Opiera się na dwóch założeniach.

1. Maksymalna prędkość odkształcania przestrzeni wynosi V=C.
2. Podstawą grawitacji, ładunku elektrycznego jak i materii jest skręcenie/zniekształcenie przestrzeni które można nazwać pętlą.
Pętla jest punktem w którym 5 Wymiarowa przestrzeń jest skręcone w supeł przez co zwiększa się "gęstość" przestrzeni.
*sama przestrzeń ma niezmienna gęstość ale jeśli ją zagniemy i skręcimy, będzie zajmować mniejszą objętość.

Prędkość bezwzględna fotonu jest stała, względna zależy od punku obserwacji.

To oddziaływanie pętli zależy w którym wymiarze je rozpatrujemy.
1-3 Wymiary przestrzenne
4 Wymiar grawitacyjny
5 Wymiar elektrostatyczny

Skręcenie w 4 Wymiarze powoduje zmniejszenie poziomu swobody w tym wymiarze.
Skręcenie umownie w "prawo" to materia a w "lewo" to antymateria.
W chwili spotkania następuje rozplątanie, i emisja energii.

Skręcenie w 5 Wymiarze Powoduje zwiększenie poziomu swobody.
Z tego powodu ładunki różno imienne się przyciągają dążąc to zmniejszenia stopnia swobody, a jednoimienne odpychają.
Skręcenie umownie w "górę" to ładunek + a w "dół" to -.

1 - Minimalny poziom energetyczny w którym 5 wymiarowa pętla drga wytwarzając wokół siebie falowe zaburzenie przestrzeni.
Wyższe poziomy są stanami wzbudzonymi nadwyżką energii i umożliwiają emisje fotonów.

Foton jest 5 wymiarową fala której ośrodkiem rozchodzenia jest przestrzeń.

Fotonu rozchodzi się w przestrzeni z stałą prędkością, jednakże gdy foton przechodzi przez materię pozornie zwalnia jest to spowodowane tym że podstawową materii jest pętla skręconej przestrzeni, dlatego foton przechodząc przez materię ma dłuższą drogę.

Czarne dziury powstają gdy grawitacja wytwarza studnie potencjału wystarczająca aby spowodować przesunięcie granicy poziomu energetycznego pętli ją tworzących, przez co wymagana energia do emisji fotonu wzrasta wraz z masą czarnej dziury.
Pozostaje ona stabilna, dopóki nie zgromadzi ilość energii wystarczającej aby cała materia z której się składa mogła przekroczyć 2 poziom energetyczny.
Czyli czara dziura jest po prostu studnią potencjału wytworzona przez pochłoniętą materie.
Czarna dziura może znaleźć się w stanie pod krytycznym.
W którym energia otrzymywana z zewnątrz, będzie przesuwała wewnętrzną blisko osiągnięcia Poziomu 2 aczkolwiek napływ pochłanianej materii będzie przesuwał ciągle granice wyżej, w tym stanie mogą się pojawić emisja fotonów spowodowany przejściem części materii do 2 poziomu.
Jeśli cała materia tworząca czarną dziurę osiągnie energie by przejść na 2 poziom energetyczny to dojdzie do emisji fotonów w całej jej objętości, co doprowadzi do wzrostu ciśnienia rozerwania czarnej dziury.
Przykładem takiego zdarzenia jest big bang a owalny kształt pola emisji promieniowania reliktowego wskazuje na to że czarna dziura przed wybuchem obracała się z dużą prędkością kątową, przez co po rozpadzie ekspansja nie była idealnie sferyczna ale lekko spłaszczona.

Efekty prędkości relatywistycznych.

Efekt masy relatywistycznej: jest spowodowany przez pętle które drgają wraz ze wzrostem prędkości pętla drga wolniej, dodatkową energie wydajemy na spowolnienie pętli.
V składowe, V max drgań pętli + V samej pętli nie może przekroczyć V=C.

Zmiana długości ciał poruszających się prędkościami relatywistycznymi:
Jest spowodowane ograniczenie prędkości rozchodzenia się fal generowanych przez pętlę zgodnie z wektorem poruszania się.
V składowe, V max fali generowanej przez pętlę + V samej pętli nie może przekroczyć V=C.

Liczę na konstruktywną krytykę.