Od wczoraj GW grzmi: Koniec żartów z prezydenta Dudy. Policja przeszukała mieszkanie internauty. Prokuratura wszczęła śledztwo. Dziś na konferencji prasowej Petru prezentuje jak władza rękoma Ziobro krępuje wolność, nasyłając prokuraturę na pryszczatego leszcza, który wrzucił filmik antyprezydencki. Niemal jak za czasów prezydenta Komorowskiego, kiedy ABW zrobiło najazd za gierkę Antykomor i "Muzeum Kadencji Hrabiego Bula".
To co umknęło to fakt, że prokuratura wciąż jest "nieprzejęta", wciąż "niezależna", czyli pod batutą nie Ziobry, lecz Andrzeja Seremeta ("Nie martw się Mietek, będą nowe wybory i PiS nas powsadza"). Mówiąc inaczej, to wciąż niepisowska prokuratura, lecz ta sama, która ganiała internautów za kpiny z Komorowskiego.
Zarówno Duda, jak i Ministerstwo Sprawiedliwości wyrazili zdziwienie i oburzenie za tę akcję.


Wiceminister sprawiedliwości Patryk Jaki mówi:
Cytat:
Ów "żart" z Dudy to filmik "Pijany Prezydent Andrzej Duda kradnie kwiaty spod pomnika Romana Dmowskiego". Prokuratura zdecydowanie nie jest od tego, by zajmować się takimi idiotyzmami. Tego kalibru sprawy były jednak domeną dotychczasowego "wymiaru sprawiedliwości" i musi to ulec zmianie, jeśli cokolwiek w Polsce ma się zmienić.

Ponoć GW minęła się z prawdą jakoby działanie prokuratury dotyczyło filmiku o prezydencie, ponoć chodzi o groźbę karalną jaką sformułował jego autor do innego internauty

Dodajmy jeszcze, że odciążenie prokuratury z zajmowania się hejtem internetowym byłoby wolnościową awangardą wobec standardów zachodnich, gdzie wizyty policji nie są czymś wyjątkowym, choć ostatnio obejmują głównie środowiska antyimigranckie. Kazus z ostatnich dni z Holandii:
Cytat:

.
>Oczywiście, wszystko to zostało wyssane z nazistowsko-rasistowsko-ksenofobicznego palca?
Tak!

@@@
.

"Tworzenie faktów medialnych". Dobry tytuł i dobry początek do ciekawej dyskusji mogącej pomóc w zrozumieniu świata. Ale nie, nic z tego, zwyczajowe bicie piany z akcentem na ad personam. Przez przypadek wpadła mi w ręce książka "Media i władza" a ponieważ post jest dalej aktywny postanowiłem zamieścić kilka z niej cytatów.
"O ile przed 1989 r. oficjalne media budziły nieufność, społeczeństwo z dystansem podchodziło do zinstytucjonalizowanych przekazów, ludzie bardziej aktywnie odczytywali zasłyszane informacje, o tyle po 1989 r. społeczeństwo polskie, przekonane, że media są wolne, łatwiej i bardziej naiwnie przyjmuje przekazywane informacje, odbiór stał się bardziej pasywny i mniej wyczulony na manipulację. Z tego powodu (choć nie tylko) paradoksalnie to raczej dziś - pomimo wzrostu oferty na rynku medialnym i powstaniu wielu nowych rozgłośni radiowych, stacji telewizyjnych i tytułów gazet, które teoretycznie miały zagwarantować "wolny wybór" - łatwiej można kontrolować "umysł publiczny", najwyraźniej uśpiony." ( to redaktor tego wydania P. Żuk). I Jeszcze zapożyczony tam cytat z pracy socjologa A. Giddensa::
"Jednakże w społeczeństwie konsumpcyjnym - gdzie następuje prywatyzacja nie tylko gospodarki, lecz także całej sfery publicznej - świat kreowany przez środki masowej informacji pozostaje jedynym znanym i w tym sensie również realnym światem. Wyobcowanie człowieka jest tak duże, że "napotkany rzeczywisty przedmiot lub wydarzenie wydają się mniej realne, niż ich medialne przedstawienie" (na postawie "Media i władza" 2006r). Redaktor tej pracy dopowiada: "Natomiast wydarzenia, idee, poglądy nieprezentowane w środkach przekazu sprawiają wrażenie czegoś nienaturalnego i tak naprawdę niewystępującego w realnym życiu. To oznacza, że media już nie tylko zniekształcają i zafałszowują rzeczywistość. Media wręcz kreują świat, w którym żyjemy. Co więcej, ten tworzony przez media świat może funkcjonować zupełnie niezależnie od realnej rzeczywistości - tworzony scenariusz nie musi w żaden sposób odzwierciedlać prawdziwego życia. Monopolizacja przez aparat medialny poznawania i opisywania świata sprawia, że trudno sobie wyobrazić inną rzeczywistość niż tę produkowaną przez media. W ten sposób wizja Jeana Baudrillarda łatwo przeradza się w rzeczywistość - wykreowana od początku do końca "hiperrzeczywistość", nieposiadająca swego oryginału w realnym świecie staje się bardziej istotna i prawdziwa od tego, co widać za oknem. Symulacja może objąć wszystkie sfery życia człowieka: od polityki, poprzez warunki w miejscu pracy, po stosunki rodzinne. Wszystko może stać się maskaradą, w której już trudno odróżnić, co jest prawdą, a co - kopią." I dalej: "Można zapytać, czy cały nasz świat nie istnieje jedynie dla potrzeb reklamy, którą być może robią mu na tamtym świecie" ("Media i władza" red. P. Żuk str. 51).
Zastanówmy się nieraz na jakim świecie my żyjemy.

.
>Zastanówmy się nieraz na jakim świecie my żyjemy.
Zawsze to warto, ale nie warto na tym kończyć.
Piotr Żuk o sobie: Przez cały ten okres - już od czasów licealnych - próbowałem na różne sposoby zmieniać rzeczywistość, która mnie otaczała.
____________

Do jego najważniejszych prac należą:

Społeczeństwo w działaniu, Warszawa 2001.
W poszukiwaniu innych światów. Europa, lewica, socjaldemokracja wobec zmian globalnych, Warszawa 2003.
Demokracja spektaklu? Kondycja polskiego życia publicznego 15 lat po zmianie systemowej, Warszawa 2004.
Dogmatyzm, rozum, emancypacja. Tradycje Oświecenia we współczesnym społeczeństwie polskim, Warszawa 2005.
My wrocławianie. Społeczna przestrzeń miasta, Wrocław 2006.
Media i władza. Demokracja, wolność przekazu i publiczna debata w warunkach globalizacji mediów, Warszawa 2006.
Europa w działaniu, Warszawa 2007.
Struktura a kultura. O uwarunkowaniach orientacji emancypacyjnych w społeczeństwie polskim, Warszawa 2007.
Spotkania z utopią w XXI wieku, Warszawa 2008.
Podziały klasowe i nierówności społeczne. Refleksje socjologiczne po dwóch dekadach realnego kapitalizmu w Polsce, Warszawa 2010.
O wspólnocie obywatelskiej w cieniu kapitalizmu, Warszawa 2011.
Kulturowo-polityczny avatar. Kultura popularna jako obszar konfliktów i wzorów społecznych, Warszawa 2013.
Kulturowo-społeczne uwarunkowania autorytaryzmu, Warszawa 2013.

@@@
.

Napisałem: >Zastanówmy się nieraz na jakim świecie my żyjemy.
I teraz pomyślałem - jak poznać to.
Jeszcze w XIX w. świat na którym żyła zdecydowana większość był w miarę rzeczywisty (fałszowała to religia, propaganda ale nie tak nachalnie). A teraz? W ostatnich dekadach zmienił się nasz język, sens wielu słów, pojęć. Co wskazuje, że jesteś w świecie nierzeczywistym, wirtualnym, wykreowanym przez media? Oprę się tu na artykule z "Media i władza" napisanym przez dr. J. Klebaniuka.
Oto nowomowa obowiązująca w tym świecie:
- słowo "komunizm" wiąże się "z niedemokratycznymi, totalitarnymi rządami, prowadzącymi do powszechnej nędzy, donosicielstwa i zbrodni...";
- łączenie kategorii komunizmu faszyzmem;
- kojarzenie przywilejów pracowniczych z pasożytnictwem;
- nazywanie bombardowań celów cywilnych "operacjami chirurgicznymi";
- nazywanie autorytarnego władcy dyktatorem;
- nazywanie kogoś o wyraźnych poglądach oszołomem;
- nazywanie bojowników o wolność swojego kraju bandytami, terrorystami;
- nazywanie przywódców dążących do usamodzielnienia swoich krajów zagrożeniem dla świata;
- ciągłe posługiwanie się tymi samymi zdjęciami i filmami dla uzasadnienia swoich poglądów ( np. Sadam Husajn wymachujący dubeltówką pokazywany jako zagrożenie dla świata);
- islam to niebezpieczeństwo;
- Polska należy do zachodniej cywilizacji.
I wiele innych absurdalnych, jak z monty pythona haseł, scen, sloganów.
Jeśli to widzisz, czujesz i masz obiekcje to spróbuj wydostać się z tego świata. Wyłącz media, włącz myślenie. Jeśli się z tym zgadzasz to już za późno pluszaku.

>Oto nowomowa obowiązująca w tym świecie:
>- słowo "komunizm" wiąże się "z niedemokratycznymi, totalitarnymi rządami, prowadzącymi do powszechnej nędzy, donosicielstwa i zbrodni...";

No bo tak jakoś się zdarzyło, że partie, które nazywały się komunistycznymi, stworzyły ustroje o takiej właśnie charakterystyce. No to z czym ma się kojarzyć?

>- łączenie kategorii komunizmu faszyzmem;

Bo też te ustroje miały całkiem sporo cech wspólnych.

>- kojarzenie przywilejów pracowniczych z pasożytnictwem;

Nie zauważyłem, żeby było to "obowiązujące" poza sektą korwinistów.

>- nazywanie bombardowań celów cywilnych "operacjami chirurgicznymi";

No, przyznaję, że to denerwujący eufemizm, tak jak nazywanie wojny "operacją pokojową".

>- nazywanie autorytarnego władcy dyktatorem;

To jest właśnie definicja dyktatora.

>- nazywanie kogoś o wyraźnych poglądach oszołomem;

Oszołomem nazywa się nie tyle kogoś o wyraźnych poglądach. Oszołomem nazywa się takiego, którego wyraźne poglądy mocno odstają od ogólnie przyjętych, a który jest przekonany, że wszyscy niepodzielający ich ludzie to debile.

>- nazywanie bojowników o wolność swojego kraju bandytami, terrorystami;

Bo też bardzo często jedno z drugim się łączy.

>- nazywanie przywódców dążących do usamodzielnienia swoich krajów zagrożeniem dla świata;

To zależy, jakich środków używają do tego usamodzielnienia.

>- ciągłe posługiwanie się tymi samymi zdjęciami i filmami dla uzasadnienia swoich poglądów ( np. Sadam Husajn wymachujący dubeltówką pokazywany jako zagrożenie dla świata);

To raczej wynik lenistwa, bo po co szukać nowych zdjęć, skoro się ma jedno fajne.

>- islam to niebezpieczeństwo;

Pewne jego odmiany są nim na pewno. Generalizacja jest niemądra, ale zrozumiała.

>- Polska należy do zachodniej cywilizacji.

A do jakiej należy? Środkowoazjatyckiej?

>Jeśli się z tym zgadzasz to już za późno pluszaku.

Oszołomem nazywa się takiego, którego wyraźne poglądy mocno odstają od ogólnie przyjętych, a który jest przekonany, że wszyscy niepodzielający ich ludzie to debile.

---

Wzruszają mnie nutrie.

>

---

Wzruszają mnie nutrie.
Mnie nie, nawet pluszowe, wypchane trocinami. Współczuję.
Ach, jeszcze jedno, na swoim świecie możesz nawet uchodzić za geniusza.

>>

---

Wzruszają mnie nutrie.
>Mnie nie, nawet pluszowe, wypchane trocinami. Współczuję.
>Ach, jeszcze jedno, na swoim świecie możesz nawet uchodzić za geniusza.
>
To dobry argument, teraz przekonałeś mnie.

---

Wzruszają mnie nutrie.