Niedawno postanowiłem odwiedzić stronę bardzo popularnej ostatnio "Krytyki politycznej". Aby poznać lepiej ich program wszedłem od razu do "przewodnika lewicy". Obok całkiem istotnych i rozsądnych postulatów wyczytałem tam zupełne niedorzeczności.
Poniżej prezentuje fragmenty z działu "Gospodarka i Państwo", wraz z moimi komentarzami:

>Lewica przede wszystkim stara się zapobiegać negatywnym efektom procesów rynkowych. Funkcjonowanie podmiotów rynkowych powoduje koszty zewnętrzne - straty ponoszone przez społeczeństwo, np. zniszczenie środowiska czy skokowy wzrost bezrobocia w wyniku decyzji o przeniesieniu produkcji do innego kraju. Zyski z takich działań trafiają do prywatnej kieszeni właściciela, zaś koszty radzenia sobie z ubocznymi efektami działalności firm są uspołeczniane - wszyscy płacimy za nie z naszych podatków.

Sposobem na to są oczywiście, według "Krytyki", firmy państwowe. Funkcjonujące o wiele gorzej niż prywatne (wystarczy spojrzeć na polskie kopalnie sprzedające węgiel sześć razy drożej niż na Zachodzie) i które w jakiś dziwny sposób nie niszczą środowiska. Co ciekawe, koszty upadku takiej firmy (które są o wiele większe niż "koszty zewnętrzne"), są uspołeczniane - wszyscy płacimy za nie z naszych podatków.

>Polska jest krajem, gdzie ludzie pracują najdłużej, a zarabiają niemal najmniej. Choć polskie przedsiębiorstwa są przeciętnie tylko o połowę mniej wydajne od zachodnioeuropejskich, to różnice w płacach są kilkukrotne, a sumaryczny czas pracy Polaków istotnie dłuższy.

To prawda, ale zapewne dzieje się tak przez to że w czasach kiedy kraje zachodnie dorabiały się swoich majątków, które teraz rozdają na świadczenia socjalne, nasz kraj degenerował się w nierentownym systemie komunistycznym. Teraz musimy odrabiać te straty, przez co jest jak jest. Polacy zarabialiby też pewnie więcej gdyby państwo nie zabierało im 1/3 dochodów.

>Lewica wie, że wolność człowieka zależy od przysługujących mu praw społecznych: nie może być wolny ten, kto nie jest wolny od głodu, bezdomności, ubóstwa.

No nie wiem, przecież żule i bezdomni są najbardziej wolnymi ludźmi w społeczeństwie, wolą nic nie mieć i żyć w biedzie niż iść do pracy i musieć się o wszystko martwić (mówię tu oczywiście o bezrobotnych z wyboru). Lewica chce najwyraźniej na siłę rozdawać im pieniądze, oczywiście według własnego uznania, zabierając je wcześniej ludziom którzy na swoją wolność ciężko pracują.

>Tym, co wspólne dla lewicowych rozwiązań, jest szczególny nacisk na dobra i usługi publiczne. Dobra publiczne to takie dobra, z których korzystają wszyscy mieszkańcy kraju, np. czyste środowisko, infrastruktura, bezpieczeństwo drogowe. Usługi publiczne to m.in. opieka zdrowotna i edukacja.

No tak, wystarczy popatrzeć na polską służbę zdrowia, jak świetnie funkcjonują chwalone tutaj "usługi publiczne", szpitale celowo zadłużające się i generujące straty, aby dostać większe dofinansowanie z budżetu i olewające pacjenta z góry na dół, bo i tak nie pójdzie nigdzie indziej i musi się u nich leczyć. Likwidują w ten sposób mechanizm konkurencji, który jest naturalnym czynnikiem rozwoju i doskonalenia.

>Lewica dąży do szerokiego definiowania usług publicznych, gdyż jest to warunek zapewnienia ludziom realnej wolności.

Tylko co to za wolność, kiedy nie masz wyboru i musisz płacić składki, czy chcesz czy nie i oczywiście tylko do jednego, państwowego funduszu. Jest on oczywiście wolny od korupcji i defraudacji z samego faktu że jest państwowy.

> Jednocześnie dba o to, by prowadzić politykę usług publicznych, a nie transferów publicznych. Czyli np. woli budować przedszkola i/lub ułatwiać godzenie pracy zawodowej z opieką nad dzieckiem niż wypłacać "becikowe". Właśnie dlatego przywiązanie lewicy do wyższych podatków to nie jej "widzimisię". To z podatków są finansowane dobra i usługi publiczne.

Becikowe, według mnie, nie jest akurat zupełnie nietrafionym rozwiązaniem, gdyż jest środkiem doraźnym i stawia na ilość a nie na jakość. Chciałem jednak wskazać w tym zdaniu sposób myślenia lewicy "My lepiej wiemy jak wydać wasze pieniądze".

>Lewica jest podejrzliwa wobec wszelkich form władzy człowieka nad człowiekiem. Za najniebezpieczniejsze uważa te, które są ukryte i niepoddane demokratycznej kontroli. Taką władzą jest władza ekonomiczna - władza właściciela nad pracownikami, władza rynków nad ludźmi, która w imię zysków skazuje tysiące ludzi na wyzysk, bezrobocie, wykluczenie społeczne.

O tak, nowoczesna lewica używa retoryki rodem z XIX wieku i przy okazji udowadnia że nie rozumie (lub nie chce) działania gospodarki wolnorynkowej, w której każdy zarabia na siebie. Jeżeli nie chcesz pracować u kogoś to załóż swój biznes i pracuj na siebie. Pracodawca nie jest twoim wrogiem, tylko kimś kto pomaga ci sprzedać swoją pracę. Taki sposób myślenia (czyli że cała firma jedzie na jednym wózku)jest szczególnie ważny w nowoczesnych gospodarkach opartych na usługach. Firma w której pracownicy walczą z właścicielem upada, w efekcie czego wszyscy na tym tracą.
W związku jeszcze z "wszelkimi formami władzy człowieka nad człowiekiem" to nie dotyczy to oczywiście samego państwa i biurokracji, które tym się różnią od pracodawcy że są przymusowe. Lewica chce biznesmenów zastąpić urzędnikami, którzy nic nie produkują, a zajmują się jedynie kontrolowaniem innych i "siedzeniem na stołkach", aby jednak urzędnicy byli uczciwi trzeba zatrudniać urzędników do kontrolowania urzędników. Bo na urzędników zawsze znajdą się pieniądze.

>Lewica chce, by owoce wzrostu gospodarczego trafiały w większym stopniu do zwykłych ludzi, a nie tylko do właścicieli przedsiębiorstw. Wśród narzędzi służących temu celowi są: płaca minimalna, minimalny dochód gwarantowany i inne formy redystrybucji czy zbiorowe negocjacje płacowe.

Płaca minimalna mimo że ma swoje dobre strony jest też wrogiem ludzi którzy chcą pracować. Pracownik jest np. w desperacji i chce pracować poniżej minimalnej, jednak pracodawca nie może go zatrudnić, i na dodatek oprócz wynagrodzenia musiałby zapłacić za niego państwu drugie tyle pieniędzy.

>Dla wielu ludzi lewicy zasadniczym zadaniem jest zwiększenie wymiaru czasu wolnego. To z nim identyfikują Marksowskie "królestwo wolności". Ruchy walczące o skrócenie czasu pracy stawiają pytanie: W imię czego, w realiach wzrastającej wydajności pracy, ludzie koniecznie muszą pracować 40 czy 50 godzin tygodniowo - dlaczego nie 30?

A dlaczego nie 10? albo niech w ogóle nie pracują a pieniążki same spadną z nieba (przepraszam za sarkazm ale inaczej się tego nie da skomentować)


>Dopóki jednak Europejski Bank Centralny będzie stał tylko na straży inflacji, przezwyciężenie bezrobocia w całej Unii będzie trudne.

Co oni mają z tym bezrobociem? Dzisiaj w Polsce nie pracują tylko ci którzy nie chcą pracować, bo pracy jest w bród, nie jest może najlepsza i najlepiej płatna praca, ale ludziom którzy chcą pić herbatę na urzędniczych stołkach nigdy nie dogodzisz.
Odnośnie Banku Centralnego, tak chwalonego przez lewicę gdyż jego głównym zadaniem jest ingerencja w rynek, to skutki jego działania są dziś widoczne w Grecji. Ludzie strajkują i tracą pracę, bo grupa ekonomistów z Frankfurtu uznała że może sterować gospodarką tego kraju.

Oczywiście promując swój system gospodarczy "Krytyka" odwołuje się do wcześniejszego systemu, w następnej części czytamy więc o transformacji lat 90:

>Upadek potężnego niegdyś ruchu związkowego i postępująca atomizacja społeczna połączone z utrzymującym się przez cały okres transformacji wysokim bezrobociem odegrały zasadniczą rolę w procesie formowania polskiego kapitalizmu.

Transformacja nie przyczyniła się do wzrostu bezrobocia, tylko ujawniła to które już istniało. Zamykano zakłady nie żeby zrobić na złość ludziom, ale dlatego że produkowały przestarzałe produkty o kiepskiej jakości i na dodatek przy astronomicznych kosztach pracy. Za komunizmu bezrobocie likwidowano zatrudniając po prostu wszystkich jak leci, nieważne co robią i czy to się opłaca państwu