Mój znajomy Szarley ostro krytykuje mnie za moją krytykę własności intelektualnej twierdząc, że zniesienie własności intelektualnej odjęłoby twórcom wytworów intelektu wszelką motywację do tworzenia nowych wytworów, co zepchnęłoby ludzkość natychmiast w przepaść zacofania, a w konsekwencji zacofania czy raczej zatrzymania rozwoju w nędzę, choroby, nieszczęścia, konflikty i śmierć, słowem nastąpiłby armagedon.

Za wiki:
Cytat:

Cytat:

Cytat:

Podobieństwem własności intelektualnej i własności rzeczowej jest surowa kara za jej naruszenie.
Różnicą natomiast to, że naruszenie własności intelektualnej w odróżnieniu od własności rzeczowej nie pozbawia posiadacza możliwości posiadania i użytkowania ale pozbawia go możliwość rozporządzania i ogranicza możliwości czerpania pożytków. Ogranicza a nie pozbawia zdolności czerpania pożytków, bo idee potrzeba umieć jeszcze zastosować a nie każdy to potrafi. Niewielu osobom przydałby się w życiu pełny schemat budowy smartfona Samsung Galaxy S7 wraz z otwartym kodem oprogramowania systemowego ale niektórzy potrafiliby coś z tym uczynić.

Zakładając, że dziś znosimy własność intelektualną i upadają prawa autorskie, patenty, znaki towarowe czy nawet identyfikacja tożsamości, znaczy znikają kary za naśladowanie, chciałbym aby ktoś zaproponował opis jak przebiegałby szarleyowski armagedon w krótkiej i w dłuższej perspektywie.

Załóżmy także na chwilę, że nie byłoby już powrotu do własności intelektualnej i ludzie chcąc nie chcąc musieliby jednak przewalczyć ten armagedon, żeby przetrwać. Ktoś może potrafiłby wykrzesać z siebie scenariusz pozytywny jak ludzie z wykorzystaniem jedynie własności rzeczowej mogliby rozwijać idee i mogłoby im się to opłacić? Nie mam tu na myśli bynajmniej przedsięwzięć państwowych sterowanych przez zawsze dobrych urzędników lecz inicjatywę wyłącznie prywatną.

Rozumiem, że większość tu, w interesie których własność intelektualna działa, zechce pójść na łatwiznę i dość do prostych wniosków, „nie da się”, „nie ma sensu”, „wszystko jest już super”. Chodzi jednak o to, żeby wbrew własnym interesom pójść na trudziznę i żeby dało się choć teoretycznie.

Skoro własność intelektualna istnieje, funkcjonuje i jak wielu twierdzi musi istnieć, bo oni tego chcą, warto byłoby przekonać się, że istnieje i funkcjonuje ona w interesie wszystkich ludzi, których obowiązuje a nie w interesie grupki dominujących i zmówionych cwaniaków. Chce ktoś mnie przekonać, że powinienem iść z Szarleyem na kompromis w kwestii własności intelektualnej i postulować jedynie jej opodatkowanie w miejsce zniesienia?