Orbitalne stacje kosmiczne w kosmosie (nad Ziemią, Marsem, ...)

To zdecydowanie lepsze wydawanie pieniędzy niż okradanie państwa na takie obiekty jak nasz Licheń (świątynia zarządzana przez światową stolicę homoseksualnej pedofilii - Watykan [prawdziwy Polak, patriota, chroni polskich chłopców przed kontaktami z funkcjonariuszmi Kościoła rzymsko-katolickiego]).

Jeden z rosyjskich kosmonautów stwierdził, że zamknięcie dwóch facetów na dwa miesiące w kabinie mierzącej 5 na 6 metrów wystarczy, by doszło do morderstwa.

Pierwsze spotkanie z ze stanem nieważkości (naukowcy nazywają go "mikrograwitacją") to dla wielu prawdziwy horror. Skutkiem są problemy żołądkowe. O problemach żołądkowych załóg misji Apollo dowiedział się już cały świat. Efekty biegunki i wymiotów dowódcy misji Apollo 8 Franka Bormana załoga goniła z papierowymi ręcznikami po całym statku, podczas kolejnej misji okrutnie wymiotował pilot modułu księżycowego Russell Schweickart.

Nawet gdy po zbyt mocnym odbiciu się od fotela zdołają w locie złapać się za coś rękami, ich nogi z impetem lecą dalej.
Wypowiedź: - Wydaje mi się, że przez pierwsze dwa dni nie mówiłam nic innego, jak tylko "Przepraszam, nie chciałam kopnąć cię w głowę!" - wspominała swoją pierwszą podróż wahadłowcem Heidemarie Stefanyshyn-Piper, która podczas kolejnej misji wpisała się w historię astronautyki zgubieniem torby z narzędziami.

Na Międzynarodowej Stacji Kosmicznej po wielogodzinnej pracy można najwyżej przetrzeć się ściereczką, co gorsza zimną, na co narzekali w tym roku Rosjanie. Niektóre astronautki nie dają się namówić na mycie na sucho i - choć wymaga to ekwilibrystyki - myją długie włosy w bąblu wody.

Aby utrzymać się w formie i nie dopuścić do zmian, które mogłyby uczynić z astronauty kalekę, trzeba ćwiczyć co najmniej dwie godziny dziennie. Choć i przed lotem w kosmos astronauci ćwiczą na siłowni i uprawiają sport, wielu nie przepada za ćwiczeniami na orbicie. Nie dość, że są nudne, to ze względu na nieważkość trzeba je wykonywać w niewygodnych pasach.

Tak jak do stanu nieważkości trzeba się przyzwyczaić, po powrocie na Ziemię trzeba się od niego odzwyczaić. Większość astronautów ledwie stoi na pokracznie rozstawionych nogach, by utrzymać równowagę. Mało kto ma w sobie tyle samozaparcia, by utrzymać się w tak dobrej kondycji jak Walery Poliakow, który po ponad 14 miesiącach na Mirze przeszedł samodzielnie z kapsuły w kierunku krzesła, po drodze zabierając koledze papierosa.

Tu już nie do śmiechu.
Jeśli gdzieś wyżej zderzą się satelity to nawet maleńka śrubka nadlatując z gigantyczną zwykle prędkością może spowodować katastrofalne zniszczenia. To samo może uczynić metoroid czyli naturalny kawałek materii lecący skądś dokądś w kosmosie. Od cześci promieniowań powszechnie obecnych w całym kosmosie astronautów na orbicie chroni pole magnetyczne ganerowane przez Ziemię daleko w kosmos. Nad Marsem tego mechanizmu niestety nie będzie.