Przyjmijmy, że w czystym dzikim kapitalizmie wszyscy ludzie w celu stworzenia hierarchii wpływu woli indywidualnych ludzi na zachowanie się całego społeczeństwa posługują się kapitałem a zatem dobrowolną akceptacją decyzji innych ludzi i dobrowolnym sprzeciwem wobec decyzji innych. Rozkład kapitału oznacza w tym wypadku społeczne naznaczenie indywidualnych wg tożsamości ludzi, które z jednej strony prowadzi do powszechnej, społecznej akceptacji wszystkich decyzji wybranego człowieka i z drugiej strony do powszechnego, społecznego odrzucenia decyzji innego, konkretnego człowieka. Istotą kapitalizmu jest nierówny wpływ woli poszczególnych ludzi na zachowanie się całego społeczeństwa. Sensem kapitału jest takie społeczne oznaczenie indywidualnych osób, z którego wynikać będzie powszechne „TAK, zgadzam się z twoimi decyzjami” dla jednej konkretnej osoby i „NIE, sprzeciwiam się twoim decyzjom” dla drugiej osoby.

Demokracja - jednakowy, jednostkowy wpływ woli każdego człowieka na zachowanie się całego społeczeństwa jest zaprzeczeniem istoty kapitalizmu i sensu kapitału w ogóle. W demokracji człowiek przestaje być indywiduum, traci własną tożsamość, traci własne przywiązanie do konkretnych wartości a staje się wielkością liczbową, jednostką, częścią kolektywu. W demokracji przestaje być ważne kim jesteś lecz liczy się tylko to, że jesteś, że istniejesz i należysz do tego samego gatunku. Demokracja jest socjalizmem.

Demokracja nie miałaby zupełnie nic do zrobienia bez dostępu do kapitału a kapitał rodzi się w niedemokratycznych wyborach pomiędzy dobrowolną, powszechną akceptacją jednego indywidualnego człowieka i dobrowolnym, powszechnym odrzuceniem drugiego indywidualnego człowieka, w związku z tożsamością tych ludzi. Aby demokracja mogła jednak mieć dostęp do kapitału musi naruszyć zasadę dobrowolności ludzkich wyborów.

Demokracja jest przemocą zdeprymowanych, niezaspokojonych skutkiem dobrowolnych wyborów ludzi. Demokracja jest zmianą ładu społecznego jaki buduje z mozołem kapitalizm. Demokracja jest drapieżnictwem roszczeniowych na pracowitych. Demokracja nie może istnieć bez przymusowych podatków, podatki stanowią jej fundament.

Źródłem demokracji jest deprywacja osobników w warunkach czystego, dzikiego kapitalizmu – tzn. ciągłe niezaspokojenie ich potrzeb biologicznych i psychologicznych.
Demokracja jest lekką odmianą terroryzmu, która może być dobra w tym sensie, że syty lew, którego nakarmiłeś nie będzie cię atakował, żeby cię pożreć. Demokracja jest pasożytnictwem nierobów na tych, którym rano chce wstać się do pracy.

Demokracja to przeciwieństwo kapitalizmu.
Jeśli demokracja jest dobra to kapitalizm musi być zły.
Jeśli kapitalizm jest dobry to demokracja musi być zła.

Nie tylko demokraci walczą ze złem w imię dobra uniwersalnego. Terroryści także.