Ja tam zdecydowanie preferuję przeżywanie takich wzniosłych uczuć we dwoje. Pastylki niech sobie łykają Ci, którzy mają jakieś problemy w komunikacji, bądź posiadają takie wyuzdane potrzeby, że nie mogą (dobrowolnie) znaleźć chętnych

Nie strasz mnie tu aż taką samotnością

>Ja tam zdecydowanie preferuję przeżywanie takich wzniosłych uczuć we dwoje.

Jak to: "Ja .. we dwoje" - dlaczego nie 'My .. we dwoje'?

- "bo do tanga trzeba dwojga"
Na razie teoretyzuję

>>Ja tam zdecydowanie preferuję przeżywanie takich wzniosłych uczuć we dwoje.
>Jak to: "Ja .. we dwoje" - dlaczego nie 'My .. we dwoje'?
   

   Brawa za wychwycenie hipokryzji, a możesz napisać, dlaczego "My, we dwoje", zamiast poprzedniego?
   Jestem także ciekawy, dlaczego napisałeś "My" z wielkiej litery.

> (..) "My" z wielkiej litery.

..ponieważ stanęło na początku zdania jak zastąpione "Ja"
[o ew. wpływie poimieninowego chłodnika chmielowego nie wspomnę, bom go nieświadom i proszę mi nie dokuczać żadnym hałasem]

>> (..) "My" z wielkiej litery.
>..ponieważ stanęło na początku zdania jak zastąpione "Ja"
   Aha.

> [o ew. wpływie poimieninowego chłodnika chmielowego nie wspomnę, bom go nieświadom i proszę mi nie dokuczać żadnym hałasem]
   Jasne, zdrowia życzę, Heniu(?), ale umkło Ci pytanko: dlaczego "My .. we dwoje" jest lepsze od "Ja .. we dwoje"?

>napisałeś "My" z wielkiej litery.

   Wielką!!! literą.

   Pozdrawiam

---

Niech strój słów podkreśla urodę myśli

>>napisałeś "My" z wielkiej litery.
>   Wielką!!! literą.
   No, widzisz, nawet Placownik się przyłączył do moich podchwytliwych pytań.

   Pozdrawiam.

>>napisałeś "My" z wielkiej litery.
>   Wielką!!! literą.
>   Pozdrawiam
>

---

Niech strój słów podkreśla urodę myśli

Z WIELKIEJ!!!!!też poprawnie, chociaż to może o moim niepoprawnym konserwatyzmie świadczy, ale taka już jestem...( konserwatyzm w odmianie też się kiedyś zmiękczało )

M.

---

(...) Nie wszyscy mogą być mądrzy, panie oberlejtnant Głupi muszą stanowić wyjątek, bo gdyby wszyscy ludzie byli mądrzy, to na świecie byłoby tyle rozumu, że co drugi człowiek zgłupiałby z tego.../Wojak Szwejk/

>Z WIELKIEJ!!!!!też poprawnie,

   To już braliśmy, ale zawsze można powtórzyć.

   Pozdrawiam

---

Niech strój słów podkreśla urodę myśli

Pewnie, na Zeusa!

>>Z WIELKIEJ!!!!!też poprawnie,
>   To już braliśmy, ale zawsze można powtórzyć.
>   Pozdrawiam
>

---

Niech strój słów podkreśla urodę myśli

No to powtarzajmy i powyrzucajmy wszelkie rusycyzmy, germanizmy, łacinizmy i wszelkie "izmy". Budżety też, boć to z francuskiego. Placowniku, z całym szacunkiem, ale czasem dążenie do , wybacz, pseudoperfekcjonizmu, jest gorsze od faszyzmu.
Należałoby przekreślić wszystkie książki , w tym przede wszystkim te dzieła, które zawierają neologizmy i archaizmy.

Uzus językowy (zwyczaj językowy) - przyjęty w danej społeczności sposób posługiwania się systemem językowym, jego jednostkami i regułami ich łączenia. Uzus jest podstawą kształtowania się normy językowej.
Pozdrawiam
M.

---

(...) Nie wszyscy mogą być mądrzy, panie oberlejtnant Głupi muszą stanowić wyjątek, bo gdyby wszyscy ludzie byli mądrzy, to na świecie byłoby tyle rozumu, że co drugi człowiek zgłupiałby z tego.../Wojak Szwejk/

>Taka pastylka jest kwestią niedalekiej przyszłości. Ludzie mają coraz mniej czasu dla siebie i coraz mniej potrzebują siebie nawzajem. Jak pisał ojciec-założyciel z Tarsu staną się samolubni (to już chyba widać?)
Nowe MDMA ?
>Zaś sex wykorzystując najnowsze zdobycze elektroniki będzie być może odbywał się na poziomie mózgów partnerów? czytelnia.onet.pl/0,1131,0,1,nowosci.html
Ale o tym mówią już od 68 co najmniej. Jednak ograniczenia technologiczne związane z wytrzymałością materiałów potrzebnych by uzyskać odpowiednią wydajność urządzenia wciąż odsuwają w przyszłość jego wprowadzenie na rynek.

>Nowe MDMA ?
Konstatacja raczej.

>Ale o tym mówią już od 68 co najmniej.
W ewolucji nic nie doskonali się szybko. Ale przyjdzie kryska...
I chyba nie o to chodzi, by rzeczy działy się jak na tym filmiku,(aktor się okrutnie napracował - rękami). Ja się do tej roli nie piszę.

>>Nowe MDMA ?
>Konstatacja raczej.
Czego?
>>Ale o tym mówią już od 68 co najmniej.
>W ewolucji nic nie doskonali się szybko. Ale przyjdzie kryska...
>I chyba nie o to chodzi, by rzeczy działy się jak na tym filmiku,(aktor się okrutnie napracował - rękami). Ja się do tej roli nie piszę.
Spoko spoko automatyka ewoluowała na tyle, że obecność operatora jest zbyteczna. Myślę, że to raczej problem kosztów związanych z serwisem.

>I pomimo tego, że tyle ludzi jest nieszczęśliwych w związku i widzi tylu innych narzekających na swoje związki i całą resztę, która udaje, że jest ok, to dalej nie widzą, że skoro wszystkim źle, to chyba w tym modelu jest coś nie tak... Może to i sie sprawdzało 40 tysiecy lat temu, bo w grupie w końcu łatwiej przetrwać, ale teraz?

Są ludzie, którzy po prostu nie chcą być sami. W związku (nawet nie do końca udanym) zaspokajają jakieś swoje potrzeby.

---

Nie zawsze się traci, kiedy się zostaje pozbawionym czegoś. [Goethe]

>Są ludzie, którzy po prostu nie chcą być sami. W związku (nawet nie do końca udanym) zaspokajają jakieś swoje potrzeby.

I to jest ten strach o którym mówiłem (a może nie?). Ludzie tak mają od dziecka wpojone "musisz być z kimś", że sama myśl o zostaniu samemu ich przeraża. Nie widzę powodu, dla którego ktoś miałby trwać w nieudanym związku ( a to, że ja dzielę związki na nieudane i udawane to zupełnie inna sprawa ).

>Nie widzę powodu, dla którego ktoś miałby trwać w nieudanym związku

I bardzo dobrze. Ale są ludzie, którzy patrzą na to inaczej. Ja tam nie wybrzydzam na cudze wybory.

---

Nie zawsze się traci, kiedy się zostaje pozbawionym czegoś. [Goethe]

>>Są ludzie, którzy po prostu nie chcą być sami. W związku (nawet nie do końca udanym) zaspokajają jakieś swoje potrzeby.
   Moim zdaniem chodzi głównie o wygodę w seksie, będącym niejako "pod ręką" na co dzień. Na drugim miejscu różne odmiany poczucia bezpieczeństwa z ekonomicznym włącznie.

>Ludzie tak mają od dziecka wpojone "musisz być z kimś", że sama myśl o zostaniu samemu ich przeraża.
   Dorzuciłbym też inny aspekt sztucznych motywacji zawierania związków.

   Dostrzegam coś w rodzaju "kultury miłości", która akcentuje nie tyle "musisz z kimś być", ale także "musisz być z kimś z miłości".

   Ogólnie rzecz ujmując fetyszyzacja tego przyjemnego(?), lecz raczej nieżyciowego (statystycznie) w dłuższej perspektywie uczucia, sprawia, że spora liczba delikwentów po prostu wmawia sobie i innym, że "my się kochamy", przy czym dość symptomatyczne jest tu mówienie w liczbie mnogiej, będące niejako stawianiem partnera w sytuacji dokonanej - głupio przecie powiedzieć: gadaj za siebie, nawet jeśli ma się na ten temat zgoła odmienne zdanie.

   Najczęściej bywa, że związek nawet zawierany z miłości bilateralnej (hihi) trwa pomimo ustania motywacji początkowej, bo w trakcie gromadzą się drobne, lecz znaczące argumenty za wygodą, do której dochodzi poczucie mniejszej wartości w singlowej rzeczywistości, podsycane przez partnera znamiennym: i gdzie ty takiego drugiego głupiego znajdziesz?

   Przy czym częstszym jest zwracanie uwagi na swoją, mizerną perspektywę, niż na dwusieczność tego argumentu.

   Taki model lansowanego natrętnie przez otoczenie związku z miłości, jako najbardziej akceptowanego, włazi do łbów każdemu mniej odpornemu delikwentowi, a konformizm dopełnia reszty, żeby nie powiedzieć resztki szczęścia.

   Skutkuje to związkami pełnymi wewnętrznych napięć z powodu mniej lub bardziej niejasnego przeczucia, że coś tu nie tak, coś ten związek bardziej dla rodziny i sąsiadów, niż dla "nas", ale ciągnijmy ten wózek, no bo "we dwoje lżej".

   I każda zmiana jawi się tylko na gorsze, bo nieznane.
   I trzeba będzie życie "zaczynać od początku", jakby w tym banałku choć ciut prawdy było, że o logice nie wspomnę.

   Krótko pisząc - dostrzegam u podstaw takiej schizmy brak świadomego i pragmatycznie realizowanego egoizmu nie tylko przy zawieraniu związków, ale i w trakcie ich trwania.

>   Skutkuje to związkami pełnymi wewnętrznych napięć z powodu mniej lub bardziej niejasnego przeczucia, że coś tu nie tak, coś ten związek bardziej dla rodziny i sąsiadów, niż dla "nas", ale ciągnijmy ten wózek, no bo "we dwoje lżej".

A kto powiedział, że związki mają być "dla nas"?

---

Nie zawsze się traci, kiedy się zostaje pozbawionym czegoś. [Goethe]

>A kto powiedział, że związki mają być "dla nas"?
   Otwieramy listę?- bo ja powtórnie podpisuję się pod tym pytaniem.

>A kto powiedział, że związki mają być "dla nas"?

A dla kogo?

---

Tak widzę to do momentu, gdy znajdziesz kolejną nieścisłość.

>>A kto powiedział, że związki mają być "dla nas"?
>A dla kogo?

Może właśnie bardziej dla społeczności, w której żyjemy, niż dla nas.

---

Nie zawsze się traci, kiedy się zostaje pozbawionym czegoś. [Goethe]

>>>A kto powiedział, że związki mają być "dla nas"?
>>A dla kogo?
>Może właśnie bardziej dla społeczności, w której żyjemy, niż dla nas.

A dlaczego jakaś społeczność miałaby nas obchodzić? Czemu ja miałbym obchodzić społeczność?

>A dlaczego jakaś społeczność miałaby nas obchodzić?

Nie musi Cię obchodzić. To Twoja sprawa, co robisz.

>Czemu ja miałbym obchodzić społeczność?

I nie obchodzisz jej. Te związki są korzystne dla jej trwania i rozwoju.

---

Nie zawsze się traci, kiedy się zostaje pozbawionym czegoś. [Goethe]

>I nie obchodzisz jej. Te związki są korzystne dla jej trwania i rozwoju.
A w krajach już rozwiniętych, bo że w rozwijających się to jeszcze jakoś zrozumiem.

>A w krajach już rozwiniętych, bo że w rozwijających się to jeszcze jakoś zrozumiem.

W rozwiniętych, dla trwania.

---

Nie zawsze się traci, kiedy się zostaje pozbawionym czegoś. [Goethe]

>>A w krajach już rozwiniętych, bo że w rozwijających się to jeszcze jakoś zrozumiem.
>W rozwiniętych, dla trwania.
Trwanie jest procesem statycznym, czyli sztucznym, w sensie sprzecznym z naturą świata, zbudowanego z dynamicznych interakcji.
Zresztą nawet Ania Jantar śpiewała, że "Nic nie może przecież wiecznie trwać"

>Trwanie jest procesem statycznym, czyli sztucznym, w sensie sprzecznym z naturą świata, zbudowanego z dynamicznych interakcji.

Owszem, ale wydaje się, że ludzie chcą trwania. Bardzo często kurczowo się trzymają tego co jest, pragną żeby zostało tak jak było, zmiany postrzegają jako negatywne. Czyż nie o tym jest ten wątek?

>Zresztą nawet Ania Jantar śpiewała, że "Nic nie może przecież wiecznie trwać"

I swego czasu, wszyscy tego słuchali, ale... nie słyszeli (bądź nie chcieli słyszeć).

---

Nie zawsze się traci, kiedy się zostaje pozbawionym czegoś. [Goethe]

Dlaczego Ty też wypowiadasz się w liczbie mnogiej w wątku na temat seksu?
Czujesz się odrobinkę skrępowana, czy jak?

>Dlaczego Ty też wypowiadasz się w liczbie mnogiej w wątku na temat seksu?
>Czujesz się odrobinkę skrępowana, czy jak?

Piszę o tym, co mi się wydaje o ludziach, ich przeżyciach i potrzebach - ogólnie. Część z tego pewnie dotyczy i mnie. Ale nie wszystko.

---

Nie zawsze się traci, kiedy się zostaje pozbawionym czegoś. [Goethe]

>Piszę o tym, co mi się wydaje o ludziach, ich przeżyciach i potrzebach - ogólnie. Część z tego pewnie dotyczy i mnie. Ale nie wszystko.
A mnie bardziej interesuje to co Ty czujesz i wiesz na swój temat, niż to co Ci się wydaje, że ludziom się wydaje.
Chciałbym się czegoś dowiedzieć a nie czytać o może być może

>>Piszę o tym, co mi się wydaje o ludziach, ich przeżyciach i potrzebach - ogólnie. Część z tego pewnie dotyczy i mnie. Ale nie wszystko.
>A mnie bardziej interesuje to co Ty czujesz i wiesz na swój temat, niż to co Ci się wydaje, że ludziom się wydaje.
>Chciałbym się czegoś dowiedzieć a nie czytać o może być może

A co chciałbyś wiedzieć. Oczywiście w rozsądnych granicach.

---

Nie zawsze się traci, kiedy się zostaje pozbawionym czegoś. [Goethe]

>A co chciałbyś wiedzieć. Oczywiście w rozsądnych granicach.
Rozsądek Twój czy mój ustalamy za miarę?

>>A co chciałbyś wiedzieć. Oczywiście w rozsądnych granicach.
>Rozsądek Twój czy mój ustalamy za miarę?

Mój.

---

Nie zawsze się traci, kiedy się zostaje pozbawionym czegoś. [Goethe]

>Mój.
Nie wiem czy to rozsądne

>>Mój.
>Nie wiem czy to rozsądne

Nie wiesz.

---

Nie zawsze się traci, kiedy się zostaje pozbawionym czegoś. [Goethe]

>Nie wiesz.
No nie wiem bardzo wielu rzeczy.
Ale może się dowiem do czego potrzebny jest ci związek?

>No nie wiem bardzo wielu rzeczy.
>Ale może się dowiem do czego potrzebny jest ci związek?

Nie lubię być sama. Lubię mieć kogoś, przy kim mogę być sobą, kto posiedzi ze mną w domu wieczorem, rozbawi mnie (albo ja jego), pocieszy, kiedy mam doła (lub ja jego). Kogoś, na kogo wsparcie mogę liczyć (i wzajemnie). Kogoś, kogo kocham, a on mnie.

---

Nie zawsze się traci, kiedy się zostaje pozbawionym czegoś. [Goethe]

>>Ale może się dowiem do czego potrzebny jest ci związek?
>Nie lubię być sama.
To podobnie jak Ci ludzie co pewnie myślą.
>Lubię mieć kogoś, przy kim mogę być sobą,
Na co dzień jesteś kimś innym znaczy odpowiednim dla społeczeństwa?
>kto posiedzi ze mną w domu wieczorem,
Chyba nie tylko dlatego, że jest ciemno?
>rozbawi mnie (albo ja jego), pocieszy, kiedy mam doła (lub ja jego).
Czyli w celach rozrywkowych po ciężkim dniu spędzonym wśród trwającej lub rozwijającej się społeczności.
>Kogoś, na kogo wsparcie mogę liczyć (i wzajemnie).
Samopomoc wzajemna.
Popatrz myślisz trochę inaczej niż ci co myślą, że związki pozytywnie wpływają na społeczność.
Widzę tu głównie antidotum na brak integracji społecznej.
>Kogoś, kogo kocham, a on mnie.
I tutaj nareszcie doszłaś do tematu ściśle związanego z wątkiem.
Miłość w sensie oddania czy zaspokojenia swoich ww. potrzeb?
I gdzie w tym wszystkim ten tytułowy sex zginął?

>>Nie lubię być sama.
>To podobnie jak Ci ludzie co pewnie myślą.

Być może.

>>Lubię mieć kogoś, przy kim mogę być sobą,
>Na co dzień jesteś kimś innym znaczy odpowiednim dla społeczeństwa?

Zgadłeś. W dzień jestem żabą, a wieczorem księżniczką. A może odwrotnie. Nie pamiętam.

>>kto posiedzi ze mną w domu wieczorem,
>Chyba nie tylko dlatego, że jest ciemno?

Oczywiście, że tylko z tego powodu.

>>rozbawi mnie (albo ja jego), pocieszy, kiedy mam doła (lub ja jego).
>Czyli w celach rozrywkowych po ciężkim dniu spędzonym wśród trwającej lub rozwijającej się społeczności.

Tak i to jest wyłącznie lekka rozrywka, a jakże.

>>Kogoś, na kogo wsparcie mogę liczyć (i wzajemnie).
>Samopomoc wzajemna.

Samopomoc chłopska.

>Popatrz myślisz trochę inaczej niż ci co myślą, że związki pozytywnie wpływają na społeczność.

Ludzie są różni.

>Miłość w sensie oddania czy zaspokojenia swoich ww. potrzeb?

Nie widzę sensu zastanawiania się nad tym. Jeżeli kiedyś zacznę to robić, będzie to oznaczać, że miłość się skończyła.

>I gdzie w tym wszystkim ten tytułowy sex zginął?

Jest i owszem. Ale nie w tej kategorii pojęć.

---

Nie zawsze się traci, kiedy się zostaje pozbawionym czegoś. [Goethe]

>Nie widzę sensu zastanawiania się nad tym. Jeżeli kiedyś zacznę to robić, będzie to oznaczać, że miłość się skończyła.
Bardzo ładnie to ujęłaś.
>>I gdzie w tym wszystkim ten tytułowy sex zginął?
>Jest i owszem. Ale nie w tej kategorii pojęć.
Tzn. pojawia się tylko w powyższej bez pojęciowej kategorii, czy masz jeszcze jakieś inne?
Np. nagły przypływ dzikiej namiętności zupełnie poza poruszanymi wcześnie kategoriami.
Albo czy partnerstwo w uprzednio przedstawianych kategoriach jest kompletne a seks jest poza tym partnerstwem?

>Tzn. pojawia się tylko w powyższej bez pojęciowej kategorii, czy masz jeszcze jakieś inne?

Dla mnie seks nie wynika z faktu bycia w związku. Podobnie jest z miłością. Nie kocham dlatego, że jestem w związku, ale jestem w związku dlatego, że kocham i dlatego też nawiązuję relację seksualną.
Generalnie więc związek nie jest mi potrzebny do miłości (i seksu), ale miłość (i seks) są potrzebne do stworzenia związku.

>Albo czy partnerstwo w uprzednio przedstawianych kategoriach jest kompletne a seks jest poza tym partnerstwem?

Nie jest poza partnerstwem, ale umiejscowiłabym go raczej w kategorii przyczyn a nie skutków.

---

Nie zawsze się traci, kiedy się zostaje pozbawionym czegoś. [Goethe]

>... Generalnie więc związek nie jest mi potrzebny do miłości (i seksu), ale miłość (i seks) są potrzebne do stworzenia związku.
Znam wiele przypadków takich dwu lub więcej związkowych przebiegających równolegle.
Myślę, że ich podłoże jest uwarunkowane biologicznie, zwłaszcza w przypadku płci pięknej.
>>Albo czy partnerstwo w uprzednio przedstawianych kategoriach jest kompletne a seks jest poza tym partnerstwem?
>Nie jest poza partnerstwem, ale umiejscowiłabym go raczej w kategorii przyczyn a nie skutków.
Zaczęłaś podaną mi listę od pozycji nr 2 czy to jest najmniej istotna przyczyna.

>>... Generalnie więc związek nie jest mi potrzebny do miłości (i seksu), ale miłość (i seks) są potrzebne do stworzenia związku.
>Znam wiele przypadków takich dwu lub więcej związkowych przebiegających równolegle.
>Myślę, że ich podłoże jest uwarunkowane biologicznie, zwłaszcza w przypadku płci pięknej.

Związkowych przebiegających równolegle? Możesz jaśniej?

>>Nie jest poza partnerstwem, ale umiejscowiłabym go raczej w kategorii przyczyn a nie skutków.
>Zaczęłaś podaną mi listę od pozycji nr 2 czy to jest najmniej istotna przyczyna.

A co jest nr 2, bo nie chce mi się teraz wracać do list?

---

Nie zawsze się traci, kiedy się zostaje pozbawionym czegoś. [Goethe]

>Związkowych przebiegających równolegle? Możesz jaśniej?
No był nawet kiedyś taki serial "Matki, żony i kochanki"
>>Zaczęłaś podaną mi listę od pozycji nr 2 czy to jest najmniej istotna przyczyna.
>A co jest nr 2, bo nie chce mi się teraz wracać do list?
Nie chodzi mi o to co jest nr 2, tylko czego nie ma pod nr 1

>No był nawet kiedyś taki serial "Matki, żony i kochanki"

Powiedziałabym, że rola kochanki jest składową roli żony. To chyba nic nowego.

>Nie chodzi mi o to co jest nr 2, tylko czego nie ma pod nr 1

No to czego nie ma? Wszystko tak numerujesz?

---

Nie zawsze się traci, kiedy się zostaje pozbawionym czegoś. [Goethe]

>Powiedziałabym, że rola kochanki jest składową roli żony. To chyba nic nowego.
Tak. Ilu kochanków może mieć, Twoim zdaniem, żona by ten skład wypełnić?
>No to czego nie ma? Wszystko tak numerujesz?
Złotko moje Ty naj..., proszę Cię:
Jeżeli nie wycinasz zbędnych cytatów to nie oszczędzaj własnego scroll'a i przeczytaj poprzednią wiadomość.
Z całą sympatią ale naprawdę przepisywanie pytań jest trochę męczące.
A ja w dodatku jestem bardzo leniwy.

>Tak. Ilu kochanków może mieć, Twoim zdaniem, żona by ten skład wypełnić?

To jednak mam gdybać?

>A ja w dodatku jestem bardzo leniwy.

Ja też.

---

Nie zawsze się traci, kiedy się zostaje pozbawionym czegoś. [Goethe]

>To jednak mam gdybać?
A odpowiedzieć nie możesz?
>>A ja w dodatku jestem bardzo leniwy.
>Ja też.
To chyba se pogadaliśmy

>A odpowiedzieć nie możesz?

Mogę. Jedna kochanka - jeden kochanek.

>To chyba se pogadaliśmy

I tak się rozmowa już od jakiegoś czasu nie klei.

---

Nie zawsze się traci, kiedy się zostaje pozbawionym czegoś. [Goethe]

>Mogę. Jedna kochanka - jeden kochanek.
Ale to nie ma żadnej podstawy biologicznej
>>To chyba se pogadaliśmy
>I tak się rozmowa już od jakiegoś czasu nie klei.
Przeszła rozsądek?

>>Mogę. Jedna kochanka - jeden kochanek.
>Ale to nie ma żadnej podstawy biologicznej

Myślisz, że ja egzystuję poza biologią?

Poza tym nie wydaje mi się, żeby aż tak wielu ludzi miało więcej niż jednego partnera (czy partnerke) w tym samym czasie.

>Przeszła rozsądek?

Nie.

---

Nie zawsze się traci, kiedy się zostaje pozbawionym czegoś. [Goethe]

>Myślisz, że ja egzystuję poza biologią?
Szkoda, że nie poza uwarunkowaniami społecznymi.
>>Przeszła rozsądek?
>Nie.
To dlaczego kręcisz zamiast odpowiadać?

>To dlaczego kręcisz zamiast odpowiadać?

Może dlatego, że zadajesz mi pokrętne pytania

---

Nie zawsze się traci, kiedy się zostaje pozbawionym czegoś. [Goethe]

>Poza tym nie wydaje mi się, żeby aż tak wielu ludzi miało więcej niż jednego partnera (czy partnerke) w tym samym czasie.
Jak nie sprawdzałaś to nie wiesz.

>Jak nie sprawdzałaś to nie wiesz.

No, nie sprawdzałam. I nie wiem.

---

Nie zawsze się traci, kiedy się zostaje pozbawionym czegoś. [Goethe]

>No, nie sprawdzałam. I nie wiem.
Ale nigdy Cię nie korciło tak nawet przez chwileczkę?
Tylko nie kręć to jest proste pytanie.

>Tylko nie kręć to jest proste pytanie.

Ale nierozsądne.

---

Nie zawsze się traci, kiedy się zostaje pozbawionym czegoś. [Goethe]

>>Tylko nie kręć to jest proste pytanie.
>Ale nierozsądne.
Wykrakałem

>Wykrakałem

Widać, granice rozsądku, u różnych ludzi, różne są.

---

Nie zawsze się traci, kiedy się zostaje pozbawionym czegoś. [Goethe]

>Widać, granice rozsądku, u różnych ludzi, różne są.
Ale podobno kobieta zmienną jest.
>

---

Nie zawsze się traci, kiedy się zostaje pozbawionym czegoś. [Goethe]
Aż sprawdzę jak Ci poszło w tych testach.

>Aż sprawdzę jak Ci poszło w tych testach.

W jakich testach?

---

Nie zawsze się traci, kiedy się zostaje pozbawionym czegoś. [Goethe]

>W jakich testach?
Takich
Ale wyniku nie podałaś.
Cóż, jak to śpiewała Alicja M.

> Takich
>Ale wyniku nie podałaś.

Miałam 70 pkt.

>Cóż, jak to śpiewała Alicja M.

Bardzo lubię Alicję M. Dzięki.

---

Nie zawsze się traci, kiedy się zostaje pozbawionym czegoś. [Goethe]

>Miałam 70 pkt.
To wg. katolickich wartości jestes kobieca
>Bardzo lubię Alicję M. Dzięki.
Drobiazg.
A ja lubię tekst piosenki:
"Być kobietą, być kobietą - marzę ciągle będąc dzieckiem,
być kobietą, bo kobiety są występne i zdradzieckie...
Być kobietą, być kobietą - oszukiwać, dręczyć, zdradzać
nawet, gdyby komuś miało to przeszkadzać. "

>To wg. katolickich wartości jestes kobieca

A ja myślałam, że kobiecość jest jedna.

>A ja lubię tekst piosenki:
>"Być kobietą, być kobietą - marzę ciągle będąc dzieckiem,
>być kobietą, bo kobiety są występne i zdradzieckie...
>Być kobietą, być kobietą - oszukiwać, dręczyć, zdradzać
>nawet, gdyby komuś miało to przeszkadzać. "

Przecież to tylko literacka fikcja.

---

Nie zawsze się traci, kiedy się zostaje pozbawionym czegoś. [Goethe]

>Przecież to tylko literacka fikcja.
Ale za to jak naukowa.

>>Przecież to tylko literacka fikcja.
>Ale za to jak naukowa.

Chyba jesteś trochę uprzedzony.

---

Nie zawsze się traci, kiedy się zostaje pozbawionym czegoś. [Goethe]

>Chyba jesteś trochę uprzedzony.
A gdzie tam, tylko świadomy.

>>Chyba jesteś trochę uprzedzony.
>A gdzie tam, tylko świadomy.

Rozumiem, że posiadłeś wiedzę ogólną na podstawie nikłego ułamka rzeczywistości. Można i tak.

---

Nie zawsze się traci, kiedy się zostaje pozbawionym czegoś. [Goethe]

>Rozumiem, że posiadłeś wiedzę ogólną na podstawie nikłego ułamka rzeczywistości. Można i tak.
Nie dzielę swojej rzeczywistości na ułamki.

>>Rozumiem, że posiadłeś wiedzę ogólną na podstawie nikłego ułamka rzeczywistości. Można i tak.
>Nie dzielę swojej rzeczywistości na ułamki.

Podchodzisz do sprawy holistycznie? Rozumiem. Albo nie.

---

Nie zawsze się traci, kiedy się zostaje pozbawionym czegoś. [Goethe]

>Podchodzisz do sprawy holistycznie?
I empirycznie.
>Rozumiem. Albo nie.
Być może

>>Podchodzisz do sprawy holistycznie?
>I empirycznie.

Holistyczna empiryczność?

---

Nie zawsze się traci, kiedy się zostaje pozbawionym czegoś. [Goethe]

> Holistyczna empiryczność?
Jakieś 3 mld./365 dni= sama sobie policz taką holistyczność empiryczną.

>>>A kto powiedział, że związki mają być "dla nas"?
>>A dla kogo?
>Może właśnie bardziej dla społeczności, w której żyjemy, niż dla nas.
Tzn. dla mas czyli ludu pracującego.

>Tzn. dla mas czyli ludu pracującego.

Raczej miałam na myśli stado.

---

Nie zawsze się traci, kiedy się zostaje pozbawionym czegoś. [Goethe]

>Raczej miałam na myśli stado.
Stada organizują się na przeróżne sposoby, skąd ten pomysł, że związkowość jest najlepszym?

>>Raczej miałam na myśli stado.
>Stada organizują się na przeróżne sposoby, skąd ten pomysł, że związkowość jest najlepszym?

Nie napisałam, że jest najlepszym.

---

Nie zawsze się traci, kiedy się zostaje pozbawionym czegoś. [Goethe]

>>>A kto powiedział, że związki mają być "dla nas"?
>>A dla kogo?
>Może właśnie bardziej dla społeczności, w której żyjemy, niż dla nas.

Nie rozumiem. Wstępując w związek, zakładam (słusznie czy nie), że będę w nim szczęśliwy. Gdybym sądził inaczej, to nie wstępuję. Niech se inni cierpią za miliony, jeśli w ogóle ma to jakiś sens, że jeden wiążąc się uszczęśliwia kogoś trzeciego.
Nie jestem księciem, którego małżeństwo z kostropatą księżniczką może zapewnić pokój w kraju. Sądzę, że to czy jestem w związku psa z kulawą łapą nawet nie obchodzi.

---

Tak widzę to do momentu, gdy znajdziesz kolejną nieścisłość.

>Nie rozumiem. Wstępując w związek, zakładam (słusznie czy nie), że będę w nim szczęśliwy. Gdybym sądził inaczej, to nie wstępuję. Niech se inni cierpią za miliony, jeśli w ogóle ma to jakiś sens, że jeden wiążąc się uszczęśliwia kogoś trzeciego.

Tak, ale jest społeczne oczekiwanie (zapotrzebowanie), że ludzie będą tworzyć stałe związki po to, aby "dostarczać" społeczeństwu nowych obywateli. I myślę, że nawet to, że ludzie postanawiają być ze sobą z miłości, u części z nich może wynikać z wpojonego poczucia konieczności takiego postępowania. Jeżeli wszyscy wokół kogoś mają, to Ty najczęściej też będziesz chciał mieć.

---

Nie zawsze się traci, kiedy się zostaje pozbawionym czegoś. [Goethe]

>Tak, ale jest społeczne oczekiwanie (zapotrzebowanie), że ludzie będą tworzyć stałe związki

Jest też społeczne zapotrzebowanie na różne dobra materialne a jakoś nikomu nie śpieszy się ich rozdawać.

>po to, aby "dostarczać" społeczeństwu nowych obywateli.

Ludzi "robi się" przez przypadek, niechcący albo celowo dla siebie. Kto by zamierzał tak uszczęśliwiać społeczeństwo, byłby raczej marnym rodzicem.

>I myślę, że nawet to, że ludzie postanawiają być ze sobą z miłości, u części z nich może wynikać z wpojonego poczucia konieczności takiego postępowania.

Akurat z tym się nie spieram. Z rozmów ze znajomymi wnioskuję, że takie "myślenie" prezentują najczęściej kobiety choć i mężczyznom się zdarza. Nieraz byłem świadkiem naśmiewanie się ze starych kawalerów. Nieodmiennie mam wrażenie, że jednym nie mieści się w głowie, że ktoś może chcieć być "sam" a drugimi kieruje zwykła zazdrość.

>Jeżeli wszyscy wokół kogoś mają, to Ty najczęściej też będziesz chciał mieć.

Żartujesz? Ty masz "kogoś" jednego na całe życie a "samotna" panna może zmieniać mężczyzn z dowolną częstotliwością. Może, tylko "może", Ty masz bardziej ale ona ma przecież więcej.

>

---

Nie zawsze się traci, kiedy się zostaje pozbawionym czegoś. [Goethe]

Otóż to

---

Tak widzę to do momentu, gdy znajdziesz kolejną nieścisłość.

>>Tak, ale jest społeczne oczekiwanie (zapotrzebowanie), że ludzie będą tworzyć stałe związki
>Jest też społeczne zapotrzebowanie na różne dobra materialne a jakoś nikomu nie śpieszy się ich rozdawać.

Nie widzę podobieństwa. Tworząc związek, ludzie muszą uzyskiwać także indywidualne korzyści. I uzyskują je.
Myślę, że po prostu tak, a nie inaczej potoczyła się ewolucja, najpierw biologiczna, a za nią społeczna, że trwałe związki stały się przez społeczność stanem pożądanym (statystycznie). Wcale nie jest powiedziane, że jest to optymalny wariant. Być może w przyszłości społeczeństwa wypracują całkiem odmienne modele. Kto wie?

>Ludzi "robi się" przez przypadek, niechcący albo celowo dla siebie. Kto by zamierzał tak uszczęśliwiać społeczeństwo, byłby raczej marnym rodzicem.

No to co? Kwiatek też nie jest kolorowy i pachnący po to, by pszczółka mogła się najeść, a ludzie zebrać miód, ale po to, by ta pszczółka przeniosła pyłek z pręcików na słupek. Tak to jest zorganizowane, że jedna korzyść, powoduje korzyść drugą. Wiem, że miło jest o sobie myśleć jako o istocie podejmującej całkowicie autonomiczne decyzje, ale obawiam się, że rzeczywistość jednak nam na to nie pozwala. Jesteśmy uwikłani w różnorodne zależności biologiczne i społeczne, których po części prawdopodobnie w ogóle sobie nie uświadamiamy, a które często determinują nasze decyzje. Jesteśmy tylko częścią przyrody. Ja się na to nie obrażam. Choć przyznam, że do tej myśli trzeba się przyzwyczaić.

>Akurat z tym się nie spieram. Z rozmów ze znajomymi wnioskuję, że takie "myślenie" prezentują najczęściej kobiety choć i mężczyznom się zdarza.

To jest całkiem możliwe. Myślę, że jest to uwarunkowanie ewolucyjne. Kobiety więcej ryzykują, bo to one rodzą dzieci. Stały związek daje większą szansę na powodzenie w wychowaniu potomstwa.

>Nieraz byłem świadkiem naśmiewanie się ze starych kawalerów. Nieodmiennie mam wrażenie, że jednym nie mieści się w głowie, że ktoś może chcieć być "sam" a drugimi kieruje zwykła zazdrość.

Są ludzie, którzy nie lubią innych, różniących się od nich. Pewnie gardząc innymi, naśmiewając się rekompensują sobie jakieś swoje braki (rzeczywiste bądź urojone). Mnie w zasadzie mało obchodzi to, co robią inni.

>Żartujesz? Ty masz "kogoś" jednego na całe życie a "samotna" panna może zmieniać mężczyzn z dowolną częstotliwością. Może, tylko "może", Ty masz bardziej ale ona ma przecież więcej.

To zależy, co kto lubi.

>>

---

Nie zawsze się traci, kiedy się zostaje pozbawionym czegoś. [Goethe]
>Otóż to
>

---

Tak widzę to do momentu, gdy znajdziesz kolejną nieścisłość.

Znowu się przyczepiłeś!?

---

Nie zawsze się traci, kiedy się zostaje pozbawionym czegoś. [Goethe]

>Nie widzę podobieństwa. Tworząc związek, ludzie muszą uzyskiwać także indywidualne korzyści. I uzyskują je.

Właśnie o tym mówię. Wiążą się dla własnej a nie społecznej korzyści. Może wychodzi to na dobre społeczeństwu ale motywy jednostek są jasne.

>Być może w przyszłości społeczeństwa wypracują całkiem odmienne modele. Kto wie?

Bardzo możliwe. Sądzę, że to, jak wszystko, co udaje nam się w postępie przewidzieć, już powoli się dzieje.

>Wiem, że miło jest o sobie myśleć jako o istocie podejmującej całkowicie autonomiczne decyzje, ale obawiam się, że rzeczywistość jednak nam na to nie pozwala. Jesteśmy uwikłani w różnorodne zależności biologiczne i społeczne, których po części prawdopodobnie w ogóle sobie nie uświadamiamy, a które często determinują nasze decyzje.

Ja tak o sobie nie myślę. Jak o tym całkowicie wolnym umyśle, który może coś tam myśleć niezależnie od wszystkiego. Zdaje mi się, że nawet w teorii jest to niemożliwe. Cały nasz umysł to różne zależności.

>Choć przyznam, że do tej myśli trzeba się przyzwyczaić.

Wystarczy sobie to tylko uzmysłowić. Później nie ma już wyjścia

>Są ludzie, którzy nie lubią innych, różniących się od nich. Pewnie gardząc innymi, naśmiewając się rekompensują sobie jakieś swoje braki (rzeczywiste bądź urojone). Mnie w zasadzie mało obchodzi to, co robią inni.

Albo zazdroszczą im po prostu, że sami nie mogą zmieniać codziennie partnerów i udają, że się naśmiewają a w duszy szlag ich trafia

>>Żartujesz? Ty masz "kogoś" jednego na całe życie a "samotna" panna może zmieniać mężczyzn z dowolną częstotliwością. Może, tylko "może", Ty masz bardziej ale ona ma przecież więcej.
>To zależy, co kto lubi.

Więc jak ma się to do tego, co mają wszyscy wokół?

>>>

---

Nie zawsze się traci, kiedy się zostaje pozbawionym czegoś. [Goethe]
>>Otóż to
>>

---

Tak widzę to do momentu, gdy znajdziesz kolejną nieścisłość.
>Znowu się przyczepiłeś!?

bo podoba mi się to stwierdzenie.

Pozdrawiam.

---

Tak widzę to do momentu, gdy znajdziesz kolejną nieścisłość.

>>Nie widzę podobieństwa. Tworząc związek, ludzie muszą uzyskiwać także indywidualne korzyści. I uzyskują je.
>Właśnie o tym mówię. Wiążą się dla własnej a nie społecznej korzyści. Może wychodzi to na dobre społeczeństwu ale motywy jednostek są jasne.

Pytanie było nie o motywy, lecz o korzyść. O ile pamiętam. Pytanie, czy korzyść jednostki jest podporządkowana korzyści ogółu, czy odwrotnie?

>Wystarczy sobie to tylko uzmysłowić. Później nie ma już wyjścia

Nie ma. Ale faza buntu może wystąpić.

>Albo zazdroszczą im po prostu, że sami nie mogą zmieniać codziennie partnerów i udają, że się naśmiewają a w duszy szlag ich trafia

Może i tak. Choć właściwie, to myślę, że człowiek zawsze chce tego, czego w danym momencie nie ma. I wydaje mu się, że jeżeli to zdobędzie, to rozwiąże to wszystkie jego problemy. Tylko, że wcale tak nie jest.

>Więc jak ma się to do tego, co mają wszyscy wokół?

Nie wiem. Ale ja jestem raczej dość aspołeczną osobą.

---

Nie zawsze się traci, kiedy się zostaje pozbawionym czegoś. [Goethe]

>>>Nie widzę podobieństwa. Tworząc związek, ludzie muszą uzyskiwać także indywidualne korzyści. I uzyskują je.
>>Właśnie o tym mówię. Wiążą się dla własnej a nie społecznej korzyści. Może wychodzi to na dobre społeczeństwu ale motywy jednostek są jasne.
>Pytanie było nie o motywy, lecz o korzyść. O ile pamiętam.

Hm. Nie bardzo. Ja od początku o motywach Chyba spieramy się bez celu w takim razie.

>Nie wiem. Ale ja jestem raczej dość aspołeczną osobą.

Rozumiem. Do zobaczenia na społecznościowym portalu

Pozdrawiam.

>

---

Nie zawsze się traci, kiedy się zostaje pozbawionym czegoś. [Goethe]

Nie zawsze się zyskuje, kiedy zostaje się czymś obdarzonym

---

Tak widzę to do momentu, gdy znajdziesz kolejną nieścisłość.

>Hm. Nie bardzo. Ja od początku o motywach Chyba spieramy się bez celu w takim razie.

Chyba na to wygląda.

>>Nie wiem. Ale ja jestem raczej dość aspołeczną osobą.
>Rozumiem. Do zobaczenia na społecznościowym portalu

Tu mnie masz. Ale i tak uważam się za odludka.

---

Nie zawsze się traci, kiedy się zostaje pozbawionym czegoś. [Goethe]

>Tu mnie masz. Ale i tak uważam się za odludka.

Chciałabyś

>>Tu mnie masz. Ale i tak uważam się za odludka.
>Chciałabyś

Ale tak jest. Kiedy spraceruję, to obecność innych ludzi mnie drażni. To chyba test na odludka zdałam?

---

Nie zawsze się traci, kiedy się zostaje pozbawionym czegoś. [Goethe]

>Kiedy spraceruję, to obecność innych ludzi mnie drażni. To chyba test na odludka zdałam?
Można kochać ludzi, ale czasem każdy z nas potrzebuje pobyć sam. To normalne. Czy chcesz powiedzieć, ze ja też mam jakiś feler?

Dobra. Wiem. Zaraz kilka osób odezwie się, ze mam jakiś problem... ale kto będzie na to zwracać uwagę? ja nie, jakby co

Pozdrawiam znad eseju

>Pozdrawiam znad eseju

Piszesz esej? Ja też miałam coś napisać, a siedzę tutaj. Lenistwo moje wielkie jest.

---

Nie zawsze się traci, kiedy się zostaje pozbawionym czegoś. [Goethe]

Jak klasyczna baba, jednym okiem śledzę to, co się dzieje na forum, bo bardzo lubię "czytać" niektóre osoby , drugim "siedzę" na tekście, który piszę. Ha! Mam jeszcze kilka innych oczu dla innych, zajmujących, zajęć. Noc długa, dam radę

Sterty książek wokół, zaczepiający kot, który przepięknie patrzy mi w oczy... Jest fajnie
Mówię Ci, zabieraj Kowalską i przyjeżdżaj.
To się będzie działo

>Jak klasyczna baba, jednym okiem śledzę to, co się dzieje na forum, bo bardzo lubię "czytać" niektóre osoby , drugim "siedzę" na tekście, który piszę. Ha! Mam jeszcze kilka innych oczu dla innych, zajmujących, zajęć. Noc długa, dam radę
>

A skąd Ty masz tyle oczu, J. Szulc?

>Sterty książek wokół, zaczepiający kot, który przepięknie patrzy mi w oczy... Jest fajnie
>Mówię Ci, zabieraj Kowalską i przyjeżdżaj.

A pewnie, że zabiorę. Zwłaszcza, że mam po drodze (chyba).

>To się będzie działo

Jak nie, to nie przyjeżdżam.

---

Nie zawsze się traci, kiedy się zostaje pozbawionym czegoś. [Goethe]

>A skąd Ty masz tyle oczu, J. Szulc?
- bo nie mam innego wyjścia, żeby zebrać z tego życia, ile się da. A mam wielki apetyt, jakby co...

>A pewnie, że zabiorę. Zwłaszcza, że mam po drodze (chyba).
Ten drobiazg jest do "zgrania", mam nadzieję.

>Jak nie, to nie przyjeżdżam.
A spróbuj

To i tak Cię znajdę

>To i tak Cię znajdę

A zapraszam, zapraszam.

---

Nie zawsze się traci, kiedy się zostaje pozbawionym czegoś. [Goethe]