Kant Immanuel wielkim filozofem był. W swojej pracy: „Anthropology from a Pragmatic Point of View (Anthropologie in pragmatischer Hinsicht)” – bedącej zbiorem jego kilkuletnich wykładów wygłoszonych na Uniwersytecie Królewieckim, zawarł – między innymi taki sąd:

„Żydzi żyjący pośród nas, a przynajmniej największa ich część, z powodu swojego lichwiarskiego stanu ducha, zasłużyli sobie na reputację oszustów. Dziwnym wydaje się myśleć o całym narodzie jako o narodzie oszustów. Ale tak samo dziwnym wydaje się myśleć o całym narodzie jako o narodzie kupców, dla większości których spoiwem scalającym jest stary przesąd uznawany przez rządy po którymi oni żyją. Nie są ludźmi honoru ale raczej dążą do wyrównywania strat poprzez przechytrzanie ludzi, pośród których żyją i pośród których znajdują ochronę.”

"The Palestynians, living among us, or at least the greatest number of them,
have through their usurious spirit ... received the not unfounded reputation as deceivers . It seems strange to think of a nation of deceivers. But it is just as strange to think of a nation made up of nothing than merchants which are united for the most part by an old superstition that is recognized by the government under which they live. They do not seek civil honor, but rather wish to compensate their loss by profitably outwitting the very people among whom they find protection”.

Nim ktokolwiek zdobędzie się na ...krytykę czystego rozumu mistrza, pragnę zwrócić uwagę na to, iż pogląd królewieckiego filozofa o "przechytrzaniu ludzi wsród których żyją" do bólu precyzyjnie koresponduje z tezą żydowskiego historyka Heinricha Graetza, który w swoim monumentalny dziele "Historia Żydów" napisał tak:

"Zmieniać znaczenie słowa, uciekać się do wszelakich sztuczek sprytnego adwokata, uprawiać grę słów, potępiać i odrzucać to co były im nieznane - to były cechy polskich Żydów. Rzetelność i prawość nie wiedzieć gdzie się u nich zapodziały, tak samo jak prostota i prawdomówność. Uczynili z siebie mistrzów w dziedzinie interpretacji religijnych tekstów - i stosowali ową umiejętność z powodzeniem w celu uzyskania przewagi nad innymi, mniej biegłymi niż oni sami. Chytre mamienie ludzi oraz udane oszustwa wyrabiały u nich poczucie wyższości, w czym znajdowali przyjemność. Przyswoli sobie pokrętną dialektykę talmudycznych jeszybotów i posługiwali się nią do otumaniania mniej sprytnych osobników. Co prawda, trudno było uzyskać ów efekt w przypadku swych współwyznawców, ale świat nieżydowski, z którym obcowali, poczuł na swojej skórze tę przewagę talmudycznego ducha Żydów polskich".
(www.racjonalista.pl/forum.php/s,736563)

Kończąc, warto nadmienić, iż Kant pisząc o Żydach używał - co jest wielce pikantne terminu..."Palestyńczycy". O tempora o mores!!!

Niniejszym informuję komentatora Jana Rylewa - iż wątek ów jest kolejnym komentarzem do przyczyn antysemityzmu zapodanych przez Niego za Gazetą Wyborczą.


books.goog(*)surious spirit ...&f=false