Zdolność ludzkiego organizmu do szybkiego gromadzenia dużych ilości tkanki tłuszczowej doczekała się co najmniej kilku wyjaśnień na gruncie ewolucjonizmu. Wedle jednej z teorii, zdolność do szybkiego odkładania sporych zapasów energii w postaci tłuszczu rozwinęła się u ludzi głównie dlatego, że przez większość istnienia jako gatunek, nie mieli oni wystarczająco regularnego dostępu do odpowiednio kalorycznego pokarmu. Dlatego geny, które pozwalały na szybkie robienie zapasów w rzadkich okresach obfitości pożywienia, tak aby możliwe było dzięki nim przetrwanie w czasie dotkliwego głodowania, z pokolenia na pokolenie występowały w ludzkiej populacji coraz częściej. Mówiąc bez ogródek - osobniki pozbawione tych genów szybciej umierały z głodu przy niedoborze pokarmu, podczas gdy osobniki posiadające geny ułatwiające szybkie tycie, miały większe szanse na utrzymanie się przy życiu dzięki wcześniej odłożonemu w ciele tłuszczowi.
en.wikipedia.org/wiki/Thrifty_gene_hypothesis

   Konkurencyjna teoria utrzymuje jednak, że w warunkach działania silnej selekcji naturalnej (choćby w obecności drapieżników), geny sprzyjające szybkiemu tyciu wcale nie musiały być tak szybko kumulowane w ludzkim materiale genetycznym, jak mogłoby się wydawać wyznawcom pierwszej z przytoczonych teorii. Zgromadzone w organizmie zapasy tłuszczu stanowią bowiem silną pokusę dla drapieżników i stają się uciążliwym balastem, gdy trzeba przed nimi szybko uciekać w sytuacji zagrożenia. Dlatego można przypuszczać, że kumulacja genów odpowiedzialnych za szybkie powstawanie u ludzi nadmiernych zapasów tłuszczu w sytuacji obfitości pokarmu, zachodzi wprawdzie w populacji ludzkiej od dość dawna, ale prawdopodobnie nasiliła się dopiero wtedy, gdy rozwój społeczności i technik łowieckich był już na tyle zaawansowany, że pozwalał ludziom na skuteczną ochronę przed drapieżcami. Ponadto, nie można bagatelizować faktu, że różne ludzkie subpopulacje bytowały w nieco odmiennych warunkach termicznych. W cieplejszym klimacie zapotrzebowanie energetyczne organizmu jest niższe niż w chłodniejszych strefach klimatycznych, ponieważ energia nie musi być tu wysoko wydatkowana na utrzymanie ciepłoty ciała. Może to współcześnie skutkować większą skłonnością do tycia u ludzi, których przodkowie wyewoluowali w cieplejszym klimacie.
en.wikipedia.org/wiki/Drifty_gene_hypothesis

   Teoretycznie jest więc możliwe, że kumulacja genów sprzyjających szybkiemu tyciu jest efektem ostrej i zachodzącej od dawna selekcji naturalnej, działającej w warunkach skrajnie niesprzyjających przetrwaniu gorzej przystosowanych osobników, ale - czysto teoretycznie - możliwe jest również to, że kumulacji tych genów sprzyjało znaczne złagodzenie działania mechanizmów selekcji naturalnej.

   Idąc tym tropem można dojść do wniosku, że w warunkach współczesnej wysokorozwiniętej cywilizacji, gdy działanie mechanizmów selekcji naturalnej zostało w dużej mierze zakłócone, skłonność do szybkiego i nadmiernego tycia może być po prostu skutkiem gromadzenia się w materiale genetycznym różnych niekorzystnych mutacji, które nie są już tak skutecznie, jak przed setkami i tysiącami lat, eliminowane z ludzkiego materiału genetycznego na drodze doboru naturalnego.

   Wedle tej teorii, w pewnym momencie nagromadzenie mutacji stało się tak znaczne, że zaczynają one zaburzać metabolizm organizmu, czego skutkiem może być - między innymi - nasilona skłonność do szybkiego i nadmiernego tycia, ale również wzrost częstości występowania innych zaburzeń metabolicznych. Być może wystarczyło do tego dosłownie kilka, kilkanaście ostatnich ludzkich pokoleń, które rodziły się, żyły i rozmnażały się liczniej niż kiedykolwiek wcześniej w dziejach, co możliwe było, między innymi, dzięki postępom medycyny i wzrostowi globalnego dobrobytu. W ten sposób, bezkompromisowo opowiadając się "za życiem", współczesna cywilizacja sprzyja występowaniu coraz liczniejszych mutacji w ludzkim materiale genetycznym, co pogarsza jego jakość, a w konsekwencji - na zasadzie błędnego koła - pomnaża ludzkie choroby i cierpienia.