka bezalternatywności wynikała w jakiś sposób z aksjomatów teorii dotyczącej pewnego wycinka rzeczywistości, na temat której wypowiadasz się w aspekcie "bezalternatywności" - przy czym nie należy przyjmować bezkrytycznie, że tzw. "bezalternatywność" coś oznacza, gdyż w ostateczności jest to tylko pewien przymiotnik odrzeczownikowy, któremu nie musi odpowiadać żaden realny byt.
Zastrzeżenie to jest przydatne, by nie traktować "altrernatywności" i "bezalternatywności" jako kolejnej alternatywy. Termin "bezalternatywności" odnosi się tylko do pewnego aspektu pojmowania teorii dotyczącej interesującego nas wycinka doświadczenia.
Podam przykład:
W fizjologi, poza nielicznymi wyjątkami, klasyfikujemy osobniki ludzkie m.in. na dwie rozłączne kategorie: osobniki męskie (tzw. mężczyzn) i osobniki żeńskie (tzw. kobiety). Są to klasy rozłączne (alternatywność w najczystszej postaci).
W psychologii rodzaju (gender) z kolei najpierw pojmowano kobiecość i męskość jako przeciwległe krańce jednego wymiaru kobiecość-męskość (podobnie jak w witwosowym łączeniu dwóch przeciwległych punktów; alternatywność w łagodniejszej wersji). Osobniki można określać wg ich pozycji na osi męskość---kobiecość, na podstawie tego, jakie cechy, bliższe jednemu czy drugiemu biegunowi posiadają w większym stopniu.
Na skutek dojrzewania koncepcji przeprowadzono krytykę tej "alternatywności" i np. w koncepcji S. L. Bem mamy już do czynienia z dwoma oddzielnymi dymensjami męskości i kobiecości. Obie cechy dany osobnik może posiadać w różnym stopniu. Bem wyróżniła na tej podstawie (upraszczając) osobniki męskie - o niskim poziomie kobiecości i wysokim poziomie męskości, osobniki kobiece - o wysokim poziomie kobiecości i niskim poziomie męskości, osobniki androgyniczne - posiadające obie cechy w ponadprzeciętnym nasileniu, i nieokreślone płciowo - ze słabo wyrażonymi cechami zarówno jednej, jak i drugiej płci.
Widzimy więc, że w zależności od podejścia teoretycznego płci możemy mieć od dwóch do czterech rodzajów, mogą być pojmowane jako wzajemnie zależne przeciwieństwa lub niezależne od siebie cechy.
Powinieneś udowodnić w jakiś sposób, że twoje ujęcie alternatywności ma jakiś sens, podać sposoby jej rozumienia oraz ewentualne sposoby weryfikacji/falsyfikacji/konfirmacji twoich założeń. To tyle.

---

BENE DOCET QUI BENE DISTINGUIT

>Powinieneś udowodnić w jakiś sposób, że twoje ujęcie alternatywności ma jakiś sens, podać sposoby jej rozumienia oraz ewentualne sposoby weryfikacji/falsyfikacji/konfirmacji twoich założeń. To tyle.

Brawo, Brawo, bardzo zwięźle i celnie.

Tak na marginesie, Diogenes gdzieś stwierdził, że w każdym mężczyźnie jest trochę z kobiety, no i odwrotnie. Można więc zbudować na tym odcinek, chyba. Muszę pomyśleć.

Pozdr.

>>Powinieneś udowodnić w jakiś sposób, że twoje ujęcie alternatywności ma jakiś sens, podać sposoby jej rozumienia oraz ewentualne sposoby weryfikacji/falsyfikacji/konfirmacji twoich założeń. To tyle.
>Brawo, Brawo, bardzo zwięźle i celnie.
>Tak na marginesie, Diogenes gdzieś stwierdził, że w każdym mężczyźnie jest trochę z kobiety, no i odwrotnie. Można więc zbudować na tym odcinek, chyba. Muszę pomyśleć.
>Pozdr.

Już. Oczywiście, ze można.
>

.
>Podam przykład:
>W fizjologi, ...

hej,
Tak , fizjologia ...
Postawię sprawę tak :
Ludzki organizm potrzebuje do życia wody - jeżeli przez kilka dni tej wody nie otrzyma - umiera !
Czy mówiąc o alternatywach lub bezalternatywności w odniesieniu do sensu , wartości , wierze ... mówimy o czymś takim ?
pozdrawiam
makuś

>>hej,
>>Albo istnieje bóg a wtedy życie człowieka jest sensowne i wartościowe .
>>Albo boga nie ma a wtedy życie człowieka jest bezsensowne i bezwartościowe .
> A skąd taka pewność słuszności powyższych założeń? Kwestia wiary? A może jest odwrotnie?
>

hej,
Czekam na propozycje !
makuś

>Albo istnieje bóg a wtedy życie człowieka jest sensowne i wartościowe .
>Albo boga nie ma a wtedy życie człowieka jest bezsensowne i bezwartościowe .
>A skąd taka pewność słuszności powyższych założeń? Kwestia wiary? A może jest odwrotnie?

>Czekam na propozycje !
>makuś

Albo buraki mają zielone skrzydełka i życie człowieka jest sensowne i wartościowe.
Albo buraki z zielonymi skrzydełkami nie istnieją i życie człowieka jest bezsensowne i bezwartościowe.

Słuszność powyższych założeń może wynikać tylko z wiary w to, że między istnieniem buraków z zielonymi skrzydełkami i poczuciem sensowności i wartościowości istnieje jakiś rodzaj tożsamości.

Jeżeli jednak przyjmiemy, że "buraki z zielonymi skrzydełkami" = "sens i wartość życia" uzyskamy tautologię "sens i wartość życia"="sens i wartość życia". Nonsens.

---

BENE DOCET QUI BENE DISTINGUIT

>>Albo istnieje bóg a wtedy życie człowieka jest sensowne i wartościowe .
>>Albo boga nie ma a wtedy życie człowieka jest bezsensowne i bezwartościowe .
>>A skąd taka pewność słuszności powyższych założeń? Kwestia wiary? A może jest odwrotnie?
>>Czekam na propozycje !
>>makuś
>Albo buraki mają zielone skrzydełka i życie człowieka jest sensowne i wartościowe.
>Albo buraki z zielonymi skrzydełkami nie istnieją i życie człowieka jest bezsensowne i bezwartościowe.
>Słuszność powyższych założeń może wynikać tylko z wiary w to, że między istnieniem buraków z zielonymi skrzydełkami i poczuciem sensowności i wartościowości istnieje jakiś rodzaj tożsamości.
>Jeżeli jednak przyjmiemy, że "buraki z zielonymi skrzydełkami" = "sens i wartość życia" uzyskamy tautologię "sens i wartość życia"="sens i wartość życia". Nonsens.

hej,
Dobrze !
Przeformułuję więc moje tezy :
Albo wszechświat został stworzony przez jakąś osobową intencje , zamierzenie . Został stworzony w jakimś celu i wtedy nasze życie ma sens dany nam właśnie przez owe zamierzenie , ową osobową intencje
Albo wszechświat jest zbiegiem przeróżnych okoliczności , bez żadnego nadrzędnego celu i zamierzenia , bez intencji i wtedy nasze życie ma tylko taki sens jaki my sami mu przypiszemy . A to oznacza , że nie mamy żadnej możliwości aby ten nadany życiu przez nas samych sens zobiektywizować .

Co ty na to ?
pozdrawiam
makuś

Drogi Teklo-makusiu, pszczółka Maja zdecydowanie odmawia wplątania się w twoją scholastyczną sieć pojęć.
Pszczółka Maja lata sobie po kwiatach i dla niej nośnikiem tzw. sensu jest to, co jest ważne z punktu widzenia zaspokojenia jej podstawowych potrzeb, czyli np. kolor kwiatu, jego zapach, zasobność miodników, kąt nachylenia promieni słonecznych itp. Bogiem sobie nie zawraca głowy, bo mocno szoruje skrzydełkami.
Podobnie dla mnie bardzo ważne są np. prognozy na temat wielkości opadów deszczu, ponieważ m.in. od nich zależy to, jak bardzo zarosną kartofle i jak często trzeba je będzie pielić. A jak trzeba je będzie pielić, to będzie to wymagało wysiłku, którego akurat nie lubię w nadmiarze. No a jak kartofle zarosną, to będę głodny w ziemie, a głód jest bardzo nieprzyjemnym uczuciem.
I nie mam czasu myśleć o sensie, bo to burżujskie, nudne i po prostu śmieszne i strasznie nie pasuje do mojego kartoflanego pola, gdzie wszystko ma znaczenie.
Twoje tezy są dla mnie nadmiarowe i dla mnie są również zupełnie zbędne.

A co ja na twoją zmienioną postać alternatywy?
Spróbuj zacząć od doświadczenia, a nie od quasi-abstrakcyjnych rozważań quasi-terminologicznych.

---

BENE DOCET QUI BENE DISTINGUIT

>I nie mam czasu myśleć o sensie, bo to burżujskie, nudne i po prostu śmieszne i strasznie nie pasuje do mojego kartoflanego pola, gdzie wszystko ma znaczenie.
>Twoje tezy są dla mnie nadmiarowe i dla mnie są również zupełnie zbędne.
>A co ja na twoją zmienioną postać alternatywy?
>Spróbuj zacząć od doświadczenia, a nie od quasi-abstrakcyjnych rozważań quasi-terminologicznych.

hej,
A to oznacza , że nie mamy żadnej możliwości aby ten nadany życiu przez nas samych sens zobiektywizować .
pozdrawiam
makuś