W Islandii już na początku lat 90 - tych ubiegłego wieku niejaki Bragi Aranson, zwany "profesorem Wodorem" stwierdził, iż Islandia jest wybornym laboratorium do pracy nad "ekonomią wodorową". Kilka lat później Aranson uzyskał status sui generis bohatera narodowego a Islandia przyjęła oficjalnie projekt przekształcenia się w ciągu najbliższych 35-40 lat w ekonomię opartą całkowicie na paliwie wodorowym.
W chwili obecnej sytuacja nie wygląda już tak różowo - zdaje sie, iż kraj poszedł jednak w stronę produkcji elektryczności (geotermia oraz energia wód) ale oficjalnie program nadal egzystuje a wraz z nim kilka autobusów w Rejklaviku - napędzanych wodorem. Okazuję się więc, że są auta oparte o to paliwo, które - jak w filmach science fiction - spalają wodór i wydzielają jako produkt tej reakcji parę wodną.
Po sukcesie autobusów z Rejklaviku wielki przemysł samochodowy zainteresował się nową opcją.
Kilka miesięcy temu firma Toyota wypuściła na rynek model całkowicie napędzany wodorem - Toyotę Mirai. I nie jest to żadna "maskotka" z ograniczonymi możliwościami i właściwościami. Osiąga prędkość do 175 km n godzinę, do 100 km przyśpiesza w 9.6 sekund, zasięg ma ok. 480 kilometrów, proces zatankowania zabiera ok. 10 minut . Bak jest wykonany z włókien węglowych - jest bardzo wytrzymały i .. bezpieczny - bo wiadomo, ż wodór może przywoływać nieciekawe asocjacje. W przyszłym roku Honda ma wypuścić swój wodorowy model, zainteresowani są tez nim Nissan i Ford.
Upowszechnienie się wodorowych pojazdów w dużym stopniu rozwiązałoby problem zanieczyszczeń i smogu - tak bardzo dający się we znaki polskim miastom i miejscowościom ( bo smog - warto o tym wiedzieć - jest większy nad Krynicą, Rabką, Zakopanem, Muszyną niż w Krakowie czy na Śląsku - nie darmo przecież pobierają tam opłatę klimatyczną).
Auto wodorowe ma niezłe perspektywy ale są tez poważne problemy do rozwiązania. Raz że jest on drogie - co poniekąd normalne, gdyż na razie jest to niszowy produkt. Dwa, zaplecze do jego funkcjonowania jest w powijakach ( stacje wodorowe) - co czyni użytkowanie auta trochę problematycznym i uciążliwym. Ale wraz z rozwojem technologii problemy owe mogą być w znaczącym stopniu zniwelowana, zwłaszcza jeżeli pojawią się subsydia państwowe do tej branży - co już ma miejsc e Japonii. Jest jeszcze inny problem, mianowicie jego ekologiczność (nature friendly). Otóż produkcja takiego auta nie jest czysta, zostawia antropopresyjny ślad - chociaż nie większy niż produkcja standardowego pojazdu. Gorzej jest z produkcją paliwa do tego auta - bo tutaj ów ślad jest znacząco większy i wskazane byłoby opracować bardziej ekologiczne technologie pozyskiwania wodoru - nad czym podobno się pracuje. Ponadto - o czym już wspomniano - auto owo nie generuje zanieczyszczeń tylko wodę w postaci pary wodnej i to dużych ilościach.. Ale w kontekście globalnego ocielenia taka para jest właśnie zanieczyszczeniem - bo jest bardzo mocnym gazem cieplarnianym, podobnie jak C02. Z zanieczyszczeniami jak z truciznami - wszystko zależy od dawki, natężenie, źródła i miejsca emisji i innych względnych czynników. Para wodna generowana przez auta pochodziłaby z procesu spalania wodoru przy udziale tlenu - więc chyba (nie jestem tego pewien) nie byłaby wartością dodaną - tak jak CO2 pochodzący ze spalania paliw kopalnych - co oznaczałoby, iż wpasowywałaby się w naturalne cykle zachodzące w przyrodzie - be znaczącego naruszania jej równowagi, zwłaszcza że para wodna jest czynnikiem krótkotrwałym, efemerycznym nie trwa w naturze przez kilkadziesiąt lat - jak C02 - powodując efekt zwielokrotnionej akumulacji. Jednakże - na wszelki wypadek - byłoby wskazane ową parę wodną wyłapywać ( na przykład poprzez opracowanie technologii zamieniania jej w stan pierwotny, czyli w wodę w stanie ciekłym), tak ze względów ekologicznych jak i bardzo praktycznych. Odzyskaną w ten sposób wodę można przecież wykorzystywać w różnoraki sposób ( a czeka nas wielki deficyt wody, także w Polsce), a poza tym przecież duże ilości aut wydalające duże ilości parę wodnej na autostradzie, primo - w określonych warunkach meteorologicznych - błyskawicznie wygenerują gęstą mgłę z określonymi konsekwencjami bądź też - jeszcze czarniejszy scenariusz - zamienią asfalt autostrady w lodową taflę.
Problemów - jak widać - trochę do przezwyciężenia jest ale potencjał także istnieje i ulegnie on automatycznie wzmocnieniu - w sytuacji gdy tylko z takich czy innych względów zdrożeją paliwa kopalne.

sbeta.iol.(*)ong-with-hydrogen-cars-1856818