Pal Teleki był rasowym arystokratą, znanym węgierskim politykiem - dwukrotnym premierem Węgier, pierwszy raz w 1920 r. drugi raz w 1939 r., wybitnym geografem - kartografem, którego mapy do dnia dzisiejszego podziwiane są za swoja maestrię, człowiekim o którym w j. angielskim mówi się "man of integrity", wreszcie, last but not least - wielkim przyjacielem Polski. Teleki był premierem Węgier w chwilach newralgicznych dla losów naszego kraju. W 1920 r. - wmomencie zmagania się z bolszewicką inwazja, Węgry kierowane przez Telekiego udzieliły bezinteresownej militarnej pomocy Polsce, przysyłając znaczące ilości amunicji, broni, lekarstw, różnorakiego sprzętu wojskowego - które to wsparcie odegrało istotną , a nie można wykluczyć, iż kluczowa rolę w daniu odporu bolszewikom.
Kolejną piękną karte Teleki zapisał w 1939 r. Hitler chciał skłonić Węgry do ataku na Polskę bądź też przynajmniej do zgody na atak sił niemieckich z terytorium węgierskiego na Polskę. Teleki na tego typu zabiegi odpowiedział nastepująco: "W obecnym stanie rzeczy Węgry z uwagi na względy moralne, nie mogą przedsięwziąć żadnej akcji militarnej przeciw Polsce. Każdej próbie wykorzystania w tym celu Królestwa Węgierskiego, Węgrzy będą musieli przeciwstawić wszelkie siły fizyczne jakimi dysponują". W języku dyplomacji zdanie jak wyżej jest jak chlaśnięcie brzytwą w policzek. Akcentując stanowisko Węgier Teleki oświadczył, iż "prędzej wysadzi linie kolejowe niż weźmie udział w inwazji na Polskę". Wegry nie wzięły w jakiejkolwiek formule udziału w ataku na Polskę w 1939 r. Dzielny hrabia podobną postawę zaprezentował w 1941r. Nie mogąc zaakceptować faktu wykorzystania terytorium węgierskiego do ataku na Jugosławię - Pal Teleki popełnił samobójstwo.
Churchill, komentując tę śmierć zauważył że samobójstwo Telekiego była "ofiarą, która oczyściła naród węgierski z hańby umożliwienia niemieckiego ataku na Jugosławię".
Pal Teleki został przez prezydenta Kwaśniewskiego odznaczony Krzyżem Komandorskim z Gwiazdą Orderu Zasługi Rzeczypospolitej Polskiej. W Warszawie jest ulica mająca go za swojego patrona. Ale ciagle pozostaje pewnien niedosyt. To trochę za mało, zważywszy na wielką postawę honorowego i dzielnego Madziara. Jestem raczej przeciwnikiem stawiania pomników z brązu - ale jakiś instytut naukowy polsko - węgierski, jakiś polsko - węgierski think tank zajmujący się środkowoeuropejską geopolityką - ot w tym kierunku powino zmierzać należyte upamiętnienie tej wielkiej postaci. A tymczasem, gdy będziemy w węgierskim Godollo pod Budapesztem, nie zapomnijmy o grobie wielkiego przyjaciela Polski, który spoczywa na tutejszym cmentarzu. Na znicz i wiazankę kwiatów z całą pewnością zasłużył.