Oto powód dlaczego formalne uregulowanie roli mediów w procesie demokratycznym jest niezbędne. Alternatywą jest sytuacja taka jak obecnie, w której media w obliczu problemu preferowanego kandydata, któremu słupek spadł już poniżej 40% - wyzbywają się już nawet pozorów niezależności.

Gazeta Wyborcza - główny dziennik liberalnej opinii, zrzuca pozory dziennikarstwa, ogłaszając tuż przed wyborami - urbi et orbi - że słabnący lider sondaży zostanie wywyższony tytułem Człowieka Roku (niezależna gazeta bez problemu przesunęłaby imprezę o kilka tygodni). Gala odbędzie się przed drugą turą.


Kolejna sprawa - debata: powinna być uregulowana jako obowiązkowa dla wszystkich. Obecnie mamy szopkę polegającą na tym, że mainstream organizuje osobno debatę 10 kandydatów, poza jednym, który nie chciał debatować ze wszystkimi, więc będzie debatować godzinę wcześniej - samodzielnie, z trzema dziennikarzami. Urągająca wyborcom ustawka, którą się tłumaczy tym, że to niesprawiedliwe debatować z innymi, bo wszyscy byliby przeciw jednemu. Dokładnie tak samo niesprawiedliwe jest jednak, że jeden z kandydatów czerpie korzyści w kampanii dzięki aktualnemu posiadaniu prezydentury, która pozwala mu obecnie mieć znacznie więcej czasu antenowego od innych.

Media stały się instytucjami władzy politycznej, której patologiczny charakter polega na tym, że jest to władza nieformalna, pozostawiona sama sobie. Ich swobodny RZĄD DUSZ całkowicie wypacza proces demokratyczny w kraju, czyniąc zeń w zasadzie fikcję.
Aby było śmieszniej te same media: a) krytykują Putina, że posiada prokremlowskie media, b) tropią polityczne kazania w kościołach.
Pomimo wolności słowa, media walczą o to, by księża nie politykowali. Dlaczego? Prawo mówi tylko, że władza ma być bezstronna religijnie, ale nigdzie nie mówi, że kościół ma być bezstronny politycznie. Otóż walczy się o to, by ośrodki rządu dusz nie deformowały procesu demokratycznego. Tymczasem media mają dziś niepomiernie większy rząd dusz, więc jeśli wymagamy od kościoła, by zachował bezstronność, to TYM BARDZIEJ musimy wymagać od mediów. Jeśli nie wymagamy od mediów to tracimy też podstawę wymagania wobec kościoła. Albo wszystkie ośrodki rządu dusz zachowują bezstronność albo wolna amerykanka i wygrywa najbardziej wpływowy. Obecnie kiedy w najpopularniejszych programach tv, typu Szkło kontaktowe sadza się po dwóch paradziennikarzy, by robili propagandę Komorowskiemu, to jest to dla mnie dokładnie tym samym co promocja kandydatów na kazaniu, z tą różnicą, że Szkło kontaktowe to przez siłę rażenia jak setki lub tysiące kościołów.

Dodajmy do tego, że media zaangażowane politycznie czerpią znaczne korzyści z kasy publicznej, np. Gazeta Wyborcza w latach 2009 - 2014 otrzymała od rządu i instytucji publicznych za reklamy, ogłoszenia, kampanie społeczne czy artykuły sponsorowane 27,7 mln zł!

Odsunąć mainstream medialny od politykierstwa! Precz z Tadloizacją materiałów politycznych. Mamy prawo oczekiwać mediów niezaangażowanych politycznie, uczciwie prezentujących WSZYSTKIE strony sceny politycznej. W demokracji media są newralgiczną INFRASTRUKTURĄ SYSTEMU. Reforma mediów jest zupełnie podstawowym wyzwaniem dla naprawy państwa.

Wydaje się, że deformowanie procesu demokratycznego przez mainstreamowe media zbliża się do stanu krytycznego, gdyż chyba jeszcze nigdy kandydaci tak intensywnie nie konfrontowali się otwarcie z dziennikarzami, atakując nieobiektywizm mediów. Celują w tym oczywiście kandydaci antysystemowi, lecz krytyka mediów jest coraz powszechniejsza również i u polityków systemowych, wśród których najostrzejszym krytykiem upolitycznienia mediów jest wicepremier Janusz Piechociński. Jedyna kobieta startująca w wyborach ma intensywną antykampanię medialną - ponieważ jej elektorat jest najbardziej zbieżny z kandydatem promowanym przez mainstream. Ulubioną metodą paradziennikarzy wobec kandydatów traktowanych jako "wraży" jest sprowadzanie dyskusji na manowce, ad personam, tematy zastępcze oraz drugorzędne kwestie polityczne - oraz abstrahowanie od głównych postulatów programowych "wrażych" kandydatów. Kibicuję pojedynczym dziennikarzom, którzy potrafią trzymać fason standardów kampanijnych