tak oboje rodzice muszą wyrazić zgodę na zabieg, wyjazd, kolonie, zabieg, kurs tańca i każdą czynnośc jeśli jest umowa. katalog jest duży i długi. Wyjazd zagraniczny (nawet w UE) bezwględnie. Orzecznictwo w tym zakresie dość precyzyjne. Tak samo to dotyczy religii. Orzecznictwo w tym temacie jest dość precyzyjne.
Jeśli przyjmowałeś oświadczenie jednego rodzica, to brałeś na siebie ryzyko. Tak wygląda to z prawnego punktu widzenia.
Jeśli czynność nie jest ważna prawnie (brak zgody) to wymagane jest sprostowanie.

>tak oboje rodzice muszą wyrazić zgodę na zabieg, wyjazd, kolonie, zabieg, kurs tańca i każdą czynnośc jeśli jest umowa. katalog jest duży i długi. Wyjazd zagraniczny (nawet w UE) bezwględnie. Orzecznictwo w tym zakresie dość precyzyjne. Tak samo to dotyczy religii. Orzecznictwo w tym temacie jest dość precyzyjne.

Cieszę się, że w moim domu uśmiech wystarcza zamiast paragrafów. Gdyby moja żona przed każdym przekroczeniem granicy miała mnie pytać o zgodę..

>Jeśli przyjmowałeś oświadczenie jednego rodzica, to brałeś na siebie ryzyko. Tak wygląda to z prawnego punktu widzenia.
Porypane to wasze prawo.

>Cieszę się, że w moim domu uśmiech wystarcza zamiast paragrafów. Gdyby moja żona przed każdym przekroczeniem granicy miała mnie pytać o zgodę..
Kiedyś też tak było

>Porypane to wasze prawo.
Dura lex sed lex

Chciałem tylko powiedzieć, że jestem zasmucony postawą dużej części wypowiadających się tu osób. Nie wiem czy moje odczucie można generalizować na całą społeczność racjonalistów polskich, ale jeśli większość tychże rzeczywiście tak podchodzi do takich spraw, to uważam, że jest powód do niepokoju.

Wolnomyślicielstwo - ideologia, ruch społeczny okresu Oświecenia odwołujący się do idei liberalizmu politycznego, społecznego i wyznaniowego, a zasadzający się na poglądzie, iż sądy należy formułować na podstawie wiedzy naukowej i rozumowania logicznego, bez odwoływania się do argumentów religijnych czy tradycji.

Wolnomyślicielstwo rozpowszechniło się w XIX w. jako wielopostaciowy ruch społeczny wyrosły z niejednolitych założeń filozoficznych i ideowych. Ruch miał charakter antyklerykalny, charakteryzujący się różnorodnością stanowisk, zwłaszcza odmian religijnego racjonalizmu, sceptycyzmu a nawet deizmu. Wolnomyślicielstwo ujawniało postawy religii bez boga lub religii bezwyznaniowej. W końcu XIX i na początkach XX stulecia Wolnomyślicielstwo funkcjonowało głównie w kręgach liberalnej, racjonalistycznie i scjentystycznie nastawionej inteligencji.

Określenia wolnomyśliciel użył po raz pierwszy filozof angielski John Toland (1670-1762), nazywając tak postawę człowieka kierującego się rozumem w odniesieniu do istniejących tradycji religijnych i odrzucającego wszelkie występujące w nich nieracjonalne elementy. pl.wikipedia.org/wiki/Wolnomyślicielstwo

Rozumiem, że można przedstawić Panu Tintin opcje konformistyczną, plus wskazanie mu alternatyw w postaci kształtowania otwartego i tolerancyjnego umysłu dziecka. Sam bym pewnie to podał do jego wiadomości jakby nikt o tym nie wspomniał. Lecz na jakiej podstawie przekonuje się Pana do podjęcia takich kroków? W dodatku "z góry" zakładając, że gra on dzieckiem w grze małżeńskiej i że jest ideowym fanatykiem. Budzi to moje najgłębsze oburzenie.

Nie dość, że jest to sprzeczne z myślą wolnomyślicielstwa. To dostrzegam w tym coś jeszcze podlejszego.

Z góry zaznaczam, że wytłumaczeniem nie może być tutaj "moje dziecko chodziło na religie i nic mu się nie stało" - bo każdy przypadek jest indywidualny i każdy ma prawo do kierowania się indywidualnymi wartościami, oraz hasło "zostawmy religie w szkołach to najlepszy sposób ateizowania społeczeństwa".

Pierwszy przykład jest jasny. Natomiast drugi, jest sprzeczny z racjonalistycznym punktem widzenia, gdyż jako racjonaliści, powinniśmy wiedzieć, że "cel nie uświęca środków". A konsekwencje dalszego takiego działania mogą być opłakane, gdyż człowiek od najmłodszych lat przyzwyczaja się do tego, ze bierna postawa wobec absurdów jest czymś normalnym. W tym miedzy innymi dopatruje się niebezpieczeństwa.

Przedstawiając sprawę jaśniej.

Skoro Pan Tintin wykazał, że postępowanie szkoły jest sprzeczne z przepisami prawa, to zachowanie szkoły i matki dla racjonalisty powinno być nie do zaakceptowania. Każdy racjonalista powinien nawet, jeśli nie solidaryzować się z Panem Tintin jako osoby w trudnej sytuacji, to chociaż okazać solidarność jako obywatel państwa. To już jest patologią, jeśli nie zależy nam na tym by prawo było prawem. Dla mnie nie ma znaczenia na jakim poziomie to się odbywa. Zignorowanie tego faktu byłoby dla mnie złamaniem mojego wewnętrznego poczucia sprawiedliwości. Nie wierzę, że prawdziwy racjonalista może lekką ręką się tego uczucia wyzbyć. Oczywiście jeśli mamy konflikty czysto społeczne, to zdarzają się sytuacje w którym poczucia sprawiedliwości nie należy wynosić ponad inne zasady współżycia. Tutaj mamy jednak sytuacje prawną.

Jednak z mojego punktu widzenia, to jest zasadnicze, ale nie jest najistotniejsze. Najbardziej dotyka mnie fakt społecznej - polskiej postawy nastawionej na tumiwisizm i propagowanie tej postawy. Czy już naprawdę w życiu Polaka/Racjonalisty nie ma o co walczyć? Czy jest tylko jedna droga - wyjazd za granicę? Albo zagryzanie zębów i meandrowanie między absurdami? Czemu jeśli, ktoś chce podjąć uczciwą walkę z niesprawiedliwością i absurdem to jako społeczność umywamy ręce i wysyłamy sygnał - 'radź sobie sam, a najlepiej nic nie rób bo będzie tylko gorzej' ? Czego w ten sposób uczymy naszych dzieci? Ja widzę w tym produkucję masową takich małych Tusków, którzy kiedyś staną się dużymi Tuskami. I to wszystko widzę dotknęło też Racjonalistów! Tą samą wartwe ludzi, która przez wieli walczyła o Polskę i Polski umysł. Ja nie jestem patriotą, czy nacjonalistą w słownikowym znaczeniu tych słów. Ale do kurki wodnej, czy musimy mieć groźbę nad głowami, aby wiedzieć co znaczy Kultura, Honor, Sprawiedliwość?

Wiem, że mój tekst może brzmieć niepotrzebnie pompatycznie. Ale mam nadzieje, że przez to jakaś struna się w ludziach odezwie.

Panie Tintin, nie mam dla Pana żadnej konkretnej pomocy. Mogę tylko życzyć Panu powodzenia. Widzę, że ma Pan już wsparcie prawne, teraz tylko nerwów nie tracić, spokojnie i konsekwentnie sięgać po swoje na ile się da . Co do bohaterki całej sytuacji - małej dziewczynki / córki. Trzeba uważać by nie narażać jej na stress, nie przeciążać niepotrzebnymi sytuacjami. Z drugiej strony z mojego punktu widzenia taka rada: usiąść z córką i na spokojnie jej wszystko wyjaśnić. Konflikt dla dziecka jest niedobry, ale konflikt w którym dziecko nie wie co się dzieje, jest jeszcze gorszy! Bo jest szansa, że wtedy dziecko zacznie winić samo siebie. Wytłumaczyć sprawę raczej rzeczowo, faktycznie, co się dzieje, bez dodawania żadnych stosunków emocjonalnych. Nie dawać złudzeń i pochopnych nadziei, nawet jeśli nie uda się dopiąć swego, to dziecko będzie wiedziało, że był Pan po jego stronie i walczył Pan o jego dobro. Jeśli też nie zdecyduje się Pan na łatwiejszą drogę, to będzie wiedziało, że w życiu MOŻNA walczyć o swoje, tylko trzeba to robić umiejętnie.

Pozdrawiam Serdecznie.

Dziękuję za tą wypowiedź.
Dokumenty zostały wysłane do ww instytucji. Poczekam teraz jak to się rozwinie.
Dzieciaczek wie i sekunduje mi w tej sprawie.
Dobrze, że ma teraz wakacje. Mam nadzieję, że gdy wróci do szkoły, sprawy będą poukładane.

Zgodnie z obowiązującym w Polsce prawem:
- każdy z rodziców ma pełną identyczną władzę rodzicielską, tj. do podejmowania decyzji za i w imieniu dziecka, dopóki wyrokiem sądu nie zostanie taka władza ograniczona; art. 97 § 1 Kodeksu rodzinnego i opiekuńczego w zw. z Art. 93 § 1 tegoż Kodeksu
- w przypadku odmiennego zdania (sporu) między rodzicami rozstrzygnięcie musi nastapić wyrokiem sądu - Art. 97. § 2 ww. Kodeksu - a tu nikt do sądu nie złożył pozwu (z formalnoprawnego punktu widzenia jest to jednoznaczne z tym, iż autor tego wątku, wyraził jednak zgodę na czynności prawne podjęte przez matkę dziecka, gdyż tylko złożenie pozwu do sądu, z punktu widzenia prawa oznacza brak zgody);
- lekcje religii dla dziecka w szkole prowadzi się na wniosek rodzica (nie istnieje coś takiego jak zgoda,sprzeciw, itp.), a wniosek (jak można się domyślać*) został prawidłowo złożony przez matkę, która wniosku nie wycofała;
- mimo nieistotnego w zasadzie prawnie odmiennego zdania (sprzeciwu) drugiego z rodziców, dziecko na lekcje chodziło i otrzymało z zajęć ocenę końcową.
Drugi z rodziców nie zadbał o sformalizowanie swojego zdania, poprzez wniosek do sądu, a oczekuje w sumie nie wiadomo czegoi na jakiej podstawie prawnej?, prawnej reakcji na pozaprawne działania - szkoła NIE JEST OD ROZSTRZYGANIA SPORÓW MIĘDZY RODZICAMI!!.
* jedyne co można sprawdzić, czy w danym przypadku placówka oświatowa przestrzegała rozporządzenia i uzyskała od matki pisemny wniosek (NIE "zgodę") o organizację zajęć religii dla jej dziecka.
Cytat: NIKT tego nie wykazał w żadnym fragmencie swej wypowiedzi, a już na pewno nie autor wątku

>Zgodnie z obowiązującym w Polsce prawem:
>- każdy z rodziców ma pełną identyczną władzę rodzicielską, tj. do podejmowania decyzji za i w imieniu dziecka, dopóki wyrokiem sądu nie zostanie taka władza ograniczona; art. 97 § 1 Kodeksu rodzinnego i opiekuńczego w zw. z Art. 93 § 1 tegoż Kodeksu
>- w przypadku odmiennego zdania (sporu) między rodzicami rozstrzygnięcie musi nastapić wyrokiem sądu - Art. 97. § 2 ww. Kodeksu - a tu nikt do sądu nie złożył pozwu (z formalnoprawnego punktu widzenia jest to jednoznaczne z tym, iż autor tego wątku, wyraził jednak zgodę na czynności prawne podjęte przez matkę dziecka, gdyż tylko złożenie pozwu do sądu, z punktu widzenia prawa oznacza brak zgody);
>- lekcje religii dla dziecka w szkole prowadzi się na wniosek rodzica (nie istnieje coś takiego jak zgoda,sprzeciw, itp.), a wniosek (jak można się domyślać*) został prawidłowo złożony przez matkę, która wniosku nie wycofała;
>- mimo nieistotnego w zasadzie prawnie odmiennego zdania (sprzeciwu) drugiego z rodziców, dziecko na lekcje chodziło i otrzymało z zajęć ocenę końcową.
>Drugi z rodziców nie zadbał o sformalizowanie swojego zdania, poprzez wniosek do sądu, a oczekuje w sumie nie wiadomo czegoi na jakiej podstawie prawnej?, prawnej reakcji na pozaprawne działania - szkoła NIE JEST OD ROZSTRZYGANIA SPORÓW MIĘDZY RODZICAMI!!.
>* jedyne co można sprawdzić, czy w danym przypadku placówka oświatowa przestrzegała rozporządzenia i uzyskała od matki pisemny wniosek (NIE "zgodę") o organizację zajęć religii dla jej dziecka.
> Cytat:

Skoro Pan Tintin wykazał, że postępowanie szkoły jest sprzeczne z przepisami prawa, to zachowanie szkoły i matki dla racjonalisty powinno być nie do zaakceptowania.

NIKT tego nie wykazał w żadnym fragmencie swej wypowiedzi, a już na pewno nie autor wątku
>

Dzięki za sprecyzowanie. Choć zastanawiam się czy w grę wchodzi tu rozstrzyganie sporu między rodzicami, czy po prostu odrzucenie wniosku, przy braku zgodny jednego rodzica. Możesz powiedzieć jaka jest podstawa prawna, że z automatu akceptuje się wniosek jednego rodzica? Skoro prawo mówi o wspólnym decydowaniu, to przy braku zgody może to Matka powinna zgłosić sprawę do sądu, by wniosek jej mógł być zaakceptowany przez szkole? Tak moim zdaniem by powinno być w normalnym kraju. Tak jest chyba z wyjazdem za granice - dziecko nie może wyjechać póki nie ma zgody dwóch rodziców. Czemu w tym wypadku ma chodzić na zajęcia jak decyzja nie podjęta została przez dwóch pełnoprawnych rodziców? Tak się tylko pytam, bo Panu Tintin i tak nie pozostaje nic innego jak złożenie sprawy do sądu.

>Dzięki za sprecyzowanie. Choć zastanawiam się czy w grę wchodzi tu rozstrzyganie sporu między rodzicami, czy po prostu odrzucenie wniosku, przy braku zgodny jednego rodzica. Możesz powiedzieć jaka jest podstawa prawna, że z automatu akceptuje się wniosek jednego rodzica?
Cytat:

>Skoro prawo mówi o wspólnym decydowaniu, to przy braku zgody może to Matka powinna zgłosić sprawę do sądu, by wniosek jej mógł być zaakceptowany przez szkole? Tak moim zdaniem by powinno być w normalnym kraju.
Powinno, nie powinno, to tylko opinia. Chwilowo, Nie matka ma tu problem, to dlaczego ona miałaby składać wniosek do sądu. Moim zdaniem już prędzej się prosi o choćby wytyczne do Dyrektorów szkół, aby to oni składali takie wnioski w takich przypadkach.

Kwestia dotyczy jednak interpretacji prawnej "istotnych spraw dziecka"
Wg na szybko w nocy w necie znalezionego wpisu Sad Najwyższy za istotne sprawy dziecka uznaje jakoby:
1. nadanie dziecku imienia i nazwiska
2. wyjazd dziecka za granice na wakacje
3. leczenie dziecka, operacje
4. wyrażenie zgody na uznanie dziecka przez małoletniego ojca lub dokonanie aborcji przez małoletnia matkę
5. obywatelstwo, zmiana imienia i nazwiska
7. rozwój intelektualny (kierunek nauki) i fizyczny (uprawianie sportu)
Moim skromnym zdaniem, tak przedstawione wyrywki z konkretnych spraw sądowych idą w zbyt ogólne i dalekie wnioski.

Nie do końca zbieżną - ale za to jednak konkretniejszą, nie tak daleko idącą - interpretację "spraw istotnych" dokonało podonno ministerstwo sprawiedliwości:
- wybór dla dziecka imienia
- określenie miejsca jego pobytu
- wybór szkoły i zawodu
- decyzja co do leczenia dziecka
- decyzja co do wyjazdu dziecka za granicę
)

>Tak jest chyba z wyjazdem za granice - dziecko nie może wyjechać póki nie ma zgody dwóch rodziców.
Wszystko fajnie, tylko jak to działa w praktyce? Żeby dziecko otrzymało paszport, to muszą być oba podpisy, ale potem - czy aby na pewno będzie tak, że z tym paszportem nie przekroczy granicy z jednym z rodziców, jeśli nie będzie w paszporcie pisma o zgodzie drugiego rodzica? kto to pismo będzie sprawdzał/po której stronie granicy/w jakim języku? jaki to problem coś takiego sobie napisać? Moim zdaniem to abstrakcja, zresztą chyba chodzi raczej o emigrację, a nie wakacje. Albo może domniemywa się zgodę poprzez właśnie wspólne wyrobienie paszportu....

>Czemu w tym wypadku ma chodzić na zajęcia jak decyzja nie podjęta została przez dwóch pełnoprawnych rodziców?
Podobna kwestia wychodzi z tym "rozwojem intelektualnym (kierunek nauki), wg pierwszej wersji, i skonkretyzowanej w piśmie MS decyzja o wyborze szkoły i zawodu. Oczywiście można próbować wejść w spór sądowy i walczyć o zaliczenie zapisania dziecka na lekcję religii, do kategorii spraw istotnych w rozumieniu art. 97 § 2 krio, ale to może być długa droga. Moim zdaniem, póki co szkoły nie naruszają raczej prawa, nie traktując tej sprawy w ten sposób.

>Tak się tylko pytam, bo Panu Tintin i tak nie pozostaje nic innego jak złożenie sprawy do sądu.
Przyznaję, na ciekawy aspekt zwracasz uwagę.

PS. Z drugiej strony matka dziecka może wykorzystać fakt, że przy chrzcie - a prawie na pewno dziecko zostało ochrzczone, co prawo kanoniczne wymaga aby była prośba obojga rodziców ("chyba, że jakaś uzasadniona przyczyna uniemożliwia obecność któregoś z nich.") - tenże ojciec (o ile tak było, ale jeśli było) publicznie wyraził deklarację/obietnicę/przysięgę, czy jak to nazwać - ze co najmniej nie będzie utrudniał religijnego wychowania dziecka.

>1. Czy wobec mojego sprzeciwu i posyłania przez szkołę dziecka na religię, mogę >wystąpić do szkoły o sprostowanie świadectwa i usunięcie oceny z religii?

Byłoby to powiedzenie dziecku: Zmarnowałeś czas siedząc na religii.
Tymczasem takie zajęcia są pożyteczne dla rozwoju moralnego młodego człowieka.

>>1. Czy wobec mojego sprzeciwu i posyłania przez szkołę dziecka na religię, mogę >wystąpić do szkoły o sprostowanie świadectwa i usunięcie oceny z religii?
>Byłoby to powiedzenie dziecku: Zmarnowałeś czas siedząc na religii.

Bo tak jest. Godzinę siedzenia w tym wieku i słuchanie tych historyjek lepiej przeznaczyć na krzewienie pasji u dzieci.

Zwłaszcza że większość zamieni "Jezuska" w dorosłym życiu na "COŚ".

>Tymczasem takie zajęcia są pożyteczne dla rozwoju moralnego młodego człowieka.

Szkoda że nie masz odwagi opowiedzieć o życiu współczesnych biskupów. Np. jak żyje bp. Bertone w 700 metrowym apartamencie z trzema zakonnicami do usług ( powierzchnia sklepu osiedlowego).
Albo jak uzasadniasz kupno drogich limuzyn, ukrywanie pedofilii, życie ponad stan, komisję majątkową itd.....

>Zwłaszcza że większość zamieni "Jezuska" w dorosłym życiu na "COŚ"

Czyste spekulacje.

>Np. jak żyje bp. Bertone w 700 metrowym apartamencie z trzema zakonnicami do usług

Nie ma grzechu w byciu bogatym.

>kupno drogich limuzyn

Nie wiem jak to jest na świecie. Wiem że w Polsce biskupi dostają luksusowe samochody do dyspozycji za darmo. To rodzaj reklamy dla marek tych samochodów.
>ukrywanie pedofilii

To już stara historia.

>życie ponad stan

Nie znam takiego przypadku.
>komisję majątkową

Tam były przekręty,aczkolwiek majątek Kościoła znacjonalizowany winien wrócić do właścicieli.

> majątek Kościoła znacjonalizowany winien wrócić do właścicieli.
Nacjonalizm watykański jest ważniejszy od polskiego?
Są jakieś specjalne racje, dla których Rzym ma mieć więcej majątku na Wisłą niźli Polska nad Tybrem?

>>Zwłaszcza że większość zamieni "Jezuska" w dorosłym życiu na "COŚ"
>Czyste spekulacje.

na forum cała masa, to znaczy że Matka Boska to dla nich abstrakcja większa od COŚ

>>Np. jak żyje bp. Bertone w 700 metrowym apartamencie z trzema zakonnicami do usług
>Nie ma grzechu w byciu bogatym.

Grzechu? Prosiłem by zachować to specjalne słownictwo dla siebie.

Biskup Limburga wystawił sobie rezydencję za prawie 40 milionów euro z czego część pieniędzy pochodziła ze środków przeznaczonej na pomoc dla potrzebujących wielodzietnych rodzin...

Syf.

1,5 miliarda wydane na religię w Polsce to zmarnowane pieniądze widać to gdy dzieci będące u pierwszej komunii mają uczestniczyć w białym tygodniu. Frekwencja 10%.


>>kupno drogich limuzyn
>Nie wiem jak to jest na świecie. Wiem że w Polsce biskupi dostają luksusowe samochody do dyspozycji za darmo. To rodzaj reklamy dla marek tych samochodów.

Kabaret

>>ukrywanie pedofilii
>To już stara historia.

Rynsztok

>>życie ponad stan
>Nie znam takiego przypadku.

Nie chcesz

>>komisję majątkową
>Tam były przekręty,aczkolwiek majątek Kościoła znacjonalizowany winien wrócić do właścicieli.

Ciąg dalszy powodów trzymania młodego człowieka od religii

>Byłoby to powiedzenie dziecku: Zmarnowałeś czas siedząc na religii.

Byłoby to stwierdzenie "oczywistej oczywistości": , a więc prawdy.

>Tymczasem takie zajęcia są pożyteczne dla rozwoju moralnego młodego człowieka.

Rozwój moralny młodego człowieka - hm, gdyby przeczytał on DOKŁADNIE ST ,
to odwróciłby się niechybnie od chrześcijańskiej ideologii.

---

Pogrążony w wierze odrzuca rozum.