24 marca 2016 r. dwóch Palestyńczyków zostało postrzelonych w trakcie ataku na żołnierzy izraelskich, strzegących punktu kontrolnego w okupowanym przez Izrael Hebronie - mieście na Zachodnim Brzegu Jordanu. Jeden z nich od razu zmarł wskutek ran postrzałowych, Drugi leżał ranny na bruku w pobliżu punktu kontrolnego. 10 minut po zajściu - w trakcie którego to czasu ranionemu Palestyńczykowi nie udzielono żadnej pomocy - na miejsce zdarzenia przybył 19 letni żołnierz izraelski z korpusu medycznego, który od niechcenia podszedł do leżącego Palestyńczyka, przyłożył mu lufę karabinu do głowy i pociągnął za spust. Moment ten został sfilmowany. Po dobijającym strzale w głowę, spod głowy zamordowanego Palestyńczyka wyciekła strużka krwi. Szokującym jest niedbalstwo z jakim ów żydowski zwyrodnialec dokonał morderstwa oraz fakt, iż był on sanitariuszem. Widocznie w armii izraelskiej zadaniem sanitariuszy nie jest niesienie pomocy - tylko dobijanie z dezynwolturą godną lepszej sprawy rannych przeciwników. Amnesty International nazwała od razu słusznie ów czyn zbrodnią wojenną - za co zapewne Pan Koraszewski zarzucił jej iż proterrorystyczną politykę.
W zdarzeniu powyższym najstraszniejsze nie jest to, iż do takowego zdarzenia doszło. Bo patologie takie mogą się zdarzyć w każdej armii. Przerażające jest co innego. A mianowicie to, iż postawa jak wyżej staje się emblematyczna dla całej izraelskiej armii i - co najistotniejsze - ma ona miażdżące poparcie wśród izraelskich Żydów.
Okazuje się bowiem, iż dla ich zdecydowanej większości, to ów zwyrodnialec jest ofiarą, a nie katem. Albowiem 57 % Izraelczyków uważa iż nie powinno się toczyć w tej sprawie dochodzenie przeciwko zwyrodnialcowi, a już absolutnie nie powinien on być - w związku ze zbrodnią jakiej dokonał - postawiony w stan oskarżenia lub uwięziony. 66 % ankietowanych pozytywnie oceniło czyn zwyrodnialca. Tylko 20 % dopuszcza jakikolwiek krytycyzm w ocenie postawy zwyrodnialca, a 5 % (słownie pięć!!!!!) uważa iż zwyrodnialec popełnił morderstwo.
Te statystyki są kolejnym elementem w tworzeniu kompleksowego obrazu/mozaiki izraelskiego rasizmu - o którym pisałem w poprzednich postach. Zbrodnia i statystyki jak wyżej jednoznacznie uprawniają do stwierdzenia, iż izraelscy Żydzi są społecznością zdeprawowaną, zepsutą, cyniczną, o zdublowanych standardach etycznych - akceptującą postawy i poglądy typowe dla ideologii nazistowskiej.
O tym podobieństwie mówił już 7 lat temu (sic!!!) Żyd, syjonistyczny działacz, członek parlamentu brytyjskiego-Gerald Kaufman, który zarzucił armii izraelskiej w walce z Palestyńczykami stosowanie praktyk esesmańskich, polityce zaś izraelskiej cyniczne eksploatowanie holokaustu, głównie dla wykreowania kamuflażu maskującego rasistowską politykę względem Palestyńczyków.
Pod spodem zamieszczam link do jego przemówienia oraz do materiału dot. zbrodni wojennej.

"It is hard to dispute the main facts. On March 24 two Palestinians - Abdel Fattah Al Sharif and Ramzi Qasrawi, both aged 21 - were shot during an attack on soldiers manning a checkpoint in the occupied city of Hebron in the West Bank.
Ten minutes later, the 19-year-old soldier at the centre of the investigation arrived. Qasrawi was dead and Al Sharif was lying in the road wounded. Other soldiers milled around, close by. At that point, the soldier - who cannot be named because of a gag order - approached Al Sharif, aimed his gun at the young man's head and pulled the trigger. All of this was captured on video, as was a trail of blood that leaked from Al Sharif's head seconds later. This was not a killing in the fog of war; it was a cold-blooded execution. As Amnesty International noted, such an act constitutes a war crime. And yet, for most Israelis the soldier is the victim of this story. Some 57 per cent oppose an investigation, let alone prosecuting or jailing him. Some 66 per cent describe his behaviour in positive terms, and only 20 per cent think criticism is warranted. Only a tiny 5 per cent believe the killing should be judged "murder".
-
www.jonath(*)oses-israels-military-culture/

"I was brought up as an orthodox Jew and a Zionist. On a shelf in our kitchen, there was a tin box for the Jewish National Fund, into which we put coins to help the pioneers building a Jewish presence in Palestine.I first went to Israel in 1961 and I have been there since more times than I can count. I had family in Israel and have friends in Israel. One of them fought in the wars of 1956, 1967 and 1973 and was wounded in two of them. I have known most of the Prime Ministers of Israel, starting with the founding Prime Minister David Ben-Gurion. Golda Meir was my friend, as was Yigal Allon, Deputy Prime Minister, who, as a general, won the Negev for Israel in the 1948 war of independence.
My parents came to Britain as refugees from Poland. Most of their families were subsequently murdered by the Nazis in the holocaust. My grandmother was ill in bed when the Nazis came to her home town of Staszow. A German soldier shot her dead in her bed. My grandmother did not die to provide cover for Israeli soldiers murdering Palestinian grandmothers in Gaza. The current Israeli Government ruthlessly and cynically exploit the continuing guilt among gentiles over the slaughter of Jews in the holocaust as justification for their murder of Palestinians. The implication is that Jewish lives are precious, but the lives of Palestinians do not count. On Sky News a few days ago, the spokeswoman for the Israeli army, Major Leibovich, was asked about the Israeli killing of, at that time, 800 Palestinians-the total is now 1,000. She replied instantly that 500 of them were militants.
That was the reply of a Nazi. I suppose that the Jews fighting for their lives in the Warsaw ghetto could have been dismissed as militants".

www.youtube.com/watch?v=xEYz00MqCx0