Mówią, że alki to pingwiny Arktyki. Niestety nie można już powiedzieć - adekwatnie do tego co wyżej - iż odpowiednikiem pingwina cesarskiego czy królewskiego jest w Arktyce alka olbrzymia. Albowiem ostatnie alki olbrzymie zostały wyeksterminowane w 1844 r. na islandzkiej wysepce Edegoy. Tym niemniej jest nadal sporo małych alek ( little auk w j. angielskim) zwanych po polsku traczykami, których wpływ na ekologię Arktyki jest znacznie większy niż przypuszczano. W wielkim skrócie rzecz się ma następująco. Dziesiatki milionów traczyków przylatują co roku na Grenlandię północno - zachodnią - po przezimowaniu na Nowej Funlandii. Odżywiają się one zooplanktonem, głównie krylem północnoatlantyckim - po czem obficie defekują. I właśnie owa ornitodefekacja ma tutaj krytyczne znaczenie. Wiadmo bowiem, iż nie ma lepszego nawozu niż ptasie ekskrementy zwane guanem. Dawniej nawet toczono o ten cenny nazwóz wojny. Guano bowiem potężnie użyźnia istniejącą glebę, co więcej może stanowić podstawę do rozwoju tzw. gleb ornitogenicznych. Skutek finalny jest taki, iż jest ono fundamentem funkcjonowania całego ekosystemu w Grenlandii Północno - Zachodniej. I głównie dzięki niemu te daleko wysunięte na północ obszary arktyczne stanowią zieloną oazę - ekumenę. Owo nawożenie Grenlandii przez traczyki jest rzadkim przykładem zaopatrywania lądu w użyźniające składniki mineralne przez ocean. Zazwyczaj bowiem ma miejsce proces dokładnie odwrotny. Tytułem ciekawostki warto dodać, iż innym przykładem fenomenu jak wyżej są coroczne migracje łososi do rzek wybarzeża pacyficznego Ameryki Pólnocnej. Truchła łososi konsumowane przez wszystko co się rusza ( i nie tylko bezpośrednio w łożyskach rzek i potoków) dostarczają - jak się okazuje - 90 % azotu występującego w przybrzeżnych lasach Kanady i USA.
Ale - jak się kazuje - nie ma róży bez kolców. Natura to nie dobrotliwa wróżka z bajki dla przedszkolaków. Nasycenie ekskrementami ptasimi jak wyżej jest tak duże, iż doprowadziło do całkowitego zakwaszenia tamtejszych jezior - co z kolei przyczyniło sie w decydującyms topniu do wytrzebienie ryb w nich żyjących i radykalnego zakwitu różnorakich glonów w procesie analogicznym do eutrofizacji.
Zainteresowanych detalami odsyłam do podlinkowaneog materiału.

"The little auk is by any measure a tiny bird. At just 160 grams, which is about one third the weight of a pigeon, yet, it has as a surprisingly big influence on the landscape near Thule in Northwest Greenland.
It turns out that many larger animals like musk ox, geese, reindeer, foxes, hares, and many more have much to thank the little bird for: auk poop provides nutrients for grass and flowers. However, it also makes the nearby lakes and waterways so acidic that almost nothing can survive there besides algae.
"The auk literally transforms the landscape," says co-author Thomas Alexander Davidson from the Department of Bioscience and The Arctic Research Centre at Aarhus University, Denmark.
"Their faeces create an oasis for animal life in the area where otherwise not much grows. It's spectacular. Especially when it's not just a little spot on the map, but a 325 kilometres stretch, which is also the same place where the first people decided to settle when they came to Greenland many thousands of years ago," he says."


sciencenor(*)act-greenland’s-nature