Część ludzi uważa ją za spłaszczanie nauki. Redukowanie jej do ciekawostek mających wartość przydrożnego hamburgera. Gdyby nie zażarta dyskusja w moim małym gronie nie wiedział bym, że jest to temat warty refleksji ale skoro w sprawie wyróżniły się dwie frakcje, to myślę, że warto podzielić się swoimi przemyśleniami.
Nie widzę zagrożeń dla nauki ani powodów żeby utrzymywać ją w na poły uświęconych bramach akademii.
Być może po ziemi kroczą jednostki idealne która swobodnie poruszają się po różnych dziedzinach nauki, rozumieją jej problemy, znają i stosują ich specyficzne narzędzia ale większość ludzi to nie cyborgi.
Styczność z literaturą popularnonaukową rozwiązuje często spór sociotechniczno-filozoficzny a mianowicie konflikt między nauką a religią. Wezmę, chyba znany wszystkim, przykład "Ślepego zegarmistrza" który wykraczał po za opis mechanizmów ewolucyjnych (choć był tylko ich opisem). Dawkins odpowiadał na pytanie o istnienie Boga poprzez jego pominięcie.
Przyznam się bez bicia. Nie potrafię wspaniale liczyć, chemicy i fizycy jak i część niemieckich filozofów to dla mnie czarodzieje ale staram się do nich zerkać bo niemożliwym jest aby odpowiedzieć sobie na najważniejsze pytania bez nich.
Dlatego rzucam pytanie o Wasze zdanie na ten temat.