Eee tam, petycje będziemy pisać. Od razu bierzmy się za urzędników

>Znaczy piszemy petycje do boga o usunięcie starości, a jak nie wysłucha, to dopadniemy jego urzędników na Ziemi?

Petycję już napisano:

"O Boże, Boże, jaka szkoda, że Cię nie ma, bobyś zaraz dopadł na pewno tych cybersynów!" (Lem, "Kobyszczę")

---

Rozum to umiejętność naginania poglądów do faktów

>Kogo winić za śmierć ze starości?
Dlaczego od razu winić...przed urodzeniem nie było nas, teraz jesteśmy i znowu nas nie będzie. Jest to jak najbardziej normalne zjawisko, tym bardziej że dotyczy absolutnie wszystkich.

>Kogo winić za śmierć w męczarniach z powodu niedostatków naszych ciał? Kogo winić za >rozpad i zniszczenie świadomości, gdy ciało żyje dalej kpiąc ze śmierci
>intelektu?
Kogo winić? A komu dziękować za trafienie szóstki w lotka? Pytanie dla ateisty raczej retoryczne.
No cóż, faktem jest, że czasami droga do śmierci jest straszna, szczególnie jak się ma świadomość tego stanu i medycyna jest bezsilna. Pozostaję eutanazja (od gre. εὐθανασία, euthanasia - "dobra śmierć"), niestety przez to, że Kościół Katolicki w Polsce sprawuję kuratele na władzami Państwa...nie dostępna.

>W którym momencie wina staje się zbyt wielka, by można było przestać stać i patrzeć bezczynnie?
Czyja wina....losu, przeznaczenia?

---

Religia jest westchnieniem uciśnionego stworzenia, sercem nieczułego świata, jest duszą bezdusznych stosunków. Religia jest opium ludu (K. Marks)

>>Kogo winić za śmierć ze starości?
>Dlaczego od razu winić...przed urodzeniem nie było nas, teraz jesteśmy i znowu nas nie będzie.

Zgadzam się.

Trzeba zapytać czy obchodziło Cie kiedy Cie nie było?
Otóż , nie. To nie będzie Cie obchodzić kiedy Cie nie będzie.

>>>Kogo winić za śmierć ze starości?
>>Dlaczego od razu winić...przed urodzeniem nie było nas, teraz jesteśmy i znowu nas nie będzie.
>Zgadzam się.
>Trzeba zapytać czy obchodziło Cie kiedy Cie nie było?
> Otóż , nie. To nie będzie Cie obchodzić kiedy Cie nie będzie.

Ale może mnie to obchodzić kiedy jestem.

---

Nie polemizuj nigdy z idiotą! Najpierw ściągnie Cię na swój poziom, a później zniszczy doświadczeniem.
Dyplomata - ktoś, kto mówiąc "spierdalaj" wprawia Cię w taki stan, że czujesz podniecenie w związku ze zbliżającą się wyprawą.

>Ale może mnie to obchodzić kiedy jestem.

Chyba każdego z nas obchodzi.

>>Kogo winić za śmierć ze starości?

>...przed urodzeniem nie było nas, teraz jesteśmy i znowu nas nie będzie.

Winnych poczęć szuka się jakby rzadziej, a to w ich źródłach tkwią może przyczyny zejść

>Winnych poczęć szuka się jakby rzadziej, a to w ich źródłach tkwią może przyczyny zejść
Śmierć...to oczywista oczywistość. Jaki sens ma w ogóle szukanie winnych? Może wierzący w jakiś bogów mają z tym problem i mogą winić swoje bóstwo. Dla mnie ateisty, jest to po prostu bezsensu.

---

Religia jest westchnieniem uciśnionego stworzenia, sercem nieczułego świata, jest duszą bezdusznych stosunków. Religia jest opium ludu (K. Marks)

>>Kogo winić za śmierć ze starości?
>Dlaczego od razu winić...przed urodzeniem nie było nas, teraz jesteśmy i znowu nas nie będzie. Jest to jak najbardziej normalne zjawisko, tym bardziej że dotyczy absolutnie wszystkich.
W ten sposób przeszedłeś zgrabie nad rudymentami starości (oraz dojrzewania).
>>Kogo winić za śmierć w męczarniach z powodu niedostatków naszych ciał? Kogo winić za rozpad i zniszczenie świadomości, gdy ciało żyje dalej kpiąc ze śmierci intelektu?
>Kogo winić? A komu dziękować za trafienie szóstki w lotka? Pytanie dla ateisty raczej retoryczne.
Dla ateisty 'kogo' zmienia się w 'co', a 'winić' w 'powoduje' i czy mozna to zmienić na lepsze.
>No cóż, faktem jest, że czasami droga do śmierci jest straszna, szczególnie jak się ma świadomość tego stanu i medycyna jest bezsilna. Pozostaję eutanazja (od gre. εὐθανασία, euthanasia - "dobra śmierć"), niestety przez to, że Kościół Katolicki w Polsce sprawuję kuratele na władzami Państwa...nie dostępna.
Nawet zanim mowa o eutanazji, to można by wspomnieć o łagodzeniu bólu, dolegliwości starości, co też w Polsce nie jest dostępne.
>>W którym momencie wina staje się zbyt wielka, by można było przestać stać i patrzeć bezczynnie?
>Czyja wina....losu, przeznaczenia?
Pytanie jest w sensie, kiedy powinno się przeciwstawiać nadchodzącemu.
Pozdrawiam

---

Zastanów się, czy swoim powyższym postem nie uraziłeś moich uczuć religijnych. Jestem ateistą- czczę Święty Spokój.

>No cóż, faktem jest, że czasami droga do śmierci jest straszna, szczególnie jak się ma świadomość tego stanu i medycyna jest bezsilna. Pozostaję eutanazja (od gre. εὐθανασία, euthanasia - "dobra śmierć"),....<

Witam lotrku!
Właśnie byłam przygotowana na podjęcie problemu eutanazji!Masz więc ode mnie nie tylko plusa, ale i odniesienie się do tego starożytnego słowa oraz pewne rozwinięcie (króciutkie, opisowe), współczesnego głośnego problemu.
Kiedyś spotkałam się z dobrym artykułem Barbary Pietkiewicz pt.:"Wyklęte słowo eutanazja".Autorka m.in. cytuje fragmenty wypowiedzi na ten temat Stanisława Lema i prof. Andrzeja Marka. Wykorzystam tu ich wypowiedzi. S Lem powiedział,że w zasadzie jest za eutanazją,ale pod warunkiem rygorystycznej kontroli lekarskiej i osoby prawnej.Osoba przyagonalna musi podejmować decyzję będąc w pełni władz umysłowych, aby nie bredziła lub nie żartowała! Miałoby to dotyczyć krajów o pewnym poziomie cywilizacji. S.Lem powiedział także, że jest za zwolnieniem podłączonych do aparatury ludzkich roślin, za zgoda rodziny. Wierzący mogą swe cierpienie zaadresować "wyżej" i czerpać stąd pociechę transcendentalną. S.Lem uważa, że człowiek psuje się podobnie jak samochód i nie widzi większego sensu w ofiarowaniu komukolwiek cierpienia samochodu. (!)
Profesor Marek osobiście uważa za obowiązek ratowanie życia, a z drugiej strony prawo do godnej smierci, zaprzestania cierpień. Chodzi mu o to, by nie sformalizowano zgody na eutanazję. Niestety powiedział,że w Polsce Komisja Kodyfikacyjna jest przeciwna legalizacji eutanazji!
Oczywiście, w naszym kraju, byłoby to trzęsienie ziemi dla Kościoła!!!
Sądzę,że my -ateiści, śmielej i głośniej powinniśmy rozwinąć odpowiednią, długotrwałą, wieloletnią akcję na rzecz co najmniej względnej (ograniczonej?) eutanazji!
Zella

>Czyja wina....losu, przeznaczenia?

Wierzysz w los i przeznaczenie?
Mój dziadek umarł mając lat 113,był pobożnym Muzułmaninem.Modlił się o długie życie.
Był w doskonałej formie intelektualnej,gdy nie mógł czytać dopowiadał Sury Quranu z pamięci.
Mój ojciec ma 97 lat i modli się tymi samymi słowami.
Wniosek? Nie chcesz mieć niedołężnej starości?
Trzeba szanować własne ciało,mieć posłuszną żonę i wierzyć w Allaha.

>Był w doskonałej formie intelektualnej,gdy nie mógł czytać dopowiadał Sury Quranu z pamięci.
I stąd się bierze właśnie najwięcej problemów. Z wyjątkowej krótkowzroczności i zawodnej pamięci.
>Trzeba szanować własne ciało,mieć posłuszną żonę i wierzyć w Allaha.
Trzeba szanować własne ciało i kobiety. Reszta to twoje paranoiczne gdybanie.

>Wierzysz w los i przeznaczenie?
Skończyłem zdanie znakiem zapytania...dla mnie wiara w jedno i drugie jest irracjonalna.

>Mój dziadek umarł mając lat 113,był pobożnym Muzułmaninem.Modlił się o długie życie.
Pozazdrościć pięknego wieku i jak piszesz poniżej znakomitej formy intelektualnej.
Jednak nie tylko on się modli do swojego Boga o długie życie i pewnie znasz, albo słyszałeś o takich, których Allah nie wysłuchał i zabrał do raju w młodym wieku.
To znaczy....modlitwa nie ma z tym nic wspólnego.

>Był w doskonałej formie intelektualnej,gdy nie mógł czytać dopowiadał Sury Quranu z pamięci.
Pamięć można ćwiczyć na wiele sposobów, ważne jest by mózg się "nie zastał".

>Trzeba szanować własne ciało,mieć posłuszną żonę i wierzyć w Allaha.
Z tym już gorzej....żona mnie nie słucha, dlatego się nie wygłupiam i nie biorę sobie drugiej, czy trzeciej. Strzeżonego Allah strzeże a kto mnie...ateistę ma strzec? Sam muszę dbać o własne interesy .

---

Religia jest westchnieniem uciśnionego stworzenia, sercem nieczułego świata, jest duszą bezdusznych stosunków. Religia jest opium ludu (K. Marks)

>Trzeba [...] wierzyć w Allaha.
A co będzie jak Allah zauważy, że w niego nie wierzysz?

---

* Na posty ignorujące zalecenie § 14. 1. Regulaminu Forum nie odpowiadam.

>przed urodzeniem nie było nas, teraz jesteśmy i znowu nas nie będzie.
Racja - zamiast o późniejsze umieranie, zawalczmy o wcześniejsze narodzenia! W końcu po co dłuższa starość, niech beztroskiego dzieciństwa przybywa... Hm?

---

* Na posty ignorujące zalecenie § 14. 1. Regulaminu Forum nie odpowiadam.

Tak głupiego tematu dawno nie widziałem.
Jak widać, pokutuje tutaj plebejska mentalność, która zawsze szuka winnych.

Życia wiecznego się zachciało?

>Tak głupiego tematu dawno nie widziałem.
>Jak widać, pokutuje tutaj plebejska mentalność, która zawsze szuka winnych.
Proszę o rozwinięcie. Nie da sie tu znaleźć winnego, czy nie należy szukać, bo nie zrozumiałem.
Pozdrawiam

---

Zastanów się, czy swoim powyższym postem nie uraziłeś moich uczuć religijnych. Jestem ateistą- czczę Święty Spokój.

>Proszę o rozwinięcie. Nie da sie tu znaleźć winnego, czy nie należy szukać>
Pytałeś o to Dzikowskiego ale ja chcę się włączyć z odpowiedzią: nie da się znaleźć winnego, ale szukać można. Dla mnie jest to jednak strata czasu. Wolę już poddać refleksji obserwowaną u innych starość, śmierć... oraz poddać jakiejś wizualizacji starość i śmierć moją własną. Rozwinąłeś kiedyś wątek "Opis świata wewnętrznego". Myślę, że tę powszechną rzeczywistość śmierci także należy tam umieścić. Poznawać z literatury doznania innych, wyzwalać swoje własne przemyślenia o tym... Trzeba o tym mówić.
Dedykuję kilka myśli A. Camusa z jego notatników:
"Pragnąłem niekiedy śmierci gwałtownej, gdy jest wybaczony krzyk przeciw wydarciu duszy. Kiedy indziej marzyłem o końcu długim i stale świadomym, aby przynajmniej nie było powiedziane, że zostałem zaskoczony - w mojej nieobecności - by wiedzieć wreszcie... Ale zadusi nas ziemia."; "Umrzeć nie doprowadziwszy nic do porządku. Ale komu udało się to zrobić... Zadbać przynajmniej o spokój tych, których się kochało... Sobie nic się nie jest winnym, nawet - zwłaszcza - spokojnej śmierci"; "To, czego szukałem tak długo, pojawia się wreszcie. Śmierć staje się zgodą."
Pozdrawiam

Dzięki, coś takiego, to chyba jedyna droga jednostki.
Przynajmniej dopóki 'nie wyleczy się' starości.
Pozdrawiam

---

Zastanów się, czy swoim powyższym postem nie uraziłeś moich uczuć religijnych. Jestem ateistą- czczę Święty Spokój.

>Tak głupiego tematu dawno nie widziałem.
No, nie jest taki głupi. Pomijając poszukiwanie winnego, rozmowa o tym, co czeka nas wszystkich nigdy nie jest głupia.

Problemem jak sadzę, nie jest tu w ogóle temat śmierci jako takiej.

Śmierć jest faktem biologicznym ... i trudno byłoby
uznawać kogoś winnym, oskarżać, obwiniać - o fakt śmierci.

Co do tego - jak widzę, panuje tu zresztą pełna zgoda
Człowiek rodzi się i umiera, jest to zjawisko naturalne -
nie ma się o co obrażać, czy szukać winnych.

Oczywiście - jeśli życie zostaje przerwane,
w sytuacji gdy mogło jeszcze trwać - możemy kogoś lub coś obwinić :
Czy to snajpera, czy kierowcę, czy raka, tętniaka itd.
Mamy wówczas przyczynę, która wywołała konkretny skutek w postaci zgonu,
a ów zgon nie następuje z przyczyny naturalnej.

W przypadku starości - czyli normalnego procesu dotyczącego żywych
organizmów, w tym człowieka - mamy do czynienia z czymś naturalnym.
I sam efekt w postaci śmierci, nie może ani dziwić, ani rodzić pytań
typu "dlaczego", "z czyjej winy" itd.

Pytanie - które padło w pierwszym poście, dotyczy według mnie
tych sytuacji, kiedy proces chorobowy prowadzący do śmierci przebiega
w mało komfortowy sposób dla podmiotu go doświadczającego.
Wówczas mamy ochotę spytać - czy ON / ONA musi tak cierpieć ?
Czyja to wina ? Kto jest odpowiedzialny ?

I tu jedyne co przychodzi mi na myśl - to obwinienie naszej cywilizacji,
o niewypracowanie (jak dotąd) czegoś w rodzaju "systemu godnego umierania".
Śmierć ze starości, (pomijam tu sytuacje konkretnych chorób) to śmierć w
zasadzie komfortowa. Wyczerpuje się energia przewidziana dla danego organizmu,
i niczym bateria - przestaje on działać. Natomiast gdy pojawia się choroba -
prowadząca do śmierci, wówczas nie możemy już mówić o śmierci
wyłącznie ze starości. Mamy bowiem konkretnego "przeciwnika" w postaci choroby -
z którą można i należy walczyć.

I tu dopiero można by ewentualnie poszukiwać winnych ...
i zadawać pytania typu : "czemu nie mamy lekarstwa na tę chorobę",
"czemu nie mamy narzędzi - by naprawić tę pełną jeszcze energii życiowej
bateryjkę / osobę" ... itd.

Podobnie - gdy dotkliwa staje się sama starość ... kruchość kości,
problemy ze wzrokiem, słuchem, krążeniem, wiotkość mięśni ...
Oczywiście - że są to rzeczy totalnie niekomfortowe, i tu jest pole
do popisu dla naszej cywilizacji - spowodować, aby te problemy stawały
się jak najmniej dotkliwe dla osoby która zbliża się do kresu życia.

---

IMAGiNE ALL THE PEOPLE ...

>Czyja to wina ? Kto jest odpowiedzialny ?
I tu jedyne co przychodzi mi na myśl - to obwinienie naszej cywilizacji,
o niewypracowanie (jak dotąd) czegoś w rodzaju "systemu godnego umierania".
Śmierć ze starości, (pomijam tu sytuacje konkretnych chorób) to śmierć w
zasadzie komfortowa. Wyczerpuje się energia przewidziana dla danego organizmu,
i niczym bateria - przestaje on działać. Natomiast gdy pojawia się choroba -
prowadząca do śmierci, wówczas nie możemy już mówić o śmierci
wyłącznie ze starości. Mamy bowiem konkretnego "przeciwnika" w postaci choroby -
z którą można i należy walczyć.
I tu dopiero można by ewentualnie poszukiwać winnych ...
i zadawać pytania typu : "czemu nie mamy lekarstwa na tę chorobę",
"czemu nie mamy narzędzi - by naprawić tę pełną jeszcze energii życiowej
bateryjkę / osobę" ... itd.
Podobnie - gdy dotkliwa staje się sama starość ... kruchość kości,
problemy ze wzrokiem, słuchem, krążeniem, wiotkość mięśni ...
Oczywiście - że są to rzeczy totalnie niekomfortowe, i tu jest pole
do popisu dla naszej cywilizacji - spowodować, aby te problemy stawały
się jak najmniej dotkliwe dla osoby która zbliża się do kresu życia.

ludzie są winni temu że są ludźmi i nie potrafią nimi nie być.

> (..) Wyczerpuje się energia przewidziana dla danego organizmu,
>i niczym bateria - przestaje on działać.

Baterie bateriami... ale czy takie bakterie, mnożące się przez podział, dla których koniec własny staje się jednocześnie początkiem dwu nowych sióstr-klonów, mogą mieć w ogóle wrażenie starzenia się ?

>Śmierć ze starości, (...) to śmierć w zasadzie komfortowa. Wyczerpuje się energia przewidziana dla danego organizmu, i niczym bateria - przestaje on działać.
Mawiają ludziska, że starość jest po to, żeby nie było żal umierać. Choć można to i odwrócić i uprzeć się, że to śmierć ma za zadanie przerwać męczące niedołęstwo starości.

Tylko że nawet śmieć ze starości potrafi być skrajnie niesprawiedliwa, tu myślę o progerii.

---

* Na posty ignorujące zalecenie § 14. 1. Regulaminu Forum nie odpowiadam.

>>Tak głupiego tematu dawno nie widziałem.
>No, nie jest taki głupi. Pomijając poszukiwanie winnego, rozmowa o tym, co czeka nas wszystkich nigdy nie jest głupia.
Znam dwa podstawowe źródła informacji na ten temat, jedno z Tybetu a drugie z Egiptu.

>Witam!
>Kogo winić za śmierć (...)?
Łajdaczkę ewolucję.
P.S.
S.Lem, Summa technologiae, rozdz.VIII Paszkwil na ewolucję
...
Czynnikiem bez wątpienia ewolucyjnie koniecznym jest rozród; ograniczenie w czasie osobniczego istnienia stanowi już tylko jego konsekwencję. Do rozrodu organizm musi dojść w pełni sprawności życiowej; jego dalsza egzystencja jest niejako rezultatem "bezwładności", tj. wynikiem tego "pchnięcia dynamicznego", - jakie zapoczątkowała embriogeneza. Ewolucja jest jak strzelec, który pragnie dosięgnąć określonego celu, np. lecącego ptaka; co się stanie z kulą potem, kiedy osiągnie ów cel, dokąd poleci dalej, czy będzie szybować wiecznie, czy też zaraz spadnie na ziemię, nie ma to ani dla niej, ani dla niego znaczenia. Nie należy oczywiście upraszczać zbytnio zagadnienia. Trudno porównywać organizmy tak różne, jak sekwoje i stułbie - z kręgowcami. Wiemy, że złożoność nie jest równa złożoności, że prawa dynamiczne takich układów mają swą hierarchię. Z tego, że stułbia jest prawie nieśmiertelna, właściwie niewiele wynika dla człowieka jako "strony zainteresowanej". Stałe utrzymanie wewnątrzustrojowej korelacji procesów musi być tym trudniejsze, im większa jest wzajemna zależność elementów budowy, czyli im ściślejsza organizacja całości. Każda komórka popełnia w toku swej egzystencji "błędy molekularne", których sumy po pewnym czasie nie może już skompensować. Nie może przynajmniej, trwając w dotychczasowej postaci; podział jest osobliwą odnową; procesy rozpoczynają po nim swój bieg jak gdyby od nowa. Nie wiemy, czemu tak jest. Nie wiemy nawet, czy tak być musi. A nie wiemy, czy są to zjawiska nieuniknione, ponieważ ewolucja nigdy nie przejawiła "ambicji" rozwiązania zadań regulacji homeostatu przez czas dowolnie długi. Całe jej mistrzostwo zwrócone było w inną stronę - długowieczności gatunków, nieśmiertelności życia ponadindywidualnej, jako sumy przemian homeostatycznych w skali planety - i te, frontalnie atakowane problemy, pokonała.

>>Witam! Kogo winić za śmierć (...)? Łajdaczkę ewolucję.

>Czynnikiem bez wątpienia ewolucyjnie koniecznym jest rozród;

Doskonale to przedstawiłeś. Patrząc na to szerzej, ewolucja jest formą ekspansji informacji w obszarze biologicznym. W tym sposobie niezbędne sa osobniki, generowanie wciąż nowych, niektórych z mutacjami. O stare osobniki procedura ewolucji się (jak napisałeś) nie troszczy.

Zupełnie podobnie będzie w post-biologicznej, maszynowej epoce ekspansji informacji. Tak samo stare urządzenia będą przeznaczone do utylizacji. Już teraz przecież wyrzucamy stare komputery. W epoce biologicznej utylizacja następowała przez spożytkowanie starych urządzeń (osobników) przez inne osobniki, nie licząc ostatnio modnej, moim zdaniem absurdalnej, kremacji.

Więc kogo winić za śmierć? Nikogo, taka jest procedura. Urządzenia się nie liczą. Liczy się tylko ekspansja, która jest istotną cechą informacji.

>podział jest osobliwą odnową; procesy rozpoczynają po nim swój bieg jak gdyby od nowa. Nie wiemy, czemu tak jest. Nie wiemy nawet, czy tak być musi.

Tak jest, bo taki mechanizm tkwi w istocie informacji, która to wszystko napędza.

>ewolucja nigdy nie przejawiła "ambicji" rozwiązania zadań regulacji homeostatu przez czas dowolnie długi.

Nie ma takiej potrzeby, bo nie homeostaza, ale rozwój samej informacji jest jej 'celem'. Nieśmiertelność osobnicza nie ma sensu, jest niewłaściwie przyjmowanym kierunkiem. Obserwacje dotychczasowej ewolucji pokazują, że informacja nie usiłuje nigdy utrzymać się na jednym osobniku, ale przeskakuje na innego, przez dziedziczenie albo przenoszenie. Strategia powielenia i rozproszenia jest bezpieczniejsza niż gromadzenie się informacji w długowiecznym homeostacie.
-

>>Witam!
>>Kogo winić za śmierć (...)?
>Łajdaczkę ewolucję.
To ja poproszę o wytoczenie jej procesu, skazanie, zadośćuczynienie ofiarom za pomocą inżynierii genetycznej.
Pozdrawiam

---

Zastanów się, czy swoim powyższym postem nie uraziłeś moich uczuć religijnych. Jestem ateistą- czczę Święty Spokój.

"Nowy bogu - znikniesz"

Zapomniałeś człowieku
że czegoś ponad
sobą
potrzebujesz ?

Wiarę w innych stwórców
jak pomyje
na bruk wylałeś
a teraz szukasz
Właściciela Wszechrzeczy
patrząc w lustro ?

Jak z popiołów powstałeś
tak się w nie obrócisz
- zbiorze kosmicznych przypadków.

Znikniesz.

>Wiarę w innych stwórców
>jak pomyje
>na bruk wylałeś
(...)
>Znikniesz.
A jak wiarę w stwórców zachowasz, to co ?
W zaświatach wypłata w wekslach wiekuistych z bożym pokryciem ?
(też Lema, z "Dzienników gwiazdowych", albo z "Cyberiady"? ...nie pomnę...)
edit:
No, to może jeszcze cytat dosłowny z Podróży XXI, na poparcie:
"...jeśli moja wiara jest zasadna, ten, w którego wierzę, wie o tym pod nieobecność mych oficjalnych deklaracji. Umysł sporządza sobie w historii różne modele Boga, mające każdy kolejny za jedynie właściwy, co jest błędem, bo modelowanie to kodyfikacja, a skodyfikowana tajemnica przestaje być tajemnicą. Dogmaty zdają się wiecznotrwałe jeno na początku drogi w dal cywilizacyjną. Zrazu wystawiano sobie Boga jako srogiego Ojca, potem jako Pasterza-Hodowcę, potem jako Artystę rozmiłowanego w Stwarzanym, więc ludzie mieli grać odpowiednio role grzecznej dziatwy, posłusznych owieczek, a wreszcie zachwyconej Bożej klaki. Lecz dziecinadą jest mniemać, że Bóg po to stworzył, żeby mu stworzone od rana do wieczora bakę świeciło, żeby go na wyrost miłowało za to, co Tam będzie, jeśli nie w smak to, co Tu jest, jakby był wirtuozem, a w zamian za wciąż nowe porcje modlitewnych braw przygotowywał bisy wieczne żywota po przedstawieniu doczesnym, czyli najlepszy numer zachowywał na zapadnięcie śmiertelnej kurtyny."

Tako rzecze Ojciec Archimandryta, powstrzymujący się od wszelkiego demonstrowania i praktykowania wiary, jako czynności bezcelowych i obojętnych potencjalnemu Stwórcy, o ile Stwórca rzeczywiscie posiada przymioty, jakie mu wierni przypisują, a cytuję ja - agnostyczka w barwach ateizmu , hehehe... z sympatii i zrozumienia dla Ojca Archimandyty.

PIF !
PAF !!

Nie trafiłaś !

Stoisz i pytasz "czemu" ?

Bo nie trafiłaś w sedno...Tylko to mnie zabije...

Czekam aż skonam........

Czekam.

>PIF !
>PAF !!
Płot !
>Stoisz i pytasz "czemu" ?

Nie!
Skąd to przypuszczenie ?

Skąd przypuszczenie moje ?
Skąd myśli o Tobie ?

Skąd ?
No skąd ?!?

Sam nie wiem...
Słowa ku Tobie lecące
wbijają się w płot
dzielący
me zamysły od Twych pytań
błądzących
na pustyni
moich przemyśleń...

A więc teraz ja !
PIF !
PAF !!

Kurczę...Jeszcze żyjesz ?

>Kogo winić za śmierć ze starości?

Definicję śmierci.

---

Okres ważności moich postów kończy się z chwilą ich opublikowania.

>>Kogo winić za śmierć ze starości?
>Definicję śmierci.
Zaproponujesz jakąś niewinną?

---

* Na posty ignorujące zalecenie § 14. 1. Regulaminu Forum nie odpowiadam.

>>>Kogo winić za śmierć ze starości?
>>Definicję śmierci.
>Zaproponujesz jakąś niewinną?

Niewinny jest tylko brak definicji śmierci, który właśnie proponuję.

---

Okres ważności moich postów kończy się z chwilą ich opublikowania.

>Niewinny jest tylko brak definicji śmierci, który właśnie proponuję.
Brak definicji czego?

---

* Na posty ignorujące zalecenie § 14. 1. Regulaminu Forum nie odpowiadam.

Jak już kogoś winić to ewolucję.

Żeby powstało nowe stare musi umrzeć by ustąpić miejsca. Gwiazdy umierają, a człowiek miałby żyć wieczne?

>Jak już kogoś winić to ewolucję.
>Żeby powstało nowe stare musi umrzeć by ustąpić miejsca. Gwiazdy umierają, a człowiek miałby żyć wieczne?
To ja poproszę, by ewolucja wyewoluowała ludzi w istoty nie podlegające starości.
Pozdrawiam

---

Zastanów się, czy swoim powyższym postem nie uraziłeś moich uczuć religijnych. Jestem ateistą- czczę Święty Spokój.

>Witam!
>Kogo winić za śmierć ze starości? Kogo winić za śmierć w męczarniach z powodu niedostatków naszych
>ciał? Kogo winić za rozpad i zniszczenie świadomości, gdy ciało żyje dalej kpiąc ze śmierci
>intelektu?

Por. William Clark "Płeć i śmierć"

---

Rozum to umiejętność naginania poglądów do faktów

Cytat:
Winić entropię. Wszechświat ogólniej. Zabij go, wybatoż albo przeklnij.

>Cytat:

Kogo winić za śmierć ze starości?

>Winić entropię.
Poproszę o rozwinięcie tematu. Śmierć ze starości nie jest tym samym, co śmierć od 'zużycia'!!!!
Pozdrawiam

---

Zastanów się, czy swoim powyższym postem nie uraziłeś moich uczuć religijnych. Jestem ateistą- czczę Święty Spokój.

en.wikiped(*)ist_of_causes_of_death_by_rate
en.wikipedia.org/wiki/Entropy_and_life
Z powodu oddziaływań fizycznych (promieniowanie), chemicznych (tlen), fizjologicznych (choroby) człowiek się "rozpada" - zaburzona zostaje zdolność do replikacji komórek ze względu na uszkodzenie DNA. To jest najogólniejszy mechanizm śmierci. (tzw. śmierć naturalna, bez przyczyn zewnętrznych)

>

---

Zastanów się, czy swoim powyższym postem nie uraziłeś moich uczuć religijnych. Jestem ateistą- czczę Święty Spokój.
Myślałem, że ateista nie czci niczego

Polecałbym zajrzeć do książek/wykładów z biologii o teorii programowanego starzenia (genomowej).
Śmierci ze starości nie umieszcza się w statystykach, bo starość wlecze ze sobą schorzenia. Wysiada serce lub coś innego i figurujesz jako zawałowiec itp.
>>

---

Zastanów się, czy swoim powyższym postem nie uraziłeś moich uczuć religijnych. Jestem ateistą- czczę Święty Spokój.
>Myślałem, że ateista nie czci niczego
>
Odkąd prawo broni obrazy uczuć religijnych i ja je mam!

---

Zastanów się, czy swoim powyższym postem nie uraziłeś moich uczuć religijnych. Jestem ateistą- czczę Święty Spokój.

>Witam!
>Kogo winić za śmierć ze starości?

   Ale po co winić? Chcesz kogoś ukarać? Czy to coś by dało, oprócz własnej satysfakcji?

   Lepiej za to wesprzeć w walce ze starzeniem Aubrey de Grey'a oraz założoną przez niego organizację SENS Foundation, a może uda się niektórym z nas w przyszłości przeżyć nawet tysiąc lat.

---

Fizyk to sposób atomów na myślenie o atomach. [autor nieznany]

"być, albo nie być"
Być i myśleć o własnym nie byciu za czasu bycia, gdzie bycie jest skończone a nie bycie nieskończone, poświęcając swój bezcenny czas bycia. To absurd, którego ze względu pragnienia bycia powinniśmy nie poruszać, w swym byciu starać się by bycie kwitło jak najpiękniej niżeli myśleć o zwiędnięciu bo to jest czas by żyć!
Przyjdzie i czas na śmierć, ale ja nie mam czas by o tym myśleć.