W swoim wpisie naprzód prezentuje Pan słabe poszlaki wskazujące na to, iż lobotomia Evity była wymuszona przez kogokolwiek a szczególnie przez jej męża - a zaraz potem jednoznacznie przesądza o tym, iż jednak tak musiało się stać za sprawą jej męża "faszystowskiego wieprza". Wie pan licentia poetica jest dopuszczalna w filmie i literaturze - nie w tekstach o charakterze historycznym, a do takowego chyba pana wpis należałoby zaliczyć. Peron był postacią wielce kontrowersyjną ale także wielką i nazywanie go faszystowskim wieprzem ośmiesza nie jego ale autora takich porównań.
A oto fragment z biografii Perona zaczerpnięty z Wikipedii:

"W 1946 został wybrany prezydentem kraju z ramienia założonej przez siebie Partii Pracy. Opierał się na poparciu związków zawodowych (którym przyznał duże przywileje), wojska i części klasy średniej. W gospodarce prowadził politykę interwencjonistyczną. Dokonał nacjonalizacji banków i kolei, wprowadził niedzielę jako dzień wolny od pracy oraz uruchomił roboty publiczne, w wyniku których powstało wiele szkół i szpitali. Chcąc uniezależnić gospodarkę argentyńską od wpływów zachodnich znacjonalizował także koleje należące głównie do firm brytyjskich i francuskich. Uniknął on uwikłania kraju w zimną wojnę. Łączył w swojej polityce nacjonalizm (hasło "wielkiej Argentyny") z hasłami sprawiedliwości społecznej, "pokoju klasowego" i "trzeciej drogi". W rządzie Peróna znalazło się miejsce zarówno dla bogatych przemysłowców jak i socjalistów. W trakcie pierwszej kadencji prezydenta Partia Pracy przekształciła się w ugrupowanie o nazwie Partia Justycjalistyczna. Rząd przywrócił stosunki dyplomatyczne z ZSRR. Polityka odnowienia relacji z ZSRR wraz z próbami uzyskania suwerenności gospodarczej spotkały się z oporem USA które wprowadziły antyargentyńskie embargo. Rząd USA widział w działaniach rządu Argentyny próbę budowy komunizmu w Ameryce. W kampaniach politycznych wspierany przez niezwykle popularną żonę, Evę Duarte-Perón, zwaną Evitą"
cenioną zwłaszcza za działalność społeczną i charytatywną.

Jak na wieprza - i to faszystowskiego - wcale nienajgorzej to brzmi. A propos wątku świńskiego. Amerykanie postrzegali go jako "wieprza komunistycznego" - i co Pan na to?
"

Ciekawa historia, szkoda dziewczyny.