Wujek Google powiada:
"Mechanizm działania czujnika czadu oparty jest na ogniwie elektrochemicznym. Na elektrodzie urządzenia zachodzi reakcja utleniania tlenku węgla, co powoduje przepływ prądu poprzez powstanie różnicy potencjałów. Natężenie prądu jest proporcjonalne do stężenia gazu i powoduje włączenie sygnału alarmowego już przy minimalnej obecności tlenku węgla w powietrzu."

>"Mechanizm działania czujnika czadu oparty jest na ogniwie elektrochemicznym. Na elektrodzie urządzenia zachodzi reakcja utleniania tlenku węgla, co powoduje przepływ prądu poprzez powstanie różnicy potencjałów. Natężenie prądu jest proporcjonalne do stężenia gazu i powoduje włączenie sygnału alarmowego już przy minimalnej obecności tlenku węgla w powietrzu."

Tak, tyle znalazłem. Ale moja latarka też działa na ogniwie elektrochemicznym. Musi być to zatem jakiś szczególny jego rodzaj.

---

Nie Bóg, lecz Człowiek potrzebuje obrony.

>Tak, tyle znalazłem. Ale moja latarka też działa na ogniwie elektrochemicznym. Musi być to zatem jakiś szczególny jego rodzaj.

W skrócie: materiał radioaktywny, jakim jest w tym przypadku pluton jonizuje CO, czyli rozbija go na jony. Obecność naładowanych cząstek w komorze detektora powoduje przepływ prądu, który włącza alarm.

Zazwyczaj do tego celu używa się ameryku, a nie plutonu.

>W skrócie: materiał radioaktywny, jakim jest w tym przypadku pluton jonizuje CO, czyli rozbija go na jony. Obecność naładowanych cząstek w komorze detektora powoduje przepływ prądu, który włącza alarm.

To nie do końca tak. Cząsteczki dymu przyklejają się do jonów i je neutralizują, a wówczas przewodnictwo elektryczne spada, co uruchamia alarm.

home.howst(*)usehold-safety/fire/smoke2.htm

---

"Sardoniczne pociski autorów straciły już władzę ranienia czytelnika - mianowicie od czasu, w którym przekonano się, że każdy mający pióro w ręku i dostateczną ilość papieru potrafi nawymyślać publiczności". - Aleksander Niewiarowski

>Zazwyczaj do tego celu używa się ameryku, a nie plutonu.

Ehm. Dzięki... w każdym bądź razie nie zawadzi sprawdzić licznikiem.

---

Nie Bóg, lecz Człowiek potrzebuje obrony.

>Ehm. Dzięki... w każdym bądź razie nie zawadzi sprawdzić licznikiem.

Zapewniam Cię, że domowe czujniki są praktycznie nieszkodliwe. Ale wszelkie zabawy radiacją polecam szczerze. Tylko ostrożnie i po cichu, bo przyjdzie inspektor ochrony radiologicznej.

>W skrócie: materiał radioaktywny, jakim jest w tym przypadku pluton jonizuje CO, czyli rozbija go na jony. Obecność naładowanych cząstek w komorze detektora powoduje przepływ prądu, który włącza alarm.

Jeszcze nie do końca, ale w dobrym kierunku. Przepływ prądu następuje tylko wtedy, gdy elektrody są pod jakimś tam napięciem dostarczanym w formie przetworzonej z sieci lub z ogniwa prądu stałego. Wtedy urządzenie jest w stanie czuwania. Bez napięcia nie ma różnicy potencjałów, a więc nie ma przyczyny dla której zjonizowane (czyli obdarzone ładunkiem elektrycznym) cząstki, tą różnicę potencjałów "widziały i czuły". W czystym powietrzu stopień jonizacji jest na tyle mały, że nie wpływa na wyraźny spadek rezystancji (próg ustawienia czułości urządzenia zapewnia producent). W wypadku zaistnienia dodatkowych cząstek CO między elektrodami zaczyna rosnąć gęstość zjonizowanych cząsteczek i tym samym rezystancja między elektrodami zaczyna maleć, co z kolei implikuje zwiększenie wielkości przepływu prądu między elektrodami. Wtedy w sensorze, a konkretnie między elektrodami maleje oporność (rezystancja) przepływu na tyle, że zaczyna przepływać wystarczający dla układu odczytującego malejący spadek napięcia lub jak wolisz rosnący prąd. Dalej masz rację, tyle że w swej istocie przepływ prądu powoduje różnica potencjałów między elektrodami, a nie same cząstki, gdyby nawet napięcia nie było. Zrób eksperyment i wyłącz napięcie. Urządzenie na pewno nie zadziała mimo istnienia warunków przepływu prądu zadziałania (gęstość cząstek naładowanych wystarczająco wzrosła). Producent czujników tak je składa, że dotarcie do ich wnętrza jest niemożliwe bez trwałego uszkodzenia urządzenia. Ma to dwa cele. W pewnym momencie ochrona przed włamaniem niepowołanych "fachowców" oraz utrudnienie kopiowania jak i utrudnienie samowolnego regulowania progu zadziałania. Tak by wyglądał podkład teoretyczny do rozważań co w tym g... siedzi. Stosuje się różne sposoby "czytania" przez czujniki zagrożenia (różne czujniki), ale zasada jest ta sama. Pozdrawiam.

---

Ich bin besser als mein Ruf

Powiedzmy sobie szczerze, każdy taki sensor to rodzaj mini składowiska odpadów promieniotwórczych.

A tak naprawdę to nie.

Detektory CO dzielimy na:
-biomimetyczne (oparte na żelach z barwnikami zmieniającymi kolor pod wpływem CO, na przykład hemoglobiną);
-oparte na półprzewodnikach tlenkowych (CO wchodzi w reakcję z elementem sensora, wpływając na jego opór elektryczny);
-elektrochemiczne (j. w.).

home.howst(*)/carbon-monoxide-detector1.htm

Dwa ostatnie potrzebują sporego i stałego zasilania, którego teoretycznie mogłyby im dostarczać ogniwa termoelektryczne z plutonem (?), ale chyba raczej nie do szerszego cywilnego wykorzystania. Poza tym do ich zasilania wystarczą zwykłe baterie lub podłączenie do gniazdka.

en.wikiped(*)lutonium#Power_and_heat_source

Natomiast pierwiastki promieniotwórcze (np. ameryk, który produkuje się z plutonu) mogą znajdować się w czujnikach dymu, w których są wykorzystywane do stałego jonizowania powietrza.

>Musi być to zatem jakiś szczególny jego rodzaj.

Zapewne tak, a właściciele patentów na te sensory już lecą do Internetu zdradzać wszelkie szczegóły ich budowy.

---

"Sardoniczne pociski autorów straciły już władzę ranienia czytelnika - mianowicie od czasu, w którym przekonano się, że każdy mający pióro w ręku i dostateczną ilość papieru potrafi nawymyślać publiczności". - Aleksander Niewiarowski

Ąkel Gógol jest pasę. Teraz rządzi DuckDuckGo.

---

"Sardoniczne pociski autorów straciły już władzę ranienia czytelnika - mianowicie od czasu, w którym przekonano się, że każdy mający pióro w ręku i dostateczną ilość papieru potrafi nawymyślać publiczności". - Aleksander Niewiarowski

Widziałem reklamę baterii 9V które poprzez Wi-Fi meldowały o swoim rozładowaniu (skonstruowane z myślą o takich czujnikach).
Pewnie dałoby się ją jakoś połączyć z wieszakiem na papier toaletowy.