"Łysenkizm" (oraz jego odpowiednik na Zachodzie - czyli tzw. "antropologia Boasowska") - zdawałoby się - został już dawno zdyskredytowany jako wiarygodny pogląd naukowy, a znaczenie determinizmu genetycznego w rozwoju i funkcjonowaniu człowieka przywrócone i docenione. Niestety słuchając mainstreamowych mediów odnosi się często wrażenie - o zgrozo powodowane niejednokrotnie wypwiedziami zapraszanych "specjalistów" czy "naukowców" - iż naiwne przekonanie, iż wszystko albo prawie wszystko zależy od środowiska i kultury nadal cieszy się ogromnym wzięciem. Dlatego też raduje każdy rzetelny przekaz, który oddaje hołd prawdzie naukowej, obnażając ideologiczne przekłamania.
Tym razem podlinkowany materiał dotyczy rekordów olimpijskich, których bicie przez określone nacje czy rasy ma podłoże sensu stricto genetyczne. Zachodni Afrykańczycy celują w biciu rekordów na krótkich dystansach, wschodni Afrykańczycy to fenomenalni długodystansowcy. Ich sukcesy jak wyżej nie wynikają z uwarunkowań kulturowo - środowiskowych, są głównie konsekwencją częstszego występowaniu u nich określonego typu genu, który sprzyja danej aktywności fizycznej.
Polecam tekst uważnej lekturze - tym wszystkim zwłaszcza, którzy na słowo "rasa" reagują gesią skórką. A niepotrzebnie, bo przecież rożnice istotne między ludźmi są - chociażby - naturalną konsekwencją - działania darwinowskich praw i przeczenie temu oczywistemu faktowi w imię takich czy siakich konceptów ideologicznych jest primo: nieuczciwe, secundo: szkodliwe finalnie dla owych konceptów, bo przecież w ostateczności zostają one skompromitowane i jako takie tracą swoją siłę nośną.


"Michael Johnson, the previous 400-meter world-record holder, the only male athlete in history to win both the 200-meter dash and 400-meter dash events at the same Olympic (1996), has postulated that black sprinters benefit from the outsize presence of ACTN3. His 400-meter world record was broken just yesterday by South African Wayde van Niekerk, who became the first ever athlete to have run the 100m under 10 seconds, the 200m under 20 seconds, and 400m under 44 seconds.
The “speed gene” as it’s been dubbed, makes fast-twitch muscles twitch fast. Lacking the ACTN3 protein does not seem to have any harmful health effects but does affect running ability. Scientists conclude that it is almost impossible for someone who lacks the ACTN3 protein to become an elite sprinter. The so-called sprint gene is more common in those of West African descent than in Europeans, according to a study published in the American Journal of Human Genetics. Another gene, known as ACE, has been linked to endurance running".

"Bengt Saltin, who recently passed away as the director of the Copenhagen Muscle Research Institute, said his research suggested that an athlete’s “environment” accounts for no more than 25 percent of athletic ability. The rest comes down to the roll of the genetic dice—with each population group—that’s the technical term for the term “race” which carries disturbing associations—having distinct advantages."

"Genetics is color blind, and acknowledging human differences, is not racist.
Human “populations”—cohorts of people with shared genes—exist. But how important differences based on ancestral characteristics remain a controversial subject. The difficulty is sorting out how much of a trait is genetically inbred, how much may be shaped by environmental factors, and what is just plain supposition, sometimes sprinkled with biases.As UCLA professor Jared Diamond has noted, “Even today, few scientists dare to study “racial” origins, lest they be branded racists just for being interested in the subject.” But we have no choice but to face this third rail of genetics. Over the past decade, human genome research has moved from a study of human similarities to a focus on patterned based differences. Such research offers clues to solving the mystery of diseases, the Holy Grail of genetics".


www.geneti(*)test-human/#.V60cd5wlbr8.email