Minęła rocznica traktatu z Tordesillas z 5 września 1494 w którym Hiszpania i Portugalia podzieliły między sobą świat. Traktat ten poprzedzony został jednak bullą papieską Inter caetera. Na tronie papieskim zasiadał wówczas wyjątkowy patriota iberyjski, Roderic Borgia, który uznał, że świat poza Europą powinien być sprawiedliwie podzielony pomiędzy kraje iberyjskie. I tak na mocy tego podziału Hiszpanii przypadła Ameryka, zaś maleńkiej Portugalii - cała Afryka i Azja, włącznie z Chinami.

Na takie dictum patrioci z innych krajów europejskich zareagowali nerwowo. Borgii dorobiono gębę najbardziej zepsutego papieża w dziejach. Rychło też w całej Europie zaczęły się pomruki, że papiestwo przestało być moralne, że jest zepsute, że Sola scripta! trza powrócić do podstaw chrześcijaństwa! Oczywiście moralistom chodziło o to, że też chcieli podbijać. Ci, którzy byli najgorliwsi w reformacyjnej robocie okazali się największymi konkurentami Hiszpanii i Portugalii w podboju świata.

Na łamach Guardiana przekonują tymczasem, że ataki na Polaków to jakiś przejaw rasizmu Anglików, który ujawnił się po Brexicie. Jest to nonsens, który na dodatek bezsensownie sugeruje, że Polacy mogą być traktowani jako odmienni rasowo. Niechęć do Polaków nie wynika z żadnego rasizmu. Według badań Anglicy są jednym z najmniej rasistowskich krajów Europy.

Według World Values Survey najbardziej rasistowskim krajem świata są Indie a później Bliski Wschód. W Europie Francja jest znacznie bardziej rasistowska niż Polska. Generalnie poziom rasizmu w społeczeństwach nie ma związku z zamożnością lub poziomem oświecenia, lecz jest pochodną proporcji indywidualistów do kolektywistów. Społeczeństwa bardziej kolektywistyczne mają wyższy poziom rasizmu. Azja i Afryka są bardziej rasistowskie niż Europa i obie Ameryki. Rasizm to temat zastępczy.

Stosunek Anglików do Polaków może się okazać gorszy niż ich stosunek do muzułmanów czy ludzi innych ras - właśnie dlatego, że zachowania rasistowskie i nietolerancyjne religijnie są tak mocno piętnowane społecznie. Niechęć Anglików może natomiast wynikać z tego, że Polacy są pracowici i ambitni. Trudniej się przyznać do nienawiści na tym tle niż snuć poprawną ideologicznie bajkę o rasizmie. Chcąc przetrwać w pounijnych warunkach Polacy w Anglii powinni zacząć się poważniej integrować i jednoczyć, by działać jako grupa. Tak jak to robią Żydzi: wspierać swoich, a można przetrwać każdą burzę.