>Jednym z takich papierków jest mantra "ad personam wzbronione". Oznacza ona, że debilowi nie
>wolno powiedzieć, że jest debilem nawet wówczas, gdy jest. Chamowi nie wolno powiedzieć, że jest
>chamem, gdy jest. Nawet wówczas, gdy mamy do czynienia z chamskim debilem, też nie wolno tego
>powiedzieć. No, w ogóle nie wolno.
Jak już wspomniałem, argumentacja "ad personam" nie polega na użyciu wulgaryzmów, lecz na powoływanie w dyskusji się na cechy osobowe adwersarza. W cytowanej wypowiedzi zawartych jest jednak również kilka innych błędów, m. in.:
1 - fałszywe założenie, że zakwalifikowanie omawianej osoby jako debila i chama jest oczywiste, bezdyskusyjne itp. - coś w rodzaju słynnego stwierdzenia z "Nowych Aten", że "koń jaki jest, każdy widzi". Powstaje zarazem wątpliwość, czy w wypadku zastosowania jakiś kryteriów kwallifikacyjnych (mam nadzieję, że wszyscy uznajemy konieczność istnienia takowych, że nie poprzestajemy jedynie na "czuciu i wierze") nie okaże się, że wspomniane inwektywy pasują do krytykującego ową "mantrę"?
2 - fałszywe założenie, że użycie wulgaryzmów (a ogólniej jakichkolwiek określeń choćby neutralnych uczuciowo) nie podlega kryterium celowości. Człowiek rozsądny dobierając słowa mające wyrazić jego myśl, kieruje się jednym: które wyrazy najlepiej pozwolą odbiorcom zrozumieć, o co chodzi. I np. rozmawiając z osobą niestosującą latynizmów, nie użyję określenia okcydentalizm, lecz by być zrozumianym, wspomnę o tradycji zachodnioeuropejskiej.
I tu uwaga: nie znam wypadku, by użycie któregoś z wymienionych epitetów dało inny rezultat niż uznanie mało wybrednej części odbiorców, oraz własną, wątpliwej jakości satysfakcję autora.
3 - wątpliwe przekonanie, że istnieje jakiś "zakaz". Nie ma czegoś takiego. Najszacowniejsi autorzy (Wańkowicz, Kisielewski i in.) używali niejednokrotnie wulgaryzmów i epitetów, czynili to jednak wyłącznie wówczas, gdy przy ich pomocy chcieli osiągnąć jakiś racjonalnie uzasadniony efekt (najczęściej komizm sytuacyjny).

---

Stach M. G.

>Jak już wspomniałem, argumentacja "ad personam" nie polega na użyciu wulgaryzmów, lecz na powoływanie w dyskusji się na cechy osobowe adwersarza.
   Ja też wspomniałem o czymś, skierowanym do upartych dzieciaków.

> W cytowanej wypowiedzi zawartych jest jednak również kilka innych błędów, m. in.:
>1 - fałszywe założenie, że zakwalifikowanie omawianej osoby jako debila i chama jest oczywiste, bezdyskusyjne itp. (...)
   A nie jest?

>... Powstaje zarazem wątpliwość, czy (...) nie okaże się, że wspomniane inwektywy pasują do krytykującego ową "mantrę"?
   Pasują. Niestety, pasują do każdego - na odpowiednim poziomie.

>2 ... wspomnę o tradycji zachodnioeuropejskiej.
   A po jakiego diabła?

>I tu uwaga: nie znam wypadku, by użycie któregoś z wymienionych epitetów dało inny rezultat niż uznanie mało wybrednej części odbiorców, oraz własną, wątpliwej jakości satysfakcję autora.
   To też wątpliwa mantra niepozbieranych inteligentów, przejętych szczytnymi tradycjami samobójczej dobroci.

>3 (...)- wątpliwe przekonanie, że istnieje jakiś "zakaz".
   Niewątpliwe, Stachu, niewątpliwe. Sam się na nie powołałeś, nadmieniając o "tradycji zachodnioeuropejskiej".


>...Najszacowniejsi autorzy (...)
   Na autorów raczej się nie powołuj, nie jesteś jednym z nich. Poza tym, nie zwierzali ci się ze swych warsztatowych tajemnic.

   Poza tym radzę, otrząśnij się z tego, co różni różnie nazywają (oważ tradycja też może być), ale staraj się pojąć, że im bardziej abstrakcyjnie argumenty brzmią, tym są mniej, a nie więcej warte.

   Cytat: "Nie należy mylić myślenia z tym, co przychodzi do głowy".
.

>Posuwamy się w ochronie debilów do tego, że normalnych ludzi zmuszamy też do debilizmu, nawet do chamstwa.
>   PS. Ja też popieram internet bez chamstwa. Lubię ładne bajki.

Tragedia tej sytuacji zdaje się sięgać o wiele głębiej. Okazuje się bowiem oto, że pomimo "przełamania wszelkiego tabu" oraz zrównania tradycyjnych świętości z poziomem błota, demoludy europejskie postawiły zupełnie nowy ołtarz na którym czczą innego bożka - czczą idiotę. Kult idioty nakazuje by od najmłodszych lat nauczać w szkołach czytania i pisania wszystkich, również i tych, którzy nigdy takiej umiejętności posiąść nie powinni. Idioci bowiem pisma używają nie z poziomu wiedzy lecz z poziomu frustracji i fobii. Informują oni świat o swoich lękach, bólach oskarżając wszystkich wokół o różne przewinienia. Technologia idzie do przodu, a idiota jak stał w miejscu tak i nie ma zamiaru się ruszać. Tak więc pojawia się również i w internecie. Pytam więc - po jaką cholere uczyć masowo ludzi pisma ? To zawsze nieliczni posługiwali się biegle i sensownie słowem pisanym. Z chwilą, gdy pismo stało się masowe cała ta struga gówna wylała się z kanału i wszystkich nas zalewa. O ile kiedyś idiota milczał to dzisiaj go pełno w świecie.

Dobry artykuł w temacie napisał kiedyś Marek Oramus
wiadomosci(*)20,1,kult_idioty,kioskart.html

>Z chwilą, gdy pismo stało się masowe cała ta struga gówna wylała się z kanału...

   Widzę.

   Tak w ogóle, to całkowicie się zgadzam. W szczególe, to protestuję przeciw określeniu "idiota". Wyjaśniałem już bowiem w tysiącu miejsc, że być idiotą to zaszczyt niesłychanie trudny do osiągnięcia: idiota to antynomia geniuszu.

   Zgadnijcie, czyje przemówienia publiczne zaczynały się zawsze tak: "O andres idiotes!" Podpowiem, że było to w Atenach.

   Co do reszty, rzecz jest oczywista. Każde narzędzie winno być używane przez właściwego fachowca. Ten argument wydaje się dostatecznym dla każdego, kto ma w głowie rozum, nie plątaninę żywiołów debila.

   A teraz przyjrzyjmy się, kto będzie zgłaszał sprzeciw.
.

>   Tak w ogóle, to całkowicie się zgadzam. W szczególe, to protestuję przeciw określeniu "idiota". Wyjaśniałem już bowiem w tysiącu miejsc, że być idiotą to zaszczyt niesłychanie trudny do osiągnięcia: idiota to antynomia geniuszu.

Określenie "idiota" w przestarzałej terminologii oznacza osobę niedorozwiniętą umysłowo. W nieco nowocześniejszej, oznacza kogoś po prostu głupiego. Nie wiem, czy to zaszczyt. Trzeba mieć sporego pecha z genami, lub okolicznościami swojego dorastania. Nawet po przeczytaniu powieści Dostojewskiego, której tytuł miał trochę gorzko ironiczny wydźwięk, miałabym pewne obiekcje.

>   Co do reszty, rzecz jest oczywista. Każde narzędzie winno być używane przez właściwego fachowca. Ten argument wydaje się dostatecznym dla każdego, kto ma w głowie rozum, nie plątaninę żywiołów debila.

Rozumiem, że tak jak przedmówca pytasz, po jaką cholerę uczyć ludzi pisma, bo to zawsze nieliczni posługiwali się słowem pisanym? Znaczy to więc, że jeżeli po osiągnięciu odpowiedniego wieku, iq danego delikwenta nie wyniesie >110, nie powinien on dostąpić przywileju znajomości pisma i używania internetu jako środka komunikacji? Czemu nie. Zobaczmy, jak to będzie. Chociaż prawdziwą zabawę, to miałyby dopiero kolejne pokolenia.

>   A teraz przyjrzyjmy się, kto będzie zgłaszał sprzeciw.

Chyba się ośmielę.

   Tak w ogóle, karolino, to wcale się nie sprzeciwiasz, po prostu zgłaszasz pewne obiekcje. To jednak nie to samo.

>Określenie "idiota" w przestarzałej terminologii (...)
   W przestarzałej terminologii "idiota" znaczy - "obywatel"... Że demokracja z obywateli zrobiła idiotów, to już osobna bajka. Są jednak tacy obywatele, którzy rozumiejąc sprawę, stali się dysydentami tych określeń. Właśnie oni, ze względu na skutki wszelkich "urawniłowek" z dumą zwą się idiotami.
   Próby "medycznego" zdefiniowania idioty spełzły na niczym, co sama wiesz.

> ... Trzeba mieć sporego pecha z genami (...)
   Z genami trzeba w ogóle mieć pecha, inaczej zostałoby się klonem.

> ...Znaczy to więc, że jeżeli po osiągnięciu odpowiedniego wieku, IQ danego delikwenta nie wyniesie >110 (...)
   Z pełną powagą informuję, że moje IQ w dwukrotnym podejściu osiągnęło poziom: raz 40 i kilka, drugi raz prawie 60.
   I żyję.
.

>   W przestarzałej terminologii "idiota" znaczy - "obywatel"

Otóż istnieje terminologia przestarzała, przestarzalsza i jeszcze przestarzalsza

>   Próby "medycznego" zdefiniowania idioty spełzły na niczym, co sama wiesz.

To nie były próby, raczej stwierdzenie faktu: idiotyzm jeszcze w latach sześćdziesiątych był nazwą konkretnej jednostki chorobowej, dziś zwanej niepełnosprawnością intelektualną.

>   Z pełną powagą informuję, że moje IQ w dwukrotnym podejściu osiągnęło poziom: raz 40 i kilka, drugi raz prawie 60.
>   I żyję.

Mhm. Jaki proponujesz wobec tego sposób weryfikacji właściwych fachowców do obsługi narzędzi w postaci pisma i internetu?

>   Zgadnijcie, czyje przemówienia publiczne...
Mam wrażenie, że Temistoklesa.
Znamienne, że zwracał się tak jedynie do mężczyzn

>>   Zgadnijcie, czyje przemówienia publiczne...
>Mam wrażenie, że Temistoklesa.
   Ja też mam wrażenie, że nie tylko jego cytują google tekstami Śmigielskiego.

>Znamienne, że zwracał się tak jedynie do mężczyzn
   Znamienne jest, że tylko niektóre kobiety taką tezę głoszą, bo już diogenes ma na ten przykład inny pogląd: "idiotą była równiez osoba pozbawiona praw politycznych, jak np. niewolnik czy kobieta."...

Dzięki za link, nie czytałam tego wątku

>Dzięki za link, nie czytałam tego wątku
   Ja też nie żałuję.