>Spędziłem parę lat na wałkowaniu różnych szkoleń, książek. Zauważyłem, że za tym się kryje cała
>filozofia życia, wizja świata, gdzie człowiek jest w centrum, na wpływ na wszystko, życie jest
>zależne od niego - i podobne iluzje. Co wy o tym myślicie?

Coach to kanapa. Lepiej położyć się na kanapie z dobrą książką. Kubusiem Puchatkiem na przykład.

---

Słowo Ducha Prawdy: nie można o człowieku, który naucza rzeczy sprzecznych z logiką i racjonalnością mówić, że jest prawidłowo rozwinięty umysłowo.

>Spędziłem parę lat na wałkowaniu różnych szkoleń, książek. Zauważyłem, że za tym się kryje cała
>filozofia życia, wizja świata, gdzie człowiek jest w centrum, na wpływ na wszystko, życie jest
>zależne od niego - i podobne iluzje. Co wy o tym myślicie?
-Był tu już taki coach parę lat temu i uświadamiał prosty lud jak dojść do celu i w ogóle jak żyć?
www.racjon(*)532/q,Postanowienia.noworoczne

-Niestety jego strona nie jest obecnie dostępna. Może już nie wie jak żyć, albo wszystkich nauczył?

Czytałeś kiedyś "Chmury" Arystofanesa?
wolnelektu(*)ook/pdf/arystofanes-chmury.pdf
Tam jest dużo o coachingu, i to w taki deseń, który mi najbardziej odpowiada.

youtu.be/PnAZtUhkNPE

---

"U nas, brat brata kocha, ale swoją drogą,
Poluje na okazyę, by go kopnąć nogą". - Mikołaj Biernacki

>Spędziłem parę lat na wałkowaniu różnych szkoleń, książek. Zauważyłem, że za tym się kryje cała
>filozofia życia, wizja świata, gdzie człowiek jest w centrum, na wpływ na wszystko, życie jest
>zależne od niego - i podobne iluzje. Co wy o tym myślicie?

Są szkolenia i są szkolenia. Niby takie same a jednak różnice są ogromne. Uważam, że nie ma w tym filozofii tylko dobry interes. I dobrze. Jest wiele rzeczy, których nie uczą w szkole a są bardzo ważne. Jest oczywiście masa hochsztaplerów i ci ze względu na niską cenę "szkolą" na potęgę(podświadomości).

>Spędziłem parę lat na wałkowaniu różnych szkoleń, książek. Zauważyłem, że za tym się kryje cała
>filozofia życia, wizja świata, gdzie człowiek jest w centrum, na wpływ na wszystko, życie jest
>zależne od niego - i podobne iluzje. Co wy o tym myślicie?

-Opium dla mas, tych ciemniejszych, kit podobny do religijnego.
Cytat:
Cytat:
www.swiatnauki.pl/8,380.html
-Ludzie po takich praniach mózgu bywają upierdliwsi niż wcześniej. Posługują się jakąś nowomową, do wszystkiego potrzebują planów, czują się nauczylcielami innych, cytują powiedzonka różnych uduchowionych mędrców w rodzaju Paulo Coelho, czy Antoina de Saint-Exupery. Wiele osób z kolei połyka bez popitki filozofię podróżniczki Beaty Pawlikowskie słynącej senstencjalmi zapisanymi na "żółtych karteczkach", jej ogólnie krytycznym podejściem do nauki i cywilizacji (nie tam gdzie by wypadało). Miło znaleźć wypowiedź innej kobiety, której jej mądrości nie zachwyciły:
Cytat:
Cytat:
foch.pl/fo(*)j_podnosza_wam_cisnienie_.html

Pawlikowszczyzna, tzw pozytywne myślenie pomaga mniej więcej tyle, ile homeopatia. Jeżeli ktoś po prostu gorzej się czuje to może poczuje się lepiej, jeżeli ma realne kłopoty to szukanie pomocy w pseudomądrościach tylko opóźnia znalezienie prawdziwej pomocy czy rozwiązania problemu. Dlatego uważam je za szkodliwe tak samo jak homeopatię.

---

Słowo Ducha Prawdy: nie można o człowieku, który naucza rzeczy sprzecznych z logiką i racjonalnością mówić, że jest prawidłowo rozwinięty umysłowo.

O coachach to różne mam opinię, o coachingu dość pozytywne, jeśli jest to dobrze robione. Ludzie potrzebują dobrego słowa, kopa w dupę, motywacji, rozmowy. Wg mnie nie ma znaczenia, czy jakiś Pan X zmotywuje się do większego działania, dzięki myśli filozofa czy średniej jakości coacha. Dla Pana X ważne jest, że to do niego dotarło i chociaż trochę zmienił się. Coaching i coach powinien być dostosowany do Pana X, w przeciwnym wypadku Pan X może nic nie zrozumieć lub się nieźle ubawić.

Kiedyś u nas w parafii, był cykl takiego coachingu mieszanego: indywidualny + grupowy. Inaczej to się nazywało, ale był to faktycznie coaching. Chodziło o poszukiwania samego siebie, w sytuacji tracenia wiary. Był psycholog, jakiś motywator, ksiądz też się plątał. Byłem. Dla mnie dziecinada, ale dla części uczestników były to życiowe warsztaty.

---

Najbardziej śmieszą mnie lemingi w hełmach dociśniętych chomątem.

>O coachach to różne mam opinię, o coachingu dość pozytywne, jeśli jest to dobrze robione. Ludzie potrzebują dobrego słowa, kopa w dupę,
-Przede wszystkim sami "trenerzy" tego kopa potrzebują i to wcale nie w przenośni. A ci, którzy słuchają jak zaczarowani uduchowionego palanta, co pieprzy jak nawiedzony, też nie zasługują na więcej...ani mniej. I po co cała ta filozofia i strata czasu, zamiast dać sobie po kopie?

Jest nawet o tym jakiś cykl:

blog.krolartur.com/cykle/anty-guru/

Cały ten coaching sprowadza się głównie do tego, jak sprzedać coś klepiąc o tym na 10 tzw. wykładach, przy okazji sprzedając książki i płyty, co można streścić w trzech nieprzesadnie rozbudowanych zdaniach. Coś jak w tym starym kawale: stare chińskie przysłowie mówi, że kiedy nie wiesz co powiedzieć, to powiedz stare chińskie przysłowie.

Parę mądrości, że tak powiem ludowych, przysypane kupą śmieci pseudonaukowych i pseudoreligijnych nawijek. Coś jak Amway - pokażcie ludkom guru w prajwet dżecie, niech kupią pakiet startowy i uwierzą, że świat padnie im do stóp.

Coaching korzysta z metod, które ja miałem naturalnie w genach. Rozmawiałem na ten temat z różnymi ludźmi i zazwyczaj ci normalni nie widzą w coachingu żadnych nadzwyczajnych metod. Ot, zapisane lub wypowiedziane przez coachów to co jest oczywiste, tylko ludzie zazwyczaj nie ufają sobie i potrzebują potwierdzenia z zewnątrz. Nie ma znaczenia czy zapłaci się coachowi, czy terapeucie, bo sam fakt płacenia wspomaga proces terapeutyczny. Kiedyś znajomi próbowali mi wcisnąć jakieś preparaty ziołowe, oparte ponoć na jakiejś nanotechnologii i jedna buteleczka kosztowała bodajże 600 zł... Podobno pomaga im na choroby, a skład jest taki sam jak w preparacie ziołowym za 50 zł, który nie jest zbyt skuteczny. Płacą za wyzdrowienie i nie przyjęliby do wiadomości, że to nie zadziała Same modele, którymi posługują się coachowie są intuicyjne, a psychoterapeuci opierają się na nadinterpretacjach z książek. Z drugiej strony, skoro już to wiemy, to lepiej samemu poszukać rozwiązań, zamiast komuś płacić.

Terapia to jednak coś innego. Terapeuta ma realne narzędzia, które pomagają walczyć z prokrastynacją, itp. Sam przez 10 lat cierpiałem na straszliwą prokrastynację, masa rzeczy zaniedbanych, problem za problemem, zawalone obietnice, nawet nie umiałem odłączyć kabla z gniazdka (jutro to zrobię... jutro...). Poszedłem do uzdrowiciela, dostałem afirmację do odmawiania, i jak ręką odjął.
Autosugestia, teraz to już wiem. Niemniej, terapeuta naprawdę potrafi pomóc.

No właśnie terapeuta nie ma takich narzędzi, ale działa samo to, że on utrzymuje, że ma i że mu płacisz lub też, że jest fachowcem w swojej dziedzinie. Dzisiaj żyjemy w czasach kiedy ludzie nie myślą samodzielnie, tylko kierują się opiniami "fachowców".