W związku z odnotowanymi ostatnio przypadkami występowania wirusa Zika (wywołuje mikrocefalię u małych dzieci) w Ameryce Południowej oraz globalnym ociepleniem sprzyjającym ekspansji (tak horyzontalnej jak i wertykalnej) komarów, odżyły debaty na temat potrzeby i możliwości całkowitego wytępienia tego małego lecz czupurnego licha. Wszystkich gatunków komarów jest 3500. Z tej liczby tylko 6% to komary, których samice, zasysają krew. Z tych zaś tylko połowa to gatunki, które są istotne lub kluczowe w rozprzestrzenianiu się groźnych chorób. W chwili obecnej przyjmuje się, iż około połowy ludzkiej populacji globalnej żyje na terenach opanowanych przez wyżej wymienione populacje groźnych komarów. Całkowita eliminacja komarzych gatunków wydaje się być teoretycznie możliwa. Dokonywano już takowych eksperymentów. Prawdziwą wunderwaffe w antykomarzym arsenale są genetycznie zmodyfikowane osobniki (samce) zapładniając samice zdefektowanym nasieniem, w następstwie czego wylega się pokolenie nie mając szans na przeżycie i z kolei swoją progeniturę. Działania jak wyżej na na Kajmanach ( M. Karaibskie) w latach 2009/2010 doprowadziły do spadku populacji komara aedes aegypti ( roznosi wirusy Zika oraz Gorączki Dengue) Az o 96 %.
Od razu jednakże pojawiły się wątpliwości różnorakiej natury. Primo, okazuje się, iż operacje jak wyżej mogą dotknąć nie tylko gatunki niepożądane, roznoszące groźne wirusy ale także całkowicie neutralne w tym względzie – a bardzo pożądane z ekologicznego punktu widzenia jako wyśmienite zapylacze oraz......pokarm dla innych owadów, ptaków oraz (komarze larwy) ryb. Scenariusz jak wyżej mógłby prowadzić do wielce negatywnych zmian w środowisku przyrodniczym. Są też głosy, iż całkowita eksterminacja gatunku jest niemożliwa, bo zawsze ułamek populacji przetrwa (darwinizm) i odrodzi się w innej odmianie osobniczej, uodpornionej na dotychczasowy skuteczny przeciwko niej środek Innym argumentem – bardzo intrygującym – z maltuzjańsko – ekoterrorystycznego pogranicza, jest pogląd prezentowany przez Davida Quammena, zdaniem którego, właśnie te "złe" moskity pełnią wielce pożądaną funkcję ograniczania (poprzez szerzenie śmiertelnych, groźnych dla zdrowia chorób) obecności i aktywności człowieka na bardzo cennych, z punktu widzenia przyrodniczego – tropikalnych obszarach globu ziemskiego, obecności, co tu dużo mówić, wielce niszczycielskiej i degradującej środowisko naturalne. W kontekście tym pojawia się kolejny najciekawszy chyba i najbardziej kontrowersyjny argument. Argument - z zakresu bioetyki – prawa człowieka (lub jego braku) do celowej, przeprowadzonej z zamiarem bezpośrednim, anihilacji gatunku organizmu żywego. Człowiek bowiem ma do tego - ewentualne - prawo jako „pan wszelakiego stworzenia”, która to koncepcja opera się na przesłankach sensu stricto religijnych. Z przyrodniczego punktu widzenia człowiek jest takim samym gatunkiem jak wszystkie inne – a więc – obiektywnie takiego prawa nie ma. Co więcej, jako że jest gatunkiem wielce ekspansywnym (7.4 mld homo sapiens na Ziemi), degradującym w błyskawicznym tempie środowisko ziemskie (żyjemy bowiem w czasach wielkiego wymierania gatunków, za 500 lat, przy tym tempie eksterminacji gatunków, zaniknie całkowicie biologiczna różnorodność na Ziemi) bardziej logicznym, a także w jakimś sensie etycznym, wydawałoby się ograniczenie populacji homo sapiens – nie innych gatunków – co z przyrodniczego punktu widzenia byłoby z korzyścią tak dla globalnego ekosystemu jak i – co bardzo ważne – dla samego człowieka. Jeżeli bowiem nie ograniczymy bomby demograficznej – zjemy wkrótce swój własny ogon, doprowadzając zarazem przyrodę Ziemi do stanu nieodwracalnej zapaści.


www.npr.or(*)ory/story.php?storyId=93049810