Marcus ma rację: To co nam jest dzisiaj potrzebne, to nie jest jakiś nowy system handlowy, tylko formalny zakaz "tworzenia pieniędzy" w bankach i problem z głowy...

Otworzyłem nowy wątek ponieważ na stary "Pieniądz bez długu" się nie załapałem, a mam coś istotnego do dodania.

Zgadzam z wypowiedziami Fizyka, Satyra i w dużej części Pavvela.

Nie rozumiem dlaczego Pavvel traktuje deflację, nie jako przejaw uczciwego reagowania rynku przez powrót do równowagi, która według Pavvela ma być najwyraźniej niepożądana.
Jeżeli zatrudnię robotników płacąc częściowo fałszywymi pieniędzmi, a dokładnie to robi państwo promując inflację i zwalczając deflację, to będę mieć rozwój gospodarczy kosztem oszustwa, dopóki ludzie się nie zorientują.
To nie jest mój problem, że ludzie dalej się najwyraźniej nie orientują i pracują przez głupotę częściowo za darmo, strajkując od czasu do czasu, aby częściowo odzyskać to, co im się planowo i bez skrupułów zabiera. Oszustwo się opłaca mimo to, bo nie wszyscy strajkują, płatność następuje i tak z opóźnieniem, a ludzie mają wrażenie odniesionego sukcesu.

Nie rozumiem też deprecjonowania parytetu i wykazywanie jego mankamentu z powodu potencjalnie zmiennej ceny złota w wyniku nowej podaży, lub jego nowych zastosowań.
Kto mówi, że parytet musi być tylko w złocie, a nie może być jakimś koszykiem świadczeń z wartością 1 kWh włącznie. Parytet w energii jest dobrym rozwiązaniem, bo płatność może być z sensownych powodów odłożona w czasie. Parytet opiewałby na Energię, przy określonej prawem "mocy".

Pomysł Marcusa i nie tylko jego, też moim zdaniem jest świetny, ponieważ obchodzi się całkowicie bez parytetu.

W opisanych przez Pavvela i Satyra mechanizmach kreacji pieniądza brakuje podkreślenia jednego istotnego elementu.

Opisany system kreacji pieniądza byłby "uczciwy", gdyby po spłacie kredytu, całkowicie wirtualne pieniądze użyte dla kredytowania rozpływały się w wirtualności, pozostawiając jedynie zysk w postaci kosztów kredytu jako plus na koncie banku. Z niezrozumiałych jednak dla mnie względów i przy użyciu dziwnego mechanizmu tak się jednak nie dzieje. Wirtualne pieniądze nie przestają najwyraźniej istnieć kiedykolwiek i kredyty są zakamuflowaną metodą legalnego, ciągłego wprowadzania fałszywek na rynek, bo inaczej trudno to nazwać. Może ten argument otworzy oczy Stilgarowi i Autografce. Dlaczego zewsząd słychać wołanie i namawianie do brania kredytów i przedstawianie takiego zachowania jako zupełnie normalnego? Stwarza się wręcz u kredytobiorców wrażenie, że bank wie co robi i nie udzieli komuś kredytu jeżeli nie jest przekonany o tym że ta osoba go spłaci. Patologia goni patologię, np. firmy zmuszone do produkowania kosztów i ukrywania zysków, nie mogą inwestować z własnych środków! To są miliardy wydane na zbędne rzeczy, przy jednoczesnym zaciąganiu kredytów! Dziękuję za taki rozwój gospodarczy.

Może ktoś z was wie dokładnie, jak to się w banku formalnie dzieje i kto jest właścicielem tych nowych wykreowanych pieniędzy?

Niestosowany, uczciwszy system anihilujący wirtualnie stworzone dla kredytu środki, po jego spłacie, nazwałem uczciwym w cudzysłowie, dlatego że pojawienie się wirtualnych pieniędzy na rynku nawet przejściowo jest nieuczciwą konkurencją dla posiadaczy realnego pieniądza, przez podbijanie cen zwiększeniem popytu.

Brednie o rozwoju gospodarczym wynikającym z nieuczciwego kredytowania, wynikają z obliczania wzrostu gospodarczego w liczbach, którymi łatwo manipulować.

Nie rozumiem też jak można godzić się z kilkuprocentową inflacją, sugerując jej normalność i korzyści dla rozwoju gospodarczego. Nie wiem ile wynosi faktyczna inflacja, ale może sięgać nawet 10% w Polsce. To zwykły dodatkowy ukryty podatek.

Zachęcam do rozważenia sytuacji zaproponowanej przez Marcusa. Jak zareaguje system monetarny w przypadku ograniczenia całkowitej ilości pieniądza.

Moim zdaniem rabunek ustanie i ceny oraz płace zaczną spadać odzwierciedlając własnym spadkiem realny wzrost gospodarczy.

Zacznie opłacać się oszczędzać. Jeżeli ktoś z tego wyprowadzi niechęć do inwestycji, to zrobi kilka błędów po drodze.

Dziś słyszałem znowu obarczoną podobnym błędem wypowiedź, że tylko więcej osób na rynku pracy spowoduje możliwość wypłacania emerytur w przyszłości.

Apologetów rozwoju gospodarczego oraz tych specjalistów od dzisiejszego systemu emerytalnego zachęcam do gry w piramidy finansowe, bo dokładnie takiego zachowania i przymusowego uczestnictwa w podobnej grze się od ludzi domagają.
Może ktoś w reszcie rąbnie się w łeb i zrozumie, że tylko dążenie do równowagi i stabilności jest szansą na utrzymanie pokoju politycznego i społecznego.