Wyobraź sobie taką sytuację: nudzisz się, kolega wysyła ci link do jakiejś dziwnej gry on-line z łańcuszkami i zagadką, jak je zwinąć. Jak zwykle nie czytasz instrukcji, a ponieważ jesteś ambitny (czytaj: bardzo ci się nudzi), poświęcasz na grę dłuższą chwilę. Odchodzisz od komputera z myślą, że zmarnowałeś swój czas.

Mija miesiąc i dostajesz list z gratulacjami i informacją, że jesteś współautorem pracy naukowej, która w przyszłości może przyczynić się do powstania leku na AIDS i tym samym - uratowania życia wielu ludzi. Z pewnym opóźnieniem zaczynasz łączyć fakty co tak się naprawdę stało. Liczne informacje w telewizji i internecie o owym doniesieniu wszystko ci objaśniają.

Chociaż brzmi to jak scenariusz jakiegoś mało prawdopodobnego filmu, to tak się jednak stało w 2011 roku. Nieświadomi gracze dostali grę i zagadkę do rozwiązania. Nie wiedzieli co było ową łamigłówką...a było nią odgadnięcie struktury przestrzennej jednego z białek wirusa M-PMV, powodującego AIDS u małp. Gracze z całego świata, nie byli poinformowani, że naukowcy od 15 lat starają się skonstruować model przestrzenny tego białka - bez skutku. Najwyraźniej gracze nie wiedzieli, że to zadanie jest trudne ponieważ...rozwiązanie pojawiło się po 10 dniach!

"Tylko Ci, którzy próbują absurdalnego, mogą osiągnąć niemożliwe."
- Albert Einstein

Tak się bowiem składa, że liczba kombinacji przestrzennych białka jest gigantyczna. Nie umiemy dobrze przewidywać struktury przestrzennej białka (z której bierze ono swoje właściwości!). Możemy jedynie testować różne układy i stwierdzać które są prawdopodobne, a potem sprawdzać w laboratoriach czy tak jest naprawdę. Symulacje na gigantycznych komputerach trwają nieustannie dzień i noc. Programy jednak są "głupie" i testują każdy możliwy układ. Istnieje jednak program graficzny, zbudowany specjalnie do superszybkich operacji w przestrzeniach trójwymiarowych. Nazywamy go mózgiem. Przeciętny człowiek jest w stanie "na oko" lub "na intuicję" powiedzieć, czy dany układ jest dobry czy też zły. W sumie jakby się nad tym zastanowić to nic dziwnego: skoro umiesz zawiązać sznurówkę w bucie, to czemu nie byłbyś w stanie "zawiązać" długiej nici białka?

Każdy może spróbować swoich sił.
Gra o której mowa nazywa się "Foldit"
fold.it/portal/
en.wikipedia.org/wiki/Foldit

Istnieje jeszcze wiele innych gier tego typu. Powstaje ich coraz więcej, bo i potencjał w ludzkim intelekcie mas jest ogromny. Zachęcam do zagrania w nowszą grę o nazwie "EteRNA". Zamiast białek, zwija się tam liniową cząsteczkę kwasu RNA, która jest "ciemną materią" biologii molekularnej i całkiem możliwe aby znaleźć tam coś zaskakującego. Jeszcze inna taka gra to "Phylo" w której gracz stara się porównać sekwencje DNA/RNA lub białek, pomagając tym samym naukowcom w badaniach, tam gdzie muszą oni porównać jak coś się zmienia między gatunkami. Kto wie - może grając w którąś z tych gier, przyczynisz się do rozwoju nauki!
eterna.cmu.edu/web/
en.wikipedia.org/wiki/EteRNA
phylo.cs.mcgill.ca/
en.wikipedia.org/wiki/Phylo_(video_game)

Zdjęcie pochodzi z : xed.ch/evander/
A post z: www.facebo(*)/932990603383995/?l=301c28747e