Ksiądz był u nas po kolędzie. Rozmowa toczyła się gładko i przyjemnie dopóki nie stwierdził że nie widać mnie w kościele...

Odpowiedziałem uprzejmie i zgodnie z prawdą, że znudziło mi się chodzenie do kościoła, chodziłem jak byłem mały, jest tam nudno i nieciekawie, nie mam żadnego powodu aby tam chodzić więc nie chodzę. Poza tym moralność opisana w Biblii opisująca boga, który każe zabijać całe miasta włącznie z kobietami i niemowlętami jest mi obca i uwazam ją za wysoce niemoralną i nieludzką. Większość wierzących nie czyta Biblii i dlatego nie wie o absurdach i bestialstwach, jakie tam występują. Ja idąc za zachętą idącą od księży przeczytałem wystarczająco dużo, żeby znaleźć mnóstwo absurdów i nieścisłości. To nie moja wina, że ta książka sama się kompromituje. Uważam też za nieprzyzwoite i bezpodstawne wtrącanie się Kościoła w in vitro lub aborcję.

Ksiądz się trochę zdenerwował i próbował bronić Biblii, ale po tym jak mu przypomniałem co Lot robił z córkami i kilka innych pikantnych lub krwawych szczegółów stwierdził, że w odróżnieniu od wyznań protestanckich w katolicyźmie Biblia nie jest najwyższą wartością i autorytetem. Otóż jest nim Kościół.

Ucieszyłem się, że ksiądz się ze mną z grubsza zgodził co do opinii o Piśmie Świętym. Niestety musiałem sprostować jego wiedze na temat autorytetu Kościoła. Powiedziałem, że w Kościele (organizacji) najwyższą władzę i autorytet ma papież. Jest on z definicji rzekomo nieomylny i jeżeli jakiś ksiądz ma inne zdanie na temat wiary, to musi je skorygować lub być wykluczonym z kapłaństwa. W takim razie jeżeli to instytucja papież jest autorytetem, to niestety ale widzę tutaj wiele problemów stojących w sprzeczności z moja wiedzą. Przede wszystkim jak mam traktować poważnie kogoś, kto wyssane z palca ludowe bajanie o wniebowstąpieniu Marii zmienia w dogmat i każe twierdzić że to prawda? To całkowicie kompromituje tą instytucję jeśli chodzi o wiedzę i prawdę. Przypomniałem tez o opinii JP2 na temat ewolucji i uwstecznieniu jakie wprowadza obecny papież. Ksiądz nie umiał mi wyjaśnić w którym mniej więcej etapie ewolucji człowieka miał on duszę.

Nie pamiętam czy otwarcie, czy po prostu przez brak protestu ksiądz przyjął moje argumenty przeciw Kościołowi i autorytetom. Na tym etapie rozmowy nie protestował co do słuszności mojej wypowiedzi. Postanowił użyć kolejnego argumentu: nauka Kościoła jest niezbędna do posiadania etyki i moralności oraz to z niej wynikają tzw "wartości".

Zapoznałem księdza z faktami z życia nie znających religii zwierząt, które przejawiały zachowania świadczące o posiadaniu pewnych cech świadczących o empatii i swego rodzaju etyce. Podobnie ochrona własności prywatnej i nie zabijanie bliskich występuje w plemionach, które nigdy nie widziały misjonarza. Ksiądz chyba pierwszy raz w życiu dowiedział się o tym jak paradoks więźnia i zasada wzajemności (tit for tat) samoczynnie doprowadzają do ustalenia pewnych zasad moralnych i praw. Kościół i religia jest tu całkowicie zbędna. Przypisywanie sobie przez Kościół roli moralizatorskiej jest bezpodstawne, a obserwacje naukowe temu zaprzeczają.

Minęły blisko dwie godziny rozmowy. Ministranci zamarzali na dworze, a do obejścia pozostało jeszcze wiele domów. Ksiądz odchodząc próbował jeszcze coś tłumaczyć wspominając o książkach filozoficznych, ale nie potrafił sformułować żadnego argumentu przeciwko moim. Był zdenerwowany i nawet się nie pożegnał.

Nie mogę się doczekać kolędy za rok...